Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၃၇</h2> <h2 style="text-align: center;">မြှူဆွယ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အုပ်စုနှင့် အနည်းငယ် ကွဲကွာနေသော အခြား မွဲပြာသရဖူ သမင်တစ်ကောင်ကို ရှာတွေ့ရန် အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ချေ။ တွေ့သည်နှင့် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ပြီး လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ လင်းမူ ထိုနည်းအတိုင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်လိုက်ရာ မွဲပြာသရဖူ သမင် ၁၅ ကောင် အမဲလိုက်ပြီးသွားသည်။</p> <p>ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ သမင်အုပ်ထဲရှိ မွဲပြာသရဖူ သမင်များလည်း သူတို့၏ အဖော်များ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သတိပြုမိသွားကြလေပြီ။ သွေးနံ့သာ ရခဲ့လျှင် သူတို့ သတိထားမိကြမည် ဖြစ်သော်လည်း လင်းမူ၏ နည်းဗျူဟာကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် သွေးတစ်စက်မျှ မကျခဲ့ချေ။</p> <p>သမင်အုပ်က ယခု အနည်းငယ် သတိထားနေကြသော်လည်း သိပ်ပြီး စိုးရိမ်ပုံ မရပေ။ လင်းမူ တစ်မိနစ်ခန့် စောင့်ကြည့်လိုက်ရာ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသေးမှန်း တွေ့လိုက်ရ၏။ ထို့ကြောင့် သူ အမဲဆက်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် မွဲပြာသရဖူ သမင် ၆ ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်စဉ် သူ့ကို မြင်တွေ့သွားကြတော့သည်။</p> <p>သမင်အုပ်က ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းလိုက်ကြပြီး အားလုံး ထွက်ပြေးကြတော့၏။ မွဲပြာသရဖူ သမင်ထီးကလည်း လင်းမူကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို နှိမ့်ကာ ဦးချိုများကို လင်းမူထံ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဟူး… ဒါ အဆုံးသတ်ပဲ ထင်တယ်... ကဲ... အစီအစဉ်တွေ မလိုတော့ဘူး..." လင်းမူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့တွင် ဓားတို ပျံဝဲလာ၏။</p> <p>ထို့နောက် သူ လေထဲတွင် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားတို ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ဓားတို၏ အရှိန်မှာ မွဲပြာသရဖူ သမင်များထက် အများကြီး ပိုမြန်သဖြင့် သူတို့ကို အလွယ်တကူ အမီလိုက်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ဝှစ် ဝှစ်</p> <p>ဗြန်း</p> <p>မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ ပန်းကျသွားပြီး မွဲပြာသရဖူ သမင် ၈ ကောင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေဆုံးသွားကြ၏။ သို့သော် လင်းမူ နောက်တစ်ကြိမ် မတိုက်ခိုက်မီ မွဲပြာသရဖူ သမင်ထီးက သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သူ စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် ချက်ချင်း အာရုံခံမိပြီး နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် လျှပ်ခုန်ကူး စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။</p> <p>မွဲပြာသရဖူ သမင်ထီး ရပ်တန့်သွားပြီး ရန်သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ခွာများဖြင့် မြေကြီးကို ကုတ်ခြစ်ပြီး ရပ်လိုက်၏။ ထိုလမ်းကြောင်းတလျှောက် မြက်ပင်များ ကျွတ်ထွက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် နောက်လှည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်ကာ လင်းမူထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်လာပြန်၏။</p> <p>ထိုတစ်ကြိမ်တွင် လင်းမူ နောက်တစ်ကြိမ် လျှပ်ခုန်ကူး စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း မွဲပြာသရဖူ သမင်ထီး၏ ဘေးသို့သာ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး မွဲပြာသရဖူ သမင်ထီးကို ထိုးစိုက်လိုက်၏။</p> <p>လှံက ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဖက်မှ အခြားတစ်ဖက်သို့ ဖောက်ထွက်သွားသဖြင့် မွဲပြာသရဖူ သမင်ထီး နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ရိုက်ခတ်မှု အရှိန်ကြောင့် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေ၏။ လင်းမူ အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီး လေထဲတွင် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားတို သူ့လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။</p> <p>ထို့နောက် မွဲပြာသရဖူ သမင်ထီး၏ လည်ပင်းကို အလျင်အမြန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p>"အင်း... အဆင်ပြေသွားတာပဲ..." လင်းမူ ပြောလိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် လဲကျနေသော မွဲပြာသရဖူ သမင်များ၏ အသေကောင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ကျန်ရှိသော သမင်အုပ်မှာ ထွက်ပြေးသွားသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်၍ လင်းမူ အမီလိုက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး နည်းပါးလှပေသည်။ သို့တိုင်အောင် မွဲပြာသရဖူ သမင်ထီး အပါအဝင် သားရဲ အသေကောင် ၃၀ ခန့် ရရှိခဲ့ပေသည်။</p> <p>'ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒါ လုံလောက်ပါပြီ... အခု ငါ့စွမ်းရည်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ လိုတယ်...