Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၁၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငှက်တစ်ထောင်တံဆိပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရန်သူ့ကင်းထောက်တွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ထပ်ဆုံပြန်ပြီ။ ဒါ သတ္တမမြောက် အုပ်စုပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယတပ်မှူး၏ လေသံမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တစ်ဖက်ရန်သူက ကျွန်တော်တို့ကို အထင်ကြီးပုံရတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အို..."</p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်းသည် တိုတောင်းစွာ အသံပြုလိုက်သည်။ အဝေးသို့ ငေးမောကြည့်နေသော သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားပေ။ သူ၏ အပြာရောင် မျက်ဝန်းများသည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီကင်းထောက်တွေရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို ကြည့်ရရင် ရန်သူက သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ တစ်ဖက်ရန်သူရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း ဒီအဆင့်လောက်ပဲ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အကြိတ်အနယ် တိုက်ရတော့မှာပါ" </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယတပ်မှူးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အို..." </p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်းဆီမှ ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှု မရှိသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆုတ်လမ်း ဖြတ်တောက်မခံရအောင် သတိထားဖို့ လိုတယ်။ ဆုတ်လမ်းသာ အဖြတ်ခံလိုက်ရရင် ကျွန်တော်တို့ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အခြေအနေထဲ ရောက်သွားလိမ့်မယ်" </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယတပ်မှူးက ထပ်မံ သတိပေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အကြည့်ကို လှည့်လာပြီး "ယဲ့လင်းကို အကြောင်းကြားပြီးပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကြားထားပြီးပါပြီ။ အရှင်ယဲ့လင်းက မိုမြက်မျိုးစေ့တွေကို ကြဲချထားပြီးပါပြီ။ နောက်ဆယ့်ငါးရက်ဆိုရင် ဒီမြက်မျိုးစေ့တွေ အညှောက်ပေါက်လာပါလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာဖြစ်လို့ မိုပင်လယ်မျိုးစေ့ကို မသုံးတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်း၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ့နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ လက်တွဲလာသော ဒုတိယတပ်မှူးသည် ထိုလေသံထဲမှ မကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်ကို ကောင်းစွာ ရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မိုပင်လယ်မျိုးစေ့က ဈေးကြီးလွန်းတဲ့အပြင် ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်လည်း အလုံအလောက် မရလိုက်ဘူးလေ" </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယတပ်မှူးက ရှင်းပြရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မိုမြက်မျိုးစေ့သည် မိုပင်လယ်မျိုးစေ့ထက် ကြီးထွားမှု နှေးကွေးသည်။ မိုပင်လယ်မျိုးစေ့သာ ဆိုပါက မိုသားဖောက်ပင်လယ် တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း မိုမြက်မျိုးစေ့အတွက်မူ အနည်းဆုံး ဆယ့်ငါးရက်ခန့် စောင့်ရမည် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">မိုသားဖောက်ပင်လယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် မိုမြက်ခင်းပြင်သည် ရန်သူကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှုရော ပြန့်ပွားနှုန်းတွင်ပါ တစ်ဆင့်နိမ့်ကျနေသည်။ သွေးကောင်းကင်နယ်မြေတွင် မိုတို့သည် မိုသားဖောက်ပင်လယ်များကို အသုံးပြုကာ အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးသော ကာကွယ်ရေးလိုင်းများကို တည်ဆောက်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ယဲ့လင်းကို အပြစ်တင်ရန် မသင့်တော်ကြောင်း ရှီတုန်း သိသည်။ လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းသည် အလွန်ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤမျှမြန်ဆန်သော တိုက်စစ်ကို စီစဉ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ယဲ့လင်းအနေဖြင့် ဤအချိန်အတွင်း ဤမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာပင် အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">'မိုမြက်ခင်းပြင်ပင်လယ်ကပဲ သူတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ကာကွယ်ဖို့ လုံလောက်မှာပါ...'