ငါးရက်အကြာ…
မနက်ခင်း အချိန်တွင်…
ကျန်းနင်က သူ၏ ခြံဝင်းထဲတွင် လက်သီးသိုင်းကို အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ လေ့ကျင့်နေဆဲဖြစ်သည်။
[သတ္တဝါငါးပါး လက်သီးသိုင်း အတွေ့အကြုံ +၁]
...
[...]
သူ လေ့ကျင့်နေသည်နှင့်အမျှ သတ္တဝါငါးပါး လက်သီးသိုင်း၏ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးမှာလည်း ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးတက်လာတော့သည်။
သူ၏ သွေးချီမှာလည်း ပိုမို အားကောင်းလာကြောင်းကို သူ ခံစားသိရှိနေ၏။
ခဏအကြာတွင်...
သူက လက်သီးထိုးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။
[ကျင့်စဉ်] - သတ္တဝါငါးပါး လက်သီးသိုင်း (ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် ၁၀၀၀/၁၀၀၀)
"ပြည့်သွားပြီ..."
စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းနင် တစ်ယောက် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
နောက်တစ်ခဏ၌...
သူ၏ အကြည့်တို့ အနည်းငယ် စူးရှသွား၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သတ္တဝါငါးပါး လက်သီးသိုင်း၏ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး အမှတ် တစ်ထောင် ပြည့်သွားသည့်တိုင် သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရင်းနှီးနေကျ အပြောင်းအလဲမျိုး မတွေ့ရသောကြောင့်ပင်။ ကျင့်စဉ် အမည်ဘေးတွင် အပေါင်းလက္ခဏာလေး ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိချေ။
ထို့နောက် သူက စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
[အမည်] - ကျန်းနင်
[မူလစွမ်းအင်] - ၃၇.၈
[ကျင့်စဉ်] -
စာဖတ်ခြင်းနှင့် စာရေးခြင်း (ဒုတိယအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ၁၀၄၃/၃၀၀၀) (ဝိသေသ - တစ်ကြိမ်မြင်ရုံဖြင့် အမြဲမှတ်မိခြင်း၊ ထူးကဲသော အာရုံငါးပါး)
သတ္တဝါငါးပါး လက်သီးသိုင်း (ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် ၁၀၀၀/၁၀၀၀)
ထင်းခွဲဓားသိုင်း (စတုတ္ထအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ၅၀၀၀/၅၀၀၀) (ဝိသေသ - ထိတွေ့နားလည်ခြင်း၊ လေကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ဓားအသုံးပြုမှု၊ နတ်ဘုရား ခြေလှမ်း၊ လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်ခြင်း)
အတွင်းဒန်တျန် ကျင့်စဉ် (ကျွမ်းကျင်အဆင့် ၁၂၄၃/၂၀၀၀)
ချန်လန် ဓားသိုင်း (ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုအဆင့် ၄၈/၁၀၀၀)
ဝရဇိန် အင်မော်တယ် ခန္ဓာကျင့်စဉ် (ကျွမ်းကျင်အဆင့် ၂၆၆/၂၀၀၀)
ရေကူးခြင်း (ပထမအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ၁၈၇/၂၀၀၀) (ဝိသေသ - ရေအောက် အသက်ရှူခြင်း)
"ဟုတ်သားပဲ..."
"ဒီခုနစ်ရက် အတွင်းမှာ ငါ့ဗိုက်ထဲက ကျားသစ်သန္ဓေ ကိုယ်ထည်ပုံဖော် ဆေးလုံးရဲ့ အပေါ်ယံ ဆေးလွှာတွေ ပျော်ဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ဆေးစွမ်းတွေကို စုပ်ယူလိုက်တဲ့အတွက် အဲဒီနေ့က ရခဲ့တဲ့ မူလစွမ်းအင် အမှတ်တွေ သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့တာ..."
"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေအတွင်းမှာလည်း ငါက မူလစွမ်းအင် အမှတ် သုံးဆယ် နီးပါးလောက် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တော့ ၃၇.၈ အထိ ခုန်တက်သွားတာပဲ..."
