Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">သူက ငါ့အဒေါ်ထက်တောင် ပိုတော်တယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ ယောင်လင်"</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မကို လင်းကျီလို့ ခေါ်လို့ ရပါတယ် မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ"</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ လင်းကျီ... ဒီအရာက အဆိပ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်ပါ... ဒါကို တောက်လောင်သရဲကြီး တစ်ကောင်ဆီကနေ ရရှိခဲ့တာပါ… ပြီးတော့ အဆိပ်ကို ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် အဆိပ်ကို နှစ်သက်တဲ့ ဓမ္မနယ်ပယ်က သတ္တဝါတွေ ကျင့်ကြံဖို့ သင့်တော်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">အဆိပ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ် ပါဝင်သော ဝါးစာလိပ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ချထားလိုက်ပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ကြောင်ကတိုးတွေကို မူးယစ်စေတဲ့ နံ့သာဘူးရဲ့ ဖော်စပ်နည်းပါ... ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုက အဲဒါကို အလွန် သဘောကျကြတယ်... လောကမှာ တစ်ခုတည်းသော ဖော်စပ်နည်းလို့ ကျွန်တော် မပြောရဲပေမဲ့ ယွီတောင်တန်း ခရိုင်သုံးခုနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ဒေသတွေမှာတော့ အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုတည်းပဲ ရှိနိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အကျိုးအမြတ်ကို လေးဆယ် ခြောက်ဆယ် ခွဲဝေယူဖို့အတွက် ဒီဖော်စပ်နည်းကို ထုံပေါက် အလုပ်ရုံနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ကျွန်တော် ကမ်းလှမ်းချင်ပါတယ်... မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ သဘောတူတယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား ဖော်စပ်နည်းကို ယူလို့ရပါတယ်... ကျွန်တော်က စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက် ဝိညာဉ်ပုံသွင်းခြင်း နည်းစနစ်နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ပဲ တောင်းဆိုတာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ဖော်စပ်နည်းကို စားပွဲပေါ်တွင် ချထားလိုက်ပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက ကြောင်ကတိုးတွေကို မူးယစ်စေတဲ့ နံ့သာဘူး တစ်ဘူးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကို စမ်းသပ်ဖို့ ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ တစ်ကောင်ကို ခင်ဗျား ရှာကြည့်လို့ ရပါတယ်... ပြီးရင် နံ့သာဘူးရဲ့ အာနိသင်က အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား ချက်ချင်း သိလာပါလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလောက် ရုပ်ချောတဲ့ မိစ္ဆာတွေက စရိုက်မကောင်းတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... မိစ္ဆာမိတ်ဆွေကို ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ် မယုံကြည်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်ဆေးအတည်ပြုဖို့တော့ လိုအပ်ပါသေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေက ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ဟူယောင်လင်က ဆက်လက် ယဉ်ကျေးမနေတော့ချေ။ အခြေအနေအရ သူမက မြေခွေးမိစ္ဆာလေး တစ်ကောင်ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ဘေးခန်းမှ ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာကို ဖိတ်ခေါ်လာရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာမှာ အရောင်သုံးမျိုးစပ် တောကြောင် တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး လူသားတစ်ပိုင်း အသွင်ပြောင်းထားကာ အနောက်ဘက်တွင် ကြောင်အမြီး တစ်ချောင်းသာ ကျန်ရှိပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောင်နားရွက် နှစ်ဖက် ရှိသည်။ မန်နေဂျာက ဖောင်းကား၊ ဖြူဝင်း၊ ဝဖြိုးနေပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင် ရှိ၏။</p> <p style="text-align:justify">အခန်းထဲတွင် အပြည့်အဝ အသွင်ပြောင်းထားသော မိစ္ဆာသခင် နှစ်ပါးကို မြင်သောအခါ ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာက ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ မန်နေဂျာက ရိုသေလေးစားပြီး