Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူအင်အား လျှော့ချခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း ဖန့်ချန်၏ ဂူဗိမာန်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် လေထုမှာ အနည်းငယ် လေးလံဖိမှိုင်းနေသည်။</p> <p>​မူလက ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာရပြီဆိုလျှင် ရှေ့လျှောက် အလားအလာများမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကောင်းမွန်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့သည် စိတ်ကူးယဉ် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော ကျွယ်မင်နန်းတော်သို့ မရောက်ရသည့်အပြင်၊ နံပါတ် (၁၅၇) ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ထိုဂြိုဟ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်</p> <p>​စီနီယာများ၏ အပြင်ပန်းတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ဟန်ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော လုယက်တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းများနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။</p> <p>​"ဒီနေရာက ယန့်ကွမ်တာအိုဂိုဏ်း ထဲက အားပြိုင်မှုတွေထက်တောင် ပိုပြီး ပြင်းထန်နေပါလား"</p> <p>​ယွီဝူရှီးက လေးပင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​မုံချင့်လင်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လျက်</p> <p>"အခုတော့ ကျမ သဘောပေါက်သွားပြီ။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဟာ မသေမျိုးလှေ တစ်စင်းပဲ လျှောက်ထားခွင့်ရှိတယ်၊ အဲဒီဝေစုကလည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတာ။ တကယ်လို့ ရွှီချန့်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကိုသာ မြှူဆွယ်ခေါ်သွားနိုင်ခဲ့ရင် ကျန်တဲ့ ကျမတို့ကတော့ တခြားအဖွဲ့ထဲ ဝင်ရင်ဝင်၊ မဟုတ်ရင်လည်း ဒီနေရာမှာပဲ အောင်းပြီး ကျင့်ကြံနေရတော့မှာ။ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို သွားပြီး အခွင့်အရေး ရှာဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"</p> <p>​"ကံကောင်းသွားလို့ပါပဲ..."</p> <p>​လင်းယွမ်မှာ အတော်လေး တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သည်</p> <p> "အမှားကြီး မှားတော့မလို့။ တကယ်လို့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သာ ရွှမ်ဝမ်ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်ရင် ကျုပ်တို့တော့ ဒုက္ခပဲ"</p> <p>​"ကျင့်ကြံခြင်းလောကဆိုတာ မူလကတည်းက အားပြိုင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲလေ။ ကျမတို့ လွန်ခဲ့တဲ့ စစ်ဆေးပွဲတုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ မဟုတ်လား။ ကျွယ်မင်နန်းတော်က အသုံးမကျတဲ့လူတွေကို အလိုမရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေချင်ရင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်၊ ပိုပြီး ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ လိုအပ်တာပေါ့"</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်</p> <p> "ရှေ့လျှောက်မှာလည်း ကျမတို့ အလားတူ အခြေအနေမျိုးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဦးမှာပါ။ ဒီတစ်ခေါက် ဖန့်မိတ်ဆွေက ရွှမ်ဝမ်အဖွဲ့ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်လိုက်တာဟာ သူတို့ကို ရန်စလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီ"</p> <p>​"အင်း... ကျမတို့ ပစ်မှတ်ထားခံရဖို့ ရာခိုင်နှုန်း တော်တော်များတယ်။ ဒီနေရာမှာတော့ ဘာမှမဖြစ်ပေမဲ့၊ တားမြစ်နယ်မြေထဲ ရောက်သွားရင်တော့..."</p> <p> မုံချင့်လင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုသည်။</p> <p>​လူအတော်များများ၏ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။</p> <p>မသေမျိုး တစ်ဦး ဦးဆောင်သော ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ကို ရန်စမိလျှင် မည်သို့သော အဆုံးသတ်မျိုး ကြုံရမည်ကို သူတို့ ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။</p> <p>​တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားရမလား</p> <p>​လူအတော်များများမှာ တုံ့ဆိုင်းသော အမူအရာများ ပြလာကြသည်။</p> <p>​"ဒီဘေးအန္တရာယ်ကို လက်ခံနိုင်တဲ့သူတွေ ရှိနေခဲ့ပါ။ မခံနိုင်ဘူးဆိုရင်လည်း အခုပဲ ထွက်သွားပြီး တခြားရှေ့ပြေးအဖွဲ့တွေဆီ ဝင်နိုင်ပါတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ အရည်အချင်းအရ လက်မခံမယ့်သူ မရှိပါဘူး"</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဆက်ပြောသည်</p> <p> "မကောင်းတဲ့စကားကို ကြိုပြောထားမယ်။ တကယ်လို့ ဒီမှာ ဆက်နေပြီးမှ ဒီကိစ္စကြောင့် ဟိုတွေးဒီတွေးနဲ့ တုံ့ဆိုင်းနေမယ့်သူ ရှိရင်တော့ ကျမ ကိုယ်တိုင် ရှင်းပစ်မယ်"</p> <p>​"ဟူး... တကယ်တော့ ကျမက ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ တစ်နှစ်ကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ဆိုတဲ့ လစာက ဒီမှာတင် ကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ နောင်ကျမှ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်၊ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ရောက်တော့မှ တားမြစ်နယ်မြေထဲ သွားရင်လည်း နောက်မကျပါဘူး"</p> <p>​တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သက်ပြင်းချကာ လူတိုင်းကို ဂါရဝပြုပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။</p> <p>​အချို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် စောစောစီးစီး အန္တရာယ်မကစားလိုဘဲ ရလာသည့် အရင်းအမြစ်များဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အရင်မြှင့်တင်လိုကြသည်။</p> <p>အချို့မှာမူ ရွှမ်ဝမ်အဖွဲ့၏ လက်မည်းကြီးကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>​တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားကြရာ ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ လူမှာ ကုန်သလောက် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>​နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ချန်နှင့် အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပြီး အပြန်အလှန် လေးစားမှုရှိသော လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p>​ယန့်ကွမ်တာအိုဂိုဏ်းမှ ယွီဝူရှီး။</p> <p>မိုးကြိုးမီးတောက်မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ မုံချင့်လင်။</p> <p>မိစ္ဆာဂူဂိုဏ်းမှ လင်းယွမ်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ။</p> <p>​ဖန့်ချန်နှင့် ပေါင်းလျှင် ငါးယောက်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p>​ရှေ့ပြေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့အတွက် ထိုလူဦးရေမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသော်လည်း ဖန့်ချန်အတွက်မူ ပြဿနာတစ်ခု ပြေလည်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် လူအများကြီး မလိုအပ်ချေ။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသောသူများမှာ သူ့အတွက်မူ အကာအကွယ် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​"အဲဒီကောင်တွေ... သတ္တိကတော့ နည်းလိုက်တာ..."