Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အချိန်ရေစီးကြောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်း ရာသီတွင် မေပယ်ရွက်များက မီးလျှံများအလား နီရဲနေပြီး ဖြူဖွေးသော ဆီးနှင်းများက နှင်းခဲများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရွှေရောင် ပန်းဆွေတော်နံ့များက လေထဲတွင် သင်းပျံ့နေပြီး အဝါရောင် ဂန္ဓမာပန်းများက ကခုန်နေသည့် အရိပ်များကို ဖန်တီးပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…</p> <p style="text-align:justify">ရေစက်လေး တစ်စက်က ခြံဝင်းထဲတွင် အဆော့မက်သော နတ်သမီးလေး တစ်ပါးအလား လှည့်လည် သွားလာနေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရေကန်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်လေး၏ ခေါ်ယူမှုအောက်တွင် ထိုရေစက်လေးက သူ၏ လက်ဝါးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ကြည်လင်တောက်ပသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လက်ထဲရှိ ရေစက်လေးကို ကြည့်ရင်း ဖူရှောင်ကွမ်းက ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံး ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်သော အသွင်ပြောင်းခြင်း ဘေးအန္တရာယ်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ်ကို ကျော်ဖြတ်စဉ်က ပိုးဟပ်ဥလေးမှာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအစား ၎င်းက နက်နဲဆန်းကြယ်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလိုအလျောက် ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့၏။ သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း ဤရတနာကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မှော်လက်နက်အဖြစ် သန့်စင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းက သူ၏ စိတ်နှင့် အချိတ်အဆက် ရှိနေသောကြောင့် သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်က ချောမွေ့ခဲ့ပြီး လဝက်ခန့်အတွင်း ကနဦး ရလဒ်များကို ပြသလာခဲ့၏။ ယခုနှစ် သရဲပွဲတော် တိုက်ပွဲတွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး တောက်လောင်သရဲကြီး၏ ယင်သက်တမ်း အတော်များများကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကွေ့ယွမ်ဇီသာက သူ၏ အတိတ်ကို သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ ယခင်ဘဝကို ကိုယ်စားပြုသော ချွတ်ချထားသည့် အခွံကို ဇီသာထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤရတနာက တစ်နေ့တာပိုးမိစ္ဆာ တစ်ကောင်အဖြစ် ဤဘဝကို ကိုယ်စားပြုလျက် သူ၏ ပစ္စုပ္ပန်ကို ကိုယ်စားပြုနေပေသည်။ ဖူရှောင်ကွမ်းက ၎င်းကို မနက်ခင်းအလင်းရောင်ဟု အမည်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ခေတ်တွင် တောက်ပလျက် နေမင်းကဲ့သို့ နုပျိုနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤရတနာက အချိန်၏ စွမ်းအား အနည်းငယ် ပါဝင်သော အချိန်ရေစီးကြောင်း၏ အဆင့်နိမ့် ရေစက်တစ်စက်ကို လစဉ်လတိုင်း စုစည်းပေးနိုင်၏။ ရေစက်များ ပိုများလာလေလေ မှော်လက်နက်၏ စွမ်းအားက ပိုမို အားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် အချိန်သဘာဝ ပါဝင်သော အခြားအရာများကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ အလားအလာများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဥပမာအားဖြင့် လုယူထားသော သက်တမ်း၊ နေနှင့် လ၏ အနှစ်သာရ၊ ရာသီလေးခု၏ သဘောတရားများနှင့် အခြားအရာများ ဖြစ်ကြ၏။ အချိန်ရေစီးကြောင်း ဓမ္မစွမ်းအားနှင့် တွဲဖက် အသုံးပြုသောအခါ ၎င်းတို့က တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပိုမို ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓမ္မနယ်ပယ်ရှိ သတ္တဝါများက ဓမ္မအနှစ်သာရ၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိထားပြီး ဓမ္မစွမ်းအားများကို စတင် ထိတွေ့နေပြီ ဖြစ်၏။ ကိုယ်ပိုင်သိုင်းကျင့်စဉ် သုံးခု ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ဓမ္မစွမ်းအား မျိုးစေ့တစ်ခုကို စုစည်းနိုင်ပေသည်။ ဖူရှောင်ကွမ်း၏ ကိုယ်ပိုင်သိုင်းကျင့်စဉ် သုံးခု ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် ပထမဆုံး စုစည်းနိုင်ခဲ့သည့် ဓမ္မစွမ်းအား မျိုးစေ့မှာ အချိန်ရေစီးကြောင်း ဖြစ်ပြီး တိတ်ဆိတ်ကာ သိမ်မွေ့ပြီး ခန့်မှန်းရခက်ခဲလှ၏။</p> <p style="text-align:justify">မနက်ခင်းအလင်းရောင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် သူ၏ သွေးကြောစုံမှတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက ရေကန်ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ အပြာရောင် သားရေဘူးကျောက်ကို ယူ၍ သင့်တင့်သော ယင်စမ်းရေ ပမာဏကို လောင်းထည့်လိုက်သည်။ သွက်လက်နေသော တစ်နေ့တာပိုး သားလောင်းကောင်လေးများကို ကြည့်ရင်း သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ မိဘများ၏ မျိုးရိုးဗီဇကြောင့် ဤတစ်နေ့တာပိုး အုပ်စုက ထူးခြားနေပြီ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အလားအလာ ရှိနေသည်။ ယခု သူက မဟာမိစ္ဆာ တစ်ကောင် ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ သူတို့က သူ၏ တိုက်ရိုက် သွေးကြောဆက်ခံသူများ မဟုတ်သော်လည်း မျိုးနွယ်တူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ထို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များက အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာပြီး အချို့မှာ မိစ္ဆာအင်းဆက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲမည့် လက္ခဏာများပင် ပြသနေပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့ အရွယ်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်နေ့တာပိုး မိစ္ဆာအုပ်စုတစ်စုကို သူ ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက အခြားလုပ်စရာကိစ္စ မရှိသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ထင်းရှူးပင်အိုကြီးအောက်တွင် ဇီသာတီးခတ်ကာ မိုးခြိမ်းသံကို ထုတ်လွှင့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိတွင် နည်းစနစ်နယ်ပယ်ရှိ မိုးခြိမ်းသံ နည်းစနစ်က သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့သော်လည်း စွန့်ပစ်ရန် နှမြောနေမိသည်။ သူက ဓမ္မနယ်ပယ် မိုးခြိမ်းသံ နည်းစနစ်ကို နားမလည်သေးသလို ကြိုးတပ်ဂီတ ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း သိုင်းကျင့်စဉ်ကလည်း သူ့အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း ထိုကျင့်စဉ်က သူ၏ စိတ်သန္တာန်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး သူ၏ မိစ္ဆာနှလုံးသားကို ရှင်းလင်းသွားစေနိုင်သေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">ဆောင်းဦးရေပြင်က ဆည်းဆာနေရောင်ကို ထင်ဟပ်နေပြီး အလင်းတန်းများက အဝေးဆီမှ တောင်တန်းများပေါ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ညအချိန် ကျရောက်လာသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ အိမ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မိစ္ဆာငယ်များစွာက သူ့ကို ဦးစွာ အရိုအသေပေးကြပြီး လေးစားမှု၊ အားကျမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု စသည့် မတူညီသော တုံ့ပြန်မှုများကို ပြသကြသော်လည်း အားလုံးက သူ့ကို အရိုအသေပေးကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">အစပိုင်းတွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက အတော်လေး သဘောကျခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့ လေးစားခံရသည့် ခံစားချက်က အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားရကာ တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူက တဖြည်းဖြည်း ထုံထိုင်းလာပြီး လမ်းက ဤမျှ ရှည်လျားသည်ဟု မည်သည့်အခါကမျှ မခံစားခဲ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဆန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်သို့ သူ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာက ပြုံးရလွန်းသဖြင့် တောင့်တင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်မှသာ ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုနှင့် မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းတို့မှာ အပြင်သို့ ထွက်လေ့မရှိဘဲ အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာများကိုသာ ကိစ္စရပ်များ ကိုင်တွယ်ရန် အမိန့်ပေးလေ့ရှိသည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းခြင်းအပြင် ဤကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုးကို မခံစားချင်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သေချာပေါက် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံချင်သော မိစ္ဆာသခင် ဟုန်ယဲ့ကတော့ ချွင်းချက် ဖြစ်၏။ အားလပ်ချိန်များတွင် သူက သူ၏ နတ်ဘုရားဂူမှ မကြာခဏ ထွက်လည်လေ့ရှိပြီး နေ့တိုင်း လျှောက်လည်ချင်နေသည်။ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော မိစ္ဆာသခင် တစ်ပါးက ခွေးလေခွေးလွင့် တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ဆန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်၏ အနောက်ဘက်ခြံဝင်းသို့ ဖူရှောင်ကွမ်း ရောက်ရှိလာချိန်၌ မိစ္ဆာလေးကောင်စလုံး ရှိနေကြ၏။ ကျူးယွင်၊ ရှောင်ကျူးနှင့် ကုန်းရန်ယန်တို့အပြင် ဆိတ်မိစ္ဆာအိုကြီးလည်း ရှိနေသည်။ သူက စာဖတ်နေဟန် ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် စာမျက်နှာ တစ်မျက်နှာမျှပင် မလှန်ရသေးဘဲ တံခါးဆီသို့ မကြာခဏ လှမ်းကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက ဖူရှောင်ကွမ်းကို ပထမဆုံး သတိထားမိခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ချက်ချင်း စာအုပ်ကို ချထားခဲ့ပြီး ကြိုဆိုရန် အလျင်အမြန် လျှောက်သွားကာ အရိုအသေပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်း ကြွလာတာပဲ... ဒီအဘိုးကြီးက အဝေးကနေ ကြိုဆိုဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ပါတယ်... မိစ္ဆာသခင်ကြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"</p> <p style="text-align:justify">"မိတ်ဆွေငယ် ကုန်းရန်... ဒီလောက် တရားဝင် ဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး... ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်က သူစိမ်းတွေမှ မဟုတ်တာ"</p> <p style="text-align:justify">ဆိတ်မိစ္ဆာအိုကြီးက တွေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒီလို အခေါ်အဝေါ်မျိုးကို ငါ တကယ် အသားမကျသေးဘူး... ကြည့်ရတာ ငါ သင်ယူစရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်ထင်တယ်</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာသခင်ကြီး... လက်ဖက်ရည် သုံးဆောင်ပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာသခင်ကြီး ခရီးပန်းလာပြီပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ကုန်းရန်ယန်က သူ၏ မျက်နှာကို အုပ်လိုက်ပြီး သူ့အဘိုး၏ ဖားယားနေသော ပုံစံကို ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ပေ။ စာပေပညာရှင်အိုကြီးက လေသံပြောင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးယွင်နှင့် ရှောင်ကျူးတို့က ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ယောက်က ရယ်ချင်စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် ပခုံးများပင် တုန်ရီနေသည်။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ မြေပြင်ကိုသာ ငုံ့ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ဆိတ်မိစ္ဆာအိုကြီး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး အသားကျအောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများက အနာဂတ်တွင် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သောကြောင့် သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း အသားကျအောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက ဆန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်တွင် အချိန်ကြာကြာ မနေဘဲ မိစ္ဆာသုံးကောင်နှင့်အတူ မကြာမီ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဆိတ်မိစ္ဆာအိုကြီးက သူတို့ကို စာအုပ်ဆိုင် အဝင်ဝအထိ လိုက်ပို့ပေးပြီး မိစ္ဆာလေးကောင်၏ ကျောပြင်များကို အချိန်အတော်ကြာ ငေးကြည့်နေ၏။ အခြေအနေအရ မသင့်တော်၍သာ မဟုတ်လျှင် သူက အတူတူ လိုက်သွားချင်နေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခိုဖူစားသောက်ဆိုင်ရှိ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုအတွင်း…</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့တွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက အိမ်ရှင် ဖြစ်သည်။ အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်အစားအစာများကို တည်ခင်းထားပြီး ဝိညာဉ်ဝိုင်များလည်း အလျှံပယ် ရှိနေ၏။ ယခုအခါ သူက ငွေကြေး မခက်ခဲတော့သလို မိစ္ဆာသခင် တစ်ပါး ဖြစ်လာခြင်းကြောင့် ထိုအဆင့်အတန်းနှင့် လိုက်ဖက်သော အမူအရာမျိုး ရှိရန် လိုအပ်ပြီး ယခင်ကလို တွန့်တိုနေ၍ မရတော့ချေ။ သူငယ်ချင်းများကို ဧည့်ခံရာတွင် စုတ်ပြတ်နေအောင် လုပ်၍ မရပေ။</p> <p style="text-align:justify">"လာ... အားလုံးပဲ ခွက်တွေကို မြှောက်ပြီး စိတ်ကြိုက် သောက်ကြရအောင်"</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုဖူ မဟာမိစ္ဆာ တစ်ကောင် ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့လည်း ဂုဏ်ပြုပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ဝိုင်ခွက်ကို ပထမဆုံး မြှောက်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာသခင် တစ်ပါး ဖြစ်လာသည့် သူ၏ အောင်မြင်မှုကို သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ ဂုဏ်ပြုလိုက်၏။ သုံးခွက်မြောက် သောက်ပြီးနောက် အားလုံးက အတော်လေး ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သွားကြပြီး ဟင်းလျာများကို စားကာ၊ အသားများကို ကိုက်ဖြတ်ရင်း၊ ဝိုင်သောက်ကာ လောကအကြောင်းစုံကို စကားစမြည် ပြောဆိုကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အပေါ် ထားရှိသော ဖူရှောင်ကွမ်း၏ သဘောထားက ယခင်အတိုင်း မပြောင်းမလဲ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ သူငယ်ချင်းက မိစ္ဆာသခင် ဖြစ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တင်းကျပ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လေထုက အလျင်အမြန်ပင် ယခင်ကအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။ ဤအပြောင်းအလဲကို သတိထားမိသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဖြစ်စေ၊ ပိုးကောင်တစ်ကောင်အနေဖြင့် ဖြစ်စေ ဤကမ္ဘာလောကတွင် ရှင်သန်နေထိုင်ရာ၌ သင့်အပေါ် ရိုးသားဖြူစင်စွာ ဆက်ဆံမည့် သူငယ်ချင်း အနည်းငယ် ရှိရန်ဆိုသည်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ သူတို့ကို ရရှိလာပြီဆိုလျှင် တန်ဖိုးထားရမည် ဖြစ်၏။ နားလည်ပေးနိုင်သော သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်နှင့် မိတ်ဆွေ သုံး၊ လေးယောက် ရှိရုံဖြင့် ရှည်လျားလှသော အချိန်ရေစီးကြောင်းကို နွေးထွေးသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မှုန်ဝါးဝါး အခြေအနေတွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ အချိန်တာအို လမ်းစဉ်မှာ နွေးထွေးမှု အနည်းငယ် တိုးလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ ပူပြင်းလွန်းခြင်း မရှိ၊ ခြောက်သွေ့လွန်းခြင်း မရှိဘဲ အနေတော်လေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှု အနည်းငယ်ပင် ရရှိသွား၏။ အချိန်၏ သဘောတရားများအပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက ပိုမို အသေးစိတ်ကျလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">စားသောက်ကြသည့်ပွဲက အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အိမ်ရှင်ရော ဧည့်သည်များပါ ပျော်ရွှင်ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် အိမ်ပြန်ခဲ့ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">မထွက်ခွာမီ ဖူရှောင်ကွမ်းက ဝဖြိုးပြီး လိမ္မော်ဝါရောင် အစေ့အဆန်များ ပါဝင်သော ဝိညာဉ်လူးများကို အလွယ်တကူ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တံခါးပိတ် မကျင့်ကြံမီက သူ ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်လူးများကို ရိတ်သိမ်းခဲ့ပြီး ကျူးယွင်နှင့် တခြားသူများကို ပေးကာ စပါးလှေ့ရန် ကူညီပေးပြီး ခိုဖူစားသောက်ဆိုင်တွင် သိမ်းဆည်းထားရန် တောင်းဆိုခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက ထိုဝိညာဉ်လူးများကို သုံးပုံ ခွဲရန် စီစဉ်ထားသည်။ တစ်ပုံက မျိုးစေ့အတွက်၊ တစ်ပုံက နေ့စဉ် စားသုံးရန်နှင့် တစ်ပုံက ဝိုင်ချက်ရန် ဖြစ်သည်။ အရသာက သေချာပေါက် ကောင်းမွန်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်လူးများကို မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက ရိုးရှင်းသော ကျန်းမာရေး ကျင့်စဉ် အချို့ကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ဝိုင်နံ့များ တထောင်းထောင်းနှင့်အတူ အိပ်စက်ရန် မြေအောက်ဂူထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆောင်းဦးလမင်းက ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ၎င်း၏ ကြည်လင်သော အလင်းရောင်က တောက်ပကာ သန့်စင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">လမင်း၏ အလင်းရောင်က ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်လေးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသောအခါ သူ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော အသားအရေမှ ခပ်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင် ဖြာထွက်လာသည်။ သူ၏ အိပ်မောကျနေသော မျက်နှာလေးက အေးချမ်းနေပြီး သူ၏ ဟန်ပန်ကလည်း တည်ငြိမ်နေကာ အခြားကမ္ဘာမှ နှင်ထုတ်ခံရသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်၊ အနောက်ဘက်ခြံဝင်း…</p> <p style="text-align:justify">ဝိုင်အရှိန်တက်လာသဖြင့် ကုန်းရန်ယန်က မှုန်ဝါးဝါးနှင့် မူးယစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"အဘိုး... ဒီနေ့ အဘိုးရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ အမူအကျင့်တွေကို တကယ့်ကို စော်ကားလိုက်တာပဲ... မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်းက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းလေ... အဘိုးက ဒီလောက်တောင် အောက်ကျို့နေမှတော့ ကျွန်တော်က သူ့ကို ဘယ်လို ဆက်ဆံရမလဲ... အဘိုးမှာ ဂုဏ်သိက္ခာ တစ်ဝက်လောက်တောင် မကျန်တော့ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">ဆိတ်မိစ္ဆာအိုကြီးက မူးယစ်ပြီး ရမ်းကားနေသော မြေးဖြစ်သူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စာအုပ်ကို ချထားကာ အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"အရင်တုန်းက ဒီအဘိုးကြီးက စာလိပ်တွေထဲမှာ ခေါင်းမြှုပ်ထားဖို့ပဲ သိခဲ့တယ်... လောကရဲ့ မြေမှုန်တွေအထက်မှာ နေထိုင်နေသလို၊ ငွေကြေးကို အမှိုက်လို သဘောထားပြီး သနားစရာကောင်းတဲ့ အောက်တန်းကျတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာဈေးတန်းမှာ နှစ်နှစ်ကျော်လောက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ နားလည်လာခဲ့ပြီ... ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ အခြေအနေပေါ် မူတည်တယ်... အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလာတဲ့အခါ မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်တာကို ဂုဏ်သိက္ခာလို့ ခေါ်တယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချတာကိုကျတော့ ဘဝလို့ ခေါ်တယ်... ကိုယ့်ရဲ့ မူဝါဒတွေကို မချိုးဖောက်သရွေ့ အောက်ကျို့တာက ရှက်စရာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"လှိမ့်ဆင်းနေတဲ့ လောကီကမ္ဘာကြီးနဲ့ သူ့ရဲ့ ကိစ္စရပ်ပေါင်းစုံက ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးအောင် ဖတ်လို့မရတဲ့၊ အပြည့်အဝ သင်ယူလို့မရတဲ့ တကယ့် စာအုပ်ကြီးပဲ... မြေး... မင်း ငါ့ဆီကနေ မသင်ယူသင့်ဘူး… စာတွေ ဖတ်ပြီး ခေတ်နောက်ကျတဲ့သူ တစ်ယောက် မဖြစ်စေနဲ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဘဝကတော့ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ... ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ မတူဘူး... မင်း ခရီးဝေး သွားနိုင်ဖို့အတွက် သင်ခန်းစာတွေကို သင်ယူရမယ်... တစ်နေ့ကျရင် မင်း မဟာမိစ္ဆာ တစ်ကောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့သက်တမ်းမှာ မင်း အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်တာ မြင်ရရင် ငါ သေပျော်ပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ဆိတ်မိစ္ဆာအိုကြီး၏ စကားလုံးတိုင်းက ရင်ဘတ်ထဲမှ လာခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကုန်းရန်ယန်မှာ ထိုစကားများကြောင့် ဆွံ့အသွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက မတ်တတ်ရပ်၍ အရိုအသေပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးရဲ့ လေးနက်တဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုတွေကို ရင်ထဲမှာ မှတ်သားထားပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သင်ပေးရကျိုးနပ်တဲ့ ကလေးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဆိတ်မိစ္ဆာအိုကြီးက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ခပ်ဖွဖွ သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းနဲ့ မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်းအကြောင်း ပြောရရင်တော့... အရင်က ဘယ်လို ဆက်ဆံခဲ့လဲ၊ နောင်လည်း အဲဒီအတိုင်း ဆက်ဆံသင့်တယ်... ငါတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် ဆက်ဆံရေးတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်... ငါတို့က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေလေ... တင်းကျပ်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ အချုပ်နှောင် မခံပါနဲ့...”</p> <p style="text-align:justify">“လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ နည်းလမ်းတွေထဲက အသုံးဝင်တာကို ယူပြီး အသုံးမဝင်တာကို စွန့်ပစ်လိုက်ပါ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြုမူနေထိုင်တာက ကိုယ့်နှလုံးသားကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ကုန်းရန်ယန်မှာ ရုတ်တရက် နားလည်သွား၏။ သူက နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေရင်း အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှု တစ်ခုထဲသို့ ခဏတာ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆိတ်မိစ္ဆာအိုကြီးက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save