Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၉</h2> <h2 style="text-align: center;">လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ တွေ့ဆုံမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လင်းမူ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ အခြေခံ အုတ်မြစ် ခိုင်မာလာပြီးနောက် အတိအကျ မည်သို့သော ကွာခြားချက်များ ရှိလာသည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။ အာရုံခံနိုင်စွမ်း အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိစေရန် စိတ်နှလုံး ဖြတ်တောက်ခြင်း မန္တာန်ကို ရွတ်ဖတ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ကြည့်ရန် စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံကို အသုံးပြုလိုက်၏။</p> <p>ယခင်က အစာစားနေစဉ် တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဆာလောင်မှု ဝေဒနာကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသဖြင့် အာရုံမစိုက်နိုင်ခဲ့ဘဲ သေချာ မစစ်ဆေးနိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခု ထိုဝေဒနာမှ လွတ်ကင်းပြီး ယခင်ကထက် ပိုမို ကောင်းမွန်နေသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကန့်သတ်ချက်များ မရှိတော့ပေ။</p> <p>လင်းမူ ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းမှ အောက်ခြေအထိ စစ်ဆေးလိုက်၏။ သွေးကြောများကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အချင်း အနည်းငယ် ကျယ်လာပြီး ပိုမို ထူထဲလာပုံ ရလေသည်။ ထို့နောက် အစာအိမ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု အလိုလိုသိစိတ်ဖြင့် သိနေ၏။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူ့ဒန်တျန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ပန်းချီကား တစ်ချပ်နှင့် တူသော မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သိပ်မအံ့သြတော့ချေ။ စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အမျှင်တန်းများက စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်ကန် အထက်တွင် လွင့်မျောနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အချိန်အခါအလိုက် ဒန်တျန်းမှ ထွက်ခွာပြီး သွေးကြောများထဲသို့ အလိုအလျောက် ဝင်ရောက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>အမျှင်တန်း အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာနေပြီး ထိုအရှိန်နှုန်းက သူ၏ ယခင် သဘာဝအလျောက် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနှုန်းထက် များစွာ ပိုမြန်နေသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားရ၏။</p> <p>'အခြေခံ အုတ်မြစ် ခိုင်မာတာက ငါထင်ထားတာထက် ဖုံးကွယ်နေတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရှိနေပုံရတယ်...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်၏။</p> <p>ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် သူ့လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အသားများ ထပ်မံ ချက်ပြုတ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ ထွက်လာလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီး မီးမွှေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p>"ဟင်... ထင်း ကုန်နေပြီပဲ... အင်း... သွားဝယ်ရမယ် ထင်တယ်... ဒါမှမဟုတ် ဟွေပင်းကို အကူအညီ တောင်းလိုက်ရင် ရလောက်ပါတယ်... ငါ လိုအပ်တာ ရှိရင် သူ့ကို တောင်းဆိုလို့ ရတယ်လို့ သူ ပြောခဲ့တာပဲ..." လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူ မီးဖိုချောင်မှ ထွက်လာပြီး ခြံစည်းရိုး တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။ တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဟွေပင်းကို ရှာကြည့်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် မတွေ့ရချေ။</p> <p>'သူ တခြား တစ်နေရာရာ သွားနေတာလား...' လင်းမူ တွေးလိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။</p> <p>"ဒီမှာ မရှိဘူး... ဟွေ တပ်မဟာကများ သူ့ကို ခေါ်သွားတာလား..." လင်းမူ အသံထွက် တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p>ဘေးဘီဝဲယာကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင် သွားဝယ်ရမည်ဟု တွက်ဆလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် လင်းမူ ဈေးရှိရာဘက်သို့ စတင် လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။ လက်စွပ်ထဲတွင် ချက်ပြုတ်ထားသော အသားအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း အမည်မဲ့ ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ထပ် စွန့်စားမှု မလုပ်လိုတော့ချေ။</p> <p>သူ့ဆာလောင်မှု မည်မျှအထိ ပြင်းထန်လာနိုင်သည်ကို မသိသဖြင့် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားလို၏။ ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် သူ့ထံ၌ ငွေအလုံအလောက် ရှိနေပေသည်။ လင်းမူ ခပ်သွက်သွက် လမ်းလျှောက်ရင်း မြို့၏ မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။ သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသည်မှာ အတော်ကြာပြီ ဖြစ်၍ ထိုသို့ အပြင်ထွက်ရသည်မှာ အနည်းငယ် လန်းဆန်းပေသည်။</p> <p>'ဒါ မဆိုးပါဘူး... လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီး စိတ်အပန်းဖြေရင်း ခေါင်းရှင်းအောင် လုပ်သင့်တယ် ထင်တယ်...