ကြောက်ရွံ့နေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီမိစ္ဆာငယ်လေးက မိစ္ဆာသခင် နှစ်ပါးကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ကို ဘာများ ခိုင်းစရာ ရှိလို့လဲ မသိဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"မန်နေဂျာ မောင်မောင်... စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... ဒီသခင်က မင်းကို ပစ္စည်းတစ်ခု စမ်းသပ်ခိုင်းဖို့ ခေါ်လိုက်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာက အကြောက်တရားကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီမိစ္ဆာငယ်လေး သေရမယ်ဆိုရင်တောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ကြောက်လန့်နေသော ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာကို ကြည့်ရင်း ဟူယောင်လင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုစိတ်များ လင်းလက်သွားသည်။ သူမက နှစ်သိမ့်ပေးဟန်ဆောင်၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်အေးအေးထားပါ... မင်း အသက်မသေပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာ “…”</p> <p style="text-align:justify">ခင်ဗျား အဲလို မပြောရင် ပိုကောင်းဦးမယ်... အခု ကျွန်တော် ပိုတောင် ကြောက်သွားပြီ…</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က ထပ်မံ မရှင်းပြတော့ဘဲ ကြောင်ကတိုးတွေကို မူးယစ်စေတဲ့ နံ့သာဘူးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာက တုန်ရီနေသော လက်များဖြင့် နံ့သာဘူးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဟူယောင်လင်ကို တစ်ချက်၊ ထို့နောက် ဖူရှောင်ကွမ်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ကျေးဇူးပြုပြီး မိစ္ဆာသခင် နှစ်ပါး... ကျွန်တော့် မိသားစုကို သေချာ စောင့်ရှောက်ပေးပါနော်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားများနှင့်အတူ သေမင်းကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်သူ တစ်ယောက်၏ သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ဘူးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြောင်ကတိုးများကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည့် အနံ့တစ်ခုက သူ့ဆီသို့ လွင့်ပျံ့လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးခဲသွားပြီး သူ၏ နှာရည်များက ပြုတ်ကျလုဆဲဆဲ တွဲလွဲခိုနေကာ သူ၏ မျက်လုံးများက အဝိုင်းသား ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သေချာစွာ ထပ်မံ အနံ့ခံကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် တွဲကျနေသော အမြီးက ချက်ချင်း ထောင်မတ်သွားပြီး ဆံပင်များနှင့် ကပ်နေသော နားရွက်များကလည်း ချက်ချင်း ထောင်တက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာ၏ မျက်နှာက နီရဲသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ၏ အဆီများက တုန်ရီနေ၏။ အားပါးတရ အနံ့ခံနေရင်း သူက ပျော်ရွှင်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာသခင်ကြီး... ဒါက အတိအကျ ဘာလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား"</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က သူမ၏ လက်ချောင်းကို ခပ်ဖွဖွ ကွေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာ၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော နံ့သာဘူးက အလိုအလျောက် လွင့်ထွက်သွားပြီး စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ အဖုံးက ပြန်ပိတ်သွားပြီး အနံ့ကို လုံခြုံစွာ ပိတ်လှောင်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာမှာ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက သူ၏ အကြောက်တရားကိုပင် ခဏတာ မေ့လျော့သွားပြီး အလျင်စလို မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာသခင်ကြီးက ဒါကို ရောင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား... ဒီမိစ္ဆာငယ်လေးက အဲဒီအတွက် ပေးဝယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားများ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားပြီးနောက်မှသာ သူ မည်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို သတိရသွား၏။ သူက ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး အတားအဆီးမဲ့ တုန်ယင်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာ၏ ရိုင်းစိုင်းမှုကို