Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၁၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">မျှော်လင့်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့ ကြားပြီးပြီလား... လိပ်ကျွန်းက ထွက်မပြေးတော့ဘူးတဲ့ကွ"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ ရူးနေကြတာလား... ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေကြတာလား"</p> <p style="text-align:justify">"ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးရအောင် သူတို့က မိုစစ်တပ်ကို ပြန်တိုက်မှာကွ။ တကယ့် ယောက်ျားကောင်းတွေပဲဟေ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ သူတို့ နိုင်ပါ့မလား... လေဓာတ်ဂိုဏ်းနဲ့ လှပရေစင်ဂိုဏ်းကို ကြည့်ပါဦး။ တစ်ယောက်မှ အရှင်မလွတ်ဘူးလေ။ လိပ်ကျွန်းက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ထက်... သူတို့ထက်တော့ မပိုနိုင်ပါဘူးကွာ"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ နိုင်မနိုင် ငါမသိဘူး... ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း ထွက်ပြေးနေကြတဲ့အချိန်မှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြန်တိုက်ရဲတာကိုက လေးစားဖို့ကောင်းတယ်။ ငါတော့ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ဝင်ပါမယ်။ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး သေခံလိုက်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ငတုံးလုပ်ရပ်တွေ မလုပ်စမ်းပါနဲ့ကွာ..." </p> <p style="text-align:justify">စိုးရိမ်သည့် အသံများကြားမှပင် လိပ်ကျွန်းသို့ ဦးတည်လာသူများမှာ အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာသည်။ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေတွင် အမြစ်တွယ်နေသော ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဥစ္စာပစ္စည်းများကြောင့် ထွက်ခွာရန် ခက်ခဲနေသူများနှင့် ဇာတိမြေအတွက် သေရဲသူများမှာ လိပ်ကျွန်း၏ ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေမှုတွင် ကျောရိုးတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လိပ်ကျွန်းအနီး၌ ကျင့်ကြံသူများမှာ ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအလား စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဇိုမိုမှာ ခေါင်းကိုက်ရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လိပ်ကျွန်း၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့မှာ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ထားသူများဖြစ်၍ လက်တစ်ဆုပ်စာဖြင့်ပင် အစွမ်းထက်သည်။ သို့သော် ယခုရောက်ရှိလာသူများမှာ စွမ်းရည်အဆင့်အတန်း ကွဲပြားလွန်းပြီး တိုက်ပွဲအစီအရင် မည်သည်ကိုမျှ နားမလည်သူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့အား စစ်မြေပြင်သို့ ပို့လိုက်ပါက အသုံးမဝင်ရုံသာမက အချိန်မရွေး လိပ်ကျွန်းအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ပစ်ပယ်ထားလျှင်လည်း မဖြစ် လက်ခံလျှင်လည်း အခက်သားပင်။</p> <p style="text-align:justify">လျောင်ချိချန်က ဇိုမို၏ စိုးရိမ်မှုကို ရိပ်မိဟန်ဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် အကြံပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်းသခင်... လူတွေ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေတာက အသုံးချဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပါပဲ။ အခု လူတိုင်းရဲ့ သွေးတွေ ဆူပွက်နေကြပြီ... သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အအေးမခံလိုက်ပါနဲ့။ သူတို့ထဲမှာ နာမည်ကြီး ပညာရှင်တွေလည်း ပါတာကို ကျွန်တော် တွေ့ရတယ်။ ဒါဟာ ဧရာမ စွမ်းအားစုကြီးတစ်ခုပဲ။ ကျွန်းသခင်သာ သူတို့ကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... ဒီတိုက်ပွဲပြီးတဲ့အခါ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေမှာ ကျွန်းသခင်ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို စိတ်ထဲတွင် မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။ လျောင်ချိချန်မှာ စစ်ရေးစစ်ရာ၌ အပျော်တမ်းအဆင့်သာ ရှိသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရှိနေသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">လိပ်ကျွန်းတွင် တိုက်ခိုက်ရေးသမား အင်အားနည်းပါးပြီး အများစုမှာ ထုတ်လုပ်ရေးပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေခြင်းသည် အဓိက ပြဿနာပင်။ ဤလေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တည်ရှိနေသရွေ့ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေသည် စစ်မျက်နှာပြင်၏ ရှေ့တန်းစခန်းတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ရာ ထိခိုက်ကျဆုံးမှုများကို အစားထိုးနိုင်မည့် အရန်တပ်ဖွဲ့မရှိလျှင် လိပ်ကျွန်းသည် တိုက်လေလေ အင်အားနည်းလေလေ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို အံ ကြိတ်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ကို အထဲဝင်ခွင့် ပေးလိုက်"</p> <p style="text-align:justify">အမိန့်သံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ လေးနက်သွားကြသည်။ ဇိုမိုက အားနာမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အမိန့်ပေးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီလူတွေထဲက သန်မာတဲ့သူတွေကို ရွေးထုတ်ပြီး လိပ်နက်တပ်ဖွဲ့ဆိုတဲ့ တပ်ဖွဲ့သစ်တစ်ခု ဖွဲ့လိုက်ပါ။ သူတို့က အစိမ်းသက်သက်တွေ ဖြစ်နေလို့ တိုက်ပွဲအစီအရင်တွေကို အခြေခံကစပြီး လေ့ကျင့်ပေးဖို့ လိုတယ်။ မာဖန်... မင်းက ဒီပြဿနာကို စခဲ့တာဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို မင်းပဲ တာဝန်ယူလိုက်တော့"</p> <p style="text-align:justify">မာဖန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အတွေ့အကြုံမရှိသော ငတုံးအုပ်စုကြီးကို လေ့ကျင့်ပေးရမည်ဟူသော အမိန့်သည် သူ့အတွက် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းထက်ပင် ဆိုးရွားနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဘေးတွင်ရှိသော နန်လုနှင့် လေ့ဖန်တို့ကမူ မာဖန် ဒုက္ခရောက်သည်ကို မြင်ရ၍ ပြုံးစိစိ လုပ်နေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကြက်သွေးရောင်ငှက်တပ်ဖွဲ့အား သုညဘဝမှ ယနေ့အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ပုံဖော်ခဲ့ရသည့် ခက်ခဲမှုကို သူတို့ အသိဆုံးဖြစ်ရာ ယခုအုပ်စုအား ထိုသို့ဖြစ်လာအောင် လေ့ကျင့်ပေးရမည်မှာ မည်မျှ အလုပ်ရှုပ်မည့်ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။</p> <p style="text-align:justify">မာဖန်က သူ၏ မျက်နှာကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း ဇိုမိုအား တောင်းဆိုလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်... ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းဆိုရင်တော့ မတတ်နိုင်လောက်ပါဘူး။ ညီအစ်ကို အနည်းငယ်လောက်ကို အကူအညီ တောင်းလို့ရမလား"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "ရတယ်" ဟု ပြတ်သားစွာ ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကြားလိုက်သည်နှင့် နန်လုနှင့် လေ့ဖန်တို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျွန်းပေါ်တွင် ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချိန်၌ ပုစစ်တုန်းသည် လိပ်ကျွန်းအထက်တွင် တောက်လောင်နေသော မီးတိမ်နီကြီးများကို မော့ကြည့်နေသည်။ သူသည် လိပ်ကျွန်းသို့ ပထမဆုံးဝင်ခွင့်ရသည့် အုပ်စုထဲမှတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ဇာတိမြေကို ယောင်မိုတို့၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုစိတ် မရှိသူဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လိပ်ကျွန်းသည် မိုစစ်တပ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြောင်း ကြားသိရသည့်အခါ သူသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လိပ်ကျွန်းက မည်သူ့ကိုမျှ လွယ်လွယ်နှင့် လက်ခံမည့်ပုံမပေါ်ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">ကျွန်းစောင့်အစီအရင်ကြီးကို သံတံခါးပမာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားသည်။ နေ့စဉ် ဝင်ထွက်သွားလာနေသည့် တာဝန်ရှိ ကျင့်ကြံသူအချို့မှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ အပြင်လောကနှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လိပ်ကျွန်းပတ်ဝန်းကျင်သည် တစ်ချိန်က ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လူများဖြင့် ပိတ်လှောင်နေသည်။ သူတို့အားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ခုတည်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">လိပ်ကျွန်းနှင့် ပူးပေါင်းကာ မိုစစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လိပ်ကျွန်းဘက်မှမူ မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">စိတ်မရှည်သော ကျင့်ကြံသူအချို့က အစီအရင်အတွင်းသို့ အတင်းဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ သို့သော် ရလဒ်ကား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အစီအရင်၏ အစွမ်းကြောင့် ထိုလူများမှာ လှပသော ညနေဆည်းဆာရောင် မီးတိမ်တိုက်များထဲတွင် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ခေါင်းငုံ့သွားကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူတစ်သုတ်သည် ဟိန်းဟောက်နေသော လွင့်မျောတိမ်တိုက်များကို စီးနင်းကာ ထိုမီးတိမ်တိုက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြန်သည်။ ပုစစ်တုန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်ရှုရင်း "လိပ်ကျွန်းဆိုတာ တကယ့်ကို ချမ်းသာတဲ့နေရာပဲ" ဟု စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတစ်ယောက်တည်း တွေးနေခြင်းမဟုတ်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူတိုင်း၏ အားကျချီးမွမ်းသံများ ဆူညံနေသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း လိပ်ကျွန်း၏ အသုံးအဆောင်များကို မြင်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်မဆုံး