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်၏။</p> <p>"အဲဒါ အကြံကောင်းပဲ... မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေ တိုးတက်လာပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်စဥ်တွေနဲ့ စွမ်းရည်တွေကို စမ်းသပ်ကြည့်သင့်တယ်... မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို အမြဲတမ်း ကောင်းကောင်း သိထားသင့်တယ်..." ရွှီခုန်း အကြံပေးလိုက်၏။</p> <p>"ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်ပါတယ် စီနီယာ... စီနီယာ အကြံပေးတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်..." လင်းမူ မြို့ဈေးသို့ မရောက်မီ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>ဆောင်းရာသီ အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး နှင်းများ ကျဆင်းနေသဖြင့် စျေးက ပုံမှန်ထက် လူသူကင်းမဲ့နေ၏။ လင်းမူ ကိုယ်တိုင်လည်း ထူထဲသော ဝတ်ရုံများ မဝတ်ဆင်ထားဘဲ ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများဖြင့်သာ ရှိနေသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် အနည်းဆုံးတော့ အအေးဒဏ်ကို ခံစားရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ အိမ်ထဲတွင် နေရသည်နှင့် မခြားနားတော့ချေ။</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားသော အသက်စွမ်းအင်က ရာသီဥတုဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးထားချေသည်။</p> <p>ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းချနေသော လူအချို့မှာ လုံလောက်သော အဝတ်အစား မရှိသဖြင့် အအေးဒဏ်ကြောင့် တုန်ရီနေကြ၏။ အချို့မှာမူ အားနည်းပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း နိမ့်ကျကြသည်။ လင်းမူ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဈေးတစ်ခုလုံးကို စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ လူဆယ်ဂဏန်းခန့်တွင် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးသို့ ရောက်ရှိသူ လေးဦးခန့်သာ ရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p>သူ တွေ့ရသော လူကြီး အများစုမှာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးနှင့် အောက်တွင်သာ ရှိကြသည်။ လမ်းထိပ်နှင့် ရင်ပြင်တွင် ရပ်နေသော အစောင့်များသာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက် ကျင့်ကြံမှု ရှိကြပေသည်။</p> <p>လင်းမူ ထင်းရောင်းသော လူအချို့ကို မကြာခင်မှာပင် တွေ့သွားပြီး အားလုံးကို ဝယ်ယူလိုက်၏။ အမှန်တကယ်တွင် ဈေးထဲ၌ လောလောဆယ် ရရှိနိုင်သော ထင်းအားလုံးကို သူ ဝယ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြပြီး ဈေးသည် အချို့ကမူ သူ့တွင် ထိုမျှလောက် ငွေရှိပါ့မလားဟုပင် သံသယ ဝင်ကြ၏။</p> <p>သို့သော် သူ ဒင်္ဂါးပြားများကို ပြသလိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ သဘောထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် လက်ခံလိုက်ကြသည်။ လင်းမူ ထိုနေရာတွင် ထင်းများကို လက်စွပ်ထဲ မသိမ်းဆည်းသင့်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ့အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ရာ သူတို့ ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံလိုက်ကြ၏။</p> <p>လင်းမူ ထင်းအားလုံး ဝယ်ယူရန် ရွှေဒင်္ဂါးပြား တစ်ပြား၏ တစ်ဝက်ခန့် သုံးစွဲလိုက်ရသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဓနဥစ္စာ ပြသမှုက မလိုလားအပ်သော အကြည့်အချို့ကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သော်လည်း လင်းမူ သတိမထားမိလိုက်ချေ။</p> <p>'သစ်တောဘက် လမ်းလျှောက်သွားရအောင်... ငါ့စွမ်းရည်တွေကိုလည်း စမ်းသပ်ဖို့ လိုတယ်...' လင်းမူ သစ်တောဘက်သို့ ဦးတည်ချက် မပြောင်းမီ တွေးလိုက်၏။</p> <p>သို့သော် သူ့နောက်တွင် လူအနည်းငယ် လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့က အတော်အတန် အကွာအဝေးမှ လိုက်ပါလာသဖြင့် လင်းမူ သတိမထားမိသလို လောလောဆယ် သူ့အာရုံက အခြား တစ်ခုခုပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေပြီး အတွေးလွန်နေသောကြောင့်လည်း ပါချေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် လင်းမူ မြို့စွန်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မြောက်ဘက်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။ မြို့နှင့် အတော်အတန် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် ခြေသံများကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။ မြို့ထဲတွင် ရှိနေစဉ်က လူများစွာ ရှိသဖြင့် သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ယခု အပြင်ဘက် ရောက်သည်အထိ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြခြင်းပင်။</p> <p>“ဟူး… ဒါက လွမ်းဆွတ်စရာပဲ..."</p> <p>အခန်း ၂၂၉ ပြီး</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save