Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၃</h2> <h2 style="text-align: center;">တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဟုန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုသတင်းအချက်အလက်ကြောင့် လင်းမူ အလွန်အမင်း အံ့သြသွားမိသည်။ ထိုအချက်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများ မည်မျှ ရှားပါးကြောင်း သူ မှန်းဆနိုင်ပေသည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းမှ စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည် မည်မျှ ရရှိနိုင်မည်ကို သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ တွေးလိုက်စဉ်မှာပင် ရွှီခုန်းက သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံဆင့်နဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးကနေ စိတ်ဝိညာဥ်ချီ စုပ်ယူဖို့ မကြိုးစားသင့်ဘူး... မင်းရဲ့ သွေးကြောတွေက ဝင်ရောက်လာတဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်ချီ ပမာဏကို မခံနိုင်ဘဲ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်ချေ များတယ်... အဲဒါတွေကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အသုံးပြုနိုင်ဖို့ အနည်းဆုံး အမြုတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်..." ရွှီခုန်း သတိပေးလိုက်၏။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ စီနီယာ... အကြံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." လင်းမူ ပြန်ဖြေပြီး ပြန်လည် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။</p> <p>လင်းမူကို အံ့သြစေသောအရာမှာ အခြေခံ ချီဆေးလုံးများကို အသုံးပြုပြီး တစ်နာရီအတွင်း စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက် သုံးစက်ကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ယခင်က ဆေးလုံးများ မပါဘဲ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် ဆယ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ သတိပြုမိသော အခြားအချက်တစ်ခုမှာ ပုံမှန်ထက် အများကြီး ပိုမို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>'သန့်စင်မှု အရှိန်နှုန်း မြန်လာတာနဲ့အမျှ မောပန်းမှု နှုန်းကလည်း မြင့်တက်လာပုံရတယ်... ငါ့အရှိန်ကို ငါ ထိန်းဖို့ လိုတယ်... မဟုတ်ရင် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အမျှင်တန်းတွေကို အရည်အဖြစ် သန့်စင်တဲ့အခါ အမှားလုပ်မိနိုင်ချေ ရှိတယ်...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်၏။</p> <p>စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်ကို သန့်စင်ရာတွင် အာရုံစူးစိုက်မှုက အလွန် အရေးကြီးကြောင်း လင်းမူ သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်ပါက စိတ်ဝိညာဥ်ချီများ ဗြောင်းဆန်လာပြီး သွေးကြောများကို ပျက်စီးစေနိုင်ပေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သန့်စင်ရန် ကျရှုံးတိုင်း လင်းမူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်စေရန် အနားယူရလေ့ ရှိသည်။</p> <p>မန္တာန်များ၏ အကူအညီ ရှိသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို လင်းမူ အလွယ်တကူ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ထိုအချက်ကို မှတ်သားထားပြီး လင်းမူ အားအလွန်အကျွံ မစိုက်ထုတ်ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ကျင့်ကြံကာ စိတ်ကို အနားပေးပြီး ပြန်လည် လန်းဆန်းစေရန် အနားပေးလိုက်၏။</p> <p>ဟူး</p> <p>နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် လင်းမူ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>'အင်း... အနည်းဆုံးတော့ သူ ကိုယ့်အကန့်အသတ်ကို သိပြီး စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် မလောဘူးပဲ... စည်းကမ်းမရှိဘဲ ကျင့်ကြံတာက သူ့အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေရုံပဲ ရှိမှာ...' ရွှီခုန်း ကျေနပ်အားရသော လေသံဖြင့် စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ အဆင်ပြေမှန်း သေချာသွားသော အခါမှ လင်းမူ နောက်ထပ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး စားလိုက်ကာ အထဲရှိ စိတ်ဝိညာဥ်ချီများကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူ ပုံမှန် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အမျှင်တန်း ငါးရာခန့် ရရှိထားပြီး ဖြစ်ရာ အများဆုံး ပမာဏသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိရန် အခြေခံ ချီဆေးလုံး တစ်လုံးသာ လိုအပ်တော့သည်။</p> <p>"ပြန်စရတာပေါ့..." လင်းမူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး စတင် သန့်စင်လိုက်၏။</p> <p>ယခင်က သင်ခန်းစာ ရထားပြီး ဖြစ်၍ လင်းမူ သူ့အရှိန်ကို သင့်တင့်သော ပမာဏအထိ လျှော့ချလိုက်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သူ အမှားလုပ်မိသော နေရာများကို စောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အမှားမလုပ်မိစေရန် ကူညီပေးမည့် အဖြေများကိုလည်း ရှာဖွေနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်နှင့် သူ ထိုနည်းလမ်းဖြင့် တိုးတက်လာနေပေသည်။</p> <p>နှစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် လင်းမူ စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အမျှင်တန်း အားလုံးကို ကုန်ခမ်းသွားပြီး အပြန်အလှန်အားဖြင့် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက် သုံးစက်ကို ထပ်မံ ရရှိသွား၏။ ထိုအရည်စက် သုံးစက်က အခြား စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ့ဒန်တျန်း အောက်ခြေတွင် ဆက်လက် လွင့်မျောနေကြပေသည်။</p> <p>"အမှန်ပဲ... တည်ငြိမ်တာက