Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 5</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆိုက်ရောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်းမူလင်းက ရုတ်တရက် ရတနာတစ်ခု လာပေးတာကို ဂျူဟွာ မအံ့ဩမိပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ပထမအချက်က သူဟာ ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ တပ်မဟာကို ဦးဆောင်ရမယ့် သေနာပတိချုပ်ပါ/ ချင်းမူလင်းအနေနဲ့ သူ့အမိန့်ကို အတော်ကြာအောင် နာခံရမှာပါ။ အရင်ကဆိုရင်တော့ သူမဟာ လေလွင့်တိမ်တိုက်၊ ကျွမ်းရွှေဖင်ချိုးတို့နဲ့ ပေါင်းပြီး ဂျူဟွာကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီနှစ်ယောက်က ထွက်ပြေးသွားကြပါပြီ။ သူတို့ ပြန်လာရင်တောင် ကိုယ့်အသက်ကိုယ် ဘေးကင်းဖို့တောင် မနည်းကြိုးစားရမှာဖြစ်လို့ ဂျူဟွာကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ဂျူဟွာ အခုထုတ်ပြလိုက်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ကျွမ်းရွှေကလန်ဝင် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့်လည်း သူမအနေနဲ့ မိတ်ဖွဲ့ထားဖို့ တန်နေပါပြီ။ ထူးခြားတဲ့ မှော်ရတနာတစ်ခု ပေးလိုက်တာက သူမအတွက်တော့ အသေးအဖွဲကိစ္စပါ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ဒါကို နားလည်တာကြောင့် ချင်းမူလင်းပေးတဲ့ ရတနာကို တွေဝေမနေဘဲ လက်ခံလိုက်တာပါ။ သူသာ လက်မခံရင် ချင်းမူလင်း စိတ်မအေးဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ချင်းမူလင်း ပေးလိုက်တဲ့ မှော်ရတနာကနေ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခုဆီ ဦးတည်သွားလိမ့်မယ်လို့တော့ ဂျူဟွာ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ချင်းမူလင်းကို စကားအနည်းငယ်ပြောပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဂျူဟွာဟာ ပြာလဲ့လဲ့ကျောက်စိမ်းတုံးလေးကို ထုတ်ယူပြီး အသာအယာ ပွတ်သပ်ကြည့်ပါတယ်။ ကျောက်စိမ်းဆီက နူးညံ့တဲ့ အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဟာ တကယ်ပဲ အားအင်ပြည့်ဖြိုးလာသလို ဂျူဟွာ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ အစောပိုင်းက ဂျူဟွာ့မျက်နှာကို ပြောင်းလဲသွားစေတာက ဒီကျောက်စိမ်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဖြည့်ပေးတဲ့ စွမ်းအင်ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်က ဂျူဟွာ ကျောက်စိမ်းကို ထိလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဝဲဂယက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ အလင်းစ ၇ ခု၊ ၈ ခုလောက်ကို ဂျူဟွာရဲ့ ဝိညာဉ်က စုပ်ယူလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုး အရင်ကလည်း ဖြစ်ဖူးပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ပါရမီတွေ အခုလို ထူးထူးခြားခြား ကောင်းမွန်လာတာဟာ သူ့ဝိညာဉ်က အဲဒီထူးဆန်းတဲ့ အလင်းစတွေကို စုပ်ယူခဲ့လို့ပဲလို့ ဂျူဟွာ တစ်ချိန်က သံသယရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့ လက်ရှိပါရမီက ဘယ်လောက်တောင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသလဲဆိုတာ ဂျူဟွာ အသိဆုံးပါ။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လာရင် သူ ဘယ်တော့မှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက ဂျူဟွာ အဲဒီကျောက်စိမ်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ပေမဲ့ ဘာထူးခြားမှုမှ ရှာမတွေ့ပါဘူး။ ဒါဟာ သာမန် မှော်ရတနာတစ်ခုပါပဲ။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို တခြားနည်းလမ်းနဲ့ စမ်းကြည့်ရမှာပေါ့။”</p> <p>ဂျူဟွာက တစ်ယောက်တည်း စဉ်းစားရင်း ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။ နောက်တဒင်္ဂမှာတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေ  ဖြာထွက်လာခဲ့ပါပြီ။</p> <p>ဂျူဟွာ့လက်ပေါ်မှာ နတ်ဘုရားမှော်သင်္ကေတတွေပေါ်လာပြီး ကျောက်စိမ်းကို အားကုန် ညှစ်ချလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ တောက်ပသော အနီရောင်ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးဆင့်ကျင့်စဉ်ဟာ အဆင့် ၁၃ အထိ ရောက်နေပြီဖြစ်လို့ မူလတာအို သူတော်စင်အဆင့် ဖင်းဂေါ့ကြီးတစ်ဦးနဲ့ အဆင့်ချင်း တူပါတယ်။ သူ့ရဲ့ လက်ညှစ်အားက ကြောက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းရဲ့ အဆင့်က မမြင့်လှသလို အကာအကွယ်တွေလည်း မရှိနေပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဂျူဟွာ အားစိုက်လိုက်တာနဲ့ ကျောက်စိမ်းမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အက်ကြောင်းတွေ အများကြီး ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖောက် ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ကျောက်စိမ်းဟာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဂျူဟွာရဲ့ ဝိညာဉ်ထဲမှာ ဝဲဂယက်တစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာပြီး အလင်းစ ၁၀ ခုကျော်ကို ထပ်မံ စုပ်ယူလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပြီ... ဒီအလင်းစတွေက ကျောက်စိမ်းမှော်ရတနာနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ဒီရတနာကို သန့်စင်ဖို့ သုံးခဲ့တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း တွေကနေ လာတာပဲ။ ဒါကို ဘယ်လိုပစ္စည်းတွေနဲ့ လုပ်ထားတာလဲဆိုတာပဲ ငါမသိတာ။”</p> <p>ဂျူဟွာက သူ့လက်ထဲက ကျောက်စိမ်းအပိုင်းအစတွေကို ကြည့်ရင်း အတွေးပေါင်းများစွာ တွေးနေမိပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ချင်းမူလင်း ပြောတာတော့ ဒီကျောက်စိမ်းက အကုသိုလ်အလွန်ကြီးတဲ့ တန်ခိုးရှင်တစ်ယောက်ဆီက ရတာတဲ့။ ဒီအလင်းစတွေက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတော့... ဒါဆိုရင်...”</p> <p>ဂျူဟွာ တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသလိုမျိုး မျက်လုံးတွေ ထူးထူးခြားခြား တောက်ပသွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>တန်ခိုးရှင် အများအပြားဟာ ပိုမြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့နဲ့ ပိုစွမ်းအားကြီးတဲ့ မှော်ရတနာတွေ ရဖို့အတွက် သာမန်လူသားတွေကို အများအပြား သတ်ဖြတ်တတ်ကြပါတယ်။ အဲဒီလိုလူမျိုးတွေမှာ အကုသိုလ်တွေ အလွန်ကြီးမားတတ်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ လူသားတွေကို သတ်ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်း နှစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်။ တစ်ခုက လူသားတွေရဲ့ ဝိညာဉ် (Souls) အတွက်၊ နောက်တစ်ခုက လူသားတွေရဲ့ အသက်သွေးအမြုတေအတွက်ပါ။</p> <p> </p> <p>အခု ဒီအလင်းစတွေက ဝိညာဉ်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတာကြောင့် ဒီကျောက်စိမ်းကို သန့်စင်တဲ့နေရာမှာ လူသားပေါင်းများစွာရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို အသုံးပြုထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ဂျူဟွာ သံသယဝင်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ အဲဒါသာ အမှန်ဆိုရင်တော့ ငါ ထားလိုက်ပါတော့မယ်”</p> <p>ဂျူဟွာ ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။ သူဟာ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်နဲ့တော့ လူသားတွေကို သတ်ဖြတ်မယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ သူ့ခန့်မှန်းချက် မှန်နေခဲ့ရင်တောင် သူ ဒါကို လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလို့ပါ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ အတွေးထဲ နစ်ဝင်နေတုန်းမှာတင် စစ်သင်္ဘောကြီးဟာ ကီလိုမီတာ ပေါင်းသောင်းချီ ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဆောင်းဦးတောင်ကုန်း ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးရဲ့ အစပ်ကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ ဂျူဟွာက သင်္ဘောကို ရပ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သူဟာ ဆက်သွယ်ရေး တံဆိပ်တော်ကို ထုတ်ပြီး မှော်စွမ်းအား အနည်းငယ် ထည့်သွင်းလိုက်ပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ စစ်သည်တစ်ဖွဲ့ အနားကို ရောက်လာပါပြီ။</p> <p> </p> <p>“အရှေ့က ကျွမ်းရွှေကလန်က မိတ်ဆွေတွေလား”</p> <p>ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်တော်က အဝေးကနေ လှမ်းမေးပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ကျွမ်းရွှေကလန်ဟာ ရှအင်ပါရီယာ ပြည့်ရှင်ရဲ့ အမိန့်တော်အရ ဖင်းဂေါ့တွေကို လာရောက်နှိမ်နင်းတာ ဖြစ်တယ်။ ငါကတော့ သေနာပတိ ကျွမ်းရွှေဂျူဟွာပဲ။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ”</p> <p>ဂျူဟွာက ကျယ်လောင်စွာ ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်က မိုးနဂါးတပ်မဟာ (မိုးနဂါး တပ်မဟာ)က ကျာမူပါ။ ကျွမ်းရွှေကလန်က ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ကြိုဆိုဖို့ ပန်းကိုးပွင့် အင်မော်တယ်က ကျွန်တော့်ကို အထူးတာဝန်ပေးလိုက်တာပါ”</p> <p> စစ်သည်တော်က ဖြေလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>“သက်သေရှိလား”</p> <p>“ရှိပါတယ်။”</p> <p>အဲဒီစစ်သည်က အဝေးကနေ တံဆိပ်တော် တစ်ခုကို လှမ်းပစ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဂျူဟွာက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းပြီး တံဆိပ်တော်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>တံဆိပ်တော်ပေါ်မှာ ကျောဘက်မှာ အတောင်ပံနှစ်ဖက်ပါတဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ နဂါးပုံပါရှိပါတယ်။ ဂျူဟွာ ခဏလောက် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ဒါဟာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဓားတန်ခိုးရှင်၏ ဒဏ္ဍာရီ ထဲမှာတော့ မိုးနဂါး အစောင့်အရှောက်တွေဟာ မဟာရှ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးအပေါ် အာဏာစက်ကွင်း လွှမ်းခြုံပြီးသွားခဲ့ပါပြီ။ သူတို့တွေ့ အင်အားအကြီးမားဆုံးပါပဲ။ ဂျိနင်ထဲက သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေအရတော့ မိုးနဂါး အစောင့်အရှောက်တွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ရှအင်ပါရီယာ ပြည့်ရှင်က မဟာရှကမ္ဘာကြီးကို နယ်မြေကြီး ၃,၆၀၀ ခွဲပြီး မြို့တော်ကြီးတွေ တည်ထောင်ပြီးမှ ပေါ်လာတာပါ။</p> <p> </p> <p>အခုအချိန်မှာတော့ မိုးနဂါး အစောင့်အရှောက်တွေ မပေါ်သေးဘဲ မိုးနဂါးတပ်မဟာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ မိုးနဂါးတပ်မဟာဟာ လက်ရှိ မဟာရှကမ္ဘာမှာ အင်အားအကြီးဆုံး တပ်မဟာကြီးဖြစ်ပြီး ရှအင်ပါရီယာ ပြည့်ရှင်အတွက် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ပေးခဲ့တာပါ။</p> <p> </p> <p>ဒီတပ်မဟာရဲ့ အမာခံတွေက ရှမန်ကလန်က တပည့်တွေဖြစ်ပြီး တခြားကလန်တွေက ပူးပေါင်းထားကြသူတွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်။ မိုးနဂါးတပ်မဟာ တည်ထောင်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်လို့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အင်အားကလည်း ပိုကြီးမားလာပါတယ်။ နောင်မှာ မိုးနဂါး အစောင့်အရှောက်တွေ လို ဧရာမ အဖွဲ့အစည်းကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>တံဆိပ်တော်က အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သိရပြီးနောက် ဂျူဟွာက ကျာမူဆီ ပြန်ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် တာအိုရောင်းရင်း ကျာမူ... လမ်းပြပေးပါဦး”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ။”</p> <p> </p> <p>ကျာမူက စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ မိုးနဂါးတပ်မဟာအနေနဲ့ ရှေ့ကနေ ဦးဆောင် ပျံသန်းသွားပါတယ်။ ဂျူဟွာလည်း စစ်သင်္ဘောကြီးကို သူတို့နောက်ကနေ အမြန် လိုက်ပါမောင်းနှင်စေလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ခဏလောက် ပျံသန်းပြီးတဲ့နောက် အဝေးမှာ တန်းစီနေတဲ့ စစ်စခန်းတွေကို မြင်လိုက်ရပါပြီ။ အနားကို မရောက်သေးပေမဲ့ စစ်စခန်းတွေ ပတ်ပတ်လည်မှာ ချထားတဲ့ ၀င်္ကပါ အတားအဆီးတွေကို ဂျူဟွာ ခံစားမိနေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ယောက်တောင်မှ ဒီအတားအဆီးတွေကို ဇွတ်တိုးဝင်မယ်ဆိုရင် အတော် ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်တာပဲ”</p> <p>အတွေးတစ်ခု ဂျူဟွာ့ခေါင်းထဲ ဝင်လာပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ စစ်သင်္ဘောကြီးဟာ အဲဒီ အတားအဆီးတွေနား ရောက်လာပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ကျာမူရဲ့ အချက်ပြမှုအရ ဂျူဟွာက ဆက်သွယ်ရေး တံဆိပ်တော်ကို ထုတ်ပြပြီး သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို သက်သေပြလိုက်ပါတယ်။ ကျွမ်းရွှေကလန် ရောက်လာပြီဆိုတာ သိတာနဲ့ အတားအဆီးတွေကို တာဝန်ယူထားတဲ့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်က ဂျူဟွာတို့အဖွဲ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူပဲ ပေးဝင်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်မှာပဲ ကျာမူဟာ လူတိုင်းကို စစ်စခန်းရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာဆီ ခေါ်သွားပါတယ်။</p> <p>“တာအိုရောင်းရင်း ဂျူဟွာ။ တခြားကလန်တွေ မရောက်သေးဘူး။ အခုလောလောဆယ်တော့ ကျွမ်းရွှေကလန်ကလူတွေ ဒီမှာပဲ ရက်အနည်းငယ် နားနေကြပါ။ တစ်ခုခုလိုရင် ကျွန်တော့်ကို လာရှာလို့ ရပါတယ်”</p> <p> ကျာမူက ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>“တခြားကလန်တွေ မရောက်သေးဘူး ဟုတ်လား”</p> <p>ဂျူဟွာ ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p>“ငါတို့ ကျွမ်းရွှေကလန်ဟာ လေပြင်းတစ်ထောင် တောင်ကြား မှာ ဖင်းဂေါ့တွေရဲ့ အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်တာကို ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီထဲမှာ မြေကမ္ဘာ ဖင်းဂေါ့ တစ်ဦးတောင် ပါသေးတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ကျာမူက အံ့ဩတကြီးနဲ့ ဖြတ်မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p>“တကယ်ကြီးလား”</p> <p> </p> <p>“ဒါက လိမ်စရာမှ မဟုတ်တာ”</p> <p>ဂျူဟွာက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save