Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း ၁၂၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တျင်... ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify">ဇီသာသံနှင့်အတူ မိုးခြိမ်းသံကြီးက ဟိန်းထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">တောက်လောင်သရဲကြီး ဒဏ်ရာရ၍ အော်ဟစ်နေသည့် အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဖူရှောင်ကွမ်းက ကွေ့ယွမ်ဇီသာကို တီးခတ်၍ အသေအလဲ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝုတ်... ဝုတ်...</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်း လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ မီးလျှံနီ၏ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာ၏။ သူက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့တိုးထွက်လာပြီး သူ၏ လက်သည်းငါးခုဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်တွင် နီရဲသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲ၌ တောက်ပသော မီးတောက်မျဉ်းကြောင်း ငါးကြောင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝိညာဉ်လွင့်စင် လက်သည်းချက်…”</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က မိစ္ဆာသခင် ဟုန်ယဲ့ သူ၏ သွေးကြောဆက်ခံမှု ပိုမို နိုးကြားလာပြီးနောက် အမွေအနှစ် မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ ရရှိခဲ့သော သိုင်းကွက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေသရဲများအပေါ် ထိခိုက်သေဆုံးနိုင်စွမ်းက သူ၏ ဟောင်သံထက်ပင် သာလွန်ပေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကျီ... ကျီ...</p> <p style="text-align:justify">သစ်တောက်ငှက် အော်သံနှင့်အတူ မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းလည်း လှုပ်ရှားလာသည်။ သူမ ကျောဘက်ရှိ အတောင်ပံများမှ လေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမက ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">မှော်လက်နက်အဖြစ် သန့်စင်ထားသော သူမ ခေါင်းပေါ်ရှိ ငှက်မွေးတစ်ခုက လင်းလက် တောက်ပလာသည်။ သူမ၏ အတောင်ပံများက ရုတ်တရက် ရုပ်သိမ်းသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြန့်ကြက်လိုက်ရာ ငှက်မွေးများက မီးတောက်ကြယ်တံခွန် မိုးရွာချသည့်အလား လွင့်စင်ထွက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် တောက်လောင်သရဲကြီးက တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူ ဖြစ်သည်။ သူက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေလောက်သည့် ဧရာမ အဆိပ်မြူခိုးတိမ်တိုက်ကြီးကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသော အပင်များက ချက်ချင်း ညှိုးရော်သွားပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤမျှနှင့် မပြီးသေးပေ...</p> <p style="text-align:justify">တောက်လောင်သရဲကြီးက သူ၏ လက်ထဲရှိ သံမဏိဓားကြီးနှစ်လက်ကို အားကုန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိပ်သည်းလှသော ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆိပ်မြူခိုးများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များလည်း ပို၍ သိပ်သည်းလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဇီသာသံက အရင်ဆုံး ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့နောက် မိုးခြိမ်းသံက အဆိပ်ငွေ့များ၏ တိုက်စားမှုကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ဓားတစ်လက်သဖွယ် အဆိပ်မြူခိုးများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">လေထုထဲတွင် လျှပ်စီးတန်းများနှင့် ဓားအလင်းတန်းများ ရိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇီသာသံစဉ်များနှင့် တောက်လောင်သရဲကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သရဲအူသံများကြောင့် လေထုက ပုံပျက်သွားပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်ကြယ်တံခွန်မိုးက အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး အဆိပ်မြူခိုးများထဲသို့ အညှာအတာကင်းမဲ့စွာ ဝင်ရောက်တိုက်မိသည်။ ဓားအလင်းတန်းများက မီးတောက်များကို ခုတ်ဖြတ်သွားသည်။ မီးတောက်များက မြူခိုးများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး မြူခိုးများကလည်း မီးတောက်များကို ငြိမ်းသတ်ရန် အထပ်ထပ် ဖုံးအုပ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းက အရေးနိမ့်နေသည့်ပုံ ပေါ်သော်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်း၏ မိုးခြိမ်းသံဖြင့် လမ်းကြောင်းဖောက်ပေးမှုကြောင့် သူမက မီးတောက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ အဆိပ်မြူခိုးများ လွင့်ပြယ်သွားသည့် လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် မြူခိုးများ၏ အလယ်ဗဟိုထိတိုင်အောင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လျှပ်စီးနှင့် မီးတောက်များ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်လိုက်သောအခါ ထိုအရှိန်အဟုန်က တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီကလည်း ဆွဲဖြဲထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါလာပြီး တောက်လောင်သရဲကြီး၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တိုးဝင်ကာ ကုတ်ဖဲ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">“မင်းက သေချင်နေတာပဲ…”</p> <p style="text-align:justify">တောက်လောင်သရဲကြီးမှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွား၏။ သူက သံမဏိဓားနှစ်လက်ကို ကြက်ခြေခတ်ပုံစံ ယှက်၍ မီးလျှံနီကို ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသည်ကိုမြင်လျှင် ဖူရှောင်ကွမ်း၏ လက်လေးဖက်က ဇီသာကြိုးများကို အလျင်အမြန် တီးခတ်လိုက်သည်။ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အချိန်ရေစီးကြောင်း စီးဆင်းသွားရာ တောက်လောင်သရဲကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများက အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်စာမျှ နှေးကွေးသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီ၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားသည်။ သူက တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ လက်သည်းများဖြင့် ကုတ်ဖဲ့လိုက်ပြီး ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်၏။ တိုက်ပွဲက ဆက်လက် အချိန်ဆွဲနေ၍ မရတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီမှာ အဆိပ်မြူခိုးများ၏ အကွာအဝေးမှ လွတ်မြောက်သွားသောအခါမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့၏။ ထို့နောက် သူက စောစောက သူ၏ ကြီးမားလှသော အောင်မြင်မှုကို တွေးမိပြီး ကျေနပ်ဂုဏ်ယူစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်ခဏ၌ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ တောက်လောင်သရဲကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှည်လျားနက်ရှိုင်းသည့် လက်သည်းရာ ငါးချက် ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကုသရန် ခက်ခဲနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သောက်ကောင်တွေ... မင်းတို့အကုန်လုံး သေသင့်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">တောက်လောင်သရဲကြီးက ရူးသွပ်သွား၏။ သူက သံမဏိဓားနှစ်လက်စလုံးကို ပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်ကာ ဂျွတ်ခနဲ မြည်အောင် ဝါးစားပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ချက်ချင်း ဖောင်းကားလာကာ ဧရာမ အဆိပ်ငွေ့များကို ထွေးထုတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">အဆိပ်ငွေ့များက မြှားများအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ပေခန့် ရှည်လျားသည့် ချွန်ထက်သော ဓားသွားမြောက်မြားစွာကို သယ်ဆောင်လာသည်။ မြှားမိုးနှင့် ဓားမိုးများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်သွားကာ စွမ်းအားများက အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာပြီး ကောင်းကင်ယံကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျိုကွမ်းက သူမ၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကြက်၍ လည်ပတ်လိုက်ရာ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မီးလျှံနီကလည်း ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ မီးတောက်များက လေပြင်းနှင့်အတူ မြင့်တက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ အချိတ်အဆက်မိမိ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် လေထုထဲတွင် မီးလေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ လက်ချောင်းကို တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ရာ လျှပ်စီးတန်းများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် လျှပ်စီးတန်းများက လေပြင်းနှင့် မီးတောက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ မီးလေဆင်နှာမောင်း အတွင်း၌ လျှပ်စီးများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ လေ၊ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် အမြောက်ဆန်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြှားမိုးနှင့် ဓားမိုးများက ထို လေ၊ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် အမြောက်ဆန်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားသည်။ စွမ်းအင်လှိုင်းများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ပင် အက်ရာများ ထင်ဟပ်လာကာ တောင်တန်း သစ်တောတစ်ခုလုံးမှာလည်း တုန်ခါသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">မြှားမိုးများ အငွေ့ပျံသွားပြီး ဓားမိုးများ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည့် အချိန်တွင် တောက်လောင်သရဲကြီးမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။ သူက အစိမ်းရောင် ဇာထီးထဲတွင် ပိတ်မိနေသော သူ၏ အပေါင်းအပါကို စွန့်ပစ်၍ ထွက်ပြေးသွားလေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တကယ်ကို ပြတ်သားတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“သူ ဒဏ်ရာရထားတယ်... သိပ်ဝေးဝေး ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသခင် ဟုန်ယဲ့၏ နှာခေါင်းက တရှုံ့ရှုံ့ ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့မှ ဦးဆောင် ထွက်ခွာသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းက အထက်ကောင်းကင်ယံမှ ခြေရာခံကာ ရှာဖွေနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အကြည့်များကလည်း စူးရှသွား၏။ ထို့နောက် သူ၏ ကျောဘက်မှ အတောင်ပံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လရောင်ထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားကာ ငွေရောင်အလင်းစက်လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝီ… ဝီ… ဝီ…</p> <p style="text-align:justify">တောက်လောင်သရဲကြီးမှာ ယင်လေပြင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ အသက်လု ထွက်ပြေးနေရ၏။ သူ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် နာကြည်းချက်များ အပြည့်ရှိနေသည်။ ယွီတောင်တန်းမှ လွတ်မြောက်သွားသရွေ့ သူ ဘေးကင်းသွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသာ ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်သွားလျှင် ဘုရင်ကြီးနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ရန် နည်းလမ်း ရှာရပေမည်။ သူတို့က ထိုကျိန်စာသင့် အသူရာ သရဲဘုရင်၏ ထောင်ချောက်ဆင်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ဤယွီတောင်တန်းမှ ပါရမီရှင်များကိုလည်း ယနေ့ ကြုံတွေ့ရသည့် အရှက်ကွဲမှုကို ဆေးကြောရန်အတွက် သူတို့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ပြီး အကြောဆွဲထုတ်ရန် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ ပြန်လာမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် သူက တောင်တန်း၏ ထွက်ပေါက်ကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">တောက်လောင်သရဲကြီးမှာ ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားသော်လည်း သူ၏ အပြုံးက မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်း ခဲအေးသွား၏။ တစ္ဆေသရဲများ ရွံရှာမုန်းတီးသော ဇီသာသံတစ်ခုက ကြည်လင်သော လရောင်ထဲမှ လွင့်ပျံ့လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ အနောက်သို့ ပြန်လည်ရွေ့လျားသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ... အတော်လေး မှားယွင်းနေပြီ...</p> <p style="text-align:justify">တောက်လောင်သရဲကြီးမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။ သူက အနံ့ဆိုးများ ထွက်နေသည့် သုံးလက်မခန့် ရှည်သော သွေးနီရောင် ဓားသွားတစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်ကာ လရောင်ဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဇီသာသံက ရပ်တန့်သွားသည်။ အနောက်သို့ ရွေ့လျားနေမှုလည်း ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး တောက်လောင်သရဲကြီးက တောင်တန်း၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ငွေရောင်ချည်မျှင် အချို့က လရောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခြေလက်များကို ပိတ်လှောင်လိုက်၏။ တောက်လောင်သရဲကြီးမှာ ထိုငွေရောင်ချည်မျှင်များက သူ၏ ယင်သက်တမ်းကို စုပ်ယူနေကြောင်း တွေ့ရှိသွားသောအခါ အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုကွမ်းနှင့် မီးလျှံနီတို့လည်း ရောက်ရှိလာကြ၏။ သူတို့က ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် တောက်လောင်သရဲကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် အစိမ်းရောင် ဇာထီးက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး အဖွင့်အပိတ် လုပ်ကာ သရဲကြီးကို တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ မိစ္ဆာသခင် ဖူရှောင်ကွမ်း၊ မီးလျှံနီနှင့် ကျိုကွမ်းတို့က အစိမ်းရောင် ဇာထီးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး ယွီတောင်တန်း၏ အရှေ့ဘက် တောင်ခြေဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် တောက်လောင်သရဲကြီးကတော့ ထိုနေရာမှာပင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ယောက်ယောက်ကို အရှင်ဖမ်းရသည်က သတ်ပစ်ရသည်ထက် ပို၍ ခက်ခဲပေ၏။ ဧကရီယွီလီက စိတ်စွမ်းအင် ပုံရိပ်ယောင်လေးနှင့်သာ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမက မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးမားစေကာမူ အကန့်အသတ် တစ်ခုတော့ ရှိနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာဈေးတန်း အဝင်ဝတွင်တော့ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုက အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော အစိမ်းရောင် ဇာထီးကို အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် မိစ္ဆာသခင် သုံးပါးကို ခေါင်းတစ်ချက် ဆတ်ပြလိုက်၏။ ထို့နောက် မိစ္ဆာများက အသေးစိတ် ဆွေးနွေးရန်အတွက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ရဲ့ မူလကိုယ်ခန္ဓာက အလွန်ဆုံး တစ်နှစ်အတွင်းမှာ မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် နောက်နှစ် သရဲပွဲတော်ရောက်ရင် ရှင်တို့အားလုံး စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကိုယ်ပွားက ဖူရှောင်ကွမ်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီတိုက်ပွဲမှာ အားလုံးက အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ကြတယ်... အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်းပေါ့... ပိုးကောင်လေး တစ်ကောင်ဖြစ်တဲ့ ရှင်က မဟာမိစ္ဆာ ဖြစ်လာပြီးနောက်မှာ အဆင့်ကျော် တိုက်ခိုက်နိုင်ရုံသာမက ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် သရဲဆိုးတစ်ကောင်ကိုပါ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">“ဧကရီက ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ... ကျွန်တော့်မှာ ဘာအစွမ်းအစမှ ကြီးကြီးမားမား မရှိပါဘူး… ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကပဲ နည်းနည်းလေး သုံးစားလို့ ရနေတာပါ... သရဲဆိုးတွေကို သတ်ရတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေလို့ပါ...”</p> <p style="text-align:justify">“ပြီးတော့ အဲဒီ တောက်လောင်သရဲကြီးက ဧကရီရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားတာဆိုတော့ ကျွန်တော်က အချောင်ဝင်နှိုက်လိုက်ရုံပါပဲ... တကယ်တမ်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာ လိုအပ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေပါသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက အနည်းငယ် နှိမ့်ချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါကလည်း ရှင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်ပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကိုယ်ပွားက ထိုအကြောင်းအရာအပေါ် ဆက်လက် ပြောဆိုနေခြင်း မရှိတော့ဘဲ ရိုးရှင်းသော ညွှန်ကြားချက် အချို့ကို ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ၏ စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားပြီး ဝါးရွက်တစ်ရွက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ချက်ချင်း ညှိုးရော်၍ လေထဲတွင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အစိမ်းရောင် ဇာထီးက ဧကရီယွီလီကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အလျင်စလို ပြန်သွားချင်နေ၏။ ၎င်းက သတိလစ်နေသော ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် တောက်လောင်သရဲကြီးကို ချပေးခဲ့ပြီး တားမြစ်ကန့်သတ်ချက် တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲ၍ ဝါးတောထဲရှိ ဝါးအိမ်လေးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အစိမ်းရောင် ဇာထီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အရိုအသေပေးနေသော မိစ္ဆာလေးကောင်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ ဖူရှောင်ကွမ်းလည်း ကြာရှည် မနေတော့ဘဲ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကျောင်းအုပ်ကြီး... မိစ္ဆာမိတ်ဆွေတို့... ကျွန်တော် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်သွားရဦးမယ်ဆိုတော့ ကြာကြာနေလို့ မရတော့ဘူး... တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ကျွန်တော့်ကိုသာ အကြောင်းကြားလိုက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify">ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ကန့်သတ်ခံထားရတယ်... ဒီတစ်ကြိမ် မိစ္ဆာမိတ်ဆွေဖူကို အနှောင့်အယှက်ပေးလိုက်ရတာက တကယ့်ကို မလွှဲမရှောင်သာလို့ပါ... သွားပါ… ကျင့်ကြံဖို့က အရေးကြီးပါတယ်... ကျေးဇူးတင်စကားပြောဖို့ နောက်နေ့မှ ကျွန်မ လာလည်ပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ စကားတွေက အရမ်းကို ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ... ကျွန်တော်က ယွီတောင်တန်းရဲ့ မိစ္ဆာသခင် တစ်ပါးပါ… ဧကရီနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကိုလည်း ခံစားခဲ့ရတယ်... ယွီတောင်တန်းအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရတာက မှန်ကန်ပြီး သင့်တော်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက နောက်ထပ် စကားဆိုမနေတော့ဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဂျီမိုနှင့် မိစ္ဆာသခင်နှစ်ပါးက သူ့ကို မိစ္ဆာအကယ်ဒမီ၏ ဂိတ်တံခါးအထိ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လိုက်ပို့ပေးကြပြီး