Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၃၄</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြေးစားသမဂ္ဂ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထန်ရှောင်လျန် ပြောလိုက်သည်များကို ကြားပြီးနောက် အစည်းအဝေး ခန်းမကြီးထဲရှိ လူများအားလုံး ဆူပူအုံကြွသွားကြသည်။ အရေးကြီးသော အစည်းအဝေး တစ်ခု ကျင်းပမည်ဟု အသိပေးခံရစဉ်က ထိုမျှ လေးနက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။</p> <p>ကြေးစားအဖွဲ့အစည်း အများစုက ဝူလင်မြို့ မြို့တော်ဝန် ပေးအပ်သော မစ်ရှင်အတွက် သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များကို စေလွှတ်ထားခဲ့ကြသဖြင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြသည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>"ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း ထားလို့ မရဘူး... မြို့တော်ဝန်က ငါတို့ကို ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးရမယ်..." ကြေးစား ရာပေါင်းများစွာထဲမှ တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... အရင်က ဒီလို တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူး..."</p> <p>"မြို့တော်ဝန် ဝူရွှမ်ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုက လွန်လွန်းနေပြီ... သက်သေမရှိဘဲ ကြေးစားတွေကို ဘယ်လိုလုပ် အပြစ်တင်ရဲတာလဲ..."</p> <p>"ဘယ်သူသိမလဲ... သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေနိုင်တယ်... သူပေးရမယ့် အခကြေးငွေကို မပေးချင်လို့ နေမှာပေါ့..." အခြား တစ်ယောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အခန်းရှေ့တွင် ထိုင်နေသော ကြေးစားအဖွဲ့အစည်းများ၏ အထက်လူကြီးများလည်း ထိုကိစ္စကြောင့် အတော်လေး ဒေါသထွက်နေပုံ ရလေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ မကျေနပ်မှုကို ထိုကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြသ၍ မရမှန်းတော့ သိထားကြ၏။ ရေရှည်တွင် သူတို့အတွက် ဆိုးကျိုးသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။</p> <p>"တိတ်စမ်း..." အခန်းထိပ်တွင် ထိုင်နေသော အဘိုးအိုက စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>သူ့အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ပြီး အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ ပရိဘောဂများပင် တုန်ခါသွားကြသည်။ အသံထဲတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားကို ခံစားကြည့်နိုင်ပြီး ချီစွမ်းအင်ဖြင့် မြှင့်တင်ထားကြောင်း သိသာလှပေသည်။ သို့သော် အသံသက်သက်ဖြင့် အရာဝတ္ထုများကို တုန်ခါစေနိုင်ခြင်းက အချက်တစ်ချက်တည်းကိုသာ ပြသနေ၏။ ထိုအဘိုးအိုက ဝိညာဉ် သန္ဓေသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အော်ဟစ်နေသော ကြေးစားများ အားလုံး အဘိုးအို စကားပြောသည်ကို မြင်ပြီး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အဘိုးအိုတွင် အလွန် မြင့်မားသော ရာထူးရှိပြီး သူတို့ ကြောက်ရွံ့ကြမှန်း ထင်ရှားလှပေသည်။ အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အဘိုးအိုက သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် အားလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်၏။</p> <p>အားနည်းသော ကြေးစားများမှာ ထိုအကြည့်ကြောင့် ကျောချမ်းသွားပြီး မသိစိတ်အရ တံတွေးမြိုချလိုက်မိကြသည်။</p> <p>အဘိုးအို အကြည့်လွှဲသွားမှသာ သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသော်လည်း ထိုအချိန်အတွင်း သူတို့ ကျောပြင်တွင် ချွေးစေးများ ရွှဲနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့နောက် အဘိုးအိုက ထန်ရှောင်လျန်ကို ကြည့်ပြီး စကားပြောလိုက်၏။</p> <p>"ထန်ရှောင်လျန်... မင်းပြောခဲ့တာတွေ အားလုံး အမှန်ပဲလို့ မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ ကြေးစားတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုရဲလား..." အဘိုးအို မေးလိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်တော် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အားလုံး အမှန်တရားချည်းပဲလို့ ကျွန်တော့်အသက်၊ ကျွန်တော့် ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ကျွန်တော့် ရဲဘော်ရဲဘက် ကြေးစားတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုရဲပါတယ်..." ထန်ရှောင်လျန် ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထုရင်း ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>ဟူး</p> <p>အဘိုးအို သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ တစ်မိနစ်ခန့် စဉ်းစားပြီးနောက် စုဝေးနေသော ကြေးစားများနှင့် အရှေ့တွင် ထိုင်နေသော ကြေးစားအဖွဲ့အစည်း အားလုံး၏ အထက်လူကြီးများကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ... ထန်ရှောင်လျန် ပြောပြခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ အားလုံးကို ဂိုဏ်းတွေဆီ အစီရင်ခံရမယ်... ဒါက သွေးယဇ်ပူဇော်တဲ့ ကိစ္စဖြစ်လို့ သမားရိုးကျ မဟုတ်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေနိုင်တယ်... ဒါက ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ်...”</p> <p>“ဒီလို ဆိုပေမဲ့ ဒီကိစ္စရဲ့ အတိုင်းအတာ အပြည့်အစုံကို ငါတို့ မသိရသေးဘူး... ဒါကြောင့် လောလောဆယ် မစ်ရှင် ထွက်နေတဲ့ ကြေးစားတွေ အားလုံးကို ပြန်ခေါ်ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်... သူတို့ သမဂ္ဂကို အမြန်ဆုံး သတင်းပို့ရမယ်... ငါတို့ အပြည့်အဝ အကဲဖြတ်မှု တစ်ခု လုပ်မယ်..." အဘိုးအို ကြေညာလိုက်၏။</p> <p>အထက်လူကြီးများ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသော အမူအရာများ ပေါ်လာပြီးနောက် လေးနက်သော အမူအရာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သူတို့ထဲမှ တစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်ပြီး အဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်၏။ အဘိုးအိုက သူ့ကို စကားပြောရန် မျက်လုံးဖြင့် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။</p> <p>"သမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ... ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ ကြေးစားတွေ အားလုံးကို ပြန်ခေါ်လိုက်ရင် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုက အရမ်း ကြီးမားလိမ့်မယ်... ကျုပ်တို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း အများကြီး ကျဆင်းသွားနိုင်တယ်... အဲဒါကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ..." ထိုလူက ပြောလိုက်၏။</p> <p>ကြေးစားသမဂ္ဂ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ပုံရသော အဘိုးအို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုလူကို ပြန်ထိုင်ရန် အမူအရာ ပြလိုက်၏။</p> <p>"အဲဒီအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့..." သမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ ပြောဆိုပြီး လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ ရွှေရောင် စာလိပ်တစ်ခု သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ "ဒီအတွက် ငါ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို သုံးမယ်... ငါတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအတွက် ဘယ်သူမှ မေးခွန်းထုတ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး..." သူ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်၏။</p> <p>သမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် လူများ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူ ထိုကိစ္စကို မည်မျှ အလေးအနက်ထားမှန်း သိလိုက်ကြသည်။ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း ဆိုသည်မှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ နှစ်များစွာကြာ သူတို့၏ ဝန်ဆောင်မှုများအတွက် ရွှမ်ချန်း တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်က ကြေးစားသမဂ္ဂကို ပေးသနားထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းက သူတို့ကို သတ်မှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်များအတွင်း ရှိနေသ၍ ဘုရင်ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမဆို တောင်းဆိုခွင့် ပြုထားပေသည်။ သူတို့ တောင်းဆိုမည့် ထိုကဲ့သို့သော တောင်းဆိုမှုမျိုးမှာ ဘုရင်အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်သည်မှာ သေချာပြီး မစ်ရှင်များ ပေးအပ်ထားသော လူများအားလုံးကို နှုတ်ပိတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများပင်လျှင် သူတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိသော်လည်း တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို အလေးအနက်ထားရမည် ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ကြီးမားသော ကြေးစားအဖွဲ့အစည်း အချို့တွင် ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများ၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဆုံးရှုံးရမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ လက်ခံနေကြမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>"ပြီးတော့... အဖြစ်အပျက်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေက သူတို့ ပြောတဲ့အတိုင်းသာ ဆိုရင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်သလို တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းလည်း လိုအပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..." သမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p>သမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် ကြေးစားများ အားလုံး၏ မျက်နှာထား သိသိသာသာ ပြေလျော့သွားပြီး အားလုံး နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"ကဲ... အထက်လူကြီးတွေကလွဲပြီး ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံး ထွက်သွားလို့ ရပြီ..." သမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>ကြေးစားများ အားလုံး ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး အစည်းအဝေး ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြကာ ကျန်ရှိနေသူများက ဆက်လက် ဆွေးနွေးရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထွက်ခွာလာစဉ် လူအုပ်ထဲမှ ကြေးစားနှစ်ဦးတို့က သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ စခန်းများသို့ မသွားဘဲ ဆောင်ကြာမြိုင်နှင့် တူသော အဆောက်အအုံ တစ်ခုဆီသို့ သွားကြ၏။ သူတို့နှစ်ဦးက မတူညီသော လမ်းကြောင်းများမှ သွားကြသဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မတွေ့ခဲ့ကြသလို နေရာတစ်ခုတည်းသို့ လာမိကြမှန်းလည်း မသိကြချေ။</p> <p>ကြေးစားတစ်ဦးက ဝင်ပေါက်တွင် ထိုင်နေသော ဧည့်ကြိုထံ သွားပြီး တစ်ခုခု တီးတိုး ပြောလိုက်ရာ အခြား ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက သူ့ကို လျှို့ဝှက်အခန်း တစ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ အခြား ကြေးစားတစ်ဦးလည်း အလားတူပင် လျှို့ဝှက်အခန်း တစ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရပေသည်။</p> <p>"သခင်ကြီး ဒီအကြောင်းကို အမြန်ဆုံး သိဖို့ လိုတယ်..." ကြေးစားတစ်ဦးက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>“သခင်ကြီး ချက်ချင်း သိဖို့ လိုတယ်... ကြေးစားတွေ ငါတို့အကြောင်း သိသွားပြီ..." အခြား ကြေးစားတစ်ဦးလည်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၂၃၄ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save