Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">သတ္တဝါငါးမျိုး လက်သီးသိုင်း ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သူ သိုင်းပညာခန်းမမှ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျင်း၏ စီစဉ်မှု အကြောင်းကိုလည်း ကျန်းနင် သိရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် သုံးရက် အကြာတွင် သူ သိုင်းပညာခန်းမသို့ သွားရောက်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေ့တွင် ဝမ်ကျင်းက လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း အနယ်နယ် အရပ်ရပ်သို့ ကြေညာပြီး သူ၏ တပည့်ငါးဦး လက်ခံခြင်း အခမ်းအနားကို သက်သေပြုရန် ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဖိတ်ကြားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ထိုတပည့်ငါးဦးထဲမှ တစ်ဦးပင်…</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုမတိုင်မီ ရှောင်ဖန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဖန်သည်လည်း ဝမ်ကျင်း ကြေညာထားသော ယခင် လိုအပ်ချက်များကို ပြည့်မီထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းနင်က သိပ်အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဖန်က သူ့ကို စိန်ခေါ်ချင်နေခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်ဟုသာ မှတ်ယူထား၏။</p> <p> </p> <p>စစ်ဆေးရေးရုံးကို ဝင်ရောက်ခြင်းက လူတစ်ယောက်၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျင်း ယခင်က သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းချက်များကို ရှောင်ဖန် ပြည့်မီထားသဖြင့် သူ့ကို လာရောက် ယှဉ်ပြိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>အခွင့်အရေးက ကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ သေးငယ်သည်ဖြစ်စေ မည်သူမဆို ယှဉ်ပြိုင်ကြမည်မှာ ဓမ္မတာသာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကျလာလျှင် ရှောင်ဖန်ကို အနိုင်ယူလိုက်ရုံပင်…</p> <p> </p> <p>ယခု ကျန်းနင်အတွက် ထိုကိစ္စမှာ သာမန် ဖြစ်ရပ်ငယ် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ထက် ကျန်းနင် ပို၍ အလေးထားနေသော အခြားကိစ္စတစ်ခု ရှိသေး၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျင်း ပြောစကားအရ မနက်ဖြန်တွင် ဂွမ်နင်း ခရိုင်မှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး လော့ရွှေ မြို့နယ်သို့ ရောက်ရှိလာမည် ဆိုသည့် ကိစ္စပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ အမှန်တကယ်ပင် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်ပြီး လော့ရွှေ မြို့နယ် စစ်ဆေးရေးရုံး၏ အနာဂတ် အိမ်တော်သခင် ဖြစ်လာမည့်သူ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဤပုဂ္ဂိုလ်က လူတို့၏ အသက်ကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်သော အစစ်အမှန် အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရာထူးကြီး အရာရှိများမှစ၍ သာမန် ပြည်သူများအထိ... အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုးတွင် ကြိုတင် အရေးယူပြီးမှ နောက်ပိုင်း သတင်းပို့ခွင့် ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအကြောင်းကို အစောပိုင်းက တာဝန်ခံဟန်ထံမှလည်း သူ ကြားခဲ့ရပြီး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုဖြစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက လော့ရွှေ မြို့နယ် တစ်ခုလုံးအတွက် ရေထဲသို့ ဗုံးကြီး တစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေမည်မှာ ယုံမှားသံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ဟိုတစ်ယောက်က တကယ့် 'မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်လာတဲ့ နဂါး' ပဲ" ဟု ကျန်းနင်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်ပြော၏။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ငါနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး... တကယ် စိုးရိမ်ရမှာက ဒေသခံ သူဌေးကြီးတွေနဲ့ ဩဇာအာဏာ ရှိတဲ့ သူတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>"လောလောဆယ် ငါ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးက ခွန်အားကို မြှင့်တင်ဖို့ အာရုံစိုက်ဖို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>"စစ်ဆေးရေးရုံး ဖွင့်ဖို့က ဆယ်ရက်ကျော်လေးပဲ လိုတော့တယ်... ဒီကာလအတွင်း ငါ့ခွန်အားကို ပိုတိုးတက်အောင် ကြိုးစားရမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က ထိုအရာများကို စိတ်ထဲ တွေးတောနေရင်း စင်္ကြံလမ်း တစ်လျှောက် လျှောက်လာကာ အရှေ့ဘက်ခြံဝင်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင်…</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဘက်ခြံဝင်း…</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလျက် နေရာတွင် ရပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လော့ရွှေ မြစ်ပြင်မှ လေပြေလေညင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ရှုပ်ထွေးသော ကမ်းခြေကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူ့မျက်နှာကို လာရောက် ပွတ်သပ်သွားရာ ရှည်လျားသော ဆံပင်နက်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ကျန်းနင်က ဒေသခံ ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် သဘာဝကျကျ လိုက်လျောညီထွေ နေထိုင်ခဲ့ပြီး မူလခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်၏ ဆံပင်ရှည်များကို မဖြတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ဆံပင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စည်းနှောင်ထားလေ့ရှိပြီး ယခု လေတိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လှည့်ပတ်၍ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်ရှုနေစဉ် ဗိုက်ထဲတွင် အပြည့်အဝ အစာမကြေသေးသော နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီးက ရာခိုင်နှုန်း သုံးဆယ်လောက် ကျန်နေသေးတာပဲ" မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ဘာသာ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဆက်လက်၍ "တာဝန်ခံဟန် ပြောတာ အရဆိုရင် နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီး တစ်လုံးက ကြွက်သားတွေကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး ငါ့ခွန်အားကို ပေါင်တစ်ရာ တိုးစေနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"သုံးလုံးလုံးကို အစာချေဖျက်နိုင်ရင်တော့ ငါ့ခွန်အားက ပေါင်သုံးရာ တိုးလာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ ကျန်နေတဲ့ နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီးကို အပြည့်အဝ အစာချေဖျက်ပြီး သန့်စင်ပစ်ရမယ်... အောင်မြင်သွားရင် မနက်ဖြန် ငါ့ရဲ့ မူလစွမ်းအင် အမှတ်တွေ သေချာပေါက် တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက်…</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်…</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က သန့်ရှင်းသော ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ရှာဖွေပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်ကို လှည့်ပတ်ကာ အတွင်းပိုင်းရှိ ချီနှင့် သွေးကို လှုံ့ဆော်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင်…</p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ချီနှင့် သွေး စွမ်းအားများ ဆူပွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လှုံ့ဆော်မှု အားနှစ်ခု၏ အောက်တွင် ကျန်းနင်က သူ၏ ဝမ်းဗိုက် အတွင်းရှိ အစာချေဖျက်နိုင်စွမ်း တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အစာအိမ်ထဲ ကျန်ရှိနေသော နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီး၏ အကြွင်းအကျန်များမှာ အစာအိမ်၏ လျင်မြန်စွာ ချေဖျက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ကြီးမားသော ဆေးစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤဆေးစွမ်းအင်များက သူ၏ ခြေလက်နှင့် အရိုးများထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ ကြွက်သား ၆၃၉ ခုဆီသို့ စီးဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီး၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ကြွက်သားများ အဆက်မပြတ် တင်းမာလာပြီး နာကျင်မှု လှိုင်းလုံးများကို ပေးပို့နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စွမ်းအားများကလည်း ကြွက်သားများ တစ်လျှောက် လှည့်ပတ် စီးဆင်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နာရီဝက် ကြာပြီးနောက်…</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက ကျောက်တုံးပေါ်မှ ထရပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ လက်မောင်း ကြွက်သားများမှ အစွမ်းထက်သော ခွန်အားတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တာဝန်ခံဟန် ပြောတာ မှန်တယ်... ငါ့ခွန်အားက မနေ့ကနဲ့ ယှဉ်ရင် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း နီးပါးလောက် တိုးလာတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"တိုးလာတဲ့ ပမာဏက ပေါင်တစ်ရာထက် နည်းနည်း ပိုတယ်... ငွေတုံး ရှစ်ရာ သုံးလိုက်ရတာ တကယ်ကို တန်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှု အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ယခင်က နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီး၏ အာနိသင်ကို ဝမ်ဟွာ အဆောက်အအုံမှ တာဝန်ခံဟန် ပြောပြစဉ်က အနည်းငယ် အံ့ဩဖွယ် ကောင်းနေသဖြင့် ကျန်းနင် စိတ်ထဲ သံသယအချို့ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ဤဝိညာဉ်သစ်သီး၏ အာနိသင်ကို ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုပြီးနောက် မည်သည့် သံသယမှ မကျန်ရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ဆီမှာ နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီး နှစ်လုံး ကျန်သေးတယ်... ဒီနှစ်လုံးကို သန့်စင်လိုက်ရင် ငါ့ခွန်အားက စုစုပေါင်း ပေါင်သုံးရာအထိ တိုးလာနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဆိုလိုတာက ငွေတုံး ၂၄၀၀ နဲ့ ငါ့ခွန်အားကို တစ်ရက်တည်းမှာတင် ရာခိုင်နှုန်း သုံးဆယ် နီးပါး တိုးလာအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဥစ္စာဓနရဲ့ အခန်းကဏ္ဍလား"</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံး စကားကို ကျန်းနင်က သူ့ဘာသာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…</p> <p> </p> <p>သူက ဥစ္စာဓန၏ အရေးပါမှုကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းပညာမှာ ဥစ္စာဓနရဲ့ အထောက်အကူ ပြုနိုင်စွမ်းကလည်း အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ်"</p> <p>သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဆက်လက် ရေရွတ်မိသည်။</p> <p>"ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းတွေ၊ အင်အားကြီး မိသားစု ဆက်ခံသူတွေ အနေနဲ့ အရင်းအမြစ် ထောက်ပံ့မှု ဘယ်တော့မှ မပြတ်လပ်တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာ တိုးတက်မှုက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်နေတာကို နားလည်နိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာ တိုးတက်မှုက အရင်က အရမ်း မြန်ဆန်ခဲ့ပေမယ့် ဆရာဝမ်ကျင်းရော၊ အစ်မလင်းကပါ သိပ်ပြီး အံ့ဩတဲ့ပုံ မပြခဲ့တာ မဆန်းတော့ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒီလောကမှာ သိုင်းပညာ တိုးတက်မှုနှုန်း ငါ့ထက် အများကြီး မြန်တဲ့သူတွေ ရှိနေလို့ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းနင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်သေးစိတ် မရှိဘဲ စိတ်ဓာတ် ပြန်လည် တက်ကြွလာစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ တကယ့် အားသာချက်က ဘာလဲ ဆိုသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာမှာ သူ့ရှေ့ရှိ အံ့ဖွယ် စနစ်မျက်နှာပြင်ပင်။</p> <p> </p> <p>[ကျွမ်းကျင်မှု]:</p> <p>စာဖတ်ခြင်းနှင့် စာရေးခြင်း (ဒုတိယအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ချိုးဖျက်ခြင်း ၁၁၃၃/၃၀၀၀) (စရိုက်လက္ခဏာ: မေ့ပျောက်၍ မရနိုင်ခြင်း၊ ထူးကဲသော အာရုံငါးပါး)</p> <p> </p> <p>သတ္တဝါငါးမျိုး လက်သီးသိုင်း (ပြီးပြည့်စုံခြင်း ၁၀၀၀/၁၀၀၀)</p> <p> </p> <p>ထင်းခုတ် ဓားသိုင်း (စတုတ္ထအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ချိုးဖျက်ခြင်း ၅၀၀၀/၅၀၀၀) (စရိုက်လက္ခဏာ: ထိတွေ့ပြီး နားလည်ခြင်း၊ လေပြင်းကဲ့သို့ ဓား၊ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ဓားထိန်းချုပ်မှု၊ လူနှင့် ဓား တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း)</p> <p> </p> <p>အတွင်းအမြုတေ ကျင့်စဉ် (ကျွမ်းကျင်အဆင့် ၁၂၄၃/၂၀၀၀)</p> <p> </p> <p>ချန်လန် ဓားသိုင်း (ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုအဆင့် ၄၈/၁၀၀၀)</p> <p> </p> <p>ဝရဇိန် အင်မော်တယ် ခန္ဓာကျင့်စဉ် (ကျွမ်းကျင်အဆင့် ၂၆၆/၂၀၀၀)</p> <p> </p> <p>ရေကူးခြင်း (ပထမအကြိမ် ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွင်းခြင်း ၁၈၇/၂၀၀၀) (ဝိသေသ: ရေအောက် အသက်ရှူခြင်း)</p> <p> </p> <p>သူ၏ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီး သုံးလုံးကို အစာချေဖျက်ပြီးရင် မနက်ဖြန် ငါ့ရဲ့ မူလစွမ်းအင် အမှတ်တွေ တစ်ရာ ကျော်သွားဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အပါးလွှာဆုံး အမြှေးပါးဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီး တစ်လုံးကို ကိုယ်ပေါ်မှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေကိုယ်ထည် ဆေးရည် အိတ်ကိုတော့ အိမ်ထဲတွင် သေချာ ထားရှိရန် ကျန်းလီအား သူ တောင်းဆိုထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီးကိုတော့ အမြဲတမ်း ကိုယ်နှင့်မကွာ ဆောင်ထားလေ့ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤဝိညာဉ်သစ်သီးမျိုးမှာ မကြီးမားဘဲ တစ်လုံးလျှင် ကြက်ဥ အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသဖြင့် သယ်ဆောင်ရ အလွန် လွယ်ကူသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်…</p> <p> </p> <p>သူက ဝိညာဉ်သစ်သီး အပေါ်ရှိ အမြှေးပါးကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီးကို ပါးစပ်ထဲ ပစ်သွင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မေးရိုးတစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သစ်သီးအရည်များက ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ဝါးစားနေစဉ် လည်ချောင်းက အကြိမ်ကြိမ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သစ်သီး အကြွင်းအကျန်များ အစာအိမ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချီနှင့် သွေးကို လှုံ့ဆော်ကာ သူ၏ စွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်ပြီး နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီးအား အစာချေဖျက် စုပ်ယူနိုင်ရန် ကူညီပေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>လမင်းကြီးမှာ မှိုင်းညို့နေ၏။</p> <p> </p> <p>ယနေ့ည ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်တိုက်အချို့ ပြန့်ကျဲနေပြီး ကြယ်များ ပုန်းကွယ်နေကာ လရောင်ကိုလည်း ရံဖန်ရံခါသာ မြင်တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်၏ မျက်နှာထား လင်းလက်သွားပြီး မျက်လုံး ပွင့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ မတ်တတ်ရပ်ကာ ညာဘက် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ ညာဘက် လက်မောင်းအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက စာဖတ်ခြင်းနှင့် စာရေးခြင်းတွင် ကန့်သတ်ချက် ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တိုးတက်လာမှုနှင့် ထူးကဲသော အာရုံငါးပါး စရိုက်လက္ခဏာ၏ အာနိသင်များကြောင့်...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် အလွန် မြင့်မားသော ထိန်းချုပ်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သေးငယ်သော အပြောင်းအလဲများကိုပင် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ကြွက်သားများ၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ခွန်အားက စွမ်းအား တိုးတက်လာမှု အပေါ် မည်သို့ အထောက်အကူ ပြုနေသည်ကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ခွန်အားမှာ ရာခိုင်နှုန်း သုံးဆယ်ခန့် တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ဟုန်မေ ပြောခဲ့သော ခွန်အား ပေါင်သုံးရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အာရုံခံစားမှုအရ လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိဘဲ ပို၍ပင် များပြားနေသေး၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်…</p> <p> </p> <p>ဘုန်း...</p> <p> </p> <p>သူက လက်ကို မြှောက်၍ ရှေ့ရှိ လေထုကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပေါင် ၁၆၀၀ ရှိသော ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ပေါက်ကွဲအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲတွင် ရှင်းလင်းသော အသံတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အရမ်း မိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ရှိ ခွန်အားကို ခံစားရင်း ကျန်းနင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ရက်အတွင်း သူ၏ ခွန်အားမှာ ရာခိုင်နှုန်း သုံးဆယ်ခန့် တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဤပေါက်ကွဲအားပြင်းသော တိုးတက်မှုက သူ့အတွက် ကြီးမားသော လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီခွန်အားနဲ့ ဆိုရင် သိုင်းပညာ အဆင့်ရှစ်ကို အခုမှ ရောက်လာတဲ့ သူတွေတောင် ငါ့ထက် သိပ်ပိုကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး" ကျန်းနင်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အချိန်သိပ်မနှောင်းသေးသည်ကို အခွင့်ကောင်း ယူကာ အိပ်ချင်စိတ်လည်း သိပ်မရှိသဖြင့်...</p> <p> </p> <p>ခြံဝင်းထဲတွင် လက်သီးသိုင်းများ စတင် လေ့ကျင့်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>[သတ္တဝါငါးမျိုး လက်သီးသိုင်း အတွေ့အကြုံ +၁]</p> <p>[သတ္တဝါငါးမျိုး လက်သီးသိုင်း အတွေ့အကြုံ +၁]</p> <p>[သတ္တဝါငါးမျိုး လက်သီးသိုင်း အတွေ့အကြုံ +၁]</p> <p>[...]</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့…</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဇီဝနာရီ မြည်လာသည်နှင့် ကျန်းနင် မျက်လုံး ပွင့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ထထိုင်ပြီး ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော အိပ်ချင်စိတ်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုံးဝ လန်းဆန်းသွားပြီးနောက် စစ်ဆေးရန် သူ၏ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းနင်၏ အကြည့်များ စူးရှသွား၏။</p> <p> </p> <p>"မနေ့က မူလစွမ်းအင် အမှတ်တွေ ၃၇.၈ ရှိတာကို သေချာ မှတ်မိတယ်... ဒီနေ့ ၁၁၀.၅ အထိ ရောက်လာပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>"တစ်ရက်တည်းနဲ့ မူလစွမ်းအင် အမှတ် ၇၂.