</p> <p>လင်းယွမ်မှာ ပြောစရာ စကားမဲ့နေသည်။</p> <p>​"သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့၊ ငါတို့ ငါးယောက်ဆိုရင်လည်း လုံလောက်ပါတယ်"</p> <p>​မုံချင့်လင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ကလေးဆန်စွာ ကပ်ချွဲသည့်လေသံဖြင့်</p> <p>"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... မြန်မြန် မသေမျိုးလှေကို သန့်စင်လိုက်ပါဦး၊ ဘာတွေ ထူးခြားလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မုံချင့်လင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မုံချင့်လင်၏ ယခု အမူအရာနှင့် လေသံအပေါ် သူမက သဘောမကျဟန် ရှိနေသည်။</p> <p> ယွီဝူရှီးနှင့် လင်းယွမ်တို့မှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ မသိမသာ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် လက်တစ်ဝါးစာ မသေမျိုးလှေလေးကို ထုတ်ယူကာ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် စတင် သန့်စင်  လေသည်။</p> <p>​ကောင်းကင်အဆင့်နိမ့် ရတနာတစ်ခုကို တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သန့်စင်မည်ဆိုလျှင် မူလက အချိန်အတော်ကြာ ပေးရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>လူတိုင်းကလည်း အချိန်ကြာဦးမည်ဟု တွေးထားကြသော်လည်း တစ်နာရီမျှအကြာတွင် မသေမျိုးလှေမှာ အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>​"ငါ နဲ့တော့ မဆိုင်ဘူး၊ ဒီလှေက... ကြိုပြီး သန့်စင်ထားပြီးသားပုံပဲ။ ငါ သန့်စင်လိုက်တာက ခေတ္တ ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ရယူလိုက်တာပဲ ရှိတယ်"</p> <p> ဟု ဖန့်ချန်က လူတိုင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>​ထို့နောက် သူသည် လူတိုင်းကို ဂူအပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး မသေမျိုးလှေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ လေထဲတွင် တရိပ်ရိပ် ကြီးထွားလာပြီး အလျား ပေ ၂၀ ၊ အနံ ၇ ပေ၊ ၈ ပေ ခန့်အထိ ရှိလာသည်။</p> <p>​လူတိုင်းသည် ဖန့်ချန်၏ စကားကို တွေးတောရင်း မသေမျိုးလှေပေါ်သို့ တက်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ကြသည်။</p> <p>တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့သည် ဤ ယွမ်လုံ နံပါတ်လှေ၏ အကြောင်းကို အနည်းငယ် သိလာကြသည်။</p> <p>​"ဒီမှာ အစီရင်  အခု ၂၀ ရှိတယ်။ ဝိညာဥ်စွမ်းအား နဲ့ မောင်းနှင်ရင် မဆိုးတဲ့ စွမ်းပကားတွေ ထွက်လာနိုင်တယ်"</p> <p> မုံချင့်လင်သည် ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီး ငါးခုမှ လာသူဖြစ်သဖြင့် အစီရင်အတတ်တွင် အလွန်နှံ့စပ်ရာ ဤလှေပေါ်၌ အထူးစီမံထားသော အစီရင်များကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီဘက်က အစီရင်ကတော့ အကာအကွယ်အစီရင်ပဲ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထည့်ပြီး         ဝိညာဥ်စွမ်းအားနဲ့ မောင်းနှင်လိုက်ရင် အကာအကွယ်ဒိုင်း  တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p>​"ဒီအစီရင်ကတော့... အမှတ်အသားသက်သက်ပဲ ထင်တယ်။ မောင်းနှင်လိုက်ရင် ဒါဟာ ကျွယ်မင်နန်းတော်က လာတဲ့လှေဆိုတာကို သူတစ်ပါး သိအောင် လုပ်ပေးတာပဲ..."</p> <p>​"ဒီလှေရဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေက တော်တော်ထူးခြားတာပဲ"</p> <p>​ယွီဝူရှီးက နေရာအနှံ့ လိုက်လံ ခေါက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> ရုတ်တရက် သူသည် စိတ်ကူးပေါက်ကာ လှေပေါ်မှ ဆင်းပြီး လှေကို ခပ်ဖွဖွလေး တွန်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မသေမျိုးလှေမှာ မှောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>​"ကျုပ် ဝိညာဥ်စွမ်းအား မသုံးပါဘူး၊ သာမန်လူကြီး ဆယ်ယောက်စာလောက်ရှိတဲ့ ခွန်အားနဲ့ပဲ တွန်းလိုက်တာ"</p> <p> ယွီဝူရှီးက ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်</p> <p> "ဒီလှေက အရမ်းပေါ့တာပဲ။ ဝိညာဥ်စွမ်းအားနဲ့ မမောင်းနှင်သေးခင်မှာတောင် ကျုပ် မြင်ဖူးသမျှ မသေမျိုးလှေတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး ပေါ့ပါးနေတယ်"</p> <p>​"ဒါဟာ အထူးကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ အထူးလက်ရာတွေကြောင့် ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> လင်းယွမ်က သုံးသပ်ပြသည်</p> <p>"လှေက ပိုပေါ့လေလေ၊ မောင်းနှင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့      ဝိညာဥ်စွမ်းအားက နည်းလေလေပဲ။ အာကာသဟင်းလင်းပြင် ထဲမှာ သွားနိုင်တဲ့ အကွာအဝေးက ပိုဝေးပြီး ပိုမြန်လိမ့်မယ်။ ဒီလှေရဲ့ အရှိန်က အပြင်လောကက တူညီတဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ လှေတွေထက် အများကြီး ပိုမြန်မယ်လို့ ကျုပ် ယူဆတယ်"</p> <p>​လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားကြသည်။</p> <p> ထိုကဲ့သို့သော လှေရှိပါက တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း စူးစမ်းရှာဖွေရာတွင် အချိန်ကုန် အတော်သက်သာပေလိမ့်မည်။</p> <p>​"ဒါကတော့..."</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် နေရာတစ်ခုကို ခပ်ဖွဖွလေး ထိလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကြယ်ပုံပြမြေပုံ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>​မြေပုံထဲတွင် လမ်းကြောင်းအသွယ်သွယ်နှင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ နယ်မြေအချို့ကို မှတ်သားထားသည်။</p> <p>အချို့နေရာများမှာ အဖြူရောင်၊ အချို့မှာ အစိမ်းရောင်၊ အချို့မှာ အနီရောင် ဖြစ်ပြီး ဧရိယာတစ်ခုမှာမူ အနက်ရောင် ဖြစ်ကာ အပေါ်တွင်</p> <p>​နံပါတ် (၁၅၇) ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ ဟု ရေးထားသည်။</p> <p>​"ဒီမြေပုံ ရှိနေရင် တားမြစ်နယ်မြေကို စူးစမ်းဖို့ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်တာပေါ့။ အနည်းဆုံးတော့ လမ်းမပျောက်တော့ဘူး"</p> <p>ယွီဝူရှီးက ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p>​သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့သော အချက်များမှာ အပေါ်ယံမျှသာ ရှိသေးသည်။</p> <p> ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံး မှတစ်ဆင့် ထိုလှေ၏ အနှစ်သာရကို မြင်နေရသည်။</p> <p>​လှေ၏ အချက်အချာဗဟိုချက်တွင် ထူးခြားသော တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု  တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းသည် အလွန်သိမ်မွေ့သော လှိုင်းအချို့ကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည်  ဝိညာဥ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လှေကို စမ်းသပ်မောင်းနှင်ကြည့်ရာ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် စွမ်းအားဖြင့်ပင် လုံလောက်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>အဓိက မောင်းနှင်အားမှာ ထိုထူးခြားသော တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​ဒါဟာ ဒီလှေကို ထုတ်လုပ်ကတည်းက ပါလာတဲ့ တံဆိပ်ပဲ။</p> <p> ကျွယ်မင်နန်းတော်က လာတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ကျွယ်မင်နန်းတော်နဲ့ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားတဲ့ ဆက်နွယ်မှု ရှိနေတယ်။</p> <p>ဒါဟာ စောင့်ကြည့်ဖို့နဲ့ တည်နေရာ သိဖို့အတွက်ပါ ပါဝင်နေတာလား</p> <p>​ဖန့်ချန်က တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>​ဤ ယွမ်လုံ နံပါတ်လှေသည် ကြီးမားသော ရတနာတစ်ခု၏... အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များသည်။</p> <p>၎င်းသည် ပြည့်စုံသော ကောင်းကင်အဆင့် ရတနာတစ်ခု မဟုတ်ချေ။</p> <p>​၎င်း၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရ ဗဟိုချက်မှာမူ ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save