အပြစ်မယူဘဲ ထိုနံ့သာဘူးအကြောင်း ယေဘုယျ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဤကြောက်တတ်သော ကြောင်ကတိုးကပင် နံ့သာဘူးကို တောင်းဆိုရဲလောက်အောင် သတ္တိမွေးပေးနိုင်ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအရာက တကယ့်ကို အလွန် ကောင်းမွန်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဟူယောင်လင်က ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာကို ထွက်သွားရန် လက်အင်္ကျီစကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။ အသုံးချပြီးနောက် သူ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်သော မြေခွေး မိစ္ဆာသခင်မကို ကြည့်ရင်း ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နာကြည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ ထွက်ခွာသွားစဉ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းတိုင်း အနောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းကတော့ အချိန်တစ်လျှောက်လုံး လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း ပြဇာတ်ကို ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်၏ နောက်ပြောင် ကျီစယ်မှုဖြစ်စေ၊ ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ မန်နေဂျာ၏ ရယ်စရာကောင်းသော တုံ့ပြန်မှုဖြစ်စေ သူက စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ဘဲ ကြောင်ကတိုးတွေကို မူးယစ်စေတဲ့ နံ့သာဘူးအပေါ် ပို၍ပင် ယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ အကြိမ်ကြိမ် ထုတ်လုပ် သန့်စင်ပြီးနောက် ဤနံ့သာဘူး၏ လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် အချိုးအစားများက အတော်လေး ပြီးပြည့်စုံနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို ဝိညာဉ်ဖော်စပ်နည်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့၏။ ၎င်းက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေနိုင်ရုံသာမက သိမ်မွေ့သော ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာယာမှုကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ပျော်ရွှင်နေသော အခြေအနေတွင် ဝိညာဉ်အာရုံကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က ထိုနံ့သာဘူးကို တင်ပြရာတွင် သူ ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်း၏ အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">သီးသန့်ခန်းအတွင်းတွင် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က ခွက်အောက်ခြေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော လက်ဖက်ရည်ကို ကြည့်လျက် မျက်လုံးလှန်ချင်စိတ်ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။ သူမက စဉ်းစားဆင်ခြင်စွာဖြင့် မြေခွေးမိစ္ဆာလေးကို ခေါ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် လက်ဖက်ရည် တစ်အိုး ထပ်ဖျော်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">မြေခွေးမိစ္ဆာလေး ပိတောက်က ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူက ထူးခြားဆန်းပြားသည့် အရာတစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ရမည့်အလား ဖူရှောင်ကွမ်းကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး တတွတ်တွတ် မရေရွတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"မယုံနိုင်စရာပဲ... ပထမဆုံး တစ်ယောက်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဘာကြောင်ငေးနေတာလဲ... မြန်မြန် သွားလေ"</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က ဆက်မကြည့်နိုင်တော့သဖြင့် သူ့ကို အလျင်စလို တိုက်တွန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ပိတောက်က လက်ဖက်ရည်အိုးကို ပိုက်ကာ သူ၏ ခြေတိုလေးများဖြင့် ကပျာကယာ ပြေးထွက်သွားပြီး သူ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူက ရိုက်မည်ကို ကြောက်သဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ တင်ပါးကြီးသည်ဟု အခြား မြေခွေးမိစ္ဆာလေးများ၏ နောက်ပြောင်ခြင်းကို သူ ထပ်မခံချင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီကလေးက လမ်းစဉ်ထဲကို ဝင်ရောက်လာတာ ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်... ကျွန်မ သူ့ကို အလိုလိုက်ထားတော့ သူက စည်းကမ်းမဲ့ စကားပြောနေတာပါ... အပြစ်မယူပါနဲ့ မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ... နောက်မှ သူ့ကို သေချာပေါက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်လေး ပြောတာ မမှားပါဘူး... လက်ဖက်ရည် တစ်အိုးလုံးကို ကုန်အောင်သောက်တဲ့ ပထမဆုံး မိစ္ဆာသခင်က ကျွန်တော် ဖြစ်လောက်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားက ဟူယောင်လင်ကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။ သူမရှေ့ရှိ တစ်နေ့တာပိုးမိစ္ဆာက အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် အလကား လက်ဖက်ရည် သောက်သည့် သူ၏ လုပ်ရပ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ရေဆာနေလို့ပါဟူသော ဆင်ခြေတစ်ခုခုကို ရှာလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူက ဤမျှ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော တည်ငြိမ်မှုမျိုးက သူမကိုပင် အနည်းငယ် လေးစားသွားစေ၏။</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာမိတ်ဆွေက အတော်လေး ပွင့်လင်းပြီး ရိုးသားတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"သိသွားခံရပြီးမှတော့ အမှန်အတိုင်း ပြောရတာပေါ့... အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဆင်ခြေရှာတာက ဟန်ဆောင်ရာကျလွန်းတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်... နောက်မှ အဲဒီကောင်လေးကို နောက်ထပ် နှစ်ချက်လောက် ထပ်ရိုက်လိုက်ဦးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ညင်ညင်သာသာ လုပ်ဖို့တော့ မှတ်ထားပါ မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ... သေလုမျောပါး ရိုက်ရုံလောက်ဆို ရပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာမိတ်ဆွေက သေချာပေါက် ယဉ်ကျေးမနေဘူးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်သာ ယဉ်ကျေးနေရင် လက်ဖက်ရည် တစ်အိုးလုံး ကုန်အောင် သောက်နိုင်ပါ့မလား"</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာနှစ်ကောင်က ထိုနံ့သာဘူး ကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန် အလျင်စလို မဖြစ်ကြချေ။ သူတို့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုကြပြီး လေထုက တဖြည်းဖြည်း သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း တံခါးဝသို့ လက်ဖက်ရည်အိုး သယ်လာသည့် ပိတောက်ကတော့ သူ၏ စိတ်အခြေအနေ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ဆိုးရွားသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နစ်နာမှုကြောင့် သူ ငိုချင်စိတ် ပေါက်သွားပြီး သူ့တင်ပါးအတွက် ရင်နာသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">"အပြင်မှာ လူအကြီးကြီးလို ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ... အထဲဝင်ခဲ့"</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်၏ ဆူပူသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပိတောက်က အခန်းထဲသို့ လေးကန်စွာ ဝင်လာပြီး ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို ရိုသေလေးစားစွာ တည်ခင်းပေးကာ ဖူရှောင်ကွမ်းကို သနားစရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျလျက် ထွက်သွားသည်။ သူက တံခါးပိတ်ရန်လည်း မမေ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">လက်ဖက်ရည် ရနံ့နှင့်အတူ မိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ စကားဝိုင်းက အဓိက အကြောင်းအရာဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီနံ့သာဘူးနဲ့ ပတ်သက်လို့ မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ ဘယ်လို ထင်လဲ"</p> <p style="text-align:justify">"မဆိုးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ရောင်းဖို့ ငါ့မြေခွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကွန်ရက်တွေကို အသုံးပြုချင်နေမှတော့ ရှင့်ရဲ့ ရိုးသားမှုက နည်းနည်း ပိုပြီး ခိုင်မာသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လောက်ဆို သင့်တော်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ကိုးဆယ် တစ်ဆယ် ခွဲရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... ငါ့မြေခွေးမျိုးနွယ်စုက ထုတ်လုပ်ရေးနဲ့ အရောင်းပိုင်းကို တာဝန်ယူမယ်... ရှင်က ဖော်စပ်နည်း တစ်ခုပဲ ပေးပြီး အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ပြီး ငါတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အသီးအပွင့်တွေကို