Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယဲ့ထျန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုစာအုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ စာအုပ်မျက်နှာဖုံးတွင် ရှေးဟောင်းစာလုံးကြီး လေးလုံးဖြင့် "အလောင်းသန့်စင်ခြင်း လျှို့ဝှက်ကျမ်း" ဟု ရေးသားထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ထိုစာအုပ်ကို ကောက်ယူကာ စိတ်ဝင်တစား လှန်လှောကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှန်းကွမ်ဟုန်ပင်း၏ အလောင်းဘေးသို့ မထီမဲ့မြင် ဟန်ဖြင့် ပြန်လည် ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက အလောင်းသန့်စင်တဲ့ အတတ်တဲ့လား... တကယ်ကို အဆင့်အတန်း နိမ့်လွန်းတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူက ပြောပြီးသည်နှင့် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှန်းကွမ်ဟုန်ပင်းနှင့် ရှန်းကွမ်ဟုန်ရှားတို့၏ အလောင်းများကို ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သမားတော်တစ်ဦး ဖြစ်ပါက ပညာရပ်ပေါင်းစုံ၏ အားသာချက်များကို ကျွမ်းကျင်ရမည် ဖြစ်ရာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်အတွင်း၌လည်း အလောင်းသန့်စင်ခြင်း အတတ်ပညာနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းများ ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အလောင်းရုပ်သေးများ၏ သဘောသဘာဝကို အခြေခံကျကျ နားလည်မှသာ အလောင်းအဆိပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အမျိုးမျိုးသော ဝေဒနာများကို ထိရောက်စွာ ကုသနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">အလောင်းသန့်စင်ခြင်း အတတ်ပညာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ များစွာ ဆုတ်ယုတ်သွားပုံရပြီး ရှေးဟောင်းဆေးပညာဂိုဏ်းများ၏ မှတ်တမ်းနှင့် များစွာ ကွာခြားနေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ပြန်လည် ကြည့်ရှုကာ ပင့်ကူနက်မနှင့် ကြေးအလောင်းများ၏ အလောင်းများကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ ငွေအလောင်း၏ အနားသို့ ရောက်သောအခါတွင်မူ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အမှန်တကယ်ပင် နှမြောမိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အလောင်းသန့်စင်ခြင်း အတတ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ နိယာမကို ဆန့်ကျင်သော မိစ္ဆာအတတ် ဖြစ်သော်လည်း ရုပ်သေးကို သူကိုယ်တိုင် သန့်စင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သဖြင့် သူ့အနေဖြင့် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရန် မလိုပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် သူသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးအတွင်းမှ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော အနက်ရောင် ဆေးလုံး ၁၁ လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှေးဟောင်းဆေးပညာဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာသော နည်းလမ်းများအတိုင်း ထိုဆေးလုံးများအားလုံးကို ငွေအလောင်း၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက် လောင်းထည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ငွေအလောင်းမှာ ပြန်လည် မတ်တပ်ရပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ငွေရောင်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို တောက်ပလာပြီး ၎င်း၏ အဆင့်မှာလည်း တစ်ဆင့် တက်လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အတော်လေး အလုပ်ဖြစ်သားပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆေးလုံးများမှာ အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ငွေအလောင်း၏ မူလ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ပြန်လည် ရရှိစေရုံသာမက ပိုမို တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တန်းတူ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူသည် ရှေးဟောင်းဆေးပညာဂိုဏ်း၏ နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ ငွေအလောင်းကို ထပ်မံ ပြုပြင်လိုက်ရာ ကိုယ်ပေါ်မှ ငွေရောင်များမှာ အရေပြားအောက်တွင် ဖုံးကွယ်သွားပြီး မျက်နှာ အမူအရာမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမို သဘာဝကျလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပါက ဤသူမှာ အလောင်းရုပ်သေး တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းမှာ တိတ်ဆိတ်ပြီး ရိုးသားသော လူတစ်ယောက်နှင့် တူနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ငွေအလောင်းမှာ အသက် ၃၀ ကျော်၊ ၄၀ ခန့် ရှိပုံရပြီး ကြည့်ကောင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်မယ်ဆိုမှတော့ နာမည်တစ်ခုတော့ ရှိသင့်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခဏမျှ စဥ်းစားလိုက်သည်။ ငွေအလောင်းမှာ သူ၏ လက်ထဲ၌ နောက်ထပ် အဆင့်များစွာ ဆက်လက် တိုးတက်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။ အလောင်းရုပ်သေးများ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ ကောင်းကင်အလောင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို "ယဲ့ထျန်း" ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့ နာမည်က ယဲ့ထျန်းပဲ... ဒါက နာမည်ကောင်းလေး တစ်ခုပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ကဲ... သွားကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပင့်ကူနက်မသည် အိမ်တော်တစ်ခုလုံးရှိ မသက်ဆိုင်သူများအားလုံးကို ရှင်းလင်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယဲ့ပုဖန် အတွက်မူ များစွာ အလုပ်ရှုပ်စရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူက ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ အမှောင်ထု အတွင်း၌ လျင်မြန်သော အဟုန်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ထျန်းကလည်း နောက်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာသည်။ ယဲ့ပုဖန်သည် ၎င်း၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်လိုသဖြင့် သူ၏ အရှိန်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ တိုးမြှင့်လိုက်သော်လည်း...</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ထျန်းမှာမူ အနောက်မှနေ၍ ပုံမှန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့်ပင် သူ့အား ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... သူ့ရဲ့ အစွမ်းက မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်နဲ့ တန်းတူပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို အမြတ်ကြီး ထွက်တာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ယဲ့ထျန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားပြီး အန်းယီမော့ တည်းခိုရာ ဟိုတယ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို မြင်လျှင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ညဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အန်းယီမော့မှာ ချက်ချင်းပင် စောင်ဖြင့် အုပ်လိုက်ပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဖန်... ဒါက ဘယ်သူလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "သူ့နာမည်က ယဲ့ထျန်းတဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အန်းယီမော့က အပြစ်တင်သလို လေသံဖြင့် "ရှင် လူတစ်ယောက် ခေါ်လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်မကို ကြိုပြောပါဦးလား"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က နောက်ပြောင်သလိုဖြင့် "သူက ငါတို့လူပါပဲ။ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ရှင်ကတော့ လျှောက်ပြောနေပြန်ပြီ" အန်းယီမော့က ယဲ့ထျန်းကို ကြည့်ကာ "အစ်ကို... ထိုင်ပါဦး" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယဲ့ထျန်းမှာမူ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိဘဲ ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ကဲ... အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်။ မကြောက်နဲ့ဦးနော်။ သူက လူမဟုတ်ဘူး။ အလောင်းရုပ်သေး တစ်ခုပဲ။ ငါ့ရဲ့ တိုက်ပွဲနိုင်ပစ္စည်းပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက... အလောင်းရုပ်သေး ဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">အန်းယီမော့မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အလျောက် ထိတ်လန့်သွားကာ ယဲ့ပုဖန်၏ နောက်သို့ ချက်ချင်း ပုန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာမူ ယဲ့ထျန်းထံမှ ထူးခြားချက်ကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ပင် လှုပ်ရှားသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမ၏ ကျောကို အသာအယာ ပုတ်ကာ ချော့လိုက်လေသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့... သူက အခု ငါ့ရဲ့ သက်တော်စောင့်ပဲ။ ငါ့အမိန့်ကိုပဲ နားထောင်တာ"</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက ယဲ့ထျန်းကို တံခါးဝသို့ သွားရန် ခိုင်းစေလိုက်ပြီး သူမကို ခုတင်ပေါ်၌ ထိုင်စေကာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အကျဥ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။ အန်းယီမော့မှာ အင်းဆက်များ ဟူသော စကားလုံးကို ကြားရသည်နှင့် ထိတ်လန့်သွားကာ စောင်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချ၍ ယဲ့ပုဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အတင်း တိုးဝင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဇွန်ဘီတွေနဲ့ အဆိပ်ပြင်း အင်းဆက်တွေ... ဒီလောကမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">သူမ စကားပြောပြီးနောက် တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ယဲ့ထျန်းကို ကြည့်ကာ "သူက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် စွမ်းတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေါ့... သူက အခု မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးမှာ ရှိနေတာ။ နောက်ဆိုရင်လည်း ဆက်ပြီး တိုးတက်နေဦးမှာ"</p> <p style="text-align:justify">အန်းယီမော့က "အလောင်းသန့်စင်တဲ့ အတတ်က ဒီလောက်အထိ အံ့သြစရာ ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "အခု ပင့်ကူနက်မ သေသွားပြီဆိုတော့ ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းရဲ့ အခြေအနေက အလုံးစုံ ပြေလည်သွားပြီ။ မင်း ကျန်းနန်မြို့ကို ပြန်လို့ ရပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုရင် ကျွန်မ အရင် ပြန်နှင့်မယ်။ ရှင်လည်း ဒီက အလုပ်တွေ ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့နော်"</p> <p style="text-align:justify">နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အန်းယီမော့သည် ဟိုတယ်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ထို့နောက် ယဲ့ပုဖန်သည် ယဲ့ထျန်းကို ခေါ်ကာ ဝမ်ရွှယ်နင်၏ ဗီလာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ထျန်းကို မြင်လျှင် ဝမ်ရွှယ်နင်က အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ဘယ်သူလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ပါ။ သူက အစွမ်းတော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းနည်း အားနည်းနေလို့"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ယဲ့ပုဖန်က အများကြီး ရှင်းမပြတော့ဘဲ ယဲ့ထျန်းအတွက် အယောင်ဆောင် အမှတ်အသား တစ်ခုကိုသာ ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူက ငါ့ရဲ့ သက်တော်စောင့်ပဲ... ငါ ရှိတဲ့နေရာမှာ သူ ရှိနေလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က အများကြီး မစဥ်းစားတော့သော်လည်း ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ "နင် ရှိတဲ့နေရာမှာ သူ ရှိမယ် ဆိုတော့... အဲဒါက အဆင်ပြေပါ့မလား"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ရယ်မောကာ "စိတ်မပူပါနဲ့... သူက အောက်ထပ်မှာပဲ နေမှာပါ။ ငါတို့ရဲ့ သီးသန့်အချိန်တွေကို မနှောင့်ယှက်စေရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက ယဲ့ထျန်းကို အောက်ထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းတစ်ခု၌ နေထိုင်ရန် စီစဥ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှေးဟောင်းဆေးပညာဂိုဏ်း၏ အလောင်းသန့်စင်ခြင်း အတတ်မှာ အလွန်ပင် အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ထို့ပြင် ယဲ့ပုဖန်တွင် အစွမ်းထက်သော စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံ ရှိနေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ မိုင်ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကွာဝေးနေလျှင်ပင် စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံမှတစ်ဆင့် ယဲ့ထျန်းကို စေခိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အပေါ်ထပ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဝမ်ရွှယ်နင်က "အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုလဲ... ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်း ကိစ္စက ပြေလည်သွားပြီလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ပြေလည်သွားပါပြီ" ဝမ်ရွှယ်နင်နှင့် စကားပြောရာတွင် ယဲ့ပုဖန်သည် ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်း ရှေ့၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကိုသာ အပေါ်ယံ ပြောပြခဲ့ပြီး အသေးစိတ်ကိုမူ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ သူမကို မယုံကြည်၍ မဟုတ်ဘဲ ပြောပြရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် "တကယ်ပဲ အဲဒီလို အဖြစ်အပျက်တွေ ရှိတာလား... နင်က တကယ်ကို တော်လွန်းလို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် ဖူခန်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းကတော့ ပိတ်လိုက်ရတော့မှာပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို နောက်ပြောင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ "ဒါဆိုရင် ငါက တော်တယ်ဆိုတာ မင်း ဝန်ခံတယ်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားကာ "နင်ကတော့လေ... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ငါ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ မင်း အခုချက်ချင်း သိရတော့မှာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဝမ်ရွှယ်နင်ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီးနောက် လူကြီးများ နှစ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို စတင်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် တိုက်ပွဲမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ ခုတင်ပေါ်၌ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ ယဲ့ပုဖန်သည် သူမအား စောင်ဖြင့် သေချာစွာ အုပ်ပေးပြီးနောက် သူ၏ ဖုန်းကို ယူကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဧည့်ခန်းသို့ သွားကာ စီမာဝေ၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို နှိပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်မှ ပြောကြားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "အချစ်လေး... ငါတို့က တကယ်ကို စိတ်ချင်း တိုက်ဆိုင်နေတာပဲ။ အခုပဲ နင့်ဆီ ဖုန်းခေါ်မလို့ လုပ်နေတာနဲ့ အတော်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မင်း ငါ့ကို တစ်ခုခု ပြောစရာ ရှိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီမာဝေက "အရင်ပြောဦး... နင်က ဘာလို့ ဖုန်းခေါ်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မင်းကို မေးစရာ ရှိလို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">"ပြောလေ... ဘာများလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မင်း ရှန်းကွမ်မိသားစု အကြောင်းကို သိလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ရှန်းကွမ်မိသားစု ဟုတ်လား... အချစ်လေး ပြောတာက ရှန်းရှီးက ရှန်းကွမ်မိသားစုကို ပြောတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ရှန်းကွမ်မိသားစု ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် စီမာဝေ၏ လေသံမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save