ဖြစ်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူများသည် စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ပြာ အေးစက်အလင်း သံချပ်ဝတ်အား ဆင်မြန်းထားပြီး ကျောဘက်တွင် တိမ်တောင်ပံများ လွင့်မျောနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခြေတွင် ကျားပုံစံ စီးဆင်းအလင်း ဖိနပ် ခေါင်းတွင် ငြိမ်သက်နှလုံးသား အသိဉာဏ်ဦးထုပ် ကို ဆောင်းထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမြီးတန်းများ ထွက်ကျန်ခဲ့သည့် လွင့်မျောတိမ်တိုက်များကလည်း အပြည့်အစုံပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ စတုတ္ထအဆင့် ဝတ်စုံအပြည့်အစုံ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တိမ်တောင်ပံတွေ ရှိနေသားနဲ့ လွင့်မျောတိမ်တိုက်တွေကို ထပ်ဆွဲလာကြသေးတယ်ပေါ့။ ဒါက အလွန်အကျွံ ဖြုန်းတီးခြင်းပဲ မဟုတ်လား" ဟူသော တွေးတောမှုများဖြင့် လူအချို့မှာ မနာလိုဖြစ်ကာ ထိုပစ္စည်းများကို လုယူချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လိပ်ကျွန်းမှ ထွက်လာသူတိုင်း ထိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ တပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့အတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ လိပ်ကျွန်း၏ ပုံမှန်ဝတ်စုံ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ထိုအချက်က လူတိုင်းအား ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားစေသည်။ ဤသူများမှာ စစ်မှန်သော သူဌေးကြီးများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပုစစ်တုန်းကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်အား အကဲခတ်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လိပ်ကျွန်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးပဲ" </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ့ စိတ်ဓာတ်ကျမသွားဘဲ ပို၍ပင် ယုံကြည်မှုတိုးပွားလာသည်။ လိပ်ကျွန်း၏ လုပ်ရပ်တိုင်းက သူတို့သည် အခြားအဖွဲ့အစည်းများနှင့် မည်မျှကွာခြားကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်ပဲ သူတို့က မိုစစ်တပ်ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာလား..."</p> <p style="text-align:justify">ပုစစ်တုန်း၏ စိတ်ထဲမှ ဤအတွေး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်နှင့် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် လိပ်ကျွန်း၏ မဟာအစီအရင်ကြီးသည် တအုန်းအုန်းမြည်ဟီးလျက် ရုတ်တရက် ပွင့်ဟလာသည်။ ညနေဆည်းဆာရောင် မီးတိမ်တိုက်များသည် အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားပြီး ထိုနေရာမှ တပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်ရာခန့်ပါသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရုတ်ခြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အားလုံးသည် စတုတ္ထအဆင့် ဝတ်စုံများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ဆင်မြန်းထားပြီး လက်တွင်မူ ရွှေရောင် ဓားပျံများကို ကိုင်စွဲထားသည်။ သူတို့၏ စနစ်ကျလှသော ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓားကျင့်ကြံသူတွေလား...။</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ ဓားကျင့်ကြံသူ နှစ်ရာ့နှစ်ဆယ် ဆိုသည်မှာ မည်သည့်ဂိုဏ်းမဆို ဂုဏ်ယူရမည့် အင်အားပင်။ သို့သော် အားလုံးမှာ လိပ်ကျွန်းမှ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စဉ်းစားချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ရှေ့ဆုံးမှ ခေါင်းဆောင်၏ ကျောဘက်ရှိ တိမ်တောင်ပံများ လှုပ်ခတ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျန်လူအားလုံး၏ တိမ်တောင်ပံများလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ခတ်သွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်ရာသည် လူများ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟို... ဟိုအပေါ်မှာ"</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော ဓားမြှောင်တစ်လက်ပမာ တက်ကြွထက်မြက်နေသည့် ဓားကျင့်ကြံသူ နှစ်ရာသည် ကောင်းကင်ယံအား လွှမ်းမိုးထားသည်။ သူတို့၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများသည် အောက်ဘက်ရှိ လူများအား ဖိစီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းမှာ မှောင်မည်းအေးစက်သော ရွှံ့နွံကျင်းကြီးထဲတွင် ပိတ်မိနေသလို အသက်ရှူရ ကြပ်လာကြသည်။ ဤအခြေအနေတွင် မည်သို့မျှ ရုန်းကန်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သတ်"</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံမှ အေးစက်သော အမိန့်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုနှစ်ရာသော ကျင့်ကြံသူတို့၏ တပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်သော "သတ်" ဆိုသည့်အသံမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုပမာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လေထုထဲတွင် ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသည့် ဓားအနှစ်သာရများမှာ ချွန်ထက်သော ဓားမြှောင်များကဲ့သို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ ပုစစ်တုန်းမှာ ဓားများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး ခုခံလိုစိတ်ပင် ကင်းမဲ့သွားသည်။ ထိုဓားအနှစ်သာရများ၏ မြည်ဟည်းသံမှာ ရေတွက်၍မရသော ဝိညာဉ်တို့၏ ငိုကြွေးသံများနှင့် တူညီနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တားဆီး၍မရနိုင်သော ဓားအနှစ်သာရ ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာတော့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်သွားပြီး တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေကြသည်။ အသေးအမွှား လှုပ်ရှားမှုလေးကပင် မိမိတို့၏ အသက်ကို အဆုံးစီရင်သွားနိုင်သည်ကို သိရှိသဖြင့် မည်သူမျှ မလှုပ်ရဲကြတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်သာ ကျင်လည်ခဲ့ကြသည့် ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ယခုအခါ လှိုင်းလုံးကြီးပမာ လှိမ့်ဝင်လာသော လိပ်ကျွန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုအစီအရင်ရှေ့တွင် မိမိတို့၏ အတွေ့အကြုံများမှာ မည်မျှ ရယ်စရာကောင်းကြောင်း အစစ်အမှန် သိရှိလိုက်ကြသည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားရှေ့တွင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းရည်ဆိုသည်မှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓားစွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်သံများသာ ကျန်ရစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လိပ်ကျွန်းပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ သေမင်း၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းအောက်တွင် အသက်ရှူသံပင် မကြားရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">မာဖန်သည် ထိုသရုပ်ပြမှု၏ ရလဒ်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေမိသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာမည့်သူများမှာ ကြောက်လန့်လွန်း၍ မလှုပ်နိုင်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အနည်းငယ်တော့ စိတ်ပျက်သွားသည်။ သို့သော် သူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရှင်ရဲ့ အမိန့်နဲ့ လိပ်နက်တပ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းဖို့ ငါ ရောက်လာတာပဲ။ ကိုယ့်စွမ်းရည်ကို ယုံကြည်သူတွေ အနေနဲ့ အခုပဲ လာစမ်းသပ်လို့ရတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး တိုက်ပွဲစတင်မယ့်အချိန်အထိ လိပ်ကျွန်းကို ဖွင့်ပေးထားမယ်။ ဒါပေမဲ့ သတိထားကြ... လိပ်ကျွန်းမှာ တင်းကျပ်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိတယ် ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ်ပဲ ဂရုစိုက်ကြ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားအဆုံးတွင် ဓားစွမ်းအင်၏ ကျန်ရစ်နေသော အရှိန်အဝါများကြောင့် မည်သူမှ စကားတစ်ခွန်းပင် မဟရဲကြပေ။ မာဖန်သည် နောက်တစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ့တပ်ဖွဲ့အား ဦးဆောင်ကာ လိပ်ကျွန်းအတွင်းသို့ ခန့်ညားစွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ ပုစစ်တုန်း တုန်လှုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"လိပ်ကျွန်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီ... လိပ်နက်တပ်ဖွဲ့တဲ့လား" ဟု စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တောက်ပသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ လိပ်ကျွန်းရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ရင်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ကောလာဟလများထက်ပင် လိပ်ကျွန်း၏ အင်အားသည် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ မိုစစ်တပ်အား အနိုင်ယူနိုင်မယူနိုင် သူ မသိသော်လည်း တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေတွင် အောင်မြင်နိုင်ခြေ အများဆုံး အင်အားစုမှာ ဤသူတို့သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">လိပ်ကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းသည် မည်သို့ပင် ရှိနေပါစေ သူ သိချင်စိတ်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနေ့မှစ၍ လိပ်ကျွန်း ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဟူသော သတင်းသည် တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ တစ်ခွင်သို့ တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မာဖန်၏ အဖွဲ့လိုက် တိုက်ခိုက်မှုအကြောင်းမှာလည်း တစ်ဆင့်စကားဖြင့် ပိုမိုဆန်းပြားစွာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း ခံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လူ့လောကဖြစ်သည်နှင့်အညီ နှာခေါင်းရှုံ့သူများက ဆက်၍ ရှုံ့နေကြဆဲ ကြောက်လန့်သူများကလည်း အလုအယက် ထွက်ပြေးနေကြဆဲပင်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသူများကမူ နေ့ရောညပါ လိပ်ကျွန်းဆီသို့ အလုအယက် ပျံသန်းလာကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save