ခံစားနိုင်တယ်... အဲဒါက အတော်လေး များနေပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"ခုနစ်ဆယ် သုံးဆယ် လုပ်ကြရအောင်"</p> <p style="text-align:justify">"မရဘူး... ရှစ်ဆယ် နှစ်ဆယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... ရှစ်ဆယ် နှစ်ဆယ်ပဲ ထားလိုက်ကြစို့"</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင် “…”</p> <p style="text-align:justify">သူမ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">"ရှင်က အစကတည်းက ရှစ်ဆယ် နှစ်ဆယ် ခွဲဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား"</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားက အရင် စပြောတာလေ... သဘာဝကျကျပဲ ကျွန်တော်က ပိုရလေ ပိုကောင်းလေပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင် “...”</p> <p style="text-align:justify">သူမက ပါးနပ်သော်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်း၏ ထောင်ချောက်ထဲကို တကယ် ဝင်သွားခဲ့မိပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">တစ်ခဏအကြာတွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက် ဝိညာဉ်ပုံသွင်းခြင်း နည်းစနစ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ထုံပေါက် အလုပ်ရုံ အဝင်ဝတွင် အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသော ထိုငွေရောင် ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ပိတောက်က သူ့ထက် သုံးဆခန့် အရပ်ရှည်သော ဟူယောင်လင်ကို နားမလည်နိုင်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဒေါ်... ဘာလို့ ဒီမိစ္ဆာသခင်ကို တိမ်လွှာ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် နှစ်ကျပ်သား ပေးလိုက်ရတာလဲ... တတိယဦးလေးက အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုတာတောင် အဒေါ်က နည်းနည်းလေးမှ မပေးရက်ခဲ့ဘူးလေ... အရင်တုန်းက ထုံပေါက် အလုပ်ရုံကို လာဖူးတဲ့ တခြား မိစ္ဆာသခင်တွေကိုလည်း အဒေါ် မပေးခဲ့ဘူးမလား"</p> <p style="text-align:justify">"သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ် ဦးလေးလေးများ ဖြစ်နေမလား"</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်က ဝတုတ်တုတ် မြေခွေးလေး၏ နဖူးကို ခပ်ဖွဖွ တောက်လျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ပေါက်ကရတွေ ပြောမနေနဲ့... ငါလို မြေခွေးတစ်ကောင်က ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို ဘယ်လိုလုပ် သဘောကျနိုင်မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">အဝေးသို့ ရောက်သွားသော ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း သူမက ခံစားချက် အပြည့်ဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး တော်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ပိုးကောင်တစ်ကောင်က သားရဲတစ်ကောင်ထက် ဘယ်လိုလုပ် ပိုတော်နိုင်မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"လောကကြီးက ကျယ်ဝန်းပြီး အံ့သြစရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ... ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ... အမြဲတမ်း ထူးခြားတဲ့ သတ္တဝါတချို့ ရှိနေတတ်တာပဲလေ"</p> <p style="text-align:justify">ပိတောက်က တစ်ချို့တစ်ဝက်သာ နားလည်၏။ အစက်လေး တစ်စက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဒေါ်... အဒေါ်က သတင်းကို စောစောကတည်းက ရထားပြီး ဒီတစ်နေ့တာပိုးမိစ္ဆာရဲ့ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို သိထားလျက်နဲ့ ဘာလို့ အစက သူ့ကို မသိချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ကြီးလာမှပဲ နားလည်နိုင်မယ့် ကိစ္စတချို့ ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို အခန်းထဲမှာတုန်းကတော့ ပြားဝက်လေးကအစ ဈေးဆစ်နေပြီး နောက်ကျတော့ ဘာလို့ လက်ဖက်ခြောက်တွေကို ရက်ရက်ရောရော ပေးလိုက်ရတာလဲ... အဲဒါက ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်မနေဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါက သီးခြား ကိစ္စနှစ်ခုလေ"</p> <p style="text-align:justify">"အဒေါ်က ညှို့ဓာတ် နည်းစနစ်ကိုတောင် သုံးလိုက်သေးတယ်မလား... ကျွန်တော် အနံ့ရလိုက်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သူက အဲဒီထဲ မကျွံဝင်သွားအောင် ရှောင်နိုင်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါကြောင့် သူက အဒေါ်ထက် ပိုတော်တာလား"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါက ရှုထောင့် တစ်ခုတည်းကပဲ ကြည့်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify">"အဒေါ်..."