သူ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားမှသာ စာကြည့်ခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…</p> <p style="text-align:justify">မြေအောက်ဂူထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော ဖူရှောင်ကွမ်းက ချက်ချင်း တံခါးပိတ် မကျင့်ကြံသေးပေ။ ထိုအစား ယနေ့ည တိုက်ပွဲ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ သေချာစွာ စစ်ဆေးကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သည့် လဝက်ခန့်က သူ ဘေးအန္တရာယ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး မဟာမိစ္ဆာ တစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စွမ်းအားကဏ္ဍ အားလုံးက ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ကြီးထွားလာသည့် ကာလတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မိစ္ဆာရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က ငှက်များနှင့် သားရဲများလောက် မသန်စွမ်းသေးသော်လည်း အဆင့်တူ အင်းဆက်မိစ္ဆာများကြားတွင် အချို့သော အထူးသတ္တဝါများမှလွဲ၍ သူက ဒုတိယဟု ပြောလျှင် ဘယ်သူမှ ပထမဟု မပြောရဲပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဓမ္မစွမ်းအားပိုင်းတွင်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်းက မီးလျှံနီနှင့် ကျိုကွမ်းကဲ့သို့သော အထူးသွေးဆက်ခံသူ မဟာမိစ္ဆာများလောက် မစွမ်းသာသော်လည်း သာမန် မိစ္ဆာသခင် တစ်ပါးထက်တော့ မညံ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ပေ ၁၂၀ အထိ ပေါက်ကွဲ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သာမန် စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် မိစ္ဆာသခင် တစ်ပါး၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ပေ ၆၀ သာ ဖြစ်ပြီး ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်တွင် ပေ ၁၂၀၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်တွင် ပေ ၁၈၀ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် မိစ္ဆာသခင် တစ်ပါးကို ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လောက်သည်အထိ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အာရုံကို အထူးပြုလေ့ကျင့်ထားပြီး အခြေအနေ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေသည့် ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် သရဲကြီး တစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် သူက တစ်ခဏမျှ အချိန်ဆွဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး မနိုင်လျှင်တောင် အေးအေးဆေးဆေး နောက်ဆုတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရေးအကြီးဆုံးမှာ အချိန်၏ စွမ်းအားက ၎င်း၏ အစွမ်းအစကို စတင် ပြသလာခြင်းပင်။ သူ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းက အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာပြီး သူ လုပ်နိုင်သည့် အရာများလည်း ပိုများလာ၏။ အနာဂတ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက် အချိန်ကိုပင် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နိုင်ကောင်း ခြယ်လှယ်နိုင်လာလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ နှုတ်ယူနိုင်လျှင် ပေါင်းထည့်နိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ သက်တမ်းကို တွေးမိသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်း၏ စိတ်အခြေအနေက ပို၍ပင် ရွှင်လန်းလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">အသွင်ပြောင်းခြင်း ဘေးအန္တရာယ်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ မူလသက်တမ်းက ငါးဆယ့်ငါးနှစ်အစား အနှစ်ခြောက်ဆယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက သူ့ကို ငါးနှစ် ချီးမြှင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသည်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မှတ်တမ်းတင်ခြင်းခံရသူတစ်ယောက် ရရှိသည့် ကောင်းချီးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်သို့ ခြေချပြီးနောက် သူ၏ သက်တမ်းက နှစ်ဆ တိုးလာသည်။ ယခုအခါ သူက သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း ၁၂၀ ကို ခံစားခွင့် ရရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ငါးနှစ်ကျော် အသုံးပြုပြီးသည့်တိုင်အောင် သူ့တွင် နှစ်ပေါင်း ၁၁၄ နှစ်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ လောလောဆယ်တော့ သူ၏ သက်တမ်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီးနောက် ရရှိလာသည်များကို အစာချေရန်နှင့် ဓမ္မနယ်ပယ်၏ စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်ဘုံစွမ်းအားများကို ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာစေရန် အာရုံစိုက်လျက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက် ပြုလုပ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save