အကောင်းဆုံး လမ်းစဉ်ပဲ... အမှားတွေကို ရှောင်ရှားနိုင်ရုံသာမက တိုးတက်နိုင်မယ့် အချက်တွေကိုပါ ငါ သတိထားမိလာတယ်..." လင်းမူ အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>ထိုသို့ တွေးလိုက်စဉ်မှာပင် သူ့ဗိုက်ထဲမှ ဆာလောင်မှုကြောင့် အသံမြည်လာပြီး ၁၂ နာရီကျော်ကြာ အစာမစားရသေးကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>သူ အစားအစာကို အမြန် စားသောက်ပြီး အသက်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနေစဉ် အသားများကို ထပ်မံ ချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။ လင်းမူ မကျင့်ကြံမီ အသားများကို အမြဲတမ်း ချက်ပြုတ်ရန် အဆင်သင့် ပြင်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်မည်ဟု ယခု သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးချိန်တွင် အဆင်သင့် ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>အလျင်အမြန် ပြန်လည် ကျင့်ကြံလိုက်ပြီးနောက် လင်းမူ ညရောက်သည်အထိ ထိုအတိုင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နှင်းများ ပြန်လည် ကျဆင်းလာသည်။ ပြတင်းပေါက် တစ်ဝက်ပွင့်နေသဖြင့် တိုက်ခတ်လာသော လေနှင့်အတူ နှင်းပွင့်အချို့ လွင့်ပါလာ၏။</p> <p>နှင်းပွင့်များ သူ့မျက်နှာပေါ် ကျရောက်လာသဖြင့် အာရုံစူးစိုက်မှု ပျက်ပြားသွားရသည်။ သူ အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နာရီပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်မှန်း နားလည်သွား၏။</p> <p>"အင်း... ငါ စားပြီး အနားယူသင့်ပြီ... အိပ်မက်နယ်မြေထဲမှာ ဆက်လုပ်မယ်..." လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ညစာစားကာ လျင်မြန်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။</p> <p>အိပ်မက်နယ်မြေထဲရှိ ဝိညာဥ် ပန်းသီးပင်ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် လင်းမူ မှည့်ဝင်းနေသော ဝိညာဥ် ပန်းသီး လေးလုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခူးယူပြီး လက်စွပ်ထဲ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ဓားတစ်ထောင်ကျမ်းကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရန် ချိတ်တပ်လှံရှည် တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>လင်းမူ တွမ်ခယ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲမှ အများအပြား နားလည်လာခဲ့ပြီး သူ့တွင် ရှိနေသော အားနည်းချက်များကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း တွမ်ခယ်ထံမှ မူလက ဝယ်ယူခဲ့သော လက်နက် ခုနစ်လက်စလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရ၏။ ယင်းတို့သည် သူ ပထမဆုံး ရရှိခဲ့သော လက်နက်များ ဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေမိသည်။</p> <p>သို့သော် ယနေ့ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ ဝမ်းနည်းမှုများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ လင်းမူ ယနေ့တွင် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက် ဆယ်စက် ရရှိခဲ့ပေသည်။ ထိုသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ သူ ရရှိခဲ့သမျှ အများဆုံး ပမာဏ ဖြစ်ပြီး သူ့စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက် စုစုပေါင်း နှစ်ဆ တိုးသွားကာ အစက် နှစ်ဆယ်အထိ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင်။</p> <p>"ငါ ဒီလောက် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက်တွေ အများကြီး သန့်စင်နိုင်မှန်း သိပြီဆိုတော့ တစ်ဝက်ကို ပျောက်ဆုံး အင်မော်တယ်ရဲ့ ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်ဖို့ ပြတ်ပြတ်သားသား သုံးလို့ရပြီ..." လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ခမ်းသွားသည်ဟု ခံစားရသည်အထိ ဓားတစ်ထောင်ကျမ်းကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေလိုက်သည်။</p> <p>'အမည်မဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ ကွာခြားမှု ရှိမရှိ ကြည့်ရအောင်...' လင်းမူ ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် ဝိညာဥ် ပန်းသီးပင်အောက်တွင် ထိုင်ချလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက် တစ်စက်ကို ဒန်တျန်းထဲမှ ထုတ်ယူကာ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း ဝမ်းဗိုက်ရှိ တစ်ရှူးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်၏။ သို့တိုင်အောင် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အရည်စက် တစ်စက်တည်းမှ မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုမျှ မတွေ့ရချေ။</p> <p>"နောက်တစ်ခါ..." သူ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>နောက်ထပ် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက် တစ်စက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ဝမ်းဗိုက်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ သူ ထိုသို့ ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက် ဆယ့်ငါးစက်သာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။</p> <p>ဟူး</p> <p>"အခုထိ ဘာမှ မပြောင်းလဲသေးဘူး... အိပ်ရာနိုးရင်တော့ ကွာခြားချက်ကို မြင်ရလောက်ပါတယ်..." လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>ယခု လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီ ဖြစ်၍ လင်းမူ ဒီနေ့အတွက် ရပ်နားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အိပ်မက်နယ်မြေထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p>အခန်း ၂၂၃ ပြီး</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save