Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၄၅</h2> <h2 style="text-align: center;">တန်ပြန်ကျိန်စာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>[ ကတောင်... အရည်အသွေး အလွန်မြင့်မားသော ဖောက်သည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်၊ ID : ချယ်ရီပန်း သေမင်း ]</p> <p> </p> <p>[ သေဆုံးမှု အခြေအနေ စစ်ဆေးခြင်း - တန်ပြန်ကျိန်စာကြောင့် သေဆုံးမည်၊ သေဆုံးနိုင်ခြေ ၁၀၀% ]</p> <p> </p> <p>[ သင့်အနေဖြင့် ဤအရည်အသွေး အလွန်မြင့်မားသော ဖောက်သည်အား ချက်ချင်း Follow လုပ်ရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်။ ]</p> <p> </p> <p>ရထား လမ်းချော်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လီယီတောင်း ခေါင်းထဲ ဤအသိပေးချက် ဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် လီယီတောင်း ချက်ချင်း Follow လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် လီယီတောင်း ဤအသိပေးချက်ကို အစပိုင်းက မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်း သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက်မှသာ ၎င်းက ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...။</p> <p> </p> <p>ရှင်းနေတာပဲလေ...။</p> <p> </p> <p>ချယ်ရီပန်း သေမင်းက လီယီတောင်းကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ ဆိုတဲ့ သဘောပဲ...။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချိုင်တန် တစ်ယောက် မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အမောတကော အသက်ရှူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်းလည်း အသက်ကို အငမ်းမရ ရှူနေလျက်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာမှာပင် ထိုင်လျက် ကယ်ဆယ်ရေးကို စောင့်နေလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ ကြီးမားသော မတော်တဆမှုကြီး ဖြစ်ပြီးနောက် ကယ်ဆယ်ရေး အဖွဲ့များ မလာဘဲ နေမည်လား။</p> <p> </p> <p>" အင်း... ငါ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေတာလား... ဒါမှမဟုတ် အစ်ကိုယီတောင်းက သူ့ရဲ့ ကြော်ငြာစာသားကို တင်လိုက်တာလား... "</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်းရဲ့ စာသားပဲ... ဒါပေမဲ့ သူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ဘာလို့ ကြော်ငြာ တင်နေတာလဲ... "</p> <p> </p> <p>" ငါလည်း နည်းနည်း ရှုပ်သွားပြီ... ခုနက တစ်ယောက်ယောက် ပြောတာ အစ်ကိုယီတောင်းရဲ့ ရထားတွဲ လမ်းချော်သွားတယ် ဆို... သူက ဘယ်လိုလုပ် မက်ဆေ့ချ်တွေ တင်နိုင်သေးတာလဲ... "</p> <p> </p> <p>" ငါတော့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီ... အစ်ကိုယီတောင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ... "</p> <p> </p> <p>" ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... အစ်ကိုယီတောင်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့... မင်းတို့တွေ မမြင်ဘူးလား... အစ်ကိုယီတောင်းက ချယ်ရီပန်း သေမင်းကို Follow စာရင်းထဲ ထည့်လိုက်ပြီလေ... "</p> <p> </p> <p>" လခွမ်း... အစ်ကိုယီတောင်းက အမိုက်စားပဲ... @ချယ်ရီပန်း သေမင်း... သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့... "</p> <p> </p> <p>" သွားသေလိုက်စမ်း @ချယ်ရီပန်း သေမင်း... တုန်ဆင်းနေလိုက်တော့ အမှိုက်ကောင်... "</p> <p> </p> <p>" ဟားဟား... အစ်ကိုယီတောင်းက တကယ့် အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... အစ်ကိုယီတောင်း အကောင်းဆုံးပဲ... သူ့ကို အစ်ကိုယီတောင်း အဆုံးသတ်ပေးလိမ့်မယ်... ငါတို့ သေမင်းတမန် တပ်ဖွဲ့က အမြဲတမ်း အစ်ကို့ကို အားပေးနေမယ်... "</p> <p> </p> <p>" သေမင်းတမန် တပ်ဖွဲ့ ရောက်လာပြီ... အစ်ကိုယီတောင်း... ကျွန်တော်တို့က အစ်ကို့ရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ နောက်ခံ အားပေးသူတွေပါ... "</p> <p> </p> <p>" အစ်ကိုယီတောင်း ရောက်လာပြီ... သူ့ကို ဘယ်သူ စိန်ခေါ်ရဲလဲ... အစ်ကိုယီတောင်းက ဒီကိစ္စကို ရှင်းပေးလိမ့်မယ်... "</p> <p> </p> <p>" ချယ်ရီပန်း သေမင်း ဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး... အစ်ကိုယီတောင်း ရဲ့ လက်ကနေ သူ ဘယ်လို လွတ်အောင် ပြေးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့... "</p> <p> </p> <p>" သူ့ကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်... ဟုတ်တယ်... အဲဒါပဲ... သူ့ကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်... ပြဿနာ မရှိဘူး... "</p> <p> </p> <p>စောစောက သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများက စိတ်အားထက်သန်မှု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသူများကလည်း လီယီတောင်း၏ အခြေအနေကို အာရုံစိုက်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>" အစ်ကိုယီတောင်း... အစ်ကိုယီတောင်း... အခု အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ... @ယီတောင်း နာရေးဝန်ဆောင်မှု... ရထား တကယ် လမ်းချော်သွားတာလား... လူနာတင်ယာဉ် ခေါ်ပေးဖို့ လိုသေးလား... "</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်း... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... "</p> <p> </p> <p>" အားလုံး စိတ်မပူကြပါနဲ့... ခုနက ရထားပေါ်မှာ ကြေညာချက် တစ်ခု ထွက်လာတယ်... အစ်ကိုယီတောင်း တို့ ဘေးကင်းပါတယ်တဲ့... ကယ်ဆယ်ရေး အဖွဲ့တွေလည်း လာနေပြီတဲ့... "</p> <p> </p> <p>" ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... ငါ့ယောက်ျား ဘာမှ မဖြစ်လို့ တော်သေးတာပေါ့... "</p> <p> </p> <p>" နေပါဦး... အပေါ်ကလူ ဘာပြောလိုက်တာလဲ... အဲဒါ ငါ့ယောက်ျားပါ... "</p> <p> </p> <p>" သူ့ကို အရူးအမူး သွားမဖြစ်ကြနဲ့... အစ်ကိုယီတောင်းက နင်တို့လို ကောင်မလေးတွေကို စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ဘူး... "</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်းက ငါ့လို နူးညံ့တဲ့ ယောကျ်ားလေးတွေကိုပဲ သဘောကျတာ... "</p> <p> </p> <p>" အော့... ငါ့အပေါ်က တစ်ယောက်... ငါ အန်ချင်လာပြီ... ခုလေးတင် ထမင်းစားထားတာ... အခု အန်ချင်လာပြီ... "</p> <p> </p> <p>" ဖက်ခ်... လူအမျိုးမျိုး ရှိတာပဲ... ဒါနဲ့... အစ်ကိုယီတောင်း Live လွှင့်လို့ ရမလား... @ယီတောင်း နာရေးဝန်ဆောင်မှု... "</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်း... Live လွှင့်ပါဦး... @ယီတောင်း နာရေးဝန်ဆောင်မှု... "</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး Live လွှင့်ပေးပါ... @ယီတောင်း နာရေးဝန်ဆောင်မှု... "</p> <p> </p> <p>အားလုံးက သူ့ကို Live လွှင့်ရန် တိုက်တွန်းနေကြသည်ကို လီယီတောင်း သတိထားမိသော်လည်း လျစ်လျှူရှုထားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အခုက Live လွှင့်ဖို့ အချိန်ကောင်း မဟုတ်ဘူးလေ...။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဘက်ရှိ ကျိုးကျနေသော တံတားကိုသာ တိတ်တဆိတ် ငေးကြည့်နေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တံတားပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများက အသစ်စက်စက်…။ ဤအရာက မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အချိန်သိပ်မကြာသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာ အားလုံးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>' တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို သေစေချင်နေတာပဲ... ဒါက သူတို့ အစီအစဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ရမယ်... '</p> <p> </p> <p>သူ ကျန်းချိုင်တန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အတွေးထဲ နစ်မျောသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>' သူများ ဖြစ်နေမလား... ' ဟု လီယီတောင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မကြာမီ သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချိုင်တန် ဤသို့ လုပ်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ရထားပေါ်ရှိ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူ၏ လုပ်ရပ်များ၊ လီယီတောင်းကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပုံများက သရုပ်ဆောင်နေသည်နှင့် မတူပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လီယီတောင်း လုံးဝ အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ နေ၍တော့ မရပေ။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရန်သူရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျန်းချိုင်တန် ငါ့ကို လာရှာလို့ပဲလေ...။</p> <p> </p> <p>ဒီအရာ အားလုံးက တမင်တကာ ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူ သေချာ ပြောနိုင်မှာလဲ...။</p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက...</p> <p> </p> <p>သတ္တုတွင်း အလုပ်သမား အာမောက်မှာ တကယ်ပဲ သားတစ်ယောက် ရှိရဲ့လား...။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးကို... အတည်ပြုဖို့ လိုတယ်...။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p> </p> <p>ဝေးလံခေါင်သီသည့် ဆင်ခြေဖုံး ရပ်ကွက် တစ်ခုတွင် အဘိုးအို တစ်ဦးကလည်း ချယ်ရီပန်း သေမင်း၏ Live ကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ညာဘက်လက်ထဲရှိ ကျောက်တုံး ဘောလုံး နှစ်လုံးကို အေးအေးဆေးဆေး လှည့်ကစားနေပြီး မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p>Live ထဲက comment များ အကြားမှ လီယီတောင်း commentကို သူ မြင်လိုက်ရချိန်တွင်တော့ ကျောက်တုံးလှည့်နေသည့် ညာဘက်လက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဘေးနားရှိ ဖုန်းက မြည်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သူ သုံးစက္ကန့်ခန့် ငြိမ်နေပြီးမှ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဆယ်စက္ကန့် အကြာတွင် သူ ပြန်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်နှာက အလွန်အမင်း ညိုမည်းနေလျက်။ ဒေါသအရိပ်အငွေ့တို့ပင် တစွန်းတစ ထင်းလျက်။</p> <p> </p> <p>ကျရှုံးသွားပြီ...။</p> <p> </p> <p>ဒီလောက် သေချာ စီစဉ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးတောင် မမျှော်လင့်ဘဲ ကျရှုံးသွားခဲ့တာပဲ...။</p> <p> </p> <p>" ပထမ အဆင့် အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားပြီ ဆိုတော့... အခု ငါတို့ စွန့်စားရတော့မယ်... "</p> <p> </p> <p>" အထက်က လူတွေ ဘာတွေ တွေးနေလဲ ဆိုတာကို ငါ မသိဘူး... ဘာလို့ ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ လူမျိုးကို သွားစော်ကားချင်ရတာလဲ... "</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ လျှို့ဝှက် အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်၏။ ဆယ်မိနစ်ခန့် အကြာတွင် သူ ပြန်ထွက်လာရာ မျက်နှာက ဖြူရော်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>အခန်းထဲတွင် သူ မည်သည်တို့ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားပြီး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ကာ ဖုန်းခေါ်၏။</p> <p> </p> <p>" မင်း အကောင့်ထဲကို ယွမ် ၁၀ သန်း လွှဲပေးလိုက်ပြီ... သူ့ကို ကျိန်စာတိုက်ဖို့ မင်း ပူးပေါင်း ကူညီပေးဖို့ လိုတယ်... "</p> <p> </p> <p>" အရာအားလုံးကို ငါ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ... မင်းက ကြားခံနယ် အနေနဲ့ပဲ လုပ်ပေးဖို့ လိုတယ်... "</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်မှ ဖုန်းကိုင်သူမှာ ချယ်ရီပန်း သေမင်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြားခံနယ် အဖြစ် လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ လွယ်ကူသော အလုပ် မဟုတ်ပေ။ အမှားအယွင်း သေးသေးလေး တစ်ခုကပင် သူ့အတွက် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှု ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယွမ် ၁၀ သန်း ရမည် ဆိုလျှင်ပင် သူ သေချာ စဉ်းစားရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုမှာ ချယ်ရီပန်း သေမင်းထံမှ ချက်ချင်း အကြောင်းပြန်ချက် မရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မငြင်းနိုင်လောက်သည့် ကမ်းလှမ်းမှုတစ်ခုဖြင့် ကမ်းလှမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>" တကယ်လို့ ဒါ အောင်မြင်သွားရင် မင်း နာမည်ကြီးလာအောင် မတော်တဆမှု ငါးခု ဖန်တီးပေးဖို့ ငါ ကူညီနိုင်တယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို မင်း စလို့ ရပြီ... "</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ ချယ်ရီပန်း သေမင်းက အံကြိတ်ကာ...</p> <p>" အနည်းဆုံး မတော်တဆမှု ၁၀ ခု လိုမယ်... ငါ့အစီအစဉ်ကို မစခင် ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ကြည့်ရှုသူ အလုံအလောက် စုဆောင်းရမယ်... "</p> <p> </p> <p>မတော်တဆမှု ၁၀ ခု ဆိုသည့် တောင်းဆိုချက်ကြောင့် အဘိုးအို အနည်းငယ် ဒေါပွသွား၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်…</p> <p> </p> <p>" သဘောတူတယ်... "</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ချယ်ရီပန်း သေမင်းက မည်သည့် အခြေအနေမျိုး တောင်းဆိုစေကာမူ သူ လက်ခံရမည် ဖြစ်၏။ လီယီတောင်း အပေါ် သေစေနိုင်လောက်သည့် ကျိန်စာ တိုက်ရန်အတွက် ချယ်ရီပန်း သေမင်းကို သူ လိုအပ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>" ငါတို့ ဘယ်တော့ စမလဲ... "</p> <p> </p> <p>" အခုချက်ချင်း... "</p> <p> </p> <p>ချယ်ရီပန်း သေမင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" ငါ့ကို ပြင်ဆင်ဖို့ ငါးမိနစ် အချိန်ပေး... Live ထဲကနေ ငါ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို စောင့်ကြည့်နေ... "</p> <p> </p> <p>" ကောင်းပြီ... "</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို လက်ထဲရှိ ကျောက်တုံး ဘောလုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခွပ်...</p> <p> </p> <p>သူ အားနည်းနည်း သုံးလိုက်ရာ ကျောက်တုံး ဘောလုံး နှစ်လုံး ချက်ချင်း ကြေမွသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>" မင်းက ဒီလောက်တောင် လောဘကြီးနေမှတော့... ငါ့မှာ သနားညှာတာမှု မရှိဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့... ငါ့ရဲ့ ကျိန်စာအသစ် စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ဖို့ မင်းကို ငါ အသုံးချရမှာပေါ့... "</p> <p> </p> <p>' အဲဒီ အဘိုးကြီးက ငါ့ကို ကြားခံနယ် ထပ်လုပ်ခိုင်းချင်နေတာလား... ငါက သူ့အကွက်ထဲ ဝင်သွားမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား... '</p> <p> </p> <p>' သူက လီယီတောင်းအသက်နဲ့ ငါ့အသက်ကို လဲဖို့ လုပ်နေတာပဲ... '</p> <p> </p> <p>' ဒီတစ်ခေါက်တော့... သူ့ကို သေတဲ့အထိ ငါ ဘယ်လို ကစားမလဲ ဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်... '</p> <p> </p> <p>နှစ်ယောက်စလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်များ၊ အတွေးများ ကိုယ်စီနှင့်…။</p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p>သူတို့ မသိခဲ့သည်က ယခုတစ်ခေါက် သူတို့ ပစ်မှတ်၏ အခြေအနေ အမှန်ကိုပင်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save