Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၄၃</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ငါးမိနစ်နေရင် အစ်ကိုယီတောင်း သေရမယ်...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လီယီတောင်း၏ စကားများကြောင့် Live ထဲရှိ ပရိသတ်များကို လုံးဝ ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချယ်ရီပန်း သေမင်း၏ Live ထဲတွင်လည်း အတော်လေး လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်ကုန်၏။</p> <p> </p> <p>" မိုက်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်းက တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲ... "</p> <p> </p> <p>" မယုံနိုင်စရာပဲ... အစ်ကိုယီတောင်း... အဲဒီစကားက တအားမိုက်တယ်နော်... မတ်တပ်ရပ်ပြီး လက်ခုပ်တောင် တီးပေးချင်တယ်... "</p> <p> </p> <p>" အစ်ကိုယီတောင်း... ကျွန်တော်တို့ အစ်ကို့ကို အားပေးတယ်... သူ့ကို ဖြုတ်ချလိုက်... "</p> <p> </p> <p>" သိပ်ဟုတ်တယ်ဗျာ... အစ်ကိုယီတောင်းက ပြောနေပြီနော်... @ချယ်ရီပန်း သေမင်း... အစ်ကိုယီတောင်းဘက်က ပြန်ဖြေနေပြီနော်… မင်း ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့... "</p> <p> </p> <p>" ဒီကောင်က အမှိုက်ကောင်ပါကွာ... မင်းတို့ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံမှာပဲ သွားပြီး အထာကျပြနေလိုက်... ငါတို့ နိုင်ငံကို ဘာလာလုပ်တာလဲ... "</p> <p> </p> <p>" ငါတို့က သေမင်း ဆိုလို့ အစ်ကိုယီတောင်း တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အသိအမှတ်ပြုတယ်... မင်းက အမှိုက်ပဲ... "</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်... အမှိုက်ကောင်... "</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်း စကားများက ပရိသတ်များ၏ မျိုသိပ်ထားရသော ဒေါသများကို ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေရန် ထွက်ပေါက် တစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်သလိုပင်။</p> <p>Live ထဲတွင် ရှိနေသော ချယ်ရီပန်း သေမင်း ဆိုသူ မျက်နှာထားမှာ လုံးဝ ညိုမည်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ဒေါသကို သူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p>ပရိသတ်များနှင့် သူ အချေအတင် စကားမများသလို လီယီတောင်း၏ စိန်ခေါ်မှုကိုလည်း သူ မတုံ့ပြန်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအစား... သူ၏ ဖုန်းမှနေ၍ " ယီတောင်း နာရေးဝန်ဆောင်မှု " ဟု သူ ရိုက်ထည့် ရှာဖွေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှာဖွေမှု ရလဒ်များ ပေါ်လာသောအခါ လီယီတောင်း၏ ပင်မစာမျက်နှာနှင့် သူ ယခင်က တင်ထားခဲ့သော ဗီဒီယို အချို့ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ချယ်ရီပန်း သေမင်းက ထိပ်ဆုံးမှ ဗီဒီယိုကို နှိပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေချိန်မှာပင် ထိုဗီဒီယိုကို သူ Like ပေးလိုက်ပြီး comment တစ်ခု ချန်ထားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>" ယင်နဲ့ယန် သခင်... မင်းကို သေမင်းရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ပြန်ခေါ်သွားပေးမယ်... ဒီဘဝမှာ... ကံစပ်တဲ့ သူတွေကိုပဲ ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်... "</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် Live ထဲရှိ လူတိုင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အစကတည်းက ကြည့်နေသော ပရိသတ် အနည်းငယ်ကသာ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဒါက... အစ်ကိုယီတောင်း သေရမယ်လို့ ကြိုဟောလိုက်တာပဲ...။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့... သူ လုပ်သွားတဲ့ ပုံစံက အစ်ကိုယီတောင်း လုပ်လေ့ရှိတဲ့ ပုံစံနဲ့ တထေရာတည်းပဲ...။</p> <p>ဒါက ပေါ်ပေါ်တင်တင် စိန်ခေါ်လိုက်တာပဲ...။</p> <p> </p> <p>စောစောက လူနှစ်ယောက် သေဆုံးမည့် အကြောင်းကို သူ ကြိုဟောခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော လုပ်ရပ်မျိုး မလုပ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုတော့ လူတိုင်းရှေ့တွင်... အထူးသဖြင့် လီယီတောင်း၏ ရှေ့တွင်... သူ ဤသို့ လုပ်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဒါက ရိုးရိုး စိန်ခေါ်ရုံတင် မကတော့ဘူး...