Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၄၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ကမ္ဘာပေါ်မှာ သေမင်းတမန် တစ်ပါးပဲ ရှိတယ်...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လီယီတောင်းတို့ အဖွဲ့ ဆယ်မိနစ်ခန့် စောင့်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ရဲကား အတန်းလိုက်ကြီးနှင့်အတူ လူနာတင်ယာဉ် တစ်စီး အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ အနီးဆုံး ရွာနှင့် သိပ်မဝေးလှသဖြင့် ကယ်ဆယ်ရေး အဖွဲ့များ အတော်လေး မြန်မြန် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လူနာတင်ယာဉ်ပေါ်တွင် သူနာပြုမလေးက လီယီတောင်း၏ ဒဏ်ရာရနေသော လက်မောင်းကို ပတ်တီးစည်းပေးနေလေသည်။ သို့သော် လီယီတောင်း စိတ်ထဲတွင်တော့ အတွေးများက ဝဲပျံနေလျက်။</p> <p> </p> <p>ပို၍ တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် သူ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>စောစောက ချယ်ရီပန်း သေမင်းအပေါ် သူ သေဆုံးမှု စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဤကိစ္စက သူနှင့် ပတ်သက်နေ၍လားတော့ မသိ... သေဆုံးမှု စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းက သေဆုံးရမည့် အကြောင်းရင်းကို " အမည်မသိ " ဟုသာ ပြသနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>" အစ်ကို... ဒဏ်ရာက သိပ်မပြင်းပါဘူး... နောက်ရက်တွေကျရင် ဆေးခန်းလာပြီး ပတ်တီးလာလဲဖို့ မမေ့နဲ့နော်... "</p> <p> </p> <p>ချိုသာသော အသံလေးက လီယီတောင်း၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်... ကျေးဇူးပါပဲဗျာ... "</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်း ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>" ဟိုလေ... အစ်ကိုက အစ်ကိုယီတောင်း လားဟင်... "</p> <p> </p> <p>လီယီတောင်း ဖုန်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူနာပြုမလေး၏ အမေးကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူနာပြုမလေး မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအံ့သြနေသည့် အမူအရာကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>" ဟယ်... အရမ်းဝမ်းသာတာပဲ... အစ်ကိုက တကယ်ကြီး အစ်ကိုယီတောင်း ဖြစ်နေတာကိုး... ကျွန်မက အစ်ကို့ရဲ့ ပရိသတ်ပါ... ဒီနေ့ အစ်ကို့ကို အပြင်မှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဓာတ်ပုံလေး တွဲရိုက်လို့ ရမလားဟင်... "</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များကြောင့် လီယီတောင်း ငြင်းမရက်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူနာပြု ယူနီဖောင်းလေးနဲ့ ဆိုတော့ ငြင်းဖို့ ခက်တာပေါ့လေ...။</p> <p> </p> <p>သူနာပြုလေးနှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးနောက် လီယီတောင်းက ချယ်ရီပန်း သေမင်း၏ Live ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် Live ကို ကြည့်ရှုနေသူ အရေအတွက်က သန်းနှင့်ချီ နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>Live တစ်ခုလုံးတွင် ဆဲဆိုသံများ ကျွက်ကျွက်ညံနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများက လီယီတောင်းကို Tag တွဲနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၌ တူညီသော မေးခွန်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ဒီခွေးကောင် ဘယ်တော့ သေမှာလဲ...။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် လီယီတောင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စများအပြီးတွင် ချယ်ရီပန်း သေမင်း၏ Live က လူတိုင်း၏ ဒေါသကို အပြည့်အဝ ဆွပေးလိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီယီတောင်းက သူတို့ အထဲက တစ်ယောက်လေ... ဒါကြောင့် အားလုံးက ဘုံရန်သူကို ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေကြတာပေါ့...။</p> <p> </p> <p>Live ထဲတွင် ဆဲဆိုသံများ ညံလာသည်နှင့်အမျှ ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် သူ့ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>" တချို့လူတွေက လူပြက်လေးတွေ သက်သက်ပဲ ဖြစ်ဖို့ ကံပါလာတာ... "</p> <p> </p> <p>" ကမ္ဘာပေါ်မှာ အရေးပါတဲ့ သေမင်းတမန် ဆိုတာ တစ်ပါးတည်းပဲ ရှိတယ်... "</p> <p> </p> <p>ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စကား နှစ်ခွန်းက Live ထဲရှိ ပရိသတ်များ၏ ဆဲဆိုမှုများကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ဆွပေးလိုက်ပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>" တကယ့်ကို လေကျယ်ကောင်ပဲ... "</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်... သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ်ပါးတည်းသော သေမင်းတမန်လို့ သူ့ကိုယ်သူ ထင်နေလို့ ဒီလို လုပ်နေတာ မဟုတ်လား... "</p> <p> </p> <p>" ဟက်... မင်းတို့ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံကိုပဲ ပြန်သွားလိုက်တော့... ဒါဆို အစ်ကိုယီတောင်း က မင်းကို ချမ်းသာပေးရင်ပေးလိမ့်မယ်... ဟားဟား... "</p> <p> </p> <p>" အတိအကျပဲ... ကမ္ဘာပေါ်မှာ သေမင်းတမန် တစ်ပါးတည်း ရှိတယ် ဆိုရင်တောင် အဲဒါ အစ်ကိုယီတောင်း ပဲ... မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ... "</p> <p> </p> <p>Live ထဲရှိ ဆဲဆိုသံများကို ကြည့်ရင်း ချယ်ရီပန်း သေမင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက မျက်နှာကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းထားရင်း...</p> <p>" စလိုက်ကြရအောင်... " ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ချယ်ရီပန်း စံအိမ်မှ အဘိုးအိုကို အချက်ပြလိုက်သော စကားပင်။</p> <p> </p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ ဌာနချုပ်...</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲလျန်၏ ရုံးခန်းထဲတွင် အကြီးအကဲလျန်နှင့် ချီယွီချန် တို့အပြင် အခြား အကြီးအကဲ နှစ်ဦးပါ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ရှေ့တွင် ချယ်ရီပန်း သေမင်း၏ Live ကို ဖွင့်ထား၏။</p> <p> </p> <p>အခန်းထဲရှိ လူများ၏ မျက်နှာ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေလေသည်။ ချယ်ရီပန်း သေမင်းကို သူတို့ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံအတွင်းရှိ တရားဝင် အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုမှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဖွဲ့အစည်း၏ သဘောသဘာဝက တပ်ဖွဲ့ ၃၆ နှင့် အတော်လေး ဆင်တူလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဘုံကျောင်းမှ ရာဇဝတ်ကောင်များ၏ အထိမ်းအမှတ် ကျောက်စာတိုင် ကိစ္စကလည်း သူတို့၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ဒီ ချယ်ရီပန်း သေမင်း...။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲလျန်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများက သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>Live ထဲက လူက တကယ်ကို စွမ်းရည် တချို့ ရှိနေတာ...။</p> <p> </p> <p>Live ထဲရှိ စကားများနှင့် လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ရင်း သူ စတင် လှုပ်ရှားရန် ပြင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲလျန်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချီယွီချန်က မနေနိုင်တော့ဘဲ...</p> <p>" အကြီးအကဲတို့... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ... တကယ်လို့ သူသာ တကယ် အောင်မြင်သွားပြီး လီယီတောင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင်... "</p> <p> </p> <p>" ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ... တကယ်လို့ အဲဒီ အရူးမကြီးက လီယီတောင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတယ် ဆိုတာကိုသာ သိသွားရင်... ကျွန်တော်တို့လည်း ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်နော်... "</p> <p> </p> <p>" ဟမ့်... "</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲလျန်၏ ဘယ်ဘက်ရှိ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အကြီးအကဲက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>" တစ်ခုခု ဖြစ်တော့ရော ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... ငါတို့ လုပ်တာမှ မဟုတ်တာ... "</p> <p> </p> <p>" တကယ်လို့ အဲဒီ အရူးမကြီးက ဒီကိစ္စအတွက် ငါတို့ကို အပြစ်တင်မယ် ဆိုရင်လည်း... ငါတို့က အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်လို့ ရတဲ့ သူတွေမှ မဟုတ်တာ... သူ့ကို ကြောက်နေတယ်လို့ မထင်နဲ့... "</p> <p> </p> <p>" ဟုတ်တယ်... ဒီကိစ္စကို ငါတို့ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ မလိုဘူး... တကယ်လို့ တစ်ဖက်ကသာ တကယ် အောင်မြင်သွားမယ် ဆိုရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်... ငါတို့အတွက် အလားအလာရှိတဲ့ အန္တရာယ် တစ်ခုကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာပဲ... "</p> <p> </p> <p>အခြား အကြီးအကဲ တစ်ဦးကလည်း အလားတူ လေသံမျိုးဖြင့် ထောက်ခံလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲလျန် တစ်ဦးတည်းသာ ဘာစကားမျှ မဟဘဲ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချီယွီချန် ပို၍ပင် စိုးရိမ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>အဲဒီ အရူးမကြီးရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ငါ အသိဆုံးပဲလေ...။</p> <p> </p> <p>ဟိုက စိတ်မရှည်ရင် ငါ့ကို သတ်ပစ်မှာ…။</p> <p> </p> <p>" အကြီးအကဲလျန်... "</p> <p> </p> <p>သူက အကြီးအကဲလျန်ကို အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ အကြီးအကဲလျန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...</p> <p>" ဆက်ကြည့်နေ... ချယ်ရီပန်း သေမင်းက သူ့ကို အန္တရာယ် ပေးနိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား... " ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဤမေးခွန်းကြောင့် ချီယွီချန်နှင့် အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြား အကြီးအကဲ နှစ်ဦးပင် အံ့အားသင့်သွားကြ၏。</p> <p> </p> <p>ချယ်ရီပန်း သေမင်း...။</p> <p> </p> <p>သူက တကယ်ကို စွမ်းရည်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်လေ...။</p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့ ကျိန်စာတွေက သာမန် မဟုတ်ဘူး... လူပေါင်းများစွာကို ထောင်ချောက်ဆင် ဖမ်းမိခဲ့တာ...။</p> <p> </p> <p>သူ့ရန်က ကာကွယ်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး...။</p> <p> </p> <p>" လီယီတောင်း ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... အခု မင်းတို့ အားလုံး စဉ်းစားရမှာက လီယီတောင်းကို ငါတို့ ဘယ်လို ချဉ်းကပ်မလဲ ဆိုတာကိုပဲ... "</p> <p> </p> <p>" ကံကောင်းတာက အခုအချိန်အထိ ငါတို့ ဘာမှ လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်ရသေးဘူး... "</p> <p> </p> <p>" ငါတို့ ကြားမှာ အဆက်အသွယ်လေးတောင် ရှိနေသေးတယ် ဆိုတော့... ငါတို့ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ချချ လက်ခံနိုင်လောက်မှာပါ... "</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲလျန်၏ ရပ်တည်ချက်က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် အခြား အကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တော့ ယနေ့ သူတို့ စုဝေးရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လီယီတောင်း အပေါ် ထားရှိမည့် သူတို့၏ သဘောထားကို ဆွေးနွေးရန် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အခု အခြေအနေကို ကြည့်ရသလောက်တော့ နည်းလမ်းဟောင်းတွေကို သုံးပြီး သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ ကြိုးစားတာက လက်တွေ့ မကျတဲ့ ရွေးချယ်မှု တစ်ခုပဲ...။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်...။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုက လီယီတောင်းကို လုံးဝ သူစိမ်း တစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး သူ့ကို လုံးဝ အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ... ဘာကန့်သတ်ချက်မှ မထားတော့ဘဲ သူ့ဘာသာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှင်သန်ခွင့် ပေးလိုက်ဖို့...။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခုကတော့... ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဆက်ဆံရေး တစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့...။</p> <p> </p> <p>ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အခြား အကြီးအကဲ နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>" အဲဒီ အရူးမကြီးနဲ့ လီယီတောင်း ကြားက ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ... သူမက လီယီတောင်း အတွက်နဲ့ ငါတို့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံးနဲ့ တကယ်ပဲ အဆက်အသွယ် ဖြတ်နိုင်လို့လား... "</p> <p> </p> <p>ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် သူ အနည်းငယ် သံသယ ဝင်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကြီးအကဲလျန်က စကားမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အခန်းမှာ နောက်ထပ် တဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မှ အကြီးအကဲလျန်က ထပ်မံ စကားစလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>" မင်းတို့မှာ တခြား အကြံဉာဏ် မရှိဘူး ဆိုရင်တော့... လောလောဆယ် ဒီအခြေအနေ အတိုင်းပဲ ဆက်သွားကြတာပေါ့... "</p> <p> </p> <p>" လီယီတောင်း ရဲ့ အန္တရာယ်ရှိမှု အဆင့်ကို S-အဆင့် အဖြစ် လျှော့ချလိုက်... သူက ငါတို့ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ရန်သူ မဟုတ်တော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူငယ်ချင်းလည်း မဟုတ်သေးဘူး... ငါတို့ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ စည်းခြားထားဖို့ လိုတယ်... ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဘယ်လို သဘောရလဲ... "</p> <p> </p> <p>အခြား နှစ်ဦးက အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး လောလောဆယ်တွင် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတည်ပြုလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>နောင် အပြောင်းအလဲများ အတွက်ကိုတော့ နောင်မှ စဉ်းစားကြမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ရှေ့တွင် ဖွင့်ထားသော Live ထဲ၌ ထိုလူက အရုပ်တစ်ရုပ်ကို ထုတ်ယူလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှမကသေးပေ။ သေချာ ကြည့်မည် ဆိုပါက အရုပ်၏ ရင်ဘတ်တွင် ဓားပုံစံ သင်္ကေတ တစ်ခုကို အပ်ချည်ဖြင့် ချုပ်ထားသည်ကို တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အားလုံး မျက်နှာထား ချက်ချင်း တင်းမာသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဒီလို အရုပ်မျိုးတွေကို ငါတို့ အရင်က မြင်ဖူးတယ်...။</p> <p> </p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ က အဆင့်မြင့် အရာရှိ တစ်ယောက်တောင် ဒီလိုအရုပ် တစ်ရုပ်ပေါ်က ကျိန်စာကြောင့် သေဆုံးခဲ့ဖူးတယ်...။</p> <p> </p> <p>ထိုအရုပ်ကို ကြည့်ရင်း ချယ်ရီပန်း သေမင်း ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးကာ ဘာစကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ Live ထဲတွင် အရုပ် တစ်ခုလုံးကို မီးရှို့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အောင်ပွဲခံနေသော အရိပ်အငွေ့တို့က အထင်းသား။</p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ချယ်ရီပန်း သေမင်း၏ ပြုံးနေသော မျက်နှာ တည်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မှင်သက်သွားပြီး နေရာမှာပင် အေးခဲသွားလေသည်...။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်...</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်လာပြီး မီးလောင်နေသော အရုပ်ကို ငြှိမ်းသတ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p>သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်... တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>လှမ်းထားသည့် လက်က လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် မျက်လုံးပြူးထွက်လာပြီး အသက်ပါ ထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ သေသွားပြီ...။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုပဲ ရှင်းပြလို့မရတဲ့ အကြောင်းရင်းနဲ့ သေသွားခဲ့ပြီ...။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲလျန်နှင့် အခြားသူများ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အချင်းချင်း အဓိပ္ပါယ် ပါပါ ကြည့်လိုက်မိကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုယီတောင်းက တကယ်ကြီး ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလား...။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save