လူတိုင်းဟာ စခန်းအပြင်ဘက်က ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုဆီကို ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။ ပန်းကိုးပွင့် အင်မော်တယ်က လက်မအနည်းငယ်သာ ရှည်လျားတဲ့ သစ်သားတုံးလေးတစ်တုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပစ်ချလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီသစ်သားတုံးဟာ လေထဲမှာတင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး ခဏချင်းမှာတင် အမြင့်ပေ တစ်ထောင်ခန့်ရှိတဲ့ သစ်သားတိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။
“တာအိုရောင်းရင်းတို့... စိတ်ကြိုက်သာ စမ်းသပ်နိုင်ပါတယ်”
ပန်းကိုးပွင့် အင်မော်တယ်က ပြုံးရွှင်စွာ ဆိုလိုက်ပါတယ်။
လူတိုင်းဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပါတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ရှေ့ထွက်ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ လူအုပ်နောက်ကနေ ရုတ်တရက် ရယ်မောသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါပြီ။
“ဟားဟားဟား... ဘယ်သူမှ ရှေ့မထွက်ရဲဘူးဆိုရင်တော့ ငါ စန်းရှန်းပဲ အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့”
ရယ်မောသံနဲ့အတူ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်တန်းကြီးပုံ တက်တူးတွေ ထိုးထားတဲ့ လူသန်ကြီးဟာ လူအုပ်ကို တိုးဝှေ့ပြီး ရှေ့ကို လှမ်းထွက်လာပါတယ်။
“စန်းရှန်းက အရင်သွားမလို့လား...”
“တာအိုရောင်းရင်း စန်းရှန်းက ပထမဆုံးပေါ့...”
“ဒါကတော့...”
အဲဒီလူသန်ကြီးကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ ရှေ့ထွက်ဖို့ ပြင်နေကြတဲ့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် အချို့ဟာ ချက်ချင်းပဲ နောက်ဆုတ်သွားကြပါတယ်။ တကယ်တော့ အဲဒီနောက်ဆုတ်သွားတဲ့လူတွေဟာ ပန်းကိုးပွင့် အင်မော်တယ် ခွဲဝေပေးထားတဲ့ လမ်းကြောင်း ၃ ခုထဲမှာ စန်းရှန်းနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း ကျနေသူတွေဖြစ်နေတာ တွေ့ရမှာပါ။
“တာအိုရောင်းရင်း ပန်းကိုးပွင့်... မင်းရဲ့ သစ်သားတုံးက ဘယ်လောက်တောင် မာမလဲဆိုတာ ငါ စမ်းကြည့်ပါရစေဦး” ၃
လူသန်ကြီးက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူ့ရဲ့လက်ထဲမှာ သူ့ထက်တောင် ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်ဟာ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပါတယ်။
“ဟမ့်...”
စန်းရှန်းက အသံနိမ့်နိမ့်နဲ့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က တောင်တန်းပုံ တက်တူးတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ တောက်ပလင်းထိန်သွားပြီး စန်းရှန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာလည်း ပေတစ်သောင်း နီးပါးအထိ ကြီးမားထွားကြိုင်းသွားပါတော့တယ်။
“ကွဲစမ်း...”
စန်းရှန်းက ပုဆိန်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ အင်ကုန်ရုန်းကုန် လွှဲရိုက်လိုက်ပါတယ်။
ဝုန်း…
လျှပ်တပြက်အတွင်းမှာပဲ ပုဆိန်ကြီးဟာ သစ်သားတိုင်ကြီးဆီကို ကျရောက်သွားပါတယ်။ သစ်သားတိုင်ရဲ့ အောက်ခြေကနေ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး သစ်သားတိုင်ကို မလှုပ်မယှက်ဖြစ်အောင် ထိန်းထားပေးပါတယ်။ ပုဆိန်ရိုက်ချက် ကျရောက်သွားပြီးနောက် သစ်သားတိုင်ကြီးရဲ့ တည်နေရာကတော့ ပြောင်းလဲမသွားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သစ်သားတိုင်ပေါ်မှာတော့ ၇ လက်မ၊ ၈ လက်မလောက် နက်တဲ့ ပုဆိန်ရာကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။
အမြင့်ပေ တစ်ထောင်ရှိတဲ့ သစ်တိုင်ကြီးအတွက်တော့ ၇ လက်မ၊ ၈ လက်မ အနက်ဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်သလိုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာဟာ သေးငယ်တယ်ဆိုပေမယ့်လည်း စန်းရှန်းရဲ့ ပုဆိန်ချက် ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်သလဲဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသံသယမဖြစ်ရဲပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ပုဆိန်နဲ့ သစ်တိုင် ထိတွေ့မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ တုန်ခါမှု အရှိန်အဝါကြောင့်တင် ဘေးက ကြည့်နေတဲ့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေဟာ မျက်နှာပျက်သွားကြလို့ပါပဲ။
စန်းရှန်းဟာ သစ်သားတိုင်ကို သေသေချာချာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့ ပုဆိန်ကြီးကို ပြန်သိမ်းကာ သာမန်အရွယ်အစားအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပါတယ်။
“တာအိုရောင်းရင်း ပန်းကိုးပွင့်ရဲ့ သစ်သားတုံးက တကယ်ကို မာတာပဲ။ ငါ စန်းရှန်း လေးစားသွားပြီ”
လူသန်ကြီးက လက်သီးနှစ်ဖက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
“တာအိုရောင်းရင်း စန်းရှန်းရဲ့ နတ်ဘုရားသိုင်းပညာ က တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းပါတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ တပ်မဟာကိုတော့ မင်းပဲ ဦးဆောင်ရတော့မယ် ထင်တယ်” ပန်းကိုးပွင့် အင်မော်တယ်က ပြုံးရင်း ဆိုပါတယ်။
“တာအိုရောင်းရင်းကလည်း ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ။ ဒါကို ပြောဖို့က အခုတော့ စောလွန်းပါသေးတယ်”
စန်းရှန်းက စကားအရ နှိမ့်ချပြောဆိုနေတာ ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အမူအရာနဲ့ အပြုအမူတွေကတော့ ပန်းကိုးပွင့် အင်မော်တယ်ရဲ့ စကားကို အတော်လေး သဘောကျနေပုံရပါတယ်။
ဂျူဟွာဟာ ဒါကို အဝေးကနေ ကြည့်နေရင်း သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့ဩရိပ်တွေ ယှက်သန်းလာပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ကလန်ပေါင်းစုံက သေနာပတိတွေဟာ များသောအားဖြင့် လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် တွေပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီ စန်းရှန်းကတော့ ဖင်းဂေါ့ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်ပြီး မြေကမ္ဘာ အဆင့်ကို ရောက်နေသူ ဖြစ်နေပါပြီ။
ဒါပေမဲ့ စန်းရှန်းဟာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖင်းဂေါ့လို့ ဆိုရပေမယ့် ဆောင်းဦးတောင်တန်းထဲက ဖင်းဂေါ့တွေနဲ့တော့ မတူပါဘူး။ ဖင်းဂေါ့ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့ လူသားတွေဟာ အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို မကျင့်ကြံနိုင်ရင် သဘာဝက မွေးဖွားပေးလိုက်တဲ့ နဂိုမူလ ဖင်းဂေါ့တွေကို တူညီတဲ့အဆင့်မှာ မယှဉ်နိုင်ကြပါဘူး။ အကြောင်းရင်းကတော့ ရိုးရိုးဖင်းဂေါ့ကျင့်စဉ်တွေဟာ မပြည့်စုံတာကြောင့် အားနည်းချက်တွေ အမြဲရှိနေလို့ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ အမြင့်ဆုံး ဖင်းဂေါ့ကျင့်စဉ်တွေဟာ အစွမ်းထက်သလောက် ကျင့်ကြံရတာ အလွန်ခက်ခဲပါတယ်။ ဥပမာ - ဂျူဟွာ အခု ကျင့်ကြံနေတဲ့ တောက်ပသောအနီရောင် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးဆင့်ကျင့်စဉ်လိုမျိုးပေါ့။ ဓားတန်ခိုးရှင်၏ ဒဏ္ဍာရီ ထဲက ဖော်ပြချက်အရ မူရင်းဂျူဟွာဟာ နှစ်ပေါင်း သန်းချီ အသက်ရှင်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဖင်းဂေါ့အဆင့်ဟာ မူလတာအို ဖင်းဂေါ့ အဆင့်မှာတင် ရပ်တန့်နေခဲ့တာပါ။ ဒါကိုကြည့်ရင် ဒီလို အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်တွေက ဘယ်လောက်ခက်ခဲတယ်ဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း စန်းရှန်းဟာ သဘာဝက မွေးဖွားလာတဲ့ ဖင်းဂေါ့တွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုပေမယ့် သူဟာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖင်းဂေါ့တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပါ။ လောကသုံးပါးထဲမှာ ဖင်းဂေါ့ကျင့်စဉ်ဟာ ကီလမ်းစဉ်ကို အစကတည်းက ဖိနှိပ်ထားတာဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်လေလေ အဲဒီကွာခြားချက်က ပိုသိသာလေလေပါပဲ။ မြေကမ္ဘာအဆင့်မှာဆိုရင် သာမန် လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေနဲ့ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တွေဟာ ဖင်းဂေါ့တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။
တကယ်လို့ ကျင့်ကြံထားတဲ့ ကျင့်စဉ်က အနည်းငယ် ပိုပြီး အဆင့်မြင့်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ထိပ်တန်း လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေကိုတောင် အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာပါ။ စန်းရှန်း ကျင့်ကြံထားတဲ့ ကျင့်စဉ်ဟာ အမြင့်ဆုံးမဟုတ်ရင်တောင် အတော်လေးတော့ အဆင့်မြင့်ပုံရပါတယ်။ သူ ခုနက ခုတ်လိုက်တဲ့ ပုဆိန်ချက်ရဲ့ အစွမ်းကို ကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ အစွမ်းဟာ ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ ထိပ်တန်း လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေထက် အများကြီး သာလွန်နေတာ သိသာပါတယ်။
စန်းရှန်းလို လူမျိုး ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာဟာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလိုစစ်ပွဲမျိုးမှာ ကလန်ကြီးတွေဟာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တွေကို စေလွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ဟာ ဘယ်လောက်ပဲ မျှော်လင့်ချက်နည်းပါစေ မိုးကောင်းကင်စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု ကပ်ဘေး ကို အောင်မြင်ပြီး ကောင်းကင်အင်မော်တယ် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ရှိလို့ပါပဲ။ ကလန်ကြီးတွေဟာ သူတို့ကို အလဟဿ အသေမခံပါဘူး။ စစ်ပွဲအတွက်ဆိုရင် လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေကို ပို့လိုက်တာက ပိုပြီး သင့်တော်ပါတယ်။
စန်းရှန်းအတွက်ကျတော့ သူဟာ မိုးကောင်းကင်စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု ကပ်ဘေး ကို မခံယူရသေးဘူးဆိုပေမယ့် သာမန် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖင်းဂေါ့တစ်ယောက်အတွက် အင်ပါရီယာနတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့ဆိုတာကတော့ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲ။ အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရားတွေဟာ သန့်စင်သောယန် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် တွေနဲ့ အဆင့်တူပါတယ်။ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် ဖြစ်ဖို့က ဆယ်ယောက်မှာ တစ်ယောက် အောင်မြင်နိုင်ခြေ ရှိတယ်ဆိုရင် အင်ပါရီယာနတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ကတော့ တစ်ယောက်မှ မအောင်မြင်နိုင်ဖို့ ပိုများပါတယ်။ မဟာရှကမ္ဘာကြီး စတင်ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက လူသားမျိုးနွယ်ထဲကနေ အင်ပါရီယာနတ်ဘုရားအဆင့်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် တက်လှမ်းနိုင်သူ ပေါ်ထွက်လာတယ်လို့ မကြားဖူးသေးပါဘူး။
ဒါကြောင့် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖင်းဂေါ့တစ်ယောက်ဟာ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တစ်ယောက်နဲ့ အခြေအနေချင်း တူတူပါပဲ။ ကလန်ကြီးတွေအတွက် သူတို့ကို စစ်မြေပြင်ပို့လိုက်လို့ သေသွားခဲ့ရင်လည်း နောင်တရစရာ သိပ်မရှိလှပါဘူး။
စန်းရှန်းနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းကျနေတဲ့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေထဲက သူ့အကြောင်း သိထားတဲ့လူတွေဟာ အစကတည်းက လက်လျှော့ထားကြတာပါ။ အစက လက်မလျှော့ချင်သေးတဲ့ လူတွေလည်း ခုနက စန်းရှန်းရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစွမ်းကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ရှေ့ထွက်ဖို့ စိတ်ကူး လုံး၀ မရှိတော့ပါဘူး။ ကန်းမနေဘူးဆိုရင်တော့ စန်းရှန်းရဲ့ အစွမ်းဟာ ထိပ်တန်း လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေရဲ့ အကန့်အသတ်ကိုတောင် ကျော်လွန်နေပြီဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ ဆက်ပြီး ကြိုးစားနေတာဟာ စန်းရှန်းအတွက် အရံလူလုပ်ပေးနေသလိုပဲ ဖြစ်နေမှာပါ။
စန်းရှန်းဟာ နတ်ဘုရားနက် ကလန် နဲ့ ရှောက်ယန် ကလန်တို့ ပါဝင်တဲ့ လမ်းကြောင်းမှာ ရှိနေတာပါ။ ဒါကြောင့် စန်းရှန်းပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှေ့ထွက်ပြီး စမ်းသပ်တဲ့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေဟာ များသောအားဖြင့် ကျွမ်းရွှေ ကလန် ပါဝင်တဲ့ အခြားလမ်းကြောင်းက လူတွေဖြစ်နေတာ များပါတယ်။
ထိပ်တန်း လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေရဲ့ အစွမ်းဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိပ်မကွာလှပါဘူး။ အနည်းငယ် အားနည်းသူတွေက သစ်သားတိုင်ပေါ်မှာ ၃ လက်မလောက် အရာထင်အောင် လုပ်နိုင်ကြပြီး အနည်းငယ် ပိုစွမ်းသူတွေက ၄ လက်မ နီးပါးလောက်အထိ အရာထင်အောင် လုပ်နိုင်ကြပါတယ်။
စမ်းသပ်တဲ့လူတွေ များလာတာနဲ့အမျှ အခြေအနေဟာ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာပါတယ်။
“ငါတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကိုတော့ တာအိုရောင်းရင်း ပိုင်ယွင်ကပဲ ဦးဆောင်ရတော့မယ် ထင်တယ်”
တစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
“ဟုတ်တယ်... တာအိုရောင်းရင်း ပိုင်ယွင်က သစ်သားတိုင်ပေါ်မှာ ၄ လက်မကျော်တဲ့ အရာ ထင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါဟာ ငါတို့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်တွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံး အစွမ်းပဲ။ တာအိုရောင်းရင်း စန်းရှန်းလောက်တော့ မမီသေးဘူးဆိုပေမယ့် ငါတို့အားလုံးထက်တော့ အများကြီး ပိုစွမ်းတာ အမှန်ပဲ”
“အင်း... တာအိုရောင်းရင်း ပိုင်ယွင်က အစွမ်းထက်သလို ထိပ်တန်းကလန်ကြီးဖြစ်တဲ့ ပိုင်ကျိ ကလန် ကလည်း ဖြစ်တယ်လေ။ ငါတို့တွေ သူ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုကို လက်ခံဖို့ အသင့်ပါပဲ”
လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် အများအပြားဟာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး စကားပြောနေကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ပိုင်ယွင်ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြပါပြီ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ တစ်ချိန်လုံး ပြုံးပြီး ငြိမ်နေခဲ့တဲ့ ပန်းကိုးပွင့် အင်မော်တယ်ဟာ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ပြီး အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပါတယ်...
“တာအိုရောင်းရင်း ဂျူဟွာ... မင်းကော ရှေ့ထွက်ပြီး မစမ်းကြည့်ချင်ဘူးလား”
***