Book List

<h2 style="text-align:center">လောကကိုးပါးမသေမျိုး (စာစဉ်-၁၃၇)</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၃၆၁)</h2> <h2 style="text-align:center">ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ထံမှ ကမ်းလှမ်းချက်</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"မှန်သားပဲ... ချန်ခုန်းမသေမျိုးအရှင်ကလည်း ကိုယ်ပွား တစ်ခု  သာ ရှိသေးတာပဲလား။ ဝမ်ချုံးစန်းရဲ့ ပင်ကိုယ်ခန္ဓာ အစစ်အမှန် တည်နေရာကို သိဖို့ကျတော့ မသေမျိုးကျောက်တုံး နှစ်သောင်းတောင် လိုတယ်ဆိုတော့..."</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် မိမိစိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွ ချလိုက်မိသည်။</p> <p>​ထိုလူသည် အတော်ပင် ချောမွေ့လွန်းလှသည်။</p> <p> ရှေးယခင်ကတည်းက ယခုအချိန်အထိ သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိခဲ့သလို၊ မှန်လေး  ရှိနေလျှင်ပင် ထိုလူ၏ တည်နေရာ အစစ်အမှန်ကို အတည်ပြုရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>​အကယ်၍ ချန်ခုန်းမသေမျိုးအရှင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့လျှင်ပင် တစ်ဖက်လူက ထိုကိုယ်ပွားခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါက သဲလွန်စမှာ ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> ဝမ်ချုံးစန်း၏ ပင်ကိုယ်ခန္ဓာ အစစ်အမှန်ကို ရှာတွေ့မှသာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ယင်လောကသို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပြီး မယ်တော်စီ တို့အား နှိပ်စက်စစ်ဆေးခိုင်း၍ ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"တစ်လှမ်းချင်းပဲ သွားရမှာပေါ့... အနည်းဆုံးတော့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ဘက်မှာ သဲလွန်စအချို့ ကျန်သေးတယ်"</p> <p>​ပထမသဲလွန်စမှာ ဝမ်ချုံးစန်း ရှေးယခင်က ရရှိခဲ့သော အဖိုးတန်ရတနာ၏ အချက်အလက်များကို စုံစမ်းရန်ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဒုတိယသဲလွန်စမှာ ထိုက်ရွှီမသေမျိုးသည် မည်သည့်အင်အားစုအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုနေသနည်း ဆိုသည်ကို ဖော်ထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဖန့်ဂျူနီယာ ရှိပါသလားဗျို့..."</p> <p>​ဂူဗိမာန်တံခါးပြင်ပမှ ခေါ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ဂျူနီယာ</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ဂူဗိမာန်အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ရာ အပြင်ဘက်တွင် လူသုံးဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> သူတို့အားလုံးမှာ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသားဖြစ်သည့် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် အခြားသူများလည်း ထိုဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို ကြားသိရသဖြင့် ဂူဗိမာန်များမှ ထွက်လာပြီး ဤဘက်သို့ လျှောက်လာကြသည်။</p> <p>​ထိုဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူမှာ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p> သူမသည် ယွီဝူရှီးတို့ကို အမှတ်မထင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ထံသို့ အကြည့်ပြန်လွှဲလိုက်သည်။</p> <p>​သူမက ပြုံးလျက်</p> <p> "ကျမနာမည်က ရွှီချန့် ပါ။ မင်းလိုပဲ ဆရာ့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပါပဲ၊ ဒီကိုရောက်တာ မင်းထက် နှစ်တစ်ရာလောက် စောပါတယ်"</p> <p>​နှစ်တစ်ရာ စောသည်</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့ထက် စစ်ဆေးပွဲ သုံးကြိမ်စာခန့် စောရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးကိုယ်စီ ဝင်လာကြသည်။</p> <p>​"စီနီယာအစ်မ ရွှီချန့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>​ရွှီချန့်၏ ခါးတွင် ချိတ်ထားသော ကျောက်စိမ်းပြားမှာလည်း ကြေးနီရောင် တောက်ပနေသည်ကို ဖန့်ချန် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> ဤသည်မှာ သူမသည်လည်း စစ်ဆေးပွဲဝင်စဉ်က သူနှင့်အလားတူ ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေပင်။</p> <p>ယွီဝူရှီးတို့လည်း ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်ဝန်းများထဲတွင် လေးစားညို့တွက်မှုများ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​"ဖန့်ဂျူနီယာ... အားမနာပါနဲ့။ နှစ်တစ်ရာအကြာမှာ ဆရာ့လက်အောက်မှာ နောက်ထပ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ စစ်ဆေးပွဲမှာ ကြေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြား ရတယ်ဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက ထိပ်တန်းလို့ ပြောလို့ရတာပေါ့"</p> <p>​ရွှီချန့်သည် ဖန့်ချန်ကို ဦးစွာ ချီးကျူးစကားဆိုပြီးနောက် မေးလိုက်သည်</p> <p>"ဖန့်ဂျူနီယာ... မင်းတို့ မသေမျိုးလှေကို ဘယ်တော့လောက် သွားထုတ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ "</p> <p>​"ကျနော်တို့ ဒီကို ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတော့ ဒီနေရာအကြောင်း ဘာမှမသိသေးဘူး။ အချိန်တစ်ခုလောက် စောင့်ပြီးမှပဲ လှေသွားထုတ်ဖို့ စဉ်းစားထားပါတယ်"</p> <p> ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။</p> <p>​ရွှီချန့်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက်</p> <p>"ဂျူနီယာ့ကို အကြံတစ်ခု ပေးချင်တယ်။ နံပါတ် (၁၅၇) ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ဂျူနီယာအနေနဲ့ ဒီတာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်  ကျင့်ကြံသူတစ်သိုက်ကို ခေါ်ပြီး သွားရောက်စူးစမ်းတာထက် ဝမ်ရွှမ် စီနီယာရဲ့ အဖွဲ့ထဲကို ဝင်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ငါတို့ သုံးယောက်လုံးက အဲဒီအဖွဲ့ဝင်တွေပဲ"</p> <p>" ဝမ်ရွှမ်စီနီယာက ပြီးခဲ့တဲ့ အချိန်ပိုင်းလေးတင် အဆင့် ၁ ထိုက်ယီမသေမျိုး အဖြစ် အောင်အောင်မြင်မြင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ။ မသေမျိုးတွေထဲမှာ အဆင့် ၁ ထိုက်ယီမသေမျိုးရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ထိပ်ဆုံးသုံးနေရာမှာ ရှိတယ်ဆိုတာ ဂျူနီယာလည်း သိမှာပါနော် "</p> <p>​တောက်... ဒီမိန်းမက ငါတို့ လူကို လာဝယ်နေတာလား</p> <p>​မုံချင့်လင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားပြီး ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> ယွီဝူရှီးတို့မှာလည်း စိတ်ထဲမှ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း အမူအရာကို ထိန်းထားနိုင်ကြဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ထိုနေရာရှိ မုံချင့်လင်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် အပါအဝင် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦးလုံးမှာ ရွှီချန့်၏ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း လူခေါ်ယူမှု အပေါ် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။</p> <p> သူမက ခေါ်မည်ဆိုလျှင် အဖွဲ့လိုက် ခေါ်ရမည်မဟုတ်ပါလား ဖန့်ချန် တစ်ယောက်တည်းကို ခေါ်သွားခြင်းက ဘာသဘောနည်း  ဖန့်ချန် မရှိတော့လျှင် သူတို့အဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အောက်ဆုံးသို့ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း အချိန်မရွေး ကြုံတွေ့နိုင်သော အန္တရာယ်များကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း</p> <p>​ဖန့်ချန် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ရွှီချန့်သည် မုံချင့်လင်တို့၏ ခံစားချက်ကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက်</p> <p>"မင်းတို့လည်း မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒီနေရာမှာ ဂူအောင်းပြီး သီးသန့်ကျင့်ကြံခွင့် ရှိပါတယ်။ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို မသွားသရွေ့တော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး။ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်၊ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ရောက်အောင်သာ သေချာကျင့်ကြံကြ၊ နောင်ကျရင် အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ဖန့်ဂျူနီယာလို ပါရမီရှင်မျိုးမှသာ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို သွားရောက်စူးစမ်းဖို့ သင့်တော်တာပါ"</p> <p>​"ကျမတို့က သီးသန့်ကျင့်ကြံဖို့ စိတ်မကူးဘူး။ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ရတနာတွေ အပြည့်ရှိနေတာ ဘယ်သူမသိဘဲ နေမလဲ။ တစ်ခုနှစ်ခုလောက် ရှာတွေ့တာက သီးသန့်ကျင့်ကြံနေတာထက် အများကြီး ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်"</p> <p>ဟု မုံချင့်လင်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ခနဲ့လိုက်သည်။</p> <p>​ရွှီချန့်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဖန့်ချန်ကိုသာ ကြည့်ကာ</p> <p>"ဖန့်ဂျူနီယာ... ငါ့ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ဘယ်လိုသဘောရလဲ အဆင်ပြေရင် အခုပဲ ဝမ်ရွှမ်စီနီယာနဲ့ တွေ့ဖို့ ကျမ ခေါ်သွားပေးမယ်"</p> <p>​"အင်း... ကျနော်နဲ့ သူတို့က တစ်နေရာတည်းက လာကြတာဆိုတော့ ဝမ်စီနီယာရဲ့ အဖွဲ့ထဲကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်လိုက်ဖို့က သိပ်တော့ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်"</p> <p>ဖန့်ချန်က ဝေခွဲမရသည့်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"ဂျူနီယာ... ဝမ်စီနီယာရဲ့ အဖွဲ့က တားမြစ်နယ်မြေထဲ စူးစမ်းတိုင်း ရလဒ်ကောင်းတွေ အမြဲရတယ်။ ရလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်ကိုလည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ လူဦးရေအပေါ် မူတည်ပြီး မျှမျှတတ ခွဲဝေပေးတာ။ ဒါကြောင့် ငါတို့အဖွဲ့ထဲမှာ အလကားထိုင်စားနေတဲ့ အပျင်းထူသူတွေကို  လက်မခံဘူး"</p> <p>ဟု ရွှီချန့်က သွယ်ဝိုက်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဘယ်သူက အပျင်းထူသူလဲ "</p> <p>မုံချင့်လင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်</p> <p> "ရှင်က ကျမတို့ထက် နှစ်တစ်ရာ စောရောက်နေတာပဲ ရှိတာပါ။ ကျမတို့ကို နှစ်တစ်ရာ အချိန်ပေးကြည့်ပါဦး၊ ကျမတို့အဖွဲ့က ရှင့်တို့အဖွဲ့ထက် မနိမ့်ကျနိုင်ပါဘူး"</p> <p>​"လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေ၊ မိုးကြိုးမီးတောက်မသေမျိုးဂိုဏ်းက မုံချင့်လင် မဟုတ်လား"</p> <p>ရွှီချန့်က မုံချင့်လင်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးဖြင့် ဆိုသည် ။</p> <p> "မင်းကို နှစ်တစ်ရာ အချိန်ပေးရင်တောင် မင်းက အလွန်ဆုံး ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းပဲ ရှိဦးမှာ။ ကျန်တဲ့သူတွေဆိုရင် အဆင့်တက်  နိုင်ပါ့မလားတောင် မသေချာဘူး။ ငါတို့အဖွဲ့မှာတော့ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ဆိုတာ အခြေခံပဲရှိသေးတယ်၊ အထက်မှာ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တွေ ရှိသလို၊ ဝမ်စီနီယာလို အဆင့် ၁ မသေမျိုးလည်း ရှိတယ်။ နောက်နှစ်တစ်ရာမှာ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က မသေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်။ မင်းတို့က ဘာနဲ့ လာယှဉ်မှာလဲ "</p> <p>​"..."</p> <p>မုံချင့်လင်မှာ ပြောစရာ စကားမဲ့သွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလျက် နှုတ်ခမ်းကိုသာ တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ရသည်။</p> <p>​"စီနီယာရွှီချန့်... ကျနော်ကတော့ သူတို့ကို ခေါ်ပြီး တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ လှည့်လည်ကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးထားပါတယ်"</p> <p>ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ရွှီချန့်ပြောသော အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမှ မရှိသည့်အပြင် အချုပ်အနှောင်များပါ ရှိလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>မိမိအဖွဲ့ကို မိမိ စိတ်ကြိုက် ဦးဆောင်ရသည်က ပို၍ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။</p> <p> ထို့အပြင် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ဤနေရာတွင် အလုပ်သမားလုပ်ရန် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ဖန့်ချန် ငြင်းပယ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီချန့်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြမှုများ သိသိသာသာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p>ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မသေမျိုးတစ်ဦး၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို မည်သို့ ငြင်းပယ်နိုင်မည်နည်း</p> <p>​မုံချင့်လင်တို့မှာမူ ရင်ထဲမှ အလုံးကြီး ကျသွားပြီး မျက်နှာထက်တွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးများ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>သူတို့သည် လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေမှစ၍ သံယောဇဉ်ရှိခဲ့ကြသူများဖြစ်သလို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် အတူတူ ခရီးနှင်ခဲ့ကြသူများ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်ပြီး အခြားအဖွဲ့ထဲသို့ တစ်ဦးတည်း ဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။</p> <p>​"ဂျူနီယာ... သေသေချာချာ စဉ်းစားစေချင်တယ်"</p> <p>ရွှီချန့်က ပြုံးလျက် ဆိုပြန်သည်</p> <p> "ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အန္တရာယ်က ဘက်ပေါင်းစုံမှာ ရှိနေတာ။ ဒီကို ရောက်ခါစမှာ မတော်တဆ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်တယ်။ ငါလည်း အရင်က မင်းလိုပဲ ရည်မှန်းချက်တွေ ကြီးမားခဲ့ပြီး ကိုယ့်အဖွဲ့နဲ့ကိုယ် နယ်မြေအသစ်တစ်ခု ထူထောင်ဖို့ စိတ်ကူးခဲ့တာ"</p> <p>​သူမသည် ခါးရှိ ကြေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြားကို ပွတ်သပ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်</p> <p> "ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့... တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရပြီး အဖွဲ့ဝင်အားလုံး သေကုန်တယ်၊ ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်ခဲ့တာ။ တကယ်တော့ ကျမလည်း သေရမှာပါပဲ၊ ဝမ်ရွှမ်စီနီယာက ငါ့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့လို့သာ အခုလို မင်းရှေ့မှာ ရပ်ပြီး စကားပြောနိုင်တာ"</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို ခပ်ဖြည်းဖြည်း ညိတ်ပြလိုက်သည်</p> <p> "ကျနော် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ စွန့်စားကြည့်ချင်ပါသေးတယ်"</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>ရွှီချန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်</p> <p> "တကယ်လို့ စိတ်ကူးပြောင်းသွားရင် ငါ့ကို အချိန်မရွေး လာရှာလို့ ရပါတယ်။ ငါတို့ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့နာမည်က ရွှမ်ဝမ် ပါ"</p> <p>​ထိုသုံးဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မုံချင့်လင်တို့အဖွဲ့မှာ ဖန့်ချန်အနားသို့ စုရုံးလာကြသည်။</p> <p>​"ဒီစီနီယာရွှီချန့်က စေတနာအမှန်နဲ့ မဟုတ်ဘူး။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကိုသာ ခေါ်သွားရင် ကျမတို့အဖွဲ့က ပင်မအင်အား ဆုံးရှုံးသွားမှာလေ"</p> <p>​"သူက ကျမတို့ကို ဒီနေရာမှာပဲ သီးသန့်ကျင့်ကြံခိုင်းချင်နေတာ။ ကျမတို့က တားမြစ်နယ်မြေထဲ သွားဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ သူက ယူဆနေတာပဲ"</p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေ... မင်း ဘယ်လိုတွေးလဲ တကယ်လို့ ငါတို့အတွက်နဲ့ မင်း ဒီမှာပဲ နေခဲ့ရမယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး"</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီးမှ လေးလေးပင်ပင် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> သူမသည် ငါတို့ ဟု ပြောသည့်အခါတွင် အနည်းငယ်မျှ ထစ်ငေါ့သွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save