</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ ချီတက်မှုမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက်ပင် ပိုမိုချောမွေ့နေခဲ့သည်။ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ၏ တည်နေရာကို သိလိုက်ရသောအခါမှသာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လွယ်ကူနေရသည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသည် ဘုံလေးပါး ကောင်းကင်၏ အာရုံစိုက်မှုအောက်တွင် မရှိသော အလွန်ခေါင်ဖျားသည့် နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ၏ အခြေအနေမှာ အင်အားကြီးဂိုဏ်းများမရှိ ထူးခြားသော ထွက်ကုန်များမရှိ ဆင်းရဲပြီး ရှာဖွေစူးစမ်းခြင်း မပြုရသေးသည့် နေရာအများအပြားသာ ရှိနေသည်။ ဆက်တိုက် ရရှိနေသော အောင်ပွဲများက ရှီတုန်းအတွက် မည်သည့်ပျော်ရွှင်မှုကိုမျှ မပေးစွမ်းနိုင်ပေ။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်များမှာ အားနည်းလွန်းနေသဖြင့် ဤသို့သော အောင်ပွဲမျိုးတွင် ဂုဏ်ယူစရာဟူ၍ မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">တိမ်ပင်လယ်၏ အစွန်အဖျားတွင် ရှာဖွေစူးစမ်းခြင်း မပြုရသေးသော နေရာများကသာ သူ့အား အံ့အားသင့်စရာ အချို့ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေသည်။ မဟုတ်ပါက ဤသို့သော နေရာမျိုးကို သိမ်းပိုက်ခြင်းက သူ့မိသားစုအတွက် အကျိုးအမြတ် လုံးဝမရှိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဒုတိယတပ်မှူးအား ယဲ့လင်းကို သတိပေးရန် ခိုင်းစေမည်ပြုစဉ်မှာပင် ယဲ့လင်း၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို ယုံကြည်သဖြင့် စကားလွှဲကာ မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"စုံစမ်းလို့ ရပြီလား... တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေရဲ့ ထွက်ကုန်တွေထဲမှာ တန်ဖိုးရှိတာ ဘာတွေပါလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အခုလောလောဆယ်တော့ သတ္တုကြောအချို့ ရှိပေမယ့် အရည်အသွေးက မမြင့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ဝေါကတော့ မိုသန္ဓေသားတွေရဲ့ အနံ့ကို သူ ရနေတယ်လို့ ပြောပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယတပ်မှူးက လျှောက်တင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မိုသန္ဓေသားတွေလား" </p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူ၏ အေးစက်စက် လေသံမှာလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါတယ်... ဘယ်လို မိုသန္ဓေသား အမျိုးအစားလဲ ဆိုတာကိုတော့ သူ မသိပေမယ့် သေချာပေါက် ရှိနေတယ်တဲ့။ အရှင်လည်း သိတဲ့အတိုင်း ရှောင်ဝေါ ဒီကိစ္စမှာ တစ်ခါမှ အမှားမလုပ်ဖူးဘူးလေ"</p> <p style="text-align:justify">ရှီတုန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ဝေါသည် ညရေစီးကြောင်း ခရုမိုခန္ဓာကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မရှိသော်လည်း အလွန်ထူးခြားသော အနံ့ခံနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မိုသန္ဓေသားများမှာ အပင် သားရဲ သို့မဟုတ် ကျောက်တုံးများအသွင်ဖြင့် ပုံစံဖျက်ကာ ပေါက်ဖွားတတ်ကြသဖြင့် ရှာဖွေရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးမှာမူ မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် မိုခန္ဓာကို ကျင့်ကြံရာတွင် မိုသန္ဓေသားများမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်သည်။ သွေးကြောဆက်ခံမှုမှ မရရှိနိုင်သည့် မိုခန္ဓာအမျိုးအစားများကို ကျင့်ကြံရန်မှာ မိုသန္ဓေသားများကို အသုံးပြုခြင်းက အသုံးအများဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ရှီတုန်း နားလည်သွားသည်။ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ၏ တန်ဖိုးကို သူ ပြန်လည် အကဲဖြတ်ရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်မှာပင် ရှီတုန်း၏ ကင်းထောက်တစ်ဦးသည် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ဒဏ်ရာများနှင့်အတူ ဖိုသီဖတ်သီ ပုံစံဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။ ရှီတုန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါတို့မှာ တင်းမာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">"အရှင်... ဒီနေရာမှာ သိပ်ကို လျှို့ဝှက်တဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အစီအရင်တစ်ခု ရှိပါတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ကူမင်ကုန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုသေစွာ လျှောက်တင်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အရင်က ကုန်သည်အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုအတွက် ကျွန်တော် တည်ဆောက်ပေးခဲ့တာပါ။ နေရာက အရမ်း လျှို့ဝှက်သလို ထောင်ချောက်တွေလည်း စီမံထားပါတယ်။ ဒီအစီအရင်သာ တစ်စုံတစ်ယောက် ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် ကျွန်တော် ချက်ချင်း သိနိုင်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုက သူ့အပေါ် အသိစိတ်ဝိညာဉ် တည်ငြိမ်ခြင်း နတ်အလင်းကို အသုံးပြုပြီးကတည်းက ကူမင်ကုန်းသည် အလွန်အမင်း စကားနားထောင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် ရေခဲပြင်ပေါ် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ အလွန်သတိထားနေခဲ့သော်လည်း ဇိုမိုက သူ့အား ပစ္စည်းသွန်းလုပ်ရန် ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးသော ပစ္စည်းများကို အကန့်အသတ်မရှိ ထောက်ပံ့ပေးသောအခါတွင်မူ သူ၏ ထိတ်လန့်မှုများ လွင့်စင်သွားကာ အလုပ်ထဲတွင်သာ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ တားမြစ်အစီအရင်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသွားသည့်နောက်တွင်မူ သူသည် ဇိုမို၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကူမင်ကုန်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အပြင် တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ၏ လမ်းကြောင်းများကို အလွန်ရင်းနှီးသဖြင့် ဇိုမိုက ဤစစ်ဆင်ရေးတွင် အထူးခေါ်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် အပြင်ပန်းတွင် သွေးဆူအောင် ရန်စပြောဆိုတတ်သော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ သေရမည်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့သူဖြစ်ရာ ကူမင်ကုန်း၏ အကူအညီမှာ သူ၏ အသက်ကယ်ကြိုးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကူမင်ကုန်း၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူတို့အဖွဲ့သည် ကုန်လှောင်ရုံ၏ မြေအောက်ခန်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အစီအရင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိရသည်။ ကူမင်ကုန်းက အစီအရင်အား စစ်ဆေးပြီးနောက် စတုတ္ထအဆင့် ကျောက်စိမ်းအတုံးများကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ အစီအရင်မှာ တောက်ပလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုအတွက် ဇိုမိုသည် အလွန်အမင်း ကုန်ကျစရိတ်များပြားသော ကျောက်စိမ်းများကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည်။ လူများမှာ အလင်းတန်းများကြားတွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အစီအရင်၏ အခြားတစ်ဖက်မှာလည်း မှောင်မည်းနေသော မြေအောက် ကုန်လှောင်ရုံတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကူမင်ကုန်းက လူတိုင်းအား အပြင်ဘက်သို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသော်လည်း အပြင်ဘက်မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အဆောက်အအုံများမှာ လုံးဝ ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး အစီအရင်များမှာလည်း အစအနမကျန် ဖျက်ဆီးခံထားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရှင်... ဒါ တိမ်တောင်ကုန်းပါ" </p> <p style="text-align:justify">ကူမင်ကုန်းက ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ငရဲခန်းနှင့်တူသော မြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် အရောင်ဖျော့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံသူတို့လောကတွင် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ထမင်းစားရေသောက်ကဲ့သို့ သာမန်ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယခု ဇိုမိုတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကမူ ထိုတိုက်ပွဲများကို ကလေးကစားစရာအဖြစ် သတ်မှတ်လောက်အောင်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">တိမ်တောင်ကုန်းသည် မိုတို့၏ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် နေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဇိုမို ခွဲခြားသိမြင်လိုက်သည်။ လက်ရှိအချိန်ထိ လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်း မည်သည့်နေရာတွင် ပေါ်ပေါက်နေသည်ကို ရှာမတွေ့သေးသဖြင့် ဤသို့ ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းဖြင့်ပင် တစ်လက်မချင်း လိုက်လံရှာဖွေနေရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းကို တွေ့ရှိမှသာလျှင် ရန်သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းကို ခြေရာခံမိမည်ဖြစ်သည်။ ရန်သူတို့၏ စခန်းသည်လည်း ထိုအက်ကွဲကြောင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင်သာ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အပျက်အစီးများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကူမင်ကုန်းမှာ အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေသော်လည်း ဇိုမိုကမူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် ယခုထက် ပိုမိုသွေးပျက်စရာကောင်းသော စစ်မြေပြင်များကိုပင် ကြုံတွေ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စကြရအောင်..." </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုက လှည့်ကာ ကူမင်ကုန်းအား တိုတိုရှင်းရှင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကူမင်ကုန်းလည်း စက္ကူတံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လင်းစွမ်းအင်များကို မှုတ်သွင်းလိုက်သည်။ သူ့ဘက်မှ မန္တန်အချို့ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စက္ကူတံဆိပ်မှာ မီးတောက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဖျစ်... ရှူး... ရှူး..."