Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၆၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြဿနာရှာခဲ့သော ထျန်းရှန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​လုံချန်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် မိစ္ဆာငါးဦး ပျံသန်းနေကြသည်။ သူတို့သည် ရှေ့ရှိ အဆောက်အဦးအတွင်းမှ ခုလေးတင် ထွက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ငါးဦးစလုံး၏ ကျောပြင်တွင် အနီရောင် လင်းနို့တောင်ပံများ ရှိနေကြသည်။</p> <p>​"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘာရန်ငြိုးရှိလို့လဲ။ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ မင်းက ဒီနယ်မြေကလူလည်း မဟုတ်ဘူး" အလယ်တွင်ရှိသော မိစ္ဆာက လုံချန်းကို တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုသူက အရင်ဆုံး စကားပြောသဖြင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မည်ဟု ယူဆကာ လုံချန်းက စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းက မိစ္ဆာတို့ရဲ့ အရှင်သခင်လား" လုံချန်းက အလယ်ကမိစ္ဆာကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါက အရှင်သခင် မဟုတ်ပါဘူး။ ငါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲပါ။ ပြောစမ်း... မင်း ဘာလို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ရတာလဲ။ ငါတို့ မင်းအပေါ်မှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး။ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ" ထိုမိစ္ဆာက မေးသည်။ တခြားမိစ္ဆာများ မည်မျှအလွယ်တကူ အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ လုံချန်းမှာ ရင်ဆိုင်ရလွယ်သော ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သဖြင့် အချိန်ဆွဲရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ငါ တစ်ခုခု လိုချင်တယ်၊ အဲဒါအတွက် မင်းတို့ရဲ့ အရှင်သခင်ကို လိုအပ်တယ်။ ငါ့ကို သူ့ဆီ ခေါ်သွားပေး" လုံချန်းက အလယ်ကမိစ္ဆာကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် သာမန်မိစ္ဆာများနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက် သူတို့မှာ ရွှေအဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူများနှင့် တူကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။ အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် ခေါင်းဆောင်ပိုင်းမှာ ရွှေအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့မဟုတ် အနည်းငယ် ပိုသန်မာနိုင်သည်ဟု တွေးကာ သူက အသာစီးယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​မိစ္ဆာများက ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသဖြင့် လုံချန်းက အထက်သို့ မော့ကြည့်ရင်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တောင်ပံများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် အချိန်အတော်ကြာမှ ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာတောင်ပံကို ပြန်လည် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူ၏ ကျောပြင်မှ ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှပသည့် တောင်ပံနှစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တောင်ပံတစ်ဖက်မှာ ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး တခြားတစ်ဖက်မှာမူ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ နက်မှောင်နေသည်။</p> <p>​သူ၏ တောင်ပံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မိစ္ဆာအကြီးအကဲများမှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ လုံချန်းကဲ့သို့ တောင်ပံမျိုးရှိသော မျိုးစိတ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>​သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် လုံချန်းကို အရိုအသေ ပေးကြတော့သည်။</p> <p>​"အရှင်... အရှင်... အရှင်" သူတို့သည် ခေါင်းကို မြေကြီးနှင့် စောင့်ကာ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုနေကြသည်။</p> <p>​လုံချန်းက ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဟု ဇဝေဇဝါဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ငုံ့ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>​သူ့တောင်ပံများ ထွက်လာသည်နှင့် မိစ္ဆာများက ကြောက်လန့်တကြား သူ့ကို နတ်ဘုရားဟု ခေါ်နေကြသည်လော။ ထိုတောင်ပံများကို တစ်နေရာရာမှာ သူတို့ မြင်ဖူးထားသည်လော။ ထိုတောင်ပံများ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သို့သော သမိုင်းကြောင်းများ ရှိနေသနည်း။ လုံချန်း မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။</p> <p>​သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာတောင်ပံ ပညာရပ်ကို သူ၏ ပထမဆုံး