။</p> <p> </p> <p>" လခွမ်း... အစ်ကိုယီတောင်း သည်းခံနိုင်မလားတော့ မသိဘူး... ငါကတော့ သည်းမခံနိုင်ဘူး... ချသာချ အစ်ကိုယီတောင်း... "</p> <p> </p> <p>" ငါ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံကို သွားမယ့် လေယာဉ်ပေါ် ရောက်နေပြီ... အဲဒီ သေမင်း ဆိုတဲ့ ကောင့်ကို ငါ Follow မလုပ်ဘူး... ငါ ကိုယ်တိုင် သွားတွေ့မယ်... အစ်ကိုယီတောင်းရဲ့ အမာခံ ပရိသတ် တစ်ယောက် အနေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်ယူရမယ်... "</p> <p> </p> <p>" @ယီတောင်း နာရေးဝန်ဆောင်မှု... အစ်ကိုယီတောင်း... ဒါကို မြင်လား... သူက အစ်ကို့ကို စိန်ခေါ်နေတာနော်... သည်းခံနေဦးမှာလား... "</p> <p> </p> <p>" တကယ်ပြောတာ... ဒီအမှိုက်ကောင် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ... အစ်ကိုယီတောင်းက သူ့ကို ပြန် Follow လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား... "</p> <p> </p> <p>" ဟက်... အစ်ကိုယီတောင်းသာ သူ့ကို Follow လိုက်ရင် သူ ဒီလောက် မောက်မာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... "</p> <p> </p> <p>comment များ Live ထဲတွင် ပွက်လောရိုက်နေသော်လည်း ချယ်ရီပန်း သေမင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည့်အလား အပြုံးဖျော့ဖျော့ တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်းကတော့ ဤစိန်ခေါ်မှုကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>' ဒီလူက ငါ့ကို ရန်စချင်နေတာလား... '</p> <p> </p> <p>' အာရုံစိုက်ခံချင်လို့လား... ဒါမှမဟုတ် သူ့ဆီမှာ တကယ်ပဲ အထူး စွမ်းရည် တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား... '</p> <p> </p> <p>" ဟားဟား... ဒါက တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပဲ... "</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်းက နှုတ်ခမ်းလေး ကွေးရုံ ပြုံးကာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>" ချယ်ရီပန်း သေမင်း... ငါ မင်းဆီမှာ ကြိုတင် ဘိုကင် လုပ်ရမလား... တကယ်လို့ လုပ်မယ် ဆိုရင် လျှော့ဈေးရော ရမလား... "</p> <p> </p> <p>ချယ်ရီပန်း သေမင်းက ထိုတုံ့ပြန်မှုကို ဖတ်ပြီး တစ်ဖန် ပြုံးလိုက်ပြန်၏။</p> <p> </p> <p>" ဘိုကင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး... မင်း လုပ်ရင်တောင် ငါ လာဖို့ အချိန်ရမှာ မဟုတ်ဘူး... "</p> <p> </p> <p>" နောက်ငါးမိနစ်နေရင် မင်း အခု ရောက်နေတဲ့ နေရာမှာ ' အံ့သြစရာ ' တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင်... ငါ လာတာကို စောင့်နေနိုင်ဖို့ အချိန်တောင် မင်းဆီမှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး... "</p> <p> </p> <p>" ဟင်... "</p> <p> </p> <p>‘ ငါးမိနစ် ဟုတ်လား... '</p> <p> </p> <p>' အံ့သြစရာ ဟုတ်လား... '</p> <p> </p> <p>' နောက်ငါးမိနစ် အတွင်း ငါ မတော်တဆမှု တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံရမယ်လို့ သူ ပြောချင်တာလား... '</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့ ဒီလူက လေလုံးထွားနေတာ မဟုတ်ဘူး ဆိုရင် သူ့ဆီမှာ တကယ့် စွမ်းရည် တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်...။</p> <p> </p> <p>ဒါမှမဟုတ်... မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်အောင် သူ ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားတာများလား...။</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်း နောက်ထပ် မက်ဆေ့ချ် တစ်ခု ရိုက်ထည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>" ဒါဆို ငါ့ကို သတိပေးတဲ့အတွက် မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမလား... "</p> <p> </p> <p>ချယ်ရီပန်း သေမင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး... ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ဒါက သတိပေးတာ မဟုတ်ဘူး... အဖြစ်အပျက် အမှန်ကို ပြောပြနေတာပဲ... "</p> <p> </p> <p>" မင်း ထွက်ပြေးဖို့ လမ်းမရှိတော့ဘူး... မင်း အခု ရောက်နေတဲ့ နေရာကနေ... ထွက်ပေါက် မရှိတော့ဘူး... "</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသွားချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများထဲ၌ ထူးဆန်းပြီး ယုတ်မာသည့် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ခဏတာ ပေါ်လာသော်လည်း အလျင်အမြန် ဖုံးကွယ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လီယီတောင်းကတော့ ၎င်းကို သတိထားမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဒီစကားတွေက... နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေတယ်…။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားသလိုပဲ...။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစ်ကိုယီတောင်းနှင့် ချယ်ရီပန်း သေမင်းတို့၏ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုများကြောင့် Live ထဲတွင် လုံးဝ ပေါက်ကွဲကုန်တော့၏။</p> <p> </p> <p>" လခွမ်း... ဒီကောင်က အစ်ကိုယီတောင်း နောက်ငါးမိနစ်နေရင် သေမယ်လို့ ပြောနေတာလား... သက်သေ မရှိဘဲ လေလုံးထွားနေတာ... "</p> <p> </p> <p>" တကယ်ပါပဲ အစ်ကိုယီတောင်း... သူက ခင်ဗျားကို လာ Follow နေတာကို ဘာလို့ သူ့ကို ပြန်မချေပသေးတာလဲ... "</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်... ခင်ဗျားရဲ့ သေမင်းဓားသွားရော... "</p> <p> </p> <p>" တကယ်ပြောတာလား... အစ်ကိုယီတောင်း... ခင်ဗျား ဒါကို သည်းခံနေဦးမှာလား... သူနဲ့ အချိန်ဖြုန်းပြီး စကားပြောနေမယ့် အစား... သူ့ကို ' သတ် ' လိုက်တော့လေ... "</p> <p> </p> <p>" အစ်ကိုယီတောင်း... ခင်ဗျားက ဒီအမှိုက်ကောင်ကို အခု ချက်ချင်း ' မသတ် ' နိုင်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား... "</p> <p> </p> <p>" အပေါ်ကကောင်... မင်းပြောတာ နည်းနည်းတော့ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်... မဟုတ်ရင် အစ်ကိုယီတောင်း ရဲ့ ဒေါသနဲ့ဆို ဒီကောင့်ကို Follow ပြီးလောက်ပြီ... "</p> <p> </p> <p>" တကယ်ကြီးလား... ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ... ဒီအမှိုက်ကောင်က တကယ့် သေမင်းတမန် အစစ် ဖြစ်နေပြီး... အစ်ကိုယီတောင်းက အတုကြီး ဖြစ်နေတာလား... "</p> <p> </p> <p>" ဟင့်အင်း... မဖြစ်နိုင်ဘူး... အစ်ကိုယီတောင်း... နောက်မဆုတ်နဲ့... ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သူ့ကို ပြလိုက်စမ်းပါ... "</p> <p> </p> <p>Live ထဲတွင် ဆဲဆိုသံများနှင့် အထင်သေးသည့် comment များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ချယ်ရီပန်း သေမင်းကတော့ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်းကလည်း ဘာစကားမျှ မဆိုတော့ဘဲ သေမင်း၏ စောစောက စကားများကိုသာ တွေးတောနေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>' ငါးမိနစ် ဟုတ်လား... '</p> <p> </p> <p>' အခု ရောက်နေတဲ့ နေရာကနေ ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး ဟုတ်လား... '</p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် လီယီတောင်းနှင့် ကျန်းချိုင်တန်တို့က ရထားပေါ်တွင် ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>' ရထားပေါ်ကနေ ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး ဆိုတဲ့ အကြံအစည်က... '</p> <p> </p> <p>' ငါ့ကို တော်တော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတာပဲ... '</p> <p> </p> <p>' ဒီလူက ငါတို့ စီးနေတဲ့ ရထားကို ပစ်မှတ်ထားလောက်တဲ့အထိ ရက်စက်တာလား... '</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်း တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ဖြန်းကနဲ ထသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>' ငါ့ကို တိုက်ရိုက် အန္တရာယ် ပေးလို့ မရဘူး ဆိုတာကို သူ ရိပ်မိသွားလို့များလား... '</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... လီယီတောင်းက တချို့လူတွေ အမြင်မှာ တော်တော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ...။</p> <p> </p> <p>' အင်း… ငါ့ကို တိုက်ရိုက် အန္တရာယ် မပေးဘဲ တခြား နည်းလမ်း တစ်ခုခုကို သုံးပြီး သေမင်းရဲ့ အကာအကွယ် စွမ်းရည် ကနေတောင် ကာကွယ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်မျိုး ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်... '</p> <p> </p> <p>အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လီယီတောင်း အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သုံးမိနစ်တောင် ကုန်သွားခဲ့ပြီ...။</p> <p> </p> <p>ဒီကိစ္စသာ အမှန်ဖြစ်မယ် ဆိုရင် ငါတို့မှာ နှစ်မိနစ်ပဲ အချိန်ရတော့မယ်...။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်လေးမှာပင် လီယီတောင်း တစ်ယောက် အခြေအနေကို ထပ်မံ စုံစမ်းရန် အိပ်စင် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ချိန်၌...</p> <p> </p> <p>မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ရထားတွဲ တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ရထား အရှိန် လျော့ကျသွားသည်ကို လီယီတောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ ဆိုသည်ကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>' ကြည့်ရတာ... အစီအစဉ် စလိုက်ပြီ ထင်တယ်... '</p> <p> </p> <p>' ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ ရထားပေါ်မှာ တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာပဲ... '</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save