Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">လေးကြိမ်မြောက် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း၊ ဓားအရှိန်အဝါကို ကျွမ်းကျင်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လော့ရွှေမြစ်ကမ်းဘေး…</p> <p>အရှေ့ဘက် ခြံဝင်းအတွင်း၌…</p> <p>အရုဏ်တက်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။</p> <p>ကျန်းနင်က အိပ်ယာထဲမှ လူးလဲထလိုက်၏။</p> <p>[အမည်] - ကျန်းနင်</p> <p>[မူလစွမ်းအင်] - ၁၁၂</p> <p>…</p> <p>[ကျွမ်းကျင်မှု] -</p> <p>စာဖတ်ခြင်းနှင့် စာရေးခြင်း (ဒုတိယအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ၁၀၄၃/၃၀၀၀) (ထူးခြားချက် - မေ့ဖျောက်၍မရသော မှတ်ဉာဏ်၊ ထူးကဲသော အာရုံငါးပါး)</p> <p>သတ္တဝါငါးမျိုး လက်သီးသိုင်း (စုံလင်ခြင်း ၇၈၇/၁၀၀၀)</p> <p>ထင်းခွဲဓားသိုင်း+ (တတိယအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ၄၀၀၀/၄၀၀၀) (ထူးခြားချက် - အထိအတွေ့မှတစ်ဆင့် နားလည်ခြင်း၊ လေကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ဓားချက်၊ နတ်ဘုရားပမာ ဓားထိန်းချုပ်မှု)</p> <p>အတွင်း အမြုတေ ကျင့်စဉ် (သခင်အဆင့် ၁၀၆၁/၂၀၀၀)</p> <p>ချန်လန် ဓားသိုင်း (ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှု ၄၈/၁၀၀၀)</p> <p>ဝရဇိန် အင်မော်တယ် ခန္ဓာကျင့်စဉ် (သခင်အဆင့် ၀/၂၀၀၀)</p> <p>ရေကူးခြင်း (ပထမအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ၁၈၇/၂၀၀၀) (ထူးခြားချက် - ရေအောက် အသက်ရှူခြင်း)</p> <p>"မူလစွမ်းအင် ၁၁၂ မှတ် ဟုတ်လား"</p> <p>မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အပြောင်းအလဲများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းနင် ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>မိုက်လိုက်တာ...</p> <p>တစ်ရက်တည်းနဲ့တင် မူလစွမ်းအင် အမှတ် သုံးဆယ်ကျော်တောင် တိုးလာခဲ့တယ်။</p> <p>အနှစ်ငါးဆယ် သက်တမ်းရှိ သွေးကြာပန်း တစ်ပွင့်လုံးကို အသုံးပြုလိုက်ရတာ တကယ်ကို တန်ပါတယ်။</p> <p>မနေ့က တစ်ရက်တည်းတင် ငါ့အတွက် တစ်လစာလောက် စုဆောင်းမိသလို ဖြစ်သွားတာပဲ။</p> <p>ထို့နောက်...</p> <p>ကျန်းနင်က ခုတင်ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်ရင်း လက်သီးများကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆုပ်လိုက်၏။</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ သွေးချီစွမ်းအင်များ လှည့်ပတ်စီးဆင်းသွားသည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ သွေးချီစွမ်းအင်တွေကလည်း မနေ့က သွေးကြာပန်းရဲ့ ဆေးအာနိသင်ကို ချေဖျက်ပြီးတဲ့နောက် အမျှင် ၃၀၀ ကျော်လောက် တိုးလာခဲ့တယ်... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စုစုပေါင်း သွေးချီပမာဏကို တစ်ဝက်ကျော်လောက် မြှင့်တင်ပေးလိုက်တာပဲ"</p> <p>"ဒါက ငါ အစွမ်းကုန် အားထုတ်ပြီး လက်သီးသိုင်း လေ့ကျင့်ရတဲ့ တစ်ရက်ခွဲစာ အလုပ်နဲ့ ညီမျှလုနီးပါးပဲ"</p> <p>"ဒီအာနိသင်က တကယ်ကို တန်လွန်းတယ်"</p> <p>"ငွေရှစ်ရာတန် ဆေးတစ်ပါး ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်တာပဲ"</p> <p>ကျန်းနင်က တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိ၏။</p> <p>ငွေရှစ်ရာတန် သွေးကြာပန်းကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်းက သူ့အတွက် တစ်ရက်ခွဲစာ အလုပ်လုပ်ရသည်နှင့် ညီမျှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် တွက်ချေကိုက်မှုမှာ မမြင့်မားလှပေ။ သွေးချီဆေးလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူချေဖျက်ခြင်းက ပို၍ တွက်ချေကိုက်မည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ တွက်ချက်၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>အချိန်သည်သာ အဖိုးတန်ဆုံး မဟုတ်လော။</p> <p>အထူးသဖြင့် သူ့အတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မှန်ကန်လှပေသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏ၌...</p> <p>ဘန်း...</p> <p>သူက လက်သီးတစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့ရှိ လေဟာနယ်ဆီသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။</p> <p>လေထုက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ငါ့ရဲ့ ခွန်အားတွေက သိသိသာသာကို တိုးတက်လာခဲ့တာပဲ။</p> <p>ပေါင် တစ်ထောင့်နှစ်ရာကနေ တစ်ထောင့်သုံးရာ ကြားလောက် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်။</p> <p>ဒီလောက် ခွန်အားမျိုးနဲ့ ဆိုရင် သာမန် အရေပြား သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ သူတွေတောင် ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းနင် တစ်ယောက် အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်သွားမိတော့သည်။</p> <p>သာမန် အရေပြား သန့်စင်ခြင်း အောင်မြင်မှု အသေးစား အဆင့်ဆိုလျှင် ခွန်အား ပေါင်ရှစ်ရာခန့်သာ ရှိလေသည်။</p> <p>အရေပြား သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ရောက်နေလျှင်တောင် ခွန်အား ပေါင်တစ်ထောင်ထက် မပိုနိုင်ချေ။</p> <p>ငါကတော့ အခုမှ အရေပြား သန့်စင်ခြင်း အောင်မြင်မှု အသေးစား အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးပြီး အရေပြားက ကျောက်တုံးလို မာကျောနေတဲ့အပြင် ခွန်အား ပေါင် တစ်ထောင့်နှစ်ရာနဲ့ တစ်ထောင့်သုံးရာ ကြားလောက်တောင် ရှိနေပြီ။</p> <p>တူညီတဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေထက် ငါက ခွန်အား ပေါင် လေးငါးရာလောက် ပိုများနေတာပဲ။</p> <p>ဒီလို ကွာဟချက်မျိုးနဲ့သာ တိုက်ခိုက်ရမယ် ဆိုရင် လူကြီးက ကလေးကို အနိုင်ကျင့်သလို ဖြစ်နေမှာ သေချာတယ်။</p> <p>ကျန်းလီရဲ့ သူဌေးဟောင်းဖြစ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖုန်းလို၊ ပြီးတော့ စုံထောက် ချောင်ဘင်းလို အရေပြား သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် သူတို့မှာလည်း ခွန်အား ပေါင်တစ်ထောင်လောက်ပဲ ရှိကြတာ။</p> <p>ငါက သူတို့ထက် ခွန်အား နှစ်ဆ၊ သုံးဆလောက် ပိုများနေတာ ဆိုတော့ လုံးဝကို အပြတ်အသတ် အသာစီး ရနေတာပဲ။</p> <p>ဒါ့အပြင် ငါက ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှု အဆင့်ရှိတဲ့ လှိုင်းထပ် ဓားသိုင်းကိုလည်း ကျွမ်းကျင်ထားသေးတယ်... ပေါက်ကွဲအား ထွက်ပေါ်လာဖို့အတွက် သုံးဆင့် ခွန်အားကို အလွယ်တကူ ပေါင်းစပ်နိုင်တယ်။</p> <p>ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ ပုံမှန် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်က အနည်းဆုံး ခွန်အား ပေါင် ခုနစ်ထောင်၊ ရှစ်ထောင်လောက်ကို အလွယ်တကူ ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်။</p> <p>သုံးဆင့် ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ပေါင် နှစ်သောင်းကျော်လောက် ရှိနေပြီ။</p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းနင် အနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားတော့၏။</p> <p>ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ငါသာ တိုက်ခိုက်မယ် ဆိုပါက ပေါင် နှစ်သောင်းကျော် အားကို အလွယ်တကူနဲ့ ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်။</p> <p>တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက်... ဓားအရှိန်အဝါက မပြတ်တမ်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေမယ်... ဒါက လူသားတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ အဆင့်ပဲ။</p> <p>ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝတုန်းကဆိုရင် လူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုကနေ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားမျိုး ပေါက်ကွဲထွက်လာနိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူကမှ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>အတိတ်ဘဝက ကမ္ဘာကျော် လက်ဝှေ့သမား တစ်ယောက်တောင် လက်သီးတစ်ချက်ကို ပေါင် တစ်ထောင့်ခြောက်ရာလောက်ပဲ ထုတ်လွှတ်နိုင်တာကို သိထားသင့်တယ်။</p> <p>အခု ငါက အစွမ်းကုန် မထုတ်သေးဘဲနဲ့တောင် လူသားတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တဲ့ ခွန်အားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်နေပြီ။</p> <p>ဒီလို ခွန်အားမျိုးက အမြန်လမ်းမပေါ်မှာ ပြေးနေတဲ့ အင်ဂျင်ပါဝါမြင့် ကားတစ်စီးရဲ့ အရှိန်ထက်တောင် သာလွန်နေသေးတယ်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းနင် အနေဖြင့် သူ၏ ခွန်အားမှာ မည်မျှအထိ ချဲ့ကားလွန်းရာ ကျနေကြောင်း ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p>ငါသာ ဒီခွန်အားကို အတိတ်ဘဝဆီ ယူသွားနိုင်မယ်ဆိုရင် နိုင်ငံရဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် မဖြစ်လာနိုင်ရင်တောင် စူပါဟီးရိုး တစ်ယောက်လို့တော့ သေချာပေါက် ခေါ်ဆိုခံရမှာပဲ။</p> <p>ချက်ချင်းပင်...</p> <p>ကျန်းနင်က မနေ့က ရေကန်ထဲရှိ ထျန်းပုယီကို သတိရသွား၏။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖယ်ရှားလိုက်လို့ ခွန်အား ပေါင် သုံးရာကနေ ငါးရာလောက် အလွယ်တကူ တိုးလာတဲ့ အခြေအနေမှာ... လေးဆင့် ခွန်အားရဲ့ ပေါက်ကွဲအားကိုပါ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်တယ်။</p> <p>ရေရဲ့ ခုခံမှု ရှိနေရင်တောင် ဓားတစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းမှာ အနည်းဆုံး ပေါင် သုံးသောင်းနီးပါးလောက် အားပါနေသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ထျန်းပုယီရဲ့ လက်ဖဝါးကို ဆက်တိုက် လေးချက် ခုတ်ချတာတောင် သူ့ကို သိပ်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာ မရစေနိုင်ခဲ့ဘူး။</p> <p>အကယ်၍ ထျန်းပုယီသာ အတွင်းဒဏ်ရာ ရမထားခဲ့ဘူး ဆိုရင် အဲဒီ တိုက်ခိုက်မှု အားကို အားကိုးပြီး ခုတ်ချခဲ့တဲ့ ဓားလေးချက်က ထျန်းပုယီရဲ့ ကလီစာတွေကို များများစားစား ထိခိုက်စေနိုင်ပါ့မလား ဆိုတာ ကျန်းနင် သံသယ ဝင်မိသည်။</p> <p>ထျန်းပုယီကို ဓားနဲ့ ပိုင်းဖြတ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ ဝေးစွ။</p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းနင်၏ စိတ်ထဲ၌ ပို၍ပင် တောင့်တစိတ်များ ပြင်းပြလာပြီး တိတ်တဆိတ် တွေးတောမိတော့၏။</p> <p>"အဆင့်ရှစ် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်တဲ့ ထျန်းပုယီတောင် ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းနေရင်... ဒဏ္ဍာရီလာ သိုင်းသူတော်စင် ဆိုရင် တောင်တွေကို ရွှေ့ပြီး ပင်လယ်တွေကို လှန်ပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေမလား"</p> <p>"အဲဒါက သိုင်းပညာလို့တောင် ခေါ်လို့မရတော့ဘူး... ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို မှော်ပညာ တစ်ခုပဲ"</p> <p>"ငါသာ ရှေ့ကို ဆက်ပြီး တက်လှမ်းနိုင်မယ် ဆိုရင် ကြယ်တွေကို ခူးပြီး လမင်းကိုတောင် ဆွဲချနိုင်မလား"</p> <p>"အဲဒီ သိုင်းသူတော်စင်က အသက် တစ်ထောင်လောက်ထိ မသေဘဲ နေနိုင်တာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p>"ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက အင်မော်တယ်တွေနဲ့ သိပ်ပြီး မကွာခြားတော့ဘူးပဲ"</p> <p>…</p> <p>မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် ကျန်းနင်က ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လော့ရွှေရေကန် မျက်နှာပြင်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေပြေအေးလေးက သူ့ကိုယ်ပေါ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး စိတ်ထဲရှိ အပူအပင်များကို လွင့်စင်သွားစေ၏။</p> <p>ထို့နောက် သူက မျက်နှာပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>[မူလစွမ်းအင်] - ၁၁၂</p> <p>[ကျွမ်းကျင်မှု] - ထင်းခွဲဓားသိုင်း+ (တတိယအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ၄၀၀၀/၄၀၀၀) (ထူးခြားချက်များ - အထိအတွေ့မှတစ်ဆင့် နားလည်ခြင်း၊ လေကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ဓားချက်၊ နတ်ဘုရားပမာ ဓားထိန်းချုပ်မှု)</p> <p>သူ၏ မူလစွမ်းအင်က အမှတ် ၁၀၀ ကို ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် ထင်းခွဲဓားသိုင်း၏ အနောက်တွင် ရင်းနှီးနေသော အပေါင်းလက္ခဏာလေး ပေါ်လာလေပြီ။</p> <p>ယင်းက သူ၏ ထင်းခွဲဓားသိုင်းမှာ စတုတ္ထအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေခြင်းပင်။</p> <p>ဤသည်မှာ သူ၏ ယခင် ခန့်မှန်းချက်နှင့် ကွက်တိပင်... ထင်းခွဲဓားသိုင်း၏ နောက်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းမှုအတွက် မူလစွမ်းအင် အမှတ် ငါးဆယ် လိုအပ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် ထင်းခွဲဓားသိုင်း၏ ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းမှုအတွက် မူလစွမ်းအင် အမှတ် တစ်ရာ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင် သူ အနည်းငယ် တွေဝေနေမိ၏။</p> <p>သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ဆိုလျှင် မူလစွမ်းအင် အမှတ် တစ်ရာ စုဆောင်းရန် ဆိုသည်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p>ထိုသို့ ဖြစ်လာရန် တစ်လကျော် အချိန်ယူရပေမည်။</p> <p>သိသာထင်ရှားသည့် အာနိသင်များ မပြသနိုင်သော ထင်းခွဲဓားသိုင်းအပေါ် ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမျိုး ပြုလုပ်ရန် တန်ပါ့မလား။</p> <p>သူက ဤမေးခွန်းကို တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>ဆယ်ကြိမ်ခန့် အသက်ရှူချိန် ကြာသည်အထိ တွေဝေနေမိ၏။</p> <p>ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်တို့က ခိုင်မာပြတ်သားသွားတော့သည်။</p> <p>"တန်တယ်၊ မတန်ဘူး ဆိုတာ မရှိဘူး... လိုအပ်တယ်၊ မလိုအပ်ဘူး ဆိုတာပဲ ရှိတယ်" ကျန်းနင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ လက်ရှိ အမြင်တွင် အရင်းအမြစ်များကို ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကသာ ထိပ်တန်း ဦးစားပေး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အရာရာကို စုဆောင်းထားခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိချေ။</p> <p>ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက်...</p> <p>သူ့နှလုံးသားက ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွား၏။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင်...</p> <p>မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မူလစွမ်းအင် အမှတ်များက လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့၏။</p> <p>[မူလစွမ်းအင်] - ၁၂</p> <p>ကျန်းနင်က မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် မှိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ရုတ်ခြည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကို ချေဖျက်နေလိုက်သည်။</p> <p>ဤထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ အားလုံးမှာ ထင်းခွဲဓားသိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။</p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ပုံရိပ်များက တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>သူ့စိတ်ထဲရှိ ဤပုံရိပ်များကို ကြည့်နေရင်း အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေ တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော စိတ်ကူးဉာဏ်များက လက်ခနဲ လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားကာ အဆုံးအစမဲ့သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများက သူ့စိတ်ထဲ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p>အချိန်များက အဆုံးမရှိ ဆန့်ထွက်သွားသလို ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် တစ်ခဏလေးသာ ကြာမြင့်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ထိုးထွင်းသိမြင်မှု တစ်ခုချင်းစီတိုင်းနှင့်အတူ သူ့စိတ်ထဲရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများက ရုတ်တရက် ပေါင်းစည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လျှပ်စီးပမာ လျင်မြန်ပြီး မိုးကြိုးပမာ ပြင်းထန်သော ဓားတစ်ချက်အဖြစ် ပုံဖော်သွားလေပြီ။</p> <p>နောက်တစ်ခဏ၌...</p> <p>ကျန်းနင်က မျက်လုံးများကို ဆတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်၏။</p> <p>တစ်ချက်တည်း ခုန်ပျံလိုက်ရာ ဆယ်ပေကျော် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်၍ ဓားရှည် တင်ထားသော စားပွဲဆီသို့ ဆိုက်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ရွှီး...</p> <p>ဓားအိမ်ထဲမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။</p> <p>သူက ခြေဖျားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထောက်လိုက်ပြီး လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခုပမာ အခန်းထဲမှ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင်...</p> <p>သူ့နှလုံးသား တစ်ခုလုံး လျှပ်စီးပမာ လျင်မြန်ပြီး မိုးကြိုးပမာ ပြင်းထန်သော ထိုဓားချက်နှင့် ပတ်သက်သည့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေပြီ။</p> <p>သူက ဤဓားချက်ကို ထုတ်ဖော်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိ၏။</p> <p>ဤဓားချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်မှသာလျှင် အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်နိုင်မည်ဟု ကျန်းနင် ကောင်းကောင်း သိထားသည်။</p> <p>သူ ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လော့ရွှေရေကန်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေပြေအေးလေးက သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ အပူငွေ့အများစုကို လွင့်စင်သွားစေ၏။</p> <p>ထို့နောက် သူက မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ် မှိတ်လိုက်သည်။</p> <p>မကြာသေးမီက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ထဲ ပြန်လည် ပုံဖော်နေလိုက်၏။</p> <p>အသက်အနည်းငယ် ရှူရှိုက်ပြီးနောက်...</p> <p>သူက မျက်လုံးများကို ဆတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>အေးမြသော နံနက်ခင်း အလင်းရောင်အောက်တွင် သူ့မျက်လုံးများမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းနှစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>သူက ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုခဏ၌...</p> <p>အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ကျန်းနင် အနေဖြင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး အနှေးပြကွက် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>အချိန်များက ပုံမှန်ထက် အဆဆယ်ဆခန့် ပိုမို နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အရာအားလုံးက အလွန်အမင်း နှေးကွေးလို့နေသည်။</p> <p>သူ့ရှေ့ သုံးပေခန့် အကွာတွင် ကြွေကျလာသော သစ်ရွက် နှစ်ရွက်မှာ ရုတ်တရက် အလွန် နှေးကွေးစွာ လွင့်မျောလာသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။</p> <p>ရေကန်မှ လေပြေကြောင့် လွင့်ပျံလာသော မြက်ပင်စလေးများမှာလည်း အချိန်ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ အလွန် နှေးကွေးသွားလေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်လေးတွင် သူ၏ လက်ဖြင့် ခုတ်ချနေသော ဓားချက်မှာလည်း အလွန် နှေးကွေးနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p>လေထုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။</p> <p>ဝီ...</p> <p>ဓားချက် ဆုံးသွားသည်နှင့် ဓားသွားမှာ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။</p> <p>ကျန်းနင်၏ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သော ဓားချက်၏ အရှိန်ကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်လိုက်ရသဖြင့် ဓားသွားမှာ တုန်ခါမှုများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p>ရွှီး...</p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင် လေးပေခန့် ရှည်လျားသော သပ်ရပ်လှသည့် ဓားရာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p>၎င်း၏ လမ်းကြောင်း တစ်လျှောက်ရှိ ပေါင်းပင်များမှာ မျက်မြင်မရသော ဓားတစ်လက်ဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ပြတ်တောက်သွားကြလေပြီ။</p> <p>ဓားအရှိန်အဝါများ လျော့ကျသွားသည်နှင့်...</p> <p>ကျန်းနင်၏ မျက်လုံးထဲရှိ အံ့ဖွယ် မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>သစ်ရွက်များ ဆက်လက် ကြွေကျနေပြီး မြက်ပင်စလေးများကလည်း လော့ရွှေရေကန်မှ လေပြေကြောင့် ဆက်လက် လွင့်ပျံနေဆဲပင်။</p> <p>သစ်ရွက်များ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပွတ်တိုက်သံက သူ၏ နားထဲတွင် ကြားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းနင် သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများထဲ၌ ထိတ်လန့် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>"ဓားအရှိန်အဝါ"</p> <p>"ဒါက ဓားအရှိန်အဝါပဲ"</p> <p>သူ လုံးဝ သေချာသွားလေပြီ။</p> <p>"ငါ တကယ်ပဲ ဓားအရှိန်အဝါကို ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ပြီ" ချက်ချင်းပင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်သွားတော့သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရယ်မောပျော်ရွှင်မှုများက အပြည့်။</p> <p>ထင်းခွဲဓားသိုင်း၏ ဤကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းမှုက သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်သော အံ့အားသင့်စရာများကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သူက ဓားအရှိန်အဝါကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မတွေးထားခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>ကျန်းနင်၏ နားလည်မှုအရဆိုလျှင် အဆင့်ခုနစ် သိုင်းပညာရှင်များပင် အရှိန်အဝါကို အစပျိုး ကျွမ်းကျင်နိုင်ချင်မှ ကျွမ်းကျင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူလို အဆင့်ကိုး သိုင်းပညာရှင်လေး တစ်ယောက်က အရှိန်အဝါတစ်မျိုး ဖြစ်သည့် ဓားအရှိန်အဝါကို ကျွမ်းကျင်နေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>အရှိန်အဝါ ဆိုသည်မှာ အလွန်နက်နဲပြီး ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဓားအရှိန်အဝါ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်ဘဲ ထိပ်တိုက်သာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူက မျက်နှာပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>[ကျွမ်းကျင်မှု] - ထင်းခွဲဓားသိုင်း (စတုတ္ထအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ၅၀၀၀/၅၀၀၀) (ထူးခြားချက် - အထိအတွေ့မှတစ်ဆင့် နားလည်ခြင်း၊ လေကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ဓားချက်၊ နတ်ဘုရားပမာ ဓားထိန်းချုပ်မှု၊ လူနှင့် ဓား တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်ခြင်း)</p> <p>[လူနှင့် ဓား တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်ခြင်း] - ဓားများနှင့် သဘာဝအလျောက် ထူးခြားသော ပေါင်းစပ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး မရင်းနှီးသော မည်သည့် ဓားကိုမဆို လက်ထဲ ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်နှင့် အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်း။</p> <p>ဤထူးခြားချက် အသစ်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းနင်က စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်၏။</p> <p>"ငါ ဘာအပြောင်းအလဲမှ မခံစားရတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး... အာနိသင်က ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတာကိုး"</p> <p>"လူနဲ့ ဓား တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်ခြင်း ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကြည့်ရင် အာနိသင်က သာမန်ပဲလို့ ထင်ရတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အသုံးမဝင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ နောက်ပိုင်း ဓားအသစ် ပြောင်းကိုင်တဲ့အခါ အကောင်းဆုံး အခြေအနေ ရောက်ဖို့အတွက် အသားကျအောင် အချိန်ယူနေစရာ မလိုတော့ဘူး"</p> <p>ထို့နောက် သူက လက်ထဲရှိ ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ဓားသွားပေါ်တွင် ဟာကွက်များနှင့် အသွားလိပ်နေသော နေရာအချို့ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ အကြိမ်ကြိမ် အပြီးတွင် ဤဓားက ဒဏ်မခံနိုင်တော့ကြောင်း သိသာလှ၏။</p> <p>အထူးသဖြင့် မနေ့က ထျန်းပုယီနှင့် ရေအောက် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ဓားချက် လေးချက်က သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားအပေါ် ကြီးမားသော ဝန်ပိစေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ဓားသွားများ လိပ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဓားအသစ် ပြောင်းရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီပဲ"</p> <p>"အကြိမ်တစ်ရာ သံမဏိစစ်စစ်နဲ့ သွန်းလုပ်ထားတဲ့ ဒီဓားရှည်က အခု ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို ဒဏ်မခံနိုင်တော့ဘူး"</p> <p>"ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် မကြာခင် ကျိုးသွားနိုင်တယ်"</p> <p>End</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save