Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၉</h2> <h2 style="text-align: center;">တွမ်ခယ်ထံမှ ဆေးလုံးများ ရယူခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တွမ်ခယ် သူမ၏ လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စင်ပေါ်ရှိ ဘူးရာပေါင်းများစွာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ မကြာမီ ယင်းတို့ထဲမှ အချို့ လေပေါ်သို့ ပျံတက်လာပြီး အခန်းအလယ်ရှိ စားပွဲတစ်လုံးဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်နေစဉ် သူမ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပေရွက် တစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p>သူမ ယင်းကို ခဏတာ ကိုင်ထားပြီးနောက် ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းပေရွက်ကို သိမ်းပြီးနောက် သူမ၏ မျက်မှောင်များ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ တွန့်ကွေးသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ထို့နောက် စင်တန်းများဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ နောက်ထပ် ဘူးများစွာ လေပေါ်သို့ ပျံတက်လာပြီး စားပွဲပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားကြသည်။</p> <p>‘ဟူး… အဘိုး ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ... ဒါပေမဲ့ သူ ပြောတာလည်း မှန်ပါတယ်... ငါတို့ မယှဉ်နိုင်တဲ့သူကို သွားပြီး ရန်မစသင့်ဘူး...' တွမ်ခယ် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။</p> <p>စားပွဲဘေးတွင် စင်တစ်ခုပေါ်၌ တင်ထားသော မီးပြင်းဖို တစ်ခုကို တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။ မီးပြင်းဖိုကို ကြည့်ပြီး လင်းမူ သာမန် မဟုတ်ကြောင်း ပြောနိုင်၏။ ယင်းပေါ်တွင် ရစ်ဝဲနေသော စိတ်ဝိညာဥ်ချီများကိုလည်း အာရုံခံမိပြီး အဂ္ဂိရတ် ဆေးလုံးများ သန့်စင်ရာတွင် အသုံးပြုသော ဆေးပေါင်းဖို တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုမီးပြင်းဖိုက ကြေးစိမ်းရောင် ဖြစ်ပြီး ခြေထောက် လေးချောင်း ပါရှိလေသည်။ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လက်ကိုင်နှစ်ခု ပါရှိပြီး အပေါ်တွင် ကတော့ပုံ အဖုံးတစ်ခု ရှိနေ၏။ မီးပြင်းဖို၏ ယေဘုယျ ဒီဇိုင်းမှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းပြီး ထူးခြားသော သို့မဟုတ် မျက်စိဖမ်းစားနိုင်သော ဒီဇိုင်းများ မပါရှိချေ။</p> <p>အမှန်တကယ်တွင် အကယ်၍ လင်းမူသာ ယင်းကို အဂ္ဂိရတ် ဆေးပေါင်းဖို တစ်ခုမှန်း မသိခဲ့ပါက မြောက်ပိုင်းမြို့၏ ဈေးများတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော သာမန် မီးပြင်းဖို တစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်မိမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"အဲဒါ သာမန် မီးပြင်းဖို မဟုတ်ဘူး... အဆင့်မြင့် အဂ္ဂိရတ် ဆေးလုံးတွေ သန့်စင်ဖို့ သုံးနိုင်တဲ့ ဆေးပေါင်းဖို တစ်ခုပဲ... အဲဒီ မီးပြင်းဖိုက အဆင့်မြင့် ဝိညာဥ်ကိရိယာ တစ်ခုနဲ့ မခြားဘူး..." ရွှီခုန်း လင်းမူကို အသိပေးလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စင်တန်းများမှ ပျံသန်းလာပြီး စားပွဲပေါ်သို့ ဆင်းသက်နေသော ဘူးတန်းကြီးဆီသို့ သူ့အာရုံ ရောက်ရှိသွား၏။ အကြီးဆုံး နေရာကို ရိုးရှင်းသော ပုံစံရှိသည့် သစ်သားသေတ္တာကြီး နှစ်လုံးက ယူထားပြီး စားပွဲမျက်နှာပြင်၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။</p> <p>ထို့အပြင် သေတ္တာများဘေးတွင် ပျံသန်းလာပြီး ဆင်းသက်လာသော ပုလင်းငယ်လေးများလည်း ရှိသေး၏။ ထိုပုလင်းအချို့ကို ဖန်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ကာ အချို့ကိုမူ အလင်းမဖောက်နိုင်သော ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။</p> <p>မကြာမီ စားပွဲပေါ်တွင် အပြည့်ဖြစ်သွားပြီး နေရာလွတ် မရှိသလောက် ဖြစ်သွား၏။ နောက်ဆုံးတွင် အစိမ်းရောင် သမ်းနေသော ကျောက်သလင်း ပုလင်းငယ်လေး တစ်လုံး စားပွဲအလယ်ဗဟိုတွင် ဆင်းသက်လာသည်။ ပုလင်းငယ်မှာ အရောင်ရှိသော်လည်း အတွင်း၌ ထည့်ထားသော အရာကို လင်းမူ မြင်တွေ့နိုင်ဆဲပင်။ ခရုပတ်ပုံစံ အမှတ်အသားများ ပါရှိသော ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>'သွေးကြောလေးသွယ် ပြန်လည်သန်စွမ်းခြင်း ဆေးလုံး...' လင်းမူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။</p> <p>သူ ထိုဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို ကြုံတွေ့ဖူးပြီး မည်မျှ အံ့သြဖွယ် ကောင်းကြောင်း သိထား၏။ အကယ်၍ သူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပါက တိုက်ပွဲတွင် ကြီးမားသော ဝှက်ဖဲ တစ်ချပ် ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ချိန်တွင် ထိုဆေးလုံးက သူ့ကို ကြီးမားသော စိတ်ဝိညာဥ်ချီ ပမာဏကိုပင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ခဲ့ပေသည်။</p> <p>စင်တန်းများမှ ပစ္စည်းများ ပျံသန်းလာခြင်း မရှိတော့သောအခါ တွမ်ခယ် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး လင်းမူကို လိုက်ခဲ့ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်၏။ သူမ စားပွဲရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး သေတ္တာကြီး နှစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ ယင်းတို့ ပွင့်သွားကြသည်။ ပွင့်သွားသည်နှင့် လင်းမူ သေတ္တာထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော သိပ်သည်းသည့် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ တိမ်တိုက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>အဖြူရောင် ဆေးလုံးများ အပြည့်အမောက် ထည့်ထားသော သေတ္တာနှစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်းမူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ ထိုဆေးလုံး တစ်လုံးစီမှာ လိုင်ချီးသီး အရွယ်အစားခန့် ရှိပြီး လုံးဝန်းနေပေသည်။ ယင်းတို့၏ အရွယ်အစားနှင့် သေတ္တာ၏ အရွယ်အစားကို ခန့်မှန်းကြည့်ရုံဖြင့် သေတ္တာတစ်လုံးစီတွင် ဆေးလုံး ရာပေါင်းများစွာ ရှိမည်ဟု လင်းမူ ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။</p> <p>"ဒါတွေက အခြေခံ ချီဆေးလုံးတွေပဲ... အဆင့်နိမ့်တွေ ဖြစ်ပြီး သေတ္တာတစ်လုံးမှာ အလုံး တစ်ထောင်စီ ပါတယ်... စုစုပေါင်း ဆေးလုံး နှစ်ထောင်ပေါ့..." တွမ်ခယ် အသိပေးလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ ဆေးလုံး အရေအတွက် များပြားမှုကြောင့် အံ့သြသွားပြီး အနာဂတ်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် တွမ်ခယ်က အဖြူရောင် ဆေးလုံးများ ပါရှိသော ဖန်ပုလင်း အစုအဝေးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ ထိုဆေးလုံးများကို လင်းမူ ရင်းနှီးနေပြီး ယင်းတို့မှာ အဆင့်နိမ့် ဒဏ်ရာကုသ ဆေးလုံးများ ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။ အရွယ်အစား ပိုကြီးသော အခြား အဖြူရောင် ဆေးလုံးများမှာမူ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် ဖြည့်တင်းဆေးလုံးများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူ ထိုဆေးလုံးများကို ယခင်က ဟုန်လော်ထံမှ ရရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ယင်းတို့အကြောင်း သိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လင်းမူသာ ယင်းတို့ကို အရင်က မမြင်ဖူးဘဲ သူတို့၏ ဝိညာဥ်အရှိန်အဝါကို မခံစားဖူးပါက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခွဲခြားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အခြေခံ ချီဆေးလုံးများပင်လျှင် ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် ဖြစ်နေသဖြင့် အတွေ့အကြုံ မရှိသူများအတွက် ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>ယင်းတို့အပြင် အခြား ဆေးလုံးများလည်း ရှိသေး၏။ အထူးခြားဆုံး ပုံစံရှိသည်မှာ သွေးကြောလေးသွယ် ပြန်လည်သန်စွမ်းခြင်း ဆေးလုံးနှင့် အဝါရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ရောစပ်နေသော ဆေးလုံးနှစ်လုံး ပါရှိသည့် အခြား ပုလင်းတစ်လုံး ဖြစ်ပေသည်။ ထိုဆေးလုံးများမှာ အရောင်နှစ်မျိုးကို တစ်ဝက်စီ ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားထား၏။</p> <p>"ဒီဆေးလုံးတွေထဲက တချို့ကိုတော့ မင်း သိလောက်မယ် ထင်တယ်..." တွမ်ခယ် ပြောလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ သူမ၏ စကားကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ သိသော ဆေးလုံးများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီဆေးလုံး အမျိုးအစား သုံးမျိုးကို ကျွန်တော် သိပါတယ်..."</p> <p>"ကောင်းပြီ... အရေးအကြီးဆုံး ဆေးလုံးတွေ အကြောင်း အရင် ပြောပြမယ်..." တွမ်ခယ် ပြောဆိုပြီး အဝါရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ရောစပ်နေသော ဆေးလုံးနှစ်လုံး ပါရှိသည့် ပုလင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။</p> <p>"ဒါတွေက ငါတို့ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ အဆင့်နိမ့် ဆေးအဆိပ် ဖြေဆေးလုံးတွေပဲ... အခြေခံ ချီဆေးလုံးတွေ သုံးပြီးရင် ဒါတွေက မင်းအတွက် လုံလောက်မှာပါ... အခြေခံ ချီဆေးလုံး တစ်ထောင် ကုန်သွားတိုင်း ဒီဆေးလုံး တစ်လုံး သုံးသင့်တယ်... ဆေးလုံး တစ်လုံးစီက အခြေခံ ချီဆေးလုံးကြောင့် စုပုံလာတဲ့ ဆေးအဆိပ်တွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်လိမ့်မယ်..." ထိုအကြောင်းကို ရှင်းပြပြီးနောက် သူမ အခြား ပုလင်းသုံးလုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၉ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save