</p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်များထဲမှ ထူးဆန်းသော မီးခိုးရောင်ငှက်အုပ်ကြီး တစ်အုပ် ပျံထွက်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုငှက်များမှာ အရေအတွက် အလွန်များပြားပြီး တစ်ကောင်စီမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ တောင်ပံခတ်ကာ ပျံသန်းသွားကြရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှုလုံနှင့် အခြားသူတို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ဇိုမိုပင်လျှင် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။ ကျွမ်းကျင်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ လှည့်ကွက်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော တံဆိပ်ကျင့်ကြံသူများသည် အလွန်ပင် ထူးခြားကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ စိတ်ဝင်စားနေသော အကြည့်ကို သတိပြုမိသည့်အခါ ကူမင်ကုန်းက အမြန်ပင် ရှင်းပြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်... ဒါက ငှက်တစ်ထောင်တံဆိပ်လို့ခေါ်ပါတယ်။ ရှာဖွေရေးအတွက် အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပြုလုပ်ရတာ ခက်ခဲသလို တန်ဖိုးလည်း အလွန်ကြီးမားပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်ကို လက်တွေ့ကျတာပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ဤကဲ့သို့သော တံဆိပ်မျိုး တပ်ဆင်ပေးနိုင်လျှင် ကောင်းမည်ဟု သူ တွေးမိသည်။ အရိပ်မိုအစောင့်တပ်သား အာဝန်မှလွဲ၍ ကျန်အဖွဲ့ဝင်များမှာ အမြန်နှုန်း သာမန်သာ ဖြစ်သည့်အတွက် ကင်းထောက်ရန် အခက်အခဲရှိနေသည်။ ငှက်တစ်ထောင်တံဆိပ်များသာ ရှိလျှင် အားနည်းချက်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ရှုလုံနှင့် အခြားသူတို့သည် မိုကျင့်စဉ်ကိုသာ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် စက္ကူကြိုးကြာများကိုပင် အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိမရှိ ဇိုမို သံသယဝင်မိသည်။ သူ စမ်းသပ်ကြည့်သည့်အနေဖြင့် ကူမင်ကုန်းထံမှ တံဆိပ်တစ်ခုယူကာ ရှုလုံအား ပေးလိုက်ရာ ရှုလုံမည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ အသုံးပြု၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုလည်း ဤအစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် တရားမျှတလွန်းသဖြင့် အရာရာတိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ပေးထားမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယခင်က အစောင့်တပ်သည် ကြက်သွေးရောင်ငှက်တပ်ဖွဲ့၏ နောက်လိုက်အဖြစ်သာ အမြဲနေခဲ့ရသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြေစိုက်စခန်းနှင့် အဝေးဆုံးနေရာသို့ တစ်ဦးတည်း လာရောက်တိုက်ခိုက်ရသည့်အတွက် ယခင်က မကြုံဖူးသော အခက်အခဲများစွာကို ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုမှာ ရုတ်တရက် စူးစမ်းချင်စိတ်များ တဖွားဖွားပေါ်လာမိသည်။ အမြန်နှုန်း မရှိသော မိုစစ်သည်များက ဤကဲ့သို့သော အခက်အခဲမျိုးကို မည်သို့ ဖြေရှင်းကြပါသနည်း။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဝေ့ထံသို့ အပြေးသွားကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဝေ့ကလည်း ငြိမ်းချမ်းစွာပင် ရှင်းပြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ မိုတွေဆီမှာ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ရှိတာပေါ့။ အချို့ မိုခန္ဓာတွေက အံ့မခန်း မြန်ဆန်ကြသလို အချို့မှာလည်း ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိကြတယ်။ ဒီလို မိုမျိုးတွေက ကင်းထောက်လုပ်ဖို့ အစွမ်းထက်တယ်။ နောက်တစ်မျိုးကတော့ မိုအင်းဆက်တွေကို မွေးမြူထားတာပါ။ သူတို့က အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့အတွက် ရန်သူတွေ သတိထားမိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ ဇိုမိုလည်း အရာရာကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ကျင့်ကြံသူတို့၌ လှည့်ကွက်များ ရှိသကဲ့သို့ မိုတို့၌လည်း သူတို့နှင့် လျော်ညီသော နည်းလမ်းများ ရှိကြစမြဲပင်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သော မို ယောင်နှင့် ကျင့်ကြံသူတို့၏ စနစ်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အားသာချက်ကိုယ်စီဖြင့် ပြည့်စုံနေကြသည်။ ကျင့်ကြံသူတို့ထဲတွင် ပါရမီရှင်များ ရှိသကဲ့သို့ မိုတို့ထဲတွင်လည်း ငတုံးများသာ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ပုယောင်နှင့် ဝေ့တို့ ပြောပြချက်အရ မိုတို့၏ အတွင်းရေး ပဋိပက္ခများသည် ကျင့်ကြံသူတို့ထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်း သူ သိထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် ဤအချက်ကို မှတ်သားထားလိုက်ပြီး ပြန်ရောက်လျှင် မိုတို့၏ အားသာချက်များကို မည်သို့ အသုံးချရမည်ကို ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ကူမင်ကုန်းမှာ မျက်စိမှိတ်ကာ တရားမှတ်နေသည်မှာ ၁၅ မိနစ်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ယင်သွားပြီး မျက်လုံးများကို ဝုန်းခနဲ ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရှေ့တောင်ဘက်မှာ..."</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုနှင့် အဖွဲ့သားများလည်း ချက်ချင်းပင် သတိဝီရိယရှိရှိ နိုးကြားသွားကြသည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ရာ စကားဆိုခြင်း မပြုတော့ဘဲ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လေးနာရီခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် တောင်ကြားတစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သို့သော် ထိုတောင်ကြားကို ဖြတ်ကျော်သွားသည့် ခဏ၌ ဇိုမို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင် အံ့အားသင့်မှုများ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save