Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၃၆၄)</h2> <h2 style="text-align:center">အရိုးဖြစ်တည်စေသော ကြာစိမ်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"လက်ရှိမှာတော့ နားနားနေနေနဲ့ တစ်ပတ်ခွဲလောက် အချိန်ယူကြတာပေါ့။ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ အခြေအနေတွေကို ပြန်ပြီး ညှိနှိုင်းကြ