Book List

<h2 style="text-align: center;"> အခန်း (၅၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မဟာဘုရင်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">အနီရင့်ရောင် နေမင်းအမှတ်အသားမှာ ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းလျက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ယဲ့လင်းထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါ တကယ်ကြီး နေမင်းလက်ဝါးကျမ်းပဲ…။</p> <p style="text-align:justify">ဤသို့အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ယဲ့လင်းမှာ ထိခိုက်မိမည်ကို အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">နေမင်းလက်ဝါးကျမ်း မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာ...။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာများမှာ မဟာဘုရင်မင်းမြတ်၏ အရှိန်အဝါကိုပင် ဖော်ညွှန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏အမြင်အာရုံမှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားပြီး ရဲတင်းကာ ရူးသွပ်လှသော အကြံအစည်တစ်ခု သူ့စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်နေသည်။ သူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော သူ၏ခိုင်မာသည့်စိတ်ဓာတ်မှာ ယိမ်းယိုင်မသွားခဲ့ပေ။ သူ သွားများကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ထားပြီး မိုကျင့်စဉ်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ လှည့်ပတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်ရန်သူ၏ နေမင်းလက်ဝါးကျမ်း ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အလွန်နက်နဲသော်လည်း သူ၏အမြင်အရ တစ်ဖက်ရန်သူ၏ တိုက်ပွဲအစီအရင်မှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ သူ၏ အခွင့်အရေး သူ အသုံးချနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပင်။ မဟုတ်ပါက မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာ နှင့် ကျီးနက်တစ္ဆေ သတ်ကွင်းအစီအရင်တို့ ပေါင်းစပ်ထားမှုအား သူ၏ မြူခိုးလက်ဝါးပင်လယ် နှင့် ကောင်းကင်ကွန်ရက် တိုက်ပွဲအစီအရင် တို့ဖြင့် အနိုင်ရနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ့အမြင်အရ မွန်မြတ်သော မိုမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသော်လည်း ကျင့်ကြံသူတို့၏ ကမ္ဘာတွင် လမ်းပျောက်နေသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် မိုတိုက်ပွဲအစီအရင်များကို နားလည်မှု အားနည်းနေခြင်းမှာ ယုတ္တိရှိပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မိုခန္ဓာကို ကျင့်ကြံရာတွင် ပါရမီနှင့် မိုကျင့်စဉ်များမှတစ်ဆင့် အောင်မြင်နိုင်သော်လည်း တိုက်ပွဲအစီအရင်ဆိုသည်မှာ စစ်တပ်ထဲရှိ အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့်သာ ရင့်ကျက်လာနိုင်သော အရာမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများထဲမှ အဆိုပါမြူခိုးများဖြင့်ပင် ပြုလုပ်ထားသော ပါးလွှာသည့် ကြိုးမျှင်များ ရုတ်တရက် ပစ်ထွက်လာသည်။ ထိုအရာများမှာ ရေဘဝဲလက်တံများကဲ့သို့ ယှက်သန်းလျက် ရန်သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းတို့မှာ သွေးနံ့ရသွားသော ငမန်းများအလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် နေမင်းအမှတ်အသားဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်း…</p> <p style="text-align:justify">မီးခိုးရောင် မြူခိုးလက်တံများမှာ နေမင်းအမှတ်အသား၏ အနီးသို့ပင် မရောက်လိုက်ရဘဲ အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ကြေမွ ပေါက်ကွဲသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဂန္ထဝင် မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာ ကတော့ မလွယ်ဘူးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">မီးခိုးရောင် မြူခိုးများကြားမှ ယဲ့လင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ထူးဆန်းစွာပင် သူ့မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မြူခိုးလက်တံများမှာ ပို၍မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် နေမင်းအမှတ်အသားဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြပြန်သည်။ လက်တံများမှာ သိပ်သည်းများပြားလွန်းပြီး အဆုံးအစမဲ့နေပုံရသည်။ ပေါက်ကွဲသံများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း မီးခိုးရောင် မြူခိုးလက်တံအရေအတွက်မှာမူ ပို၍ပင် များပြားလာပြီး အဆုံးသတ်မရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်း…။</p> <p style="text-align:justify">ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော လက်တံတိုင်းမှ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများကို နေမင်းအမှတ်အသားက ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် ထိုအမှတ်အသားမှာ မီးခိုးရောင်လက်တံများအား စဉ်ဆက်မပြတ် စားသောက်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ယဲ့လင်းမှာ မီးခိုးရောင် မြူခိုးမျှင်တိုင်းကို စနစ်တကျ ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ပင်ပန်းလာပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာအပေါ် တစ်ဖက်ရန်သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို သူ လျှော့တွက်ခဲ့မိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက သေချာပေါက် နက်ရှိုင်းတဲ့ မိုအလွှာကို ရောက်နေတဲ့ မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာပဲ။ ဒါမှသာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်ပြီး စိုးမိုးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး ရှိနိုင်မှာ…”</p> <p style="text-align:justify">ဤအတွေး သူ့စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူ မတုန်ယင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့ မိုတစ်ယောက်... မိုနယ်မြေ ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သေချာပေါက် လျစ်လျူရှုလို့ မရနိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်မှာပဲ…သူက ငယ်ရွယ်သေးပြီး အဆုံးအစမဲ့တဲ့ အနာဂတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူပဲ…။</p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံသူတို့၏ ကမ္ဘာထဲတွင် မိုစစ်တပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်ဆိုသည်မှာ အလွန်ခေါင်းမာပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိရန် လိုအပ်သလို ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ဇွဲလုံ့လများလည်း ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ဤခရီးလမ်းတွင် ပါဝင်သည့် အခက်အခဲများကို သူ တွေးပင် မတွေးရဲတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">“မဟာဘုရင်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ…”</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းကင်ဘုံ... ဒီကျွန်တော်မျိုး မြူခိုးမိုခန္ဓာကို မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တဲ့အပေါ် လျော်ကြေးပေးတဲ့အနေနဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးကို ကျွန်တော့်ရှေ့ ချပေးလိုက်တာများလား”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့လင်း၏ တည်ငြိမ်မှုများမှာ လုံးဝ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း သူ့ရှေ့ရှိ အရေးတကြီး ပြဿနာကို အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ယဲ့လင်း သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအဓမ္မ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် မြူခိုးမိုခန္ဓာကို မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ပွဲအစီအရင်၏ စွမ်းအားဖြင့်သာ ခုခံနိုင်ပေတော့မည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးခိုးရောင် မြူခိုးများထဲမှ ချွန်ထက်သော ဟိန်းဟောက်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မြူခိုးများထဲမှ လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် မြူခိုးဓားသွား အမြောက်အမြားမှာ လှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် ထူးဆန်းသော မျဉ်းကွေးများကို ရေးဆွဲကာ ဝင်လာနေသော နေမင်းအမှတ်အသားဆီသို့ ပစ်လွှတ်သွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံမှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြိမ်လုံးများကဲ့သို့ မီးခိုးရောင် မြူခိုးလက်တံများမှာ ဖြောင့်တန်းသော မျဉ်းကြောင်းများအတိုင်း လှံများအလား ပစ်ထွက်လာကြသည်။ လေထုကို ခွဲဖြတ်သွားသည့် နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ကြည့်ရှုသူတို့၏ စိတ်ကိုပင် ယိမ်းယိုင်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း…။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နေမင်းအမှတ်အသားကို တားဆီး၍ မရနိုင်သေးပေ။ မီးခိုးရောင် မြူခိုးလက်တံများဖြစ်စေ လခြမ်းပုံ မြူခိုးဓားသွားများဖြစ်စေ အနီးသို့ရောက်သည်နှင့် တစ်စစီ ပေါက်ကွဲသွားကြတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့တိုင်အောင် တိုက်ခိုက်မှုများက မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ဆက်တိုက်ဝင်ရောက်လာပြီး နေမင်းအမှတ်အသားကို နောက်သို့ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။ မီးခိုးရောင် မြူခိုးလက်တံများနှင့် လခြမ်းပုံ မြူခိုးဓားသွားများမှာ နေမင်းအမှတ်အသားနှင့် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးခိုးရောင် မြူခိုးများအတွင်းရှိ မိုစစ်သည်တိုင်းက သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများအား အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီ ထွက်ပေါ်လာတိုင်း မီးခိုးရောင် မြူခိုးအလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားသည်။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်မည့် လမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း…</p> <p style="text-align:justify">လခြမ်းပုံ မြူခိုးဓားသွားတစ်ခုမှာ နေမင်းအမှတ်အသားအား ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားသည်။ နောက်မှလိုက်ပါလာသော တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်တိုက်ဝင်တိုက်ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် နေမင်းအမှတ်အသားမှာ ဆက်လက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဧရာမ ပေါက်ကွဲမှုကြီးနှင့်အတူ စွမ်းအင်များ တုန်ခါသွားကြသည်။ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများကြားတွင် ဟောဟဲလိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုစစ်သည်တိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထိတ်တလန့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ရန်သူ၏ ပထမအချီ တိုက်ခိုက်မှုသာ ရှိသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံမှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။ ဤမြူခိုးလက်ဝါးပင်လယ်မှာ ထူးဆန်းသော်လည်း အစွမ်းထက်သည်ဟု သူ မခံစားရပေ။ တစ်ဖက်ရန်သူကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ထင်ရလောက်အောင်လည်း သူ မာနမကြီးပေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သုံး၍မကုန်နိုင်သော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရင်ထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များဖြင့် ဆူပွက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“လာစမ်း... အချစ်လေးရ”</p> <p style="text-align:justify">သူ ရင်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူက မြူခိုး မိုခန္ဓာကို မကျင့်ကြံထားဘူးပဲ... ဒါကြောင့်မို့ သူ ဒီလောက်အားနည်းနေတာကိုး" </p> <p style="text-align:justify">ပုယောင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောသည်။ တစ်ဖက်ရန်သူက ဝေ့အား အံ့အားသင့်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ပျက်စီးနေသော ပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦး၏နေရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝေ့၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော အပြုံးမှာ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး “ဟုတ်တယ်... တကယ် နှမြောစရာပဲ" ဟု ခပ်အေးအေး ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဇိုမို၏ နှုတ်ခမ်းမှာ တွန့်ချိုးသွားသည်။ ကျီးနက်တစ္ဆေ သတ်ကွင်းအစီအရင်၏ စွမ်းအားများမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာအား အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ပြီး ဇိုမိုအား တိုက်ပွဲရူးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ရန်သူအား အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေသည့် သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်ဝန်းများနှင့်အတူ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">‘လာစမ်း... အချစ်လေးရ’</p> <p style="text-align:justify">အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမှုကြောင့် မီးလျှံတို့ တောက်လောင်နေသယောင်ရှိသော ထူးဆန်းသည့် ဓားတစ်လက်မှာ ဇိုမို၏လက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတို့မှာ သူ၏လက်မောင်းကို ဖြတ်သန်းကာ လက်ထဲရှိ မွန်းတည့်ဓားထဲသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်သွားသည်။ ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ရွှေရောင်မီးတောက်များမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဇိုမို၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မဟာနေမင်း အလွှာလိုက်မီးလျှံမှာလည်း ထိန်းမရသိမ်းမရ တောက်လောင်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် လုံးဝဖုံးလွှမ်းခံထားရသော ဇိုမိုမှာ ရွှေရောင်ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုထဲတွင် လုံးဝနစ်မြုပ်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူသည် မွန်းတည့်ဓားအား အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏အနောက်ဘက်ရှိ ဒုက္ခခံအစောင့်တပ်သား အားလုံးသည်လည်း သူတို့၏လက်ထဲရှိ မိုလက်နက်များကို အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ကြသည်။ မိုလက်နက်တိုင်းမှာ မီးခိုးနက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤဓားချက်သာ ကျရောက်သွားပါက ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်ပေမည်။ ဇိုမိုသည် လှုပ်ခတ်နေသော မီးခိုးရောင် မြူခိုးများအား စိုက်ကြည့်နေသည့် သွေးဆာနေသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အရှင်... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">မြူခိုးများထဲမှ အလျင်စလို အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို တောင့်တင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် တစ်ဦးသည် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများထဲမှ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်ထွက်လာသည်။ သူ၏မျက်လုံးတစ်စုံမှာ နက်ရှိုင်းပြီး အရာရာကို သိမြင်နေသယောင် ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် အစီအရင်၏ အရှေ့ဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဇိုမိုကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အရှင်... ကျွန်တော်က ဒီတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တပ်မှူးပါ။ ကျွန်တော်တို့ အညံ့ခံပါတယ်” </p> <p style="text-align:justify">ဘာ... အညံ့ခံတယ်…။</p> <p style="text-align:justify">ဒါ ဘယ်လိုဟာသမျိုးလဲ…။ </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုမှာ နားကြားမှားနေသလားဟုပင် တွေးလိုက်မိသည်။ တိုက်ပွဲမှာ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်မဟုတ်လော။ သူ့ရှေ့ရှိလူမှာ အလွန်ယဉ်ကျေးပျူငှာပြီး ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မိုစစ်တပ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆီ အညံ့ခံတယ်တဲ့လား...။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ဦးနှောက် တစ်ခုခုများ မှားယွင်းနေသလော။ ဤရုတ်တရက်ဆန်လှသော အညံ့ခံမှုကြောင့် ဇိုမို၏ ဆူပွက်နေသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များမှာ ရပ်တန့်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အရှင်... ကျွန်တော်တို့ကို အရှင့်ထံ အညံ့ခံခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်တော်တို့ အရှင့်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့လင်း၏အသံမှာ နက်ရှိုင်းပြီး အက်ကွဲနေကာ ငတုံးတစ်ယောက်ပင် ယုံကြည်လောက်အောင် ရိုးသားမှုများ ပါဝင်နေသည်။ သူ၏အနောက်ဘက်ရှိ မိုစစ်သည်များမှာလည်း လှုပ်ရှားသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငါ... ငါ... ငါ...</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုမှာ စကားပြောရန်ပင် ခက်ခဲသွားသည်။ သူ၏လည်ပင်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ဆို့ပိတ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ အတွေးများမှာ ဖယောင်းရည်ထဲတွင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ လက်တွေ့တွင်မူ သူသည် မွန်းတည့်ဓားအား မြှောက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ခုတ်ချရန် အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာကို ကျင့်ကြံထားတဲ့သူတစ်ယောက်ဆီ အညံ့ခံရတာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေပါပဲ။ အရှင့်နောက်ကို လိုက်ပါခွင့်ပြုပါ။ အရှင်ခိုင်းစေမယ့် အရာတွေအတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်တွေကို ပေးဆပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ အရှင့်ရဲ့အမိန့်တွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့လင်းသည် နှိမ့်ချစွာဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မဟာဘုရင်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"</p> <p style="text-align:justify">မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာ ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော မိုစစ်တပ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ငြိမ်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူတို့ထဲမှ များစွာသော မျက်နှာများပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်၍မရသော ဝမ်းသာမှုများ တောက်ပလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခေတ္တမျှအကြာတွင် မိုစစ်သည်အားလုံးက ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“မဟာဘုရင်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏အနောက်ဘက်ရှိ လူတိုင်းမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်သော ရှုလုံပင်လျှင် မိုစစ်တပ်ကြီးကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေပြီး အသံပင် မထွက်နိုင်တော့ချေ။ သွက်လက်သော အာဝန်၏ပါးစပ်ကြီးမှာ ဟောင်းလောင်းပွင့်နေကာ သရဲတစ္ဆေကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆိုးရွားဆုံးမှာ ကူမင်ကုန်းပင်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ လုံးဝကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး “ပုံရိပ်ယောင်... ဒါ သေချာပေါက် ပုံရိပ်ယောင်ပဲ... ဒါ လှည့်ကွက်တစ်ခုလား။ အရှင်က မိုတွေအဖြစ် ဟန်ဆောင်ဖို့ လူတွေလွှတ်ထားတာလား။ အစကတည်းက ဒါက လှည့်ကွက်တစ်ခုများလား... ဒီအဘိုးကြီးကတော့... ဒါ ဘယ်သောက်နယ်မြေကြီးလဲကွာ...” ဟု ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏အနောက်ဘက်ရှိ လူတိုင်း ကျောက်ရုပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ပုယောင်နှင့် ဝေ့တို့ပင်လျှင် သူတို့ရှေ့ရှိမြင်ကွင်းကြောင့် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က တကယ်ရော မိုတွေ ဟုတ်ရဲ့လား။ ဘယ်အချိန်ကစပြီး မိုတွေက ဒီလောက်သတ္တိကြောင်သွားကြတာလဲ" </p> <p style="text-align:justify">ပုယောင်မှာ ယဲ့လင်း၏ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်၍ စစ်ဆေးချင်နေသည့်အလား စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းပဲ... ဒါ ယိုယွင်းပျက်စီးတာပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ယင်ကောင်တစ်ကောင် မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် သန့်ရှင်းရေးရူးသွပ်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါလော။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အသက်သာဆုံး မရှိဆုံးသူမှာ ဇိုမိုပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ယခင်က ဤသို့တစ်ခါမျှ မလောင်ကျွမ်းခဲ့ဖူးပေ။ ဤမျှလောက် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသလို ဤမျှလောက် စိတ်မြန်လက်မြန် တစ်ခါမျှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။ အရာအားလုံး ရပ်တန့်သွားပြီး သူသည် ထိုအရာများအား အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ အေးခဲနေသောမျက်နှာမှာ ပထမဦးစွာ ဖြူရော်သွားပြီးနောက် နီရဲလာတော့သည်။ စွမ်းအင်များ အထက်သို့ဆန်တက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ မည်သည့်အချိန်မဆို သွေးများယိုကျလာတော့မည့်အလား နီရဲနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">‘အစ်ကိုကြီးတို့ရာ... ကျွန်တော့်ကို လာနောက်နေကြတာလား’</p> <p style="text-align:justify">ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက် ဇိုမိုတစ်ယောက် စိတ်ထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ငိုကြွေးနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်ရန်သူ၏ အမူအရာမှာ ရိုးသားသည် နှိမ့်ချသည် လေသံမှာလည်း ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များကို မည်မျှပင် ဖိနှိပ်ထားပါစေ အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်၍ မရတော့ပေ။ ဖိနှိပ်ထားရသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေသော ဇိုမိုမှာ အသက်ရှူသွင်း၍လည်းမရ အသက်ရှူထုတ်၍ လည်းမရဖြစ်ကာ တစ်ခွန်းမှပင် စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ စစ်မြေပြင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့လင်း၏ တပ်ဖွဲ့မှာ ဦးညွှတ်ထားသည့် အနေအထားအတိုင်း မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူတို့မှာ ရုပ်တုတစ်စုအလား ထူးခြားသောပြတ်သားမှု အလင်းတန်းများဖြင့် မျက်နှာများမှာ တောက်ပလျက်ရှိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မိုစစ်သည်တစ်ယောက်မှ မလှုပ်ရှားကြပေ။ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာဟူသည့် စကားလုံးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါ ဂန္ထဝင်ကျမ်းထဲက မဟာနေမင်း မိုခန္ဓာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">အမြင့်မြတ်ဆုံး သွေးကြောနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မိုများသာလျှင် ဤ မိုခန္ဓာမျိုးကို ကျင့်ကြံနိုင်ကြသည်။ ဤသို့သော မိုမျိုးမှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိုစစ်သည်တိုင်းမှာ တောက်ပနေသော ကြီးမြတ်သည့် လမ်းကြောင်းကြီးကို မြင်တွေ့နေရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“မဟာဘုရင်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"<br />  </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save