အိမ်မက်ထဲတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်မက်ထဲရှိ ထျန်းရှန်၏ အခန်းထဲက အမှိုက်ပုံးထဲတွင် ၎င်းကို တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ၎င်းမှာ အင်အားကြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အပယ်ခံ ပညာရပ်တစ်ခုသာဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း သူနှင့်အတူ အဆင့်မြင့်လာသည့်အခါတွင်မူ ၎င်းမှာ အလွန်ထူးခြားပြီး အသုံးဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p>​"တော်တော့" လုံချန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ မိစ္ဆာများက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လုံချန်းကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးအား ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>​"မင်းတို့ ငါ့ကို သိသလား" လုံချန်းက သူတို့ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာရဲ့ တောင်ပံတွေပဲ။ အရှင်က နတ်ဘုရားပါပဲ။ နတ်ဘုရား" မိစ္ဆာများက အပြည့်အဝ ကြည်ညိုစွာဖြင့် အော်ဟစ်ကြသည်။</p> <p>​"ဒါဆို ငါ့ကို မင်းတို့ အရှင်သခင်ဆီ ခေါ်သွားတော့" လုံချန်းက မိစ္ဆာများကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့ပါ နတ်ဘုရား" မိစ္ဆာများက ပြောရင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>​သူတို့သည် လုံချန်းကို သူတို့ ခုလေးတင် ထွက်လာခဲ့သည့် အဆောက်အဦးအတွင်းသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လုံချန်းကို သူတို့အရှင်သခင်၏ အခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားကြသည်။</p> <p>​သူတို့က တံခါးကို ဖွင့်ကာ လုံချန်းနှင့်အတူ အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် အခန်းအတွင်းရှိ ပန်းချီကားတစ်ချပ်၏ ရှေ့တွင် မျက်လုံးမှိတ် ထိုင်နေသော မိစ္ဆာကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​လုံချန်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်မှာ နံရံပေါ်ရှိ ပန်းချီကားပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​၎င်းမှာ အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ်ရှိသော လူတစ်ယောက်၏ ပန်းချီကား ဖြစ်သည်။ ထိုသူ၏ ကျောပြင်တွင် လုံချန်း၏ တောင်ပံများနှင့် အတိအကျ တူညီသော ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာတောင်ပံများ ရှိနေသည်။</p> <p>​လုံချန်းရော ရွှင်းပါ ထိုသူကို မှတ်မိလိုက်ကြသည်။</p> <p>​"ထျန်းရှန်" သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ ပန်းချီကားထဲက လူမှာ လုံချန်း မတိုင်ခင် ရှေးဟောင်းသွေးမျိုးဆက်ကို ပထမဆုံး ဆက်ခံခဲ့သူ ထျန်းရှန်ပင် ဖြစ်သည်။ လုံချန်းအနေဖြင့် ထိုသူနှင့် လက်တွေ့တွင် တစ်ခါမှ မဆုံဖူးသော်လည်း ထျန်းရှန်မှာ သူ၏ ပညာရပ်များမှသည် နိယာမများအထိ သူ၏ ဘဝအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထျန်းရှန်သည် ဟင်းလင်းပြင်နိယာမကို မပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဤနယ်မြေကြားရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် သူ၏ ခြေရာလက်ရာများကို ချန်ထားခဲ့နိုင်သည်မှာ လုံချန်းအတွက် အံ့အားသင့်စရာပင်။</p> <p>​နောက်ထပ် ထူးဆန်းသည့်အချက်မှာ ရွှင်း ဖြစ်သည်။ ထျန်းရှန်တွင် လုံချန်း၏ လက်စွပ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော နောက်ထပ် ရှေးဟောင်းလက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိကြောင်းနှင့် ရွှင်းမှာ ယခင်က ထိုလက်စွပ်ထဲတွင် ရှိခဲ့ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ရွှင်းသည် ထျန်းရှန် စတင် အင်အားကြီးလာကတည်းက အတူရှိခဲ့သူဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် ဤနယ်မြေအကြောင်း မသိဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။ သူမက မိစ္ဆာများကို အဘယ်ကြောင့် မမှတ်မိရသနည်း။</p> <p>​ထျန်းရှန် ဤနေရာသို့ ရောက်ခဲ့ပါက သူမလည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။ သူမ သိနေသင့်သည်။ သို့ဆိုလျှင် သူမက အဘယ်ကြောင့် မသိချင်ယောင် ဆောင်နေရသနည်း။ အချိန်ရသည့်အခါ သူမကို မေးမြန်းရန် လုံချန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​ရွှင်း၏ အသံကို မည်သူမှ မကြားနိုင်သဖြင့် လုံချန်း၏ အသံကိုသာ လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>​မိစ္ဆာအရှင်သခင်မှာ သူတို့ဘက်ကို ကျောပေးကာ ထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာတစ်ဦးက လုံချန်း ရောက်လာကြောင်း သူ့ကို ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လုံချန်းက ထျန်းရှန်ဟူသော အမည်ကို လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိသည်။</p> <p>​ထိုစကားလုံးတစ်လုံးတည်းက ဗုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ထိရောက်သွားပြီး မိစ္ဆာအရှင်သခင်က ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဘယ်သူက နတ်ဘုရားရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်ရဲတာလဲ။ သေဖို့သာ ပြင်ထား" မိစ္ဆာအရှင်သခင်က မတ်တပ်ရပ်ကာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း လုံချန်း၏ ကျောပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော တောင်ပံများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ပါးစပ်မှာ အဟောင်းသား ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>​"န... နတ်ဘုရား။ မဟုတ်ဘူး... မင်းက တခြား နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ။ မင်းက ငါတို့ နတ်ဘုရားရဲ့ နာမည်ကို သိပြီး တူညီတဲ့ တောင်ပံတွေလည်း ရှိနေတာဆိုတော့ မင်းက သူ့ရဲ့ မိသားစုဝင် ဖြစ်ရမယ်" မိစ္ဆာအရှင်သခင်က ပြောရင်း ဒူးထောက်ကျသွားသည်။</p> <p>​"ငါက သူ့မိသားစုဝင်ပဲ။ မင်း ထျန်းရှန်နဲ့ ဘယ်လို ဆုံခဲ့တာလဲ" လုံချန်းက အဖြေကို သိချင်သဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ကျုပ်... ကျုပ်က နတ်ဘုရား ရှန်နဲ့ မဆုံခဲ့ဖူးပါဘူး။ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးကသာ ဆုံခဲ့တာပါ" မိစ္ဆာအရှင်သခင်က လုံချန်းကို ပြောသည်။</p> <p>​"သူနဲ့ ဘယ်လို ဆုံခဲ့တာလဲ။ အဲဒီအကြောင်း မင်း သိလား။ သူ ဒီကို ရောက်လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးက ဒီနယ်မြေကနေ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့တာလား" လုံချန်းက မိစ္ဆာအရှင်သခင်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါက တော်တော်ရှည်လျားတဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အရှင်က နတ်ဘုရား ရှန်ရဲ့ မိသားစုဝင် ဖြစ်နေတာကြောင့် ကျုပ် သိသမျှ အကုန်ပြောပြပါ့မယ်။ ဟိုးအရင်တုန်းက မိစ္ဆာတွေဟာ တကယ့်ကို အားနည်းခဲ့ကြပါတယ်။ ကျုပ်တို့ဟာ ချမ်းသာတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ကျွန်တွေ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး သူတို့က ကျုပ်တို့ကို စိတ်ကြိုက် ခိုင်းစေခဲ့ကြတယ်။ ကျုပ်တို့မှာ လွတ်လပ်ခွင့် မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာ ကျုပ်ရဲ့ ဘိုးဘေးက ထူးဆန်းတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို တွေ့ခဲ့တယ်"</p> <p>​"ကျုပ်အဖေဆီက ကြားရသလောက်တော့ ဘိုးဘေးက အဲဒီကျောက်တုံးကို ကိုင်လိုက်တဲ့အခါ သူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ သူဟာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်သွားခဲ့တယ်"</p> <p>​"အဲဒီ နေရာသစ်ကလည်း သိပ်တော့ မကောင်းလှပါဘူး။ အဲဒီမှာ လူဆိုးတွေ အများကြီး ရှိနေပြီး၊ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ကျုပ် ဘိုးဘေးဟာ ရုပ်ရည် ထူးဆန်းနေလို့ဆိုပြီး စတင် ရိုက်နှက်ပါတော့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ နတ်ဘုရားရှန် ပေါ်လာခဲ့တာပါ။ သူက ကျုပ် ဘိုးဘေးကို ကူညီခဲ့သလို သူ့ရဲ့ အခက်အခဲတွေကိုလည်း နားထောင်ပေးခဲ့တယ်။ သူက ကျုပ် ဘိုးဘေးကို ပညာရပ် အချို့လည်း ပေးခဲ့ပါတယ်" မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်က လုံချန်းကို ပြောပြသည်။</p> <p>​"အဲဒီနောက်မှာ ကျုပ် ဘိုးဘေးက အဲဒီပညာရပ်တွေကို သင်ယူပြီး ဟိုကျောက်တုံးကိုပဲ သုံးပြီး ပြန်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး မိစ္ဆာတွေရဲ့ ကောင်းသောနေ့ရက်တွေ စတင်ခဲ့တာပါပဲ။ ကျုပ်တို့ဟာ ဒီနယ်မြေကို စိုးမိုးနိုင်လောက်အောင် အင်အားတွေ ရရှိလာခဲ့ကြတယ်" မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်က ဆိုသည်။</p> <p>​"ဪ... ငါ အခုမှ မှတ်မိတော့တယ်။ ကလေးတစ်ယောက် ရိုက်နှက်ခံနေရတာကို သူ တွေ့တုန်းက ငါလည်း အဲဒီမှာ ရှိနေတာပဲ။ အဲဒီကလေးရဲ့ နဖူးမှာ ဒီလူတွေလိုပဲ ဦးချိုတွေ ပါတာ။ ဒါက သေးငယ်တဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမို့လို့ ငါ လုံးဝ မေ့သွားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက ဘာလဲသိလား... ထျန်းရှန်က အဲဒီကလေး ပြောတဲ့ ပုံပြင်ကိုတောင် မယုံခဲ့ဘူး။ အဲဒီကလေးက စိတ်ကူးယဉ်နေတာလို့ပဲ သူ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒီကလေးကို အားနည်းတဲ့သူတွေရန်ကနေ ကာကွယ်နိုင်အောင် အားနည်းတဲ့ ပညာရပ် အချို့ ပေးခဲ့တာပါ။ အဲဒါက ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်အထိ အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မသိခဲ့ဘူး" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>​'ဒါဆို မိန်းကလေးတွေကို ပြန်ပေးဆွဲတဲ့ ကိစ္စက တစ်နည်းအားဖြင့် ထျန်းရှန်ကြောင့် ဖြစ်နေတာပေါ့လေ' လုံချန်းက ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း တွေးလိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save