</p> <p style="text-align:justify">"တော်တော့... မင်း စကားတွေ သိပ်များနေပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"နောက်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခုပါ... အဒေါ် ကျွန်တော့်ကို တကယ် ရိုက်မှာလား"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဆက်ပြောနေရင် တကယ် ရိုက်မှာ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ရိုက်တယ်လို့ မခေါ်ဘူး… လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုလို့ ခေါ်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ပိတောက်မှာ ထိုစကားကို ကြားလျှင် အလွန် ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် သူ၏ ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်ထားလိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဟူယောင်လင်နှင့် သူမ၏ တူဖြစ်သူတို့ကြားမှ စကားပြောဆိုမှုကို ဖူရှောင်ကွမ်း လုံးဝ မသိခဲ့ချေ။ သူ ရရှိခဲ့သော တိမ်လွှာ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် နှစ်ကျပ်သားကို တွေးမိပြီး သူ၏ စိတ်အခြေအနေက သာယာနေ၏။ မြေခွေးမိစ္ဆာများနှင့် ပတ်သက်သော လမ်းကြောင်းက ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမျိုးနွယ်စုက ရှေးခေတ်မှသည် ယနေ့တိုင်အောင် အမွေအနှစ်များကို လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ကြောင်ကတိုးတွေကို မူးယစ်စေတဲ့ နံ့သာဘူးကို တွေးမိသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းတွင် နောင်တရစရာ မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ယွီတောင်တန်းရှိ ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ အရေအတွက်က အကန့်အသတ် ရှိသည်။ မဟာယုံ မင်းဆက် တစ်ခုလုံးရှိ များပြားလှသော ကြောင်ကတိုးမိစ္ဆာ အရေအတွက်နှင့် မည်ကဲ့သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ စီးပွားရေးက မဟာယုံ မင်းဆက် တစ်ဝက်ခန့်အထိ ကျယ်ပြန့်သည်ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမို ပြောသည်ကို သူ ကြားဖူး၏။ သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းအားဖြင့် သူက နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ရရှိမည် ဆိုလျှင်တောင် ယွီတောင်တန်းတွင် ပိတ်မိနေသည်ထက် ပိုမို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင်အတွက်လည်း များစွာ ပင်ပန်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် ဤသည်က ငါးကြီးကြီးဖမ်းရန် လိုင်းရှည်ရှည် ချထားခြင်းဟု သူ ခေါ်ဆိုသည့် အရာဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက သာယာပြီး အဆက်အသွယ်များ တိုးပွားလာကာ ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်စွာ တည်ဆောက်ပြီးသွားပါက အနာဂတ်တွင် လိုအပ်ချက်များ ရှိလာသည့်အခါ သူ သက်တောင့်သက်သာ မေးမြန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုက ပိုမို အားထုတ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို လျှော့ဈေးပင် ပေးကောင်း ပေးလာနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ထိုညှို့ဓာတ် နည်းစနစ်ကလည်း ရှိသေးသည်။ ထိုနည်းစနစ်က နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်ပါအောင်ပင် တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှ၏။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်အာရုံကသာ အနည်းငယ် မသာလွန်ခဲ့ပါက သူ တကယ် အရှုံးပေးမိသွားနိုင်ပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။ အနာဂတ်တွင် မြေခွေးများနှင့် ဆက်ဆံရာ၌ သူ ပို၍ သတိထားရမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက ကွေ့ယွမ် သက်တမ်းတိုး သိုင်းကျင့်စဉ်ကို တွေးလိုက်မိသည်။ စျေးနှုန်းက စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက် ဝိညာဉ်ပုံသွင်းခြင်း နည်းစနစ်ထက် အများကြီး ပိုစျေးကြီး၏။ လောလောဆယ်တွင် သူ မတတ်နိုင်သေးသဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြင်ဆင်ရန် အိမ်ပြန်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save