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်ပြီး အသေကောင် အားလုံးကို လက်စွပ်ထဲ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူ သစ်တောထဲသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားပြီး ကျယ်ဝန်းပြီး ပွင့်လင်းသော နေရာကောင်း တစ်ခုကို ရှာတွေ့သည်အထိ သွားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့စွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဗိုက်ထဲမှ ဆာလောင်မှုကြောင့် အသံမြည်လာ၏။</p> <p>"ဒီလို မလုပ်ရတာ ကြာပြီပဲ... အပြောင်းအလဲလေး တစ်ခု ဖြစ်မှာပါ..." လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ ပြောလိုက်ပြီး မွဲပြာသရဖူ သမင် အသေကောင် တစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူကာ အလျင်အမြန် အရေခွံ ခွာလိုက်သည်။</p> <p>လအနည်းငယ် အတွင်း လင်းမူ သားရဲ ရာပေါင်းများစွာကို အရေခွံ ခွာခဲ့ပြီး ဖြစ်၍ ယခု အတော်လေး ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်ကာ ပြင်ဆင်ရန် အချိန်အများကြီး မလိုတော့ချေ။ သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ မြင့်တက်လာသောကြောင့်လည်း သားရေဆွဲဆုတ်ခြင်းနှင့် အရိုးချိုးခြင်းတို့အတွက် အများကြီး ပိုမို လွယ်ကူလာပေသည်။</p> <p>အသားခွင်းပြီးနောက် အသားကင်ရန် မီးဖိုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်၏။</p> <p>မကြာမီ အရသာရှိသော သမင်သားကင် ရနံ့ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုအရာက သားရဲအချို့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော်လည်း ချီစုဆောင်းခြင်း အဆင့် သားရဲ၏ သွေးနံ့ကို ရသဖြင့် အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ရဲကြချေ။ အရေခွံခွာပြီး အသားခွင်းစဉ်က ထွက်ကျခဲ့သော သွေးများက ဟန့်တားစရာ တစ်ခုအဖြစ်ရော မြှူဆွယ်စရာ တစ်ခုအဖြစ်ပါ သက်ရောက်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>'တကယ်လို့ ဝိညာဥ်သားရဲ တချို့ ဒီကို ရောက်လာရင် ငါ့အတွက် အများကြီး ပိုလွယ်သွားမှာပဲ... အချိန်လည်း သက်သာပြီး တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဖြစ်သွားမှာ...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူ သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ အသားကျက်မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေ၏။</p> <p>လင်းမူ၏ ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်သော အစီအစဉ် အလုပ်ဖြစ်ပုံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဥ်သားရဲ တစ်ကောင် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ သူ့စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံ နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>"ဟိုမှာ..." လင်းမူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဥ်သားရဲ ရှိရာဘက်သို့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။</p> <p>ရွှစ်</p> <p>လင်းမူ၏ ဓားတို ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားပြီး ဘေးရှိ သစ်ပင်အနီးသို့ ရောက်လာသော ဝိညာဥ်သားရဲကို ချက်ချင်း ထိုးစိုက်သွားသည်။</p> <p>အီး</p> <p>သားရဲ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး လည်ပင်းတွင် ဓားတို စိုက်ဝင်သွားသဖြင့် အသံမထွက်နိုင်တော့ချေ။ လင်းမူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ ယခုလေးတင် သတ်ဖြတ်လိုက်သော သားရဲမှာ အမှန်တကယ်တွင် သင်တုန်းဓားလည်မျို နွားသိုး တစ်ကောင် ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိသည်။</p> <p>လင်းမူ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိစဉ်က သင်တုန်းဓားလည်မျို နွားသိုး တစ်ကောင်ကို မြင်ဖူးသော်လည်း ထိုနွားသိုးမှာ သာမန် သားရဲ တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုတစ်ကောင်မှာမူ ချီစုဆောင်းခြင်း အစောပိုင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပုံ ရပေသည်။ လင်းမူ မတ်တတ်ရပ်ပြီး သေဆုံးသွားသော သားရဲထံ လျှောက်သွားကာ ဓားတိုကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။</p> <p>"အင်း... ဒါ အရင်က အကောင်ပဲလား မသိဘူး..." လင်းမူ အနီးကပ် ကြည့်ရှုရင်း တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် တစ်မိနစ် ကြာပြီးနောက်တိုင်အောင် လင်းမူ သူ့ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုနိုင်မည့် အရာ ဘာမျှ ရှာမတွေ့ချေ။</p> <p>"သာမန် သားရဲတွေက အချိန်အလုံအလောက် ရရင် သဘာဝအတိုင်း ချီစုဆောင်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်သွားတာ မဆန်းပါဘူး... အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာ ရှိနေရင်တောင် ဝိညာဥ်သားရဲ တစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်တဲ့ သင်တုန်းဓားလည်မျို နွားသိုးလိုမျိုး သန်မာတဲ့ သားရဲတွေဆို ပိုဖြစ်နိုင်တာပေါ့..." ရွှီခုန်း ဝင်ပြောလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ညည်းတွားလိုက်ပြီး အသေကောင်ကို လက်စွပ်ထဲ သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ သူ့နေရာသို့ ပြန်သွားပြီး နောက်ထပ် သားရဲများ ငါးစာမိလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၂၃၇ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save