၇ တိုးလာတာ... နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီးက ရတဲ့ စွမ်းအင် အမှတ်တွေက နှစ်ငါးဆယ် သက်တမ်းရှိ သွေးကြာပန်းထက်တောင် သာလွန်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p> </p> <p>မနေ့က သူ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်မှာ နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီး အမည်ရှိ ဝိညာဉ်သစ်သီး သုံးလုံးကို စုပ်ယူလိုက်လျှင်ပင် ယနေ့ သူ၏ မူလစွမ်းအင် အမှတ်များ တစ်ရာ မကျော်မည်ကိုပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုမှ ဤဝိညာဉ်သစ်သီးများတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအင်များကို သူ အထင်သေးခဲ့မိမှန်း သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့က သွေးကြာပန်းထက်ပင် ပိုကောင်းနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>နွားသိုးမိစ္ဆာ ခွန်အား သစ်သီး တစ်လုံးက သူ့မူလစွမ်းအင် အမှတ်များကို ၂၃ မှ ၂၄ မှတ်ခန့်အထိ တိုးစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်…</p> <p> </p> <p>သူ့အကြည့်များက အောက်ဘက်သို့ ရွေ့လျားသွား၏။</p> <p> </p> <p>[ကျွမ်းကျင်မှု]: သတ္တဝါငါးမျိုး လက်သီးသိုင်း + (ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် ၁၀၀၀/၁၀၀၀)</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ အပေါင်းလက္ခဏာ ပေါ်လာပြီ... ဒီသိုင်းပညာကလည်း ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်၏ မျက်နှာထား လင်းလက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော နှလုံးသားကို တည်ငြိမ်စေရန် ညစ်ညမ်းသော လေတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သတ္တဝါငါးမျိုး လက်သီးသိုင်းမှာ သူ ပထမဆုံး တတ်မြောက်ခဲ့သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ယခု ကန့်သတ်ချက် ချိုးဖျက်ရန် လိုအပ်ချက်များနှင့် ပြည့်မီသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အလိုအလျောက် သိစိတ်အရ ဤကျွမ်းကျင်မှု၏ ကန့်သတ်ချက် ချိုးဖျက်ခြင်း သဘာဝမှာ ယခင်ကနှင့် သေချာပေါက် ကွဲပြားလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သိနေ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင်…</p> <p> </p> <p>သူ ဆန္ဒပြုလိုက်သည်နှင့် မူလစွမ်းအင် အမှတ်များ ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားပြီး ကိန်းဂဏန်းများ လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကိန်းဂဏန်းများ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ မူလစွမ်းအင် အမှတ်များ ပြောင်းလဲမှု ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင်…</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က သူ့ကိုယ်သူ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်မိပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေ တစ်ခုထဲ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အရောင်ငါးမျိုးက သူ့ရင်ဘတ်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စုစည်းလာနေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ အနီ၊ အနက်၊ အဖြူ၊ အဝါ နှင့် အစိမ်းရောင် တို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤအရောင်ငါးမျိုးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထောင့်ပေါင်းစုံတွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး အချို့နေရာများတွင် ကျဲပါးကာ အချို့နေရာများတွင် သိပ်သည်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…</p> <p> </p> <p>မျက်လုံးများ မှိတ်ထားစဉ် အမှောင်အတိ ကျနေသော အမြင်အာရုံ အခြေအနေတွင်... အဆုံးမရှိသော အမှောင် စကြဝဠာကြီးထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ သူ့ကိုယ်သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အထက်နှင့် အောက်၊ တောင်နှင့် မြောက် ကိုပင် မခွဲခြားနိုင်တော့။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ရပ်မှ အရောင်ငါးမျိုးရှိ အလင်းစက်လေးများက သူ့ဆီသို့ စုစည်းလာနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>အနီရောင် အလင်းတန်းများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာပြီး အနည်းငယ် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာပြီး အနည်းငယ် အေးမြမှုကို ခံစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာပြီး အနည်းငယ် ထက်ရှမှုကို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>အဝါရောင် အလင်းတန်းများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာပြီး အနည်းငယ် သိပ်သည်းမှုကို ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာပြီး အနည်းငယ် လန်းဆန်းသော တက်ကြွမှုကို ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက... သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေကြီး လား။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို အာရုံခံမိရင်း ကျန်းနင်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူ့စိတ်ထဲ မရေမတွက်နိုင်သော သံသယများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အာရုံလွှဲရန် မဝံ့ရဲပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အလိုအလျောက် သိစိတ်က ယခု သူရောက်နေသော နေရာမှာ သူ၏ ကံကြမ္မာကောင်း တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက သူ၏ အနာဂတ်အတွက် သေချာပေါက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ယူဆောင်လာပေးမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save