Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပန်းတိုင်တစ်ခု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူတို့အားလုံး လိပ်ကျွန်းလို့ ခေါ်တဲ့ နေရာတစ်ခုဆီကို သွားနေကြတယ်။ ကြည့်ရတာ အဲဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်တိုက်ဖို့ စီစဉ်နေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရှိပုံရတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယတပ်မှူးသည် မည်သည့်ခံစားချက်မျှမပါဘဲ သတင်းပို့ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အို..."</p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်းသည် အေးစက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ မည်သည့်စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပါဝင်ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ။ သူတို့အားလုံး တစ်နေရာတည်းမှာ စုမိသွားတော့ ငါတို့အတွက် အလုပ်ရှုပ် သက်သာတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယတပ်မှူးက စကားမပြောဘဲ မျက်လွှာကို တစ်ဝက်ချကာ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ တပ်မှူးမှာ မည်သူ့အကူအညီမှ မလိုဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် စောင့်ရှောက်နိုင်သည့် ရဲရင့်ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်မှန်း သူကောင်းစွာသိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်းသည် အောက်ခြေအဆင့် ကင်းမြီးကောက် မိုအဖြစ် မွေးဖွားလာသူဖြစ်သော်လည်း ရှားပါးလှသည့် ကောင်းကင်ကင်းမြီးကောက်သွေးကြောကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိန်သွယ်ပြီး အရပ်ရှည်သည်။ ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်သည့် မျက်နှာ ရေခဲနီလာကျောက်ကဲ့သို့ သန့်စင်ကြည်လင်နေသည့် အပြာရောင်မျက်ဝန်းများသည် သူ၏ အေးစက်သော စရိုက်ကို ပို၍ပင် ထင်ရှားစေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကင်းမြီးကောက်ဓားမှာမူ သာမန်ဓားများနှင့်မတူဘဲ ကျဉ်းမြောင်းရှည်လျားကာ မြေပြင်ကိုပင် ထိလုနီးပါး ရှိနေသည်။ ထိုဓားမှာ ဓားမနှင့် ဓားပျံတို့၏ ပုံစံကို ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ ထူးခြားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လှပချောမောလွန်းသော တပ်မှူးကို ကြည့်ရင်း ဒုတိယတပ်မှူး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချမိသည်။ <br /> 'အရှင်သာ ကင်းမြီးကောက် မိုအဖြစ် မွေးမလာခဲ့ရင် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရတာ ကြာခဲ့ပြီ' ဟု သူတွေးမိသည်။ အရှင်ကိုယ်တိုင်ကမူ ထိုရာထူးအရေးအား ဂရုမစိုက်သော်လည်း ဒုတိယတပ်မှူးမှာမူ အရှင့်အတွက် မတရားသလို ခံစားနေရဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ချီတက်တာကို အရှိန်လျှော့လိုက်" </p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်းက အေးစက်စက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့" </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယတပ်မှူးလည်း အတွေးများမှ ပြန်လည်နိုးထလာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ အရှင်သည် ရန်သူအား လူစုရန် အချိန်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤနည်းဖြင့် သူတို့အားလုံးအား တစ်နေရာတည်းတွင် စုမိစေပြီး တိုက်ပွဲတစ်ပွဲတည်းဖြင့် အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">အရှင်က တကယ်ကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ပဲ...။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် လိပ်ကျွန်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော ကျင့်ကြံသူများကြောင့် ကျွန်းတစ်ခုလုံး စည်ကားဆူညံလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရောက်လာသမျှ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ပြင်းပြသူများဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာမူ မည်သည့်စည်းကမ်းကိုမျှ မလိုက်နာတတ်သည့် ခေါင်းမာသူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝေ့ရှန်း ကျုံးရူ ရှဲ့ရှန်တို့ကဲ့သို့သော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ထိုထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသူများ၏ ကံကြမ္မာမှာ အဆုံးသတ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် ခေါင်းမာသူများကို ဓားအစီအရင်အတွင်းသို့ ပစ်သွင်းပြီး သွေးသားအသားစိုင်တို့ လူးလာခေါက်တုံ့ ဖြစ်စေမည့် ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံစားစေလိုက်သည်။ ဓားအစီအရင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများကြောင့် ဖြတ်သွားဖြတ်လာ လုပ်နေသူများပင် အလိုအလျောက် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်သွားကြရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်မှစ၍ လိပ်ကျွန်းတစ်ခုလုံးသည် အပ်ကျသံပင် မကြားရလောက်အောင် စနစ်တကျ ရှိသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လိပ်ကျွန်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် လိပ်နက်တပ်ဖွဲ့၏ အရည်အချင်းစစ် စစ်ဆေးမှုကို ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရသည်။ လိပ်ကျွန်းတပ်ဖွဲ့၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းသည် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း သူတို့ အလျင်အမြန်ပင် နားလည်သွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသို့ လာရောက်ရန် သတ္တိရှိသူများမှာ အတွေ့အကြုံကြွယ်ဝသူများသာ ဖြစ်ပြီး အခြားဂိုဏ်းများတွင်ဆိုလျှင် အထက်တန်းစား တပ်ဖွဲ့ဝင်များအဖြစ်ပင် အလွယ်တကူ ဖြစ်လာနိုင်မည့်သူများဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ထိုထဲမှ အများစုမှာ အခြားအဖွဲ့အစည်းများ၏ အထက်တန်းစားတပ်ဖွဲ့များမှ စွန့်ခွာလာသူများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအထက်တန်းစားဟုဆိုသူများပင်လျှင် ပထမနေ့ အရည်အချင်းစစ်အပြီးတွင် ဖုန်တလူးလူးနှင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ကာ ထွက်လာကြရသည်။ လိပ်ကျွန်း၏ တပ်ဖွဲ့စွမ်းအားကို အရိုးစွဲသွားအောင် မြည်းစမ်းခွင့် ရသွားကြလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ယခင်က မကြားဖူးခဲ့သည့် တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို စိန်ခေါ်သည့် လေ့ကျင့်ရေးအဆင့်များကြောင့် လူအများအပြားမှာ ပထမနေ့ကိုပင် မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှသာ သူတို့ နားလည်သွားကြသည်။ လိပ်ကျွန်းတွင် အထက်တန်းစား တပ်ဖွဲ့ဟူ၍ သီးသန့်မရှိ သူတို့ တွေ့ခဲ့ရသော တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်ကြံသူ နှစ်ရာမှာ လိပ်ကျွန်း၏ စံသတ်မှတ်ချက် အတိုင်းသာ ရှိသေးကြောင်းကိုပင်။</p> <p style="text-align:justify">လိပ်နက်တပ်ဖွဲ့၏ တောင်းဆိုချက်များမှာ မည်မျှပင် မြင့်မားသော်လည်း ပေးအပ်သည့် ဆုလာဘ်များကမူ လူတိုင်းအား မနာလိုဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွေးချယ်ခံရပြီး တိုက်ပွဲအစီအရင် လေ့ကျင့်မှုကို ဖြတ်သန်းနိုင်သူများသည် စတုတ္ထအဆင့် ဝတ်စုံအပြည့်အစုံ ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ကြက်သွေးရောင်ငှက်တပ်ဖွဲ့၏ ထိုဝတ်စုံများကို ငေးမောကြည့်ကာ လူအများ တံတွေးမြိုခဲ့ကြရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍သာ လေ့ကျင့်မှုကို အောင်မြင်အောင် အဆုံးသတ်နိုင်ပါက ဤမျှ ကောင်းမွန်လှပပြီး အစွမ်းထက်သည့် ပစ္စည်းမျိုးကို မည်သည့်နေရာတွင်မှ ထပ်မံရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လိပ်နက်တပ်ဖွဲ့၏ စခန်းအတွင်း အလုပ်ရှုပ်ကာ ပွက်လောရိုက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် တပ်ဖွဲ့၏ အခြေအနေကို အကဲခတ်ရင်း သက်ပြင်းချမိသည်။ အချိန်တိုအတွင်း သူတို့ထံမှ ကြီးမားသည့် အပြောင်းအလဲကို မျှော်လင့်၍ မရသေးပေ။ ဤတပ်ဖွဲ့၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှပြီး ကျင့်ကြံသူ အမျိုးမျိုး ရောနှောနေသဖြင့် သူတို့အားလုံးအတွက် ကိုက်ညီမည့် တိုက်ပွဲအစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားထုတ်မှု အလွန်ပင် လိုအပ်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ငွေရောင် တိုက်ပွဲဗိုလ်ချုပ် သုံးဦး၏ အကူအညီကြောင့် မာဖန်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။ သို့သော် သခင်မလေး၏ ခန့်မှန်းချက်အရ လိပ်နက်တပ်ဖွဲ့ အပြည့်အဝ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ရန်မှာ အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီမိုစစ်တပ်မှာ လူသုံးထောင်လောက် ပါတယ်လို့ စုံစမ်းသိရတယ်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကတော့... မဆိုးပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ကုန်းစွန်းချာက ပုယောင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှ ထွက်လာသည့်အတိုင်း သတိဝီရိယရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှ 'မဆိုးဘူး' ဟူသော စကားထွက်လာခြင်းမှာပင် အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ ချီတက်တာကို အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီ။ ငါတို့ကို လူစုဖို့ အချိန်ပေးပြီးမှ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းဖို့ ကြံရွယ်ထားပုံပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သခင်မလေးက အေးစက်စက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအပြုံးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး၏ ကျောပြင်တွင် ချွေးစေးများ ပျံလာကြသည်။ သခင်မလေး ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်ရန်သူ၏ အကြံအစည်ကြောင့် သူမ၏ စိတ်အေးလက်အေး ပုံစံများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ တိုးပွားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို တိုက်ကြမလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ရှုလုံက တည့်တိုးပင် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်ကို သူကောင်းစွာ သိသည်။ လှည့်ကွက်များ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုများ ဖန်တီးရာတွင် သူသည် သခင်မလေး၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း သိသဖြင့် ဉာဏ်ကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သခင်မလေးက ပျင်းရိစွာဖြင့် အေးစက်စက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တိုက်ရိုက်ပဲ ဝင်တိုက်လိုက်ကြစို့။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ကြက်သွေးရောင်ငှက်တပ်ဖွဲ့ထက် ပိုအစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်နဲ့"</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ပျင်းရိသော လေသံအောက်တွင် မယိမ်းယိုင်နိုင်သည့် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ဤရူးသွပ်လှသော အကြံအစည်ကြောင့် ကြက်သွေးရောင်ငှက်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တုန်ယင်လာကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မိုစစ်တပ်၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို သူတို့ မည်သို့မျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သွေးကောင်းကင်နယ်မြေတွင် သူတို့ မြင်ဖူးခဲ့သည့် မိုစစ်တပ်များ၏ အဆင့်အတန်းကို သူတို့ သိရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုခါ စတုတ္ထအဆင့် ဝတ်စုံအပြည့်အစုံကို ဆင်မြန်းထားသည့် ကြက်သွေးရောင်ငှက်တပ်ဖွဲ့အတွက်မူ ထိုရန်သူမှာ ဖုန်မှုန့်မျှသာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လာစမ်း... လာစမ်း။ မျက်နှာချင်းဆိုင် ချလိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ် ပြင်းထန်နေသော အသံများ ခန်းမထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သို့သော် ဇိုမိုက သခင်မလေး ကုန်းစွန်းချာအား စိုက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ကြက်သွေးရောင်ငှက်တပ်ဖွဲ့အား သူ မယုံကြည်၍ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့နှင့်အတူ အသက်ပေးခဲ့ဖူးသော ရဲဘော်ရဲဘက်များအား အကြောင်းမဲ့ သေဆုံးစေမည့် တိုက်ရိုက်ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမျိုးကို သူ မလိုလားပေ။ အကျိုးအမြတ်မရှိသော ရလဒ်အတွက် အသက်ပေါင်းများစွာ ပေးဆပ်ရမည့် တိုက်ပွဲမျိုးအား သူ မလုပ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ ရည်မှန်းချက်က မိုစစ်တပ်ကို အနိုင်ယူဖို့ပဲ။ သူတို့ကို အကုန်သတ်ပစ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို မိုကမ္ဘာထဲ ပြန်ဆုတ်သွားအောင် မောင်းထုတ်ပြီး လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်ပစ်ဖို့ပဲ လိုတာ။ မမေ့ကြနဲ့... တိုက်ပွဲနိုင်သွားတဲ့အခါ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းဖို့ အင်အားတွေ လိုအပ်ဦးမှာ။ ကိုယ်စိုက်ထားတဲ့ အသီးအနှံကို တခြားသူတွေ လာခူးစားသွားတာမျိုး ခင်ဗျားတို့ လိုချင်လို့လား"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ စကားသံကြောင့် လူတိုင်း၏ ပူလောင်နေသော ခေါင်းများ အေးစက်သွားကြသည်။ မှန်သည်။ တိုက်ပွဲအား နိုင်ရုံဖြင့် မပြီးသေးပေ။ ဤနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်မှသာလျှင် သူတို့၏ ပင်ပန်းမှုများအတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အခုချိန်မှာ အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတွေ အကုန် ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီ။ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေမှာ အခု ငါတို့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့် အင်အားစုဆိုတာ မရှိသလောက်ပဲ။ ဒါ အခွင့်အရေးကြီးပဲ။ ဒီအခြေအနေကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရင် အနာဂတ်မှာ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေက ငါတို့အပိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုက ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေက အရမ်းခေါင်ပြီး ဘုံလေးပါးကောင်းကင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု နည်းတဲ့နေရာဖြစ်တယ်။ ကောင်းကင်ပြိုကွဲခြင်း ဘေးဒုက္ခကြောင့် အပြင်ကလူတွေလည်း ဒီကို လာဖို့ အချိန်မရှိကြဘူး။ ဒါက အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူ့ပတ်လည်ရှိ ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်နှာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲလာကြသည်။ ဟိုလွင့်ဒီလွင့်ဘဝမှ လွတ်မြောက်ကာ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုသော ဆန္ဒမှာ သူတို့အားလုံးအတွက် အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။ အမြဲတည်ငြိမ်တတ်သော ဝေ့ရှန်းပင်လျှင် ဇိုမို၏ အစီအစဉ်ကို ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီတော့ ပန်းတိုင်တွေက ရှင်းတယ်။ တစ်... မိုစစ်တပ်ကို အနိုင်ယူပြီး လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်ပစ်ရမယ်။ နှစ်... ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး နယ်မြစ်တွေကို ထိန်းချုပ် တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ မျက်ဝန်းများတွင် စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏ ညာလက်သီးကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ စိုးမိုးလိုသော အရှိန်အဝါများ တစ်ရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရှိန်အဝါက လူတိုင်းအား စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အားမာန်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ အော်ဟစ်သံများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် မိမိ၏ ရဲတင်းလွန်းသော အကြံအစည်အတွက် အနည်းငယ် လန့်ဖျပ်မိသော်လည်း ယခုအခါ လိပ်ကျွန်းရှိ အင်အားစုများ၏ အမူအရာကို မြင်ရသောအခါ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း ပိုမိုယုံကြည်သွားသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ လမ်းပျောက်နေသော လူအုပ်စုမဟုတ်တော့ဘဲ ရှင်းလင်းသော ပန်းတိုင်တစ်ခုနောက်သို့ လိုက်ပါမည့် စစ်သည်တော်များ ဖြစ်လာကြလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">'ဒီတပ်ဖွဲ့က အသစ်ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီပဲ...'</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုတစ်ယောက် မိမိကိုယ်ကို ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက် မဖြစ်သေးဟု တွေးမိကာ အနည်းငယ် နောင်တရမိသော်လည်း အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အနာဂတ်အိပ်မက်များဖြင့် တောက်ပနေသည့် အမူအရာများကို မြင်သောအခါ အားတက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သခင်မလေး ကုန်းစွန်းချာသည် သူ၏ ဆံပင်စလေးများကို သပ်တင်လိုက်ရင်း ရှက်ရွံ့ရွံ့ အပြုံးလေးဖြင့် အစီအစဉ်များကို စတင်တင်ပြသည်။ သူ၏ အသံမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုလေးနက်တည်ကြည်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်တို့မှာ အားသာချက်တွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ မိုစစ်တပ်ဟာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတာဖြစ်လို့ သူတို့ဘက်မှာ အခြေချဖို့ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအပြင် တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေက ဒေသခံတပ်ဖွဲ့တွေဟာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စစ်မတိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးနေကြတာ။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် သူတို့အတွက် အခြေအနေက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားမှာပါ။ အရေးကြီးဆုံးက ကျွန်တော်တို့ဟာ ကိုယ့်မြေ ကိုယ့်ရေမှာ တိုက်ခိုက်ရမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ကတော့ အခြေစိုက်စခန်းနဲ့ အလွန်ဝေးကွာတဲ့နေရာမှာ ရောက်ရှိနေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက သူ၏ ရှင်းပြချက်အား အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ဂရုစိုက် နားထောင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တဲ့ အားသာချက်ကို အသုံးချရမယ်။ အထူးသဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အစီအရင်တွေရဲ့ တည်နေရာတွေကို ကျွန်တော်တို့ သိထားတာက အကြီးမားဆုံး လက်နက်ပဲ။ ဒါကို အသုံးချပြီး ရန်သူ့နောက်ကျောကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီးရှိပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">သခင်မလေး ကုန်းစွန်းချာသည် စိတ်အေးလက်အေးပင် ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် တစ်ဖက်စစ်တပ်နဲ့ မိုကမ္ဘာကြားက လမ်းကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ ဖြတ်တောက်ရပါမယ်။ သူတို့သာ စစ်ကူတွေ ဆက်လက်ရရှိနေဦးမယ်ဆိုရင် ဒီနည်းဗျူဟာက ကျွန်တော်တို့အတွက် အားနည်းချက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ခန်းမထဲရှိ ခေါင်းဆောင်အားလုံးက သူ၏ အစီအစဉ်ကို သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဇိုမိုသည် တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြနေသော သခင်မလေးကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချမိလိုက်သည်။ သူ၏ အစီအမံများတွင် စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ ပင်ကိုယ်အရည်အချင်းနှင့် တည်ငြိမ်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သခင်မလေးက လက်နှစ်ချောင်းကို ထောင်ပြကာ သူ၏ အစီအစဉ်ကို အနှစ်ချုပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းပါတယ်။ တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို မိုစစ်တပ်နဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခိုင်းမယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နောက်ထပ် တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းဆီ စေလွှတ်ပြီး ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်ပစ်ခိုင်းပါမယ်။ အက်ကွဲကြောင်းကိုသာ ပိတ်နိုင်ခဲ့ရင် တိုက်ပွဲရဲ့ တစ်ဝက်ကို ကျွန်တော်တို့ အနိုင်ရသွားပြီပဲ။ အဲဒီအခါ ရန်သူမှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်လမ်းပဲ ရှိတော့မယ်။ တစ်လမ်းက ရှေ့ကို ဆက်တိုးဖို့ နောက်တစ်လမ်းက မိုကမ္ဘာကို ပြန်ဖို့အတွက် တိုက်ခိုက်ဖောက်ထွက်ဖို့ပါ။ သူတို့က ဒုတိယလမ်းကို ရွေးချယ်နိုင်ခြေ ပိုများတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်တော်တို့က လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းအနီးမှာ စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ရှေ့နောက်ညှပ်တိုက်လို့ ရပြီ။ အဲဒီကျရင် သူတို့ရဲ့ ဇာတ်သိမ်းပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် သူ၏ နည်းဗျူဟာကို အသေအချာ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အားနည်းချက်ဟူ၍ ရှာမရနိုင်အောင်ပင် စနစ်ကျလှသဖြင့် သူ မဆိုင်းမတွပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လုပ်ကြတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ အသံများမှာ ပြတ်သားပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဟိန်းထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"><br /> ***</p>


Save