Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">“လီဗာပူးအသင်းဟာ ခံစစ်အတွက် အထူးစီမံချက်တွေ ချမှတ်ထားပေမဲ့ ဗန်ဒိုက် အဝါကတ် ထိသွားတာကတော့ သူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ပေးဆပ်မှုပဲဗျ”</p> <p style="text-align:justify">“အခုဆို ပွဲချိန် မိနစ် ၃၀ ပဲ ရှိသေးတယ်။ မန်ယူက ဂိုးပေါက်တည့်မှု ၆ ကြိမ် ရှိနေချိန်မှာ လီဗာပူးက ၂ ကြိမ်ပဲ ရှိသေးတာက အကောင်းဆုံး သက်သေပဲ။ ကျွန်တော် ခံစားနေရတယ်... မန်ယူရဲ့ ဂိုးရဖို့ သိပ်မဝေးတော့ဘူး။ ပထမပိုင်းမှာတင် သူတို့ ဦးဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်” နဗီးလ်က ယုံကြည်ချက် အပြည့်ဖြင့် သုံးသပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကွင်းအတွင်း အခြေအနေက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လီဗာပူးနည်းပြ ကလော့ပ်သည် ကွင်းလယ်တွင် အသာစီးမရမှန်း သိသည်နှင့် သူ၏ နာမည်ကျော် ရော့ခ်အင်ရိုးလ် နည်းဗျူဟာကို အဆင့်မြှင့်လိုက်သည်။ နေရာအနှံ့ လူကပ် ဖြတ်ထုတ်ပြီး မန်ယူကစားသမားများ အမှားလုပ်လာအောင် ဖိအားပေးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မန်ယူကွင်းလယ်လူ ဟာရဲရား ရှေ့သို့ ဘောလုံးဆွဲတက်ရန် လမ်းကြောင်း ရှာမရသဖြင့် ကန်တေထံ နောက်ပြန်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် လီဗာပူးတိုက်စစ်မှူး ဖာမီနိုက ထိုအခွင့်အရေးကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဆာဒီယို... ကူညီဦး” </p> <p style="text-align:justify">ဖာမီနိုက ဟိန်းဟောက်ရင်း ကန်တေထံမှ ဘောလုံးကို ဖျက်ထုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ မာနေးကလည်း ထပ်ချပ်မကွာ ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကန်တေမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ မာတစ်ထံ ဘောလုံးပေးလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ လီဗာပူး၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ တည့်တည့်တိုးခြင်းပင်။ ဆာလာနှင့် ဟန်ဒါဆန်တို့က မာတစ်ကို ဝိုင်းပတ် ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။ ဖိအားများလာသဖြင့် မာတစ်က ဘောလုံးကို အဝေးသို့ ကန်တင်လိုက်သော်လည်း ဖာဘင်ညိုက လေထဲတွင်ပင် ဖြတ်ယူသွားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ခံစစ်ကို သတိထားကြဦး...” ချူဖုန်းက အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ဖာမီနိုက ဘောလုံးကို ငြိမ်အောင်ထိန်းပြီး မာတစ်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ မျှောထိုးပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“လီဗာပူးရဲ့ ဖိအားပေးမှု အလုပ်ဖြစ်သွားပြီ ဆာလာ... အပြေးတက်တော့”</p> <p style="text-align:justify">ကာရေဂါက ထိုင်ခုံမှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်သည်။ ဆာလာက ဘောလုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆွဲယူလာပြီး ဂိုးဧရိယာအနားတွင် ဒေးဗစ်လူးဝစ်ကို လှည့်စားကာ ဘယ်တောင်ပံသို့ ထိုးပေးလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အနက်ရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မာနေးက ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">‘ဘန်း...’</p> <p style="text-align:justify">“ဂိုး...”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဟာ လီဗာပူးရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး သုံးဦးတွဲ တိုက်စစ်ပဲဗျ။ မန်ယူက ဘောလုံးပိုင်ဆိုင်မှု ဘယ်လောက်ရှိရှိ၊ ဂိုးကန်ချက် ဘယ်လောက်များများ... လီဗာပူးရဲ့ နည်းဗျူဟာရှေ့မှာတော့ အရာမထင်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ကာရေဂါက နဗီးလ်ကို စိန်ခေါ်သလို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ နဗီးလ်ကတော့ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ အံကြိတ်ထားရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိ။ မာနေးက ဂိုးသွင်းပြီးနောက် မန်ယူပရိသတ်များရှိရာသို့ ပြေးသွားကာ အသင်းတံဆိပ်ကို ပြသရင်း ရန်စလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သောက်ရှက်မရှိတဲ့ လီဗာပူးကောင်တွေ”</p> <p style="text-align:justify">“သောက်ကျိုးနည်း... မင်းတို့ ဒီနှစ်လည်း ချန်ပီယံ မဖြစ်ပါစေနဲ့”</p> <p style="text-align:justify">မန်ယူပရိသတ်များက ဒေါသတကြီးဖြင့် ကိုကာကိုလာဘူးများ၊ ကော်ဖီခွက်များကို ကွင်းထဲသို့ ပစ်ပေါက်ကြသည်။ မာနေးကတော့ သွားဖြူဖြူကြီးများ ပေါ်အောင် ဖြဲပြရင်း “ငါတို့ ချန်ပီယံ မဖြစ်ရင်တောင် မင်းတို့ကိုလည်း ဖြစ်ခွင့်မပေးဘူးဟေ့” ဟု ပြန်အော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">---</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းကတော့ စိတ်ပျက်မသွားဘဲ အသင်းဖော်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ “လီဗာပူးရဲ့ နည်းဗျူဟာက ငါတို့ အမှားလုပ်အောင် စောင့်နေတာ။ အခုချိန်ကစပြီး ဘောလုံးကို ရှေ့မှာတင် မဆွဲနဲ့။ ဟယ်ရီ (မက်ဂွိုင်းယား)... မင်းရဲ့ အဝေးဘော ပေးပို့မှုကို သုံးရမယ်။ ပေါလ် (ပေါ့ဘာ)... မင်း နည်းနည်း ဆင်းပေးပြီး ဖာဘင်ညိုကို ဆွဲထုတ်သွား။ ငါနဲ့ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်အတွက် နေရာလွတ်လုပ်ပေး”</p> <p style="text-align:justify">မော်ရင်ညိုသည် ဘေးစည်းအနားတွင် လက်ပိုက်ရပ်ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ “နည်းဗျူဟာကို နားလည်တဲ့ ကစားသမားတစ်ယောက် ရှိတာဟာ နည်းပြအတွက် အတော်လေး အသက်ရှူချောင်စေတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ပွဲချိန် (၄၄) မိနစ်သို့ ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပေါ့ဘာက ကွင်းလယ်တွင် ဘောလုံးရယူပြီး ဖာဘင်ညိုကို သူ့နောက်သို့ လိုက်လာအောင် ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီဗာပူး ခံစစ်တန်း၌ ဟာကွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကန်တေက ထိုဟာကွက်ကို ချက်ချင်းမြင်သွားပြီး အဝေးပေးပို့မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ချူဖုန်းက ဘောလုံးကို လက်ခံရယူရန် အသင့်ပြင်လိုက်သော်လည်း ဗန်ဒိုက်နှင့် မာတစ်တို့က သူ့ဆီသို့ တရစပ် ပြေးဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“မားကပ်စ်...”</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းက ဘောလုံးကို ညာခြေဖမိုးဖြင့် ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ထံ ခတ်ပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်က ဂိုးဧရိယာထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ကလည်း အချိန်မဆွဲဘဲ ချူဖုန်းထံသို့ လှပသော ဖြတ်တင်ဘောတစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အနောက်ကို မဆုတ်နဲ့” </p> <p style="text-align:justify">လီဗာပူးဂိုးသမား အလီဆန်က အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဗန်ဒိုက်မှာ ချူဖုန်း၏ လှည့်စားမှုကြောင့် နေရာလွတ် ပေးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းသည် ဘောလုံးက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ အရှိန်နှင့် အင်အား အားလုံးကို ညာခြေခုံပေါ်သို့ စုစည်းလိုက်ပြီး...</p> <p style="text-align:justify">‘ဘုန်း...’</p> <p style="text-align:justify">ဘောလုံးသည် လေထုကို ခွဲထွက်သွားသော လေပွေလှိုင်းတစ်ခု အလား အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ၎င်းသည် လုံးဝ ဝေ့ဝဲခြင်းမရှိဘဲ လမ်းကြောင်းအတိုင်း တည့်တည့်သာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">‘ဝုန်း...’</p> <p style="text-align:justify">ဘောလုံးသည် ဗန်ဒိုက်၏ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်ကာ ဂိုးပိုက်ထဲသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားသည်။ ပြင်းထန်လွန်းသော အရှိန်ကြောင့် ဂိုးတိုင်ကြီးတစ်ခုလုံးပင် တုန်ခါသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အလီဆန်မှာ ဘောလုံးနောက်သို့ လိုက်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ‘တကယ်လို့သာ ငါ့လက်နဲ့ ထိမိရင် လက်ဖဝါးတွေတောင် ရောင်ကိုင်းသွားမလားပဲ...’ ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝိုး...”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ကွင်းလုံးရှိ မန်ယူပရိသတ်များ ရူးသွပ်မတတ် အော်ဟစ် အားပေးကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကမ္ဘာကျော်ဂိုးဗျာ။ ပထမပိုင်း ၄၄ မိနစ်မှာ ချူဖုန်းက မန်ယူအတွက် ချေပဂိုး သွင်းပေးလိုက်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify">“ကြည့်လိုက်စမ်းပါ... လီဗာပူးပရိသတ်တွေ ကြွားနေတဲ့ ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး နောက်ခံလူက ချူဖုန်း ရှေ့မှာတော့ နောက်ပဲ ဆုတ်နေရတယ်။ ဒီလောက်တောင် နောက်ဆုတ်ချင်နေရင်လည်း ဂိုးသမားကိုပါ ကန်ထုတ်ပြီး ကွင်းထဲက ထွက်သွားလိုက်ပါလား” နဗီးလ်က ချက်ချင်းပင် လက်စားချေ သရော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းသည် ဂိုးသွင်းပြီးနောက် တစ်ဖက်ကစားသမားကို ရန်မစဘဲ ကင်မရာရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ အသင်းတံဆိပ်ကို အနမ်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ပရိသတ်များ၏ အားပေးသံကို အပြည့်အဝ ခံစားနေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒီခံစားချက်က... သောက်ကျိုးနည်း... အတော်လေးကို လန်းဆန်းလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီးက ပထမပိုင်းပွဲသိမ်းဝီစီကို မှုတ်လိုက်သည်။ နှစ်သင်းလုံး အဝတ်လဲခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကြစဉ် ဒိုင်လူကြီးက ကစားသမားများကို စိတ်အေးအေးထားရန် အလေးအနက် သတိပေးနေရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save