"ဒါပေမဲ့ မူလစွမ်းအင် အမှတ်တွေ ဒီလောက် များနေတာတောင် ငါ့ရဲ့ သတ္တဝါငါးပါး လက်သီးသိုင်း အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးက အမှတ် တစ်ထောင်အထိ ထပ်ပြည့်သွားပေမဲ့ အဲဒီ အပေါင်းလက္ခဏာလေးက ပေါ်မလာသေးဘူး..."
"ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ အရင်က ကြိုတင် ခန့်မှန်းချက် မှားမနေဘူးပဲ..."
"သတ္တဝါငါးပါး လက်သီးသိုင်းလို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရေပန်းစားတဲ့ အောက်ခြေအဆင့် သိုင်းပညာ တစ်ခုအတွက် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းဖို့ ဆိုရင် ရေကူးခြင်းနဲ့ ထင်းခွဲဓားသိုင်းလို အရေးမပါတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေထက် မူလစွမ်းအင် အမှတ်တွေ အများကြီး ပိုလိုအပ်တယ်..."
"သတ္တဝါငါးပါး လက်သီးသိုင်းရဲ့ ပထမဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းမှုအတွက် မူလစွမ်းအင် အမှတ် ငါးဆယ် လိုမလား... တစ်ရာ လိုမလား မသိဘူး..."
ကျန်းနင်က စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိ၏။
ထို့နောက် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို သူ ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်ပြန်သည်။
…
ယခုအခါ ကျင့်စဉ် နှစ်ခုလုံး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး အပြည့် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ မူလစွမ်းအင် အမှတ်သာ လုံလုံလောက်လောက် ရှိပါက ချက်ချင်းပင် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ ထပ်မံ စဉ်းစားမိသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ စွမ်းအားများမှာ သေချာပေါက် နောက်တစ်ကြိမ် ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာမည် မဟုတ်ပါလား။
စစ်ဆေးရေးရုံး ဌာနချုပ် တည်ထောင်ရန် အချိန် ဆယ်ရက်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားရမည်။ ထိုကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော အဖွဲ့အစည်းမျိုးတွင် စွမ်းအားဆိုသည်မှာ အလွန် အရေးပါလှကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။
ထိုအချိန် မတိုင်မီ သတ္တဝါငါးပါး လက်သီးသိုင်း၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းနိုင်ရန်အတွက် မူလစွမ်းအင် အမှတ် လုံလုံလောက်လောက် ရရှိအောင် မည်သို့ စုဆောင်းရမည်ကို သူ ရှာဖွေရပေမည်။
ထိုအချက်ကို တွေးရင်း ကျန်းနင်က လှည့်ကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
သူ၏ ငွေကြေးများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ စုစုပေါင်း ငွေတုံး တစ်ထောင့်ရှစ်ရာကျော် ရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။
ထို့နောက် ထိုငွေတုံး တစ်ထောင့်ရှစ်ရာနှင့် သူ သိမ်းဆည်းထားသော စစ်ပွဲမှ ရလာသည့် ပစ္စည်းအချို့ကို ယူဆောင်ကာ ဝမ်ဟွာ အဆောက်အအုံဆီသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။
သွေးကြာပန်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ယခင်က မြည်းစမ်းဖူးပြီး ဖြစ်သောကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း မူလစွမ်းအင် အမှတ်များ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာစေရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာများဟု ခေါ်ဆိုကြသော အရာများကိုသာ အားကိုးရမည် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းနင် ကောင်းကောင်း သိထား၏။
တောဂျင်ဆင်းနှင့် မြေဂျင်ဆင်းကဲ့သို့ သာမန် အားဆေးများ မဟုတ်ပေ။
ထိုကဲ့သို့သော အားဆေးများမှာ နေ့စဉ် သောက်သုံးပါက အကျိုးသက်ရောက်မှု ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။
လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အဆုံးစွန်သော ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး အလွန်အကျွံ သောက်သုံးပါက ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။
သွေးချီ ဆေးလုံးများနှင့် သစ်ပင် အဆီအနှစ်တို့ကဲ့သို့ပင်။
ဆေးဝါးတိုင်းတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။
သူ၏ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် အတွင်းအင်္ဂါ အခြေအနေအရ နေ့စဉ် အနည်းငယ်စီ သောက်သုံးခြင်းက လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပေ။
သို့သော် အလွန်အကျွံ သောက်သုံးပါက ဆေးဝါး အဆိပ်အတောက်များ စုပုံလာနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ကုစား၍ မရနိုင်သော ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်စေနိုင်သည်။
ဤသည်မှာ လူတိုင်း မလွှဲမရှောင်သာ ရင်ဆိုင်ရမည့် ကိစ္စပင်။
ထို့ကြောင့်သာ အစွမ်းထက်သော ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင်များ ပါဝင်သည့် သွေးကြာပန်းကဲ့သို့သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာများမှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးမားရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ထိုအရာများမှာ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တန်ကြေး မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရခြင်း ဖြစ်၏။
ထို့အပြင် သွေးကြာပန်း၏ တန်ဖိုးမှာ ဆယ်စုနှစ် တစ်ခု တိုးလာတိုင်း နှစ်ဆ ခုန်တက်သွားရခြင်းမှာလည်း... ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် တိုက်စားမှု အတိုင်းအတာက အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင် ပိုမို အားကောင်းလေ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုမို ကြီးမားလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သဘာဝကျစွာပင် တန်ဖိုးမှာလည်း ၎င်းနှင့်အမျှ မြင့်တက်လာပေသည်။
ယခု ကျန်းနင်၏ ဝမ်ဟွာ အဆောက်အအုံ ခရီးစဉ်မှာ ယခင် စစ်ပွဲမှ ရလာသည့် ပစ္စည်းအချို့ကို ရောင်းချ၍ ငွေတုံးများ စုဆောင်းကာ အစွမ်းထက်သော ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင် ရှိသည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာ အချို့ကို ဝယ်ယူနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန်ပင် ဖြစ်၏။
သူ၏ မူလစွမ်းအင် အမှတ်များ တိုးပွားလာမှု ပုံစံကိုလည်း သူ သေချာပေါက် နားလည် သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့တာအတွက် မူလစွမ်းအင် အမှတ် တိုးပွားလာမှုမှာ နေ့စဉ် စားသုံးလိုက်သော စွမ်းအင် ပမာဏပေါ်တွင် မူတည်နေခြင်းပင်။
သူ သိုင်းပညာ မလေ့ကျင့်ရသေးမီ အစပိုင်းကာလက ရိုးရှင်းသော အစားအစာများကိုသာ စားသုံးခဲ့ရသဖြင့် နေ့စဉ် မူလစွမ်းအင် အမှတ် တိုးပွားမှုမှာ အလွန် နည်းပါးခဲ့ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်နေ့လျှင် သုည ဒသမ တစ် (၀.၁) သာ ရှိခဲ့၏။
အသားနှင့် ဆီပြန်ဟင်းများ စားရသော အခါမျိုးတွင် မူလစွမ်းအင် အမှတ် သုည ဒသမ နှစ် (၀.၂) တိုးလာလေ့ ရှိသည်။
နောက်ပိုင်း သိုင်းသင်တန်းကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အသား စားလာနိုင်သောအခါ သူ၏ မူလစွမ်းအင် အမှတ် တိုးပွားလာမှုမှာလည်း ၎င်းနှင့်အတူ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
တောဂျင်ဆင်းကို ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ နေ့စဉ် မူလစွမ်းအင် အမှတ်များမှာ အဆမတန် ခုန်တက်သွားခဲ့၏။
ထို့နောက် သွေးချီ ဆေးလုံးများကလည်း မူလစွမ်းအင် အမှတ်များကို ထပ်မံ တိုးပွားလာစေခဲ့သည်။
မကြာသေးမီ ရက်ပိုင်းအတွင်း သူ၏ မူလစွမ်းအင် အမှတ် အများဆုံး တိုးပွားလာမှုမှာ အရင်းအမြစ် နှစ်ခုတည်းမှသာ လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမတစ်ခုမှာ ထိုသက်တမ်း ငါးဆယ်ရှိ သွေးကြာပန်းပင်။
ထိုသွေးကြာပန်းကြောင့် မူလစွမ်းအင် အမှတ် နှစ်ဆယ်ကျော် တိုးလာခဲ့ကြောင်း ကျန်းနင် အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ထားခဲ့၏။
ဒုတိယတစ်ခုမှာ ကျားသစ်သန္ဓေ ကိုယ်ထည်ပုံဖော် ဆေးလုံးများ ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်က ဆေးစွမ်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စုပ်ယူလိုက်တိုင်း မူလစွမ်းအင် အမှတ်များ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာလေ့ရှိသည်။
ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဆေးလုံး၏ အပေါ်ယံလွှာ ပျော်ဝင်မှု အကြိမ်အရေအတွက်နှင့် သူ၏ အတွင်းအာရုံဖြင့် ကြည့်ရှု သိမြင်မှုများအရ ကျားသစ်သန္ဓေ ကိုယ်ထည်ပုံဖော် ဆေးလုံးများကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ရန် အနည်းဆုံး နှစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဆေးလုံးများကို တက်ကြွစွာ သန့်စင်ခြင်း မပြုလုပ်သည့် အခြေအနေတွင် ဖြစ်၏။
သူ၏ လေ့လာစောင့်ကြည့်မှုအရ ဆေးလွှာ တစ်ထပ် ပျော်ဝင်ရန် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ငါးရက်ခန့် ကြာမြင့်ပေသည်။
အကြမ်းဖျင်း တွက်ကြည့်ရုံဖြင့် ကျားသစ်သန္ဓေ ကိုယ်ထည်ပုံဖော် ဆေးလုံးများ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း ကျန်းနင် သိနေ၏။
အကယ်၍ သူသာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ထိုဆေးလုံးများကို သန့်စင်မည် ဆိုပါက ကျားသစ်သန္ဓေ ကိုယ်ထည်ပုံဖော် ဆေးလုံးများ တစ်ခုတည်းကပင် သူ့အား မူလစွမ်းအင် အမှတ် ရာချီ၍ ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူ့ထံတွင် နောက်ထပ် ဆေးလုံး တစ်လုံး ရှိသေး၏။
ဆေးလုံး နှစ်လုံးလုံးကိုသာ သန့်စင်နိုင်ပါက မူလစွမ်းအင် အမှတ် တစ်ထောင် နီးပါးခန့် တိုးလာနိုင်ခြေ ရှိကြောင်း သူ ခန့်မှန်းထားသည်။
ဤအချက်က ကျားသစ်သန္ဓေ ကိုယ်ထည်ပုံဖော် ဆေးလုံးများ မည်မျှ တန်ဖိုးကြီးမားကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့တွင် ပါဝင်သော ဆေးစွမ်း မည်မျှ ကြီးမားကြောင်းကို ပြသနေခြင်းပင်။
ဤသည်မှာ ကျားသစ်သန္ဓေ ကိုယ်ထည်ပုံဖော် ဆေးလုံးများက သူ့အား ပေးစွမ်းသော အပို အကျိုးကျေးဇူးများသာ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မဆိုထားနှင့်ဦး။
အရေးအကြီးဆုံး အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုးတက်စေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် သန်မာလာမည်ဖြစ်ပြီး အမျိုးမျိုးသော ဆေးဘက်ဝင် အစားအစာများ၊ ဆေးလုံးများ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာများကို စုပ်ယူနိုင်သည့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ကျားသစ်သန္ဓေ ကိုယ်ထည်ပုံဖော် ဆေးလုံးများ၏ အစစ်အမှန် တန်ဖိုးပင် ဖြစ်တော့သည်။
ဤအကျိုးကျေးဇူးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဆေးဘုရင် တောင်ကြားမှ ဆုငွေအဖြစ် ပေးအပ်သော ရွှေတုံး တစ်ရာဆိုသည်မှာ မပြောပလောက်တော့ချေ။
ထို့နောက်...
ကျန်းနင်က ထိုပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ကာ နေအိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ဝမ်ဟွာ အဆောက်အအုံဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင်...
ချန်လန် သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၌…
"အစ်ကိုကျိုးရှင်း ရောက်လာပြီ..."
"အစ်ကိုကျိုးရှင်း ရောက်လာပြီဟေ့..."
"အစ်ကိုကျန်းထျဲရှန်းလည်း ရောက်လာတယ်..."
"..."
မြင်းလှည်း ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် ကျိုးရှင်းတစ်ယောက် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့၏။
ကျိုးရှင်း ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချက်ချင်း လင်းလက်သွားကြသည်။
ယခုအချိန်၌ ကျိုးရှင်းနှင့် ကျန်းထျဲရှန်းတို့ ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် အရှေ့ဘက် ခြံဝင်းမှာ ပိုမို စည်ကား သိုက်မြိုက်သွားတော့သည်။
လူတိုင်းက ကျိုးရှင်းနှင့် ကျန်းထျဲရှန်းကို နှုတ်ဆက်ကြ၏။
"ညီလေးကျန်းနင် ဘယ်မှာလဲ" ကျိုးရှင်းက လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
တစ်ယောက်က ချက်ချင်း ဖြေကြားလာ၏။
"အစ်ကိုကျန်းနင် မရောက်သေးဘူး... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုချန်ရန် သူ့ကို သွားခေါ်နေတယ်..."
ထိုစကား ကြားလျှင် ကျိုးရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆို တခြား ဘယ်သူတွေ မရောက်သေးတာလဲ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ဟူ တစ်ယောက် မနေနိုင်ဘဲ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။
"အဲဒီကောင်ကလွဲရင် တခြား ဘယ်သူက နောက်ကျမှာလဲ..."
ကျောက်ဟူ၏ စကားကို ကြားသော်လည်း ကျိုးရှင်းက မကြားဟန်ဆောင်ကာ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
ကျောက်ဟူကဲ့သို့ ခေါင်းမာပြီး အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့သော သူနှင့် အချင်းများနေရခြင်းမှာ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မလျော်ညီသလို လုံးဝလည်း အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပေ။
ထိုစဉ်...
ဝမ်ကျင်းနှင့် လီချင်းတို့၏ ပုံရိပ်များ လူအုပ်ကြီး၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဝမ်ကျင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် နေရာတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
"အားလုံး ရောက်ကြပြီလား" ဝမ်ကျင်းက မေးလိုက်ရာ သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ခြံဝင်း တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားလေပြီ။
တစ်ယောက်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။
"အစ်ကိုကျန်းနင်နဲ့ အစ်ကိုချန်ရန် မရောက်သေးပါဘူး... အစ်ကိုချန်ရန်က သူ့ကို သွားခေါ်နေလို့ပါ..."
ဝမ်ကျင်းက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးရှင်းနှင့် အခြားသူများကို လှမ်းပြောသည်။
"သူ့ကို စိတ်ပူမနေနဲ့တော့... မင်းတို့ အနည်းငယ် ရှိနေရင် ရပါပြီ..."
ထိုသည်ကို မြင်လျှင် ကျိုးရှင်းက ချက်ချင်း ဦးညွှတ်၍ မေးလိုက်၏။
"ဆရာဝမ်... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ ခင်ဗျာ..."
ဆရာဝမ်က "မနက်ဖြန် စံအိမ်သခင်ကြီး လော့ရွှေခရိုင်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ စစ်ဆေးရေးရုံး တည်ထောင်ဖို့လည်း ပြင်ဆင်မယ်... ဒါကြောင့် အကဲဖြတ်ပွဲ ဝင်မယ့် မင်းတို့ကို နောက်သုံးရက်နေရင် ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်တွေအဖြစ် လက်ခံမယ်... လူတိုင်းက ဒီအခိုက်အတန့်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရမှာဖြစ်ပြီး မင်းတို့က ငါ့ကိုယ်စား စစ်ဆေးရေးရုံးရဲ့ အကဲဖြတ်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်ကြရမယ်..."
ထိုစကားများ အဆုံးတွင် ရှောင်ဖန်တစ်ယောက် လူအုပ်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့ထွက်လာခဲ့၏။
"ဆရာဝမ်... ကျွန်တော့်မှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိပါတယ်..."
ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ရှောင်ဖန်ထံသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားတော့သည်။
"မင်းမှာ ဘာကန့်ကွက်စရာ ရှိလို့လဲ"
ရှောင်ဖန်က လက်သီးများကို ဆုပ်ထားရင်း သူ၏ လက်ဆစ်များကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် အချင်းချင်း ထိခတ်လိုက်သည်။
ဘန်း...
တုံးတိတိ အသံတစ်သံ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။
ရှောင်ဖန်က "ကျွန်တော် အခု နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာပါပြီ... ပြီးတော့ လက်သီးစွမ်းအား နှစ်ခုလုံးမှာလည်း ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု အဆင့်ကို ရရှိထားပါတယ်... ဆရာဝမ်ဆီမှာ အခုလောလောဆယ် နေရာ ငါးနေရာပဲ ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဒါကြောင့် အဲဒီနေရာတွေထဲက တစ်နေရာအတွက် ကျွန်တော် ယှဉ်ပြိုင်ချင်ပါတယ်..."
"ညီလေးကျန်းနင်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ပါ..."
ထိုစကားများက ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ ကြားတွင် ချက်ချင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။
"ငါ ကြားတာ မမှားဘူးမလား... အစ်ကိုရှောင်ဖန်က တကယ်ကြီး လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ... သူ တကယ်ပဲ နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာပြီပေါ့..."
"ငါ အရင်ကတည်းက ပြောသားပဲ... အစ်ကိုရှောင်ဖန်က အစ်ကိုချန်ရန်ထက် သေချာပေါက် ပိုအလားအလာ ရှိပါတယ်လို့..."
"အစ်ကိုရှောင်ဖန်က ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီဆိုတော့ သူ ရှေ့ထွက်လာတာလည်း မဆန်းပါဘူး..."
"ဟုတ်တယ်လေ... ငါသာ သူ့နေရာမှာဆိုလည်း ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."
"မှန်တယ်... အစ်ကိုကျန်းနင်က သူဌေးရှန်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရပေမဲ့ သူဌေးရှန်ကိုယ်တိုင်တောင် အမှားမကင်းနိုင်ဘူးလေ... အစ်ကိုကျန်းနင် နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာပြီလား ဆိုတာတောင် မသေချာသေးတာ..."
"ဒါပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုကျန်းနင် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်တာ အချိန်တိုလေးပဲ ရှိသေးတာ... သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ ပါရမီက အံ့မခန်း မြင့်မားတယ် ဆိုရင်တောင် ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား ဆိုတာ ငြင်းခုံစရာပဲ..."
"ငါ့အထင်တော့ အစ်ကိုကျန်းနင် တကယ်ပဲ နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာတယ် ဆိုရင်တောင် အစ်ကိုရှောင်ဖန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ရှောင်ဖန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံက အစ်ကိုကျန်းနင်ထက် အများကြီး ပိုကြွယ်ဝတာကို စဉ်းစားကြည့်လေ..."
"တကယ်လို့ ဆရာဝမ် သဘောတူလိုက်လို့ အစ်ကိုကျန်းနင် တစ်ယောက် အစ်ကိုချန်ရန်ကို ရှုံးသွားရင်တော့ တော်တော်လေး ကြည့်ကောင်းမှာပဲ..."
ဤအချိန်တွင် တစ်ယောက်တစ်ပေါက်စီဖြင့် လူတိုင်းက ကိုယ်ပိုင် ထင်မြင်ချက်များကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုနေကြ၏။
အားလုံးက ကျန်းနင်အပေါ် သံသယဝင်နေကြောင်း ဖော်ပြနေကြခြင်းပင်။
မကြာသေးမီ အချိန်များအတွင်း ကျန်းနင်တစ်ယောက် လေ့ကျင့်ရန် သိုင်းသင်တန်းကျောင်းသို့ မလာတော့သောကြောင့် လူအများအပြားမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ဤအကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို ပေါက်ကွဲထုတ်ပစ်လိုက်ကြ၏။
ကျန်းနင်ကို နှိမ့်ချပြီး ရှောင်ဖန်ကို မြှောက်ပင့်ပေးခြင်းက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဖော်ပြရန် အရှင်းလင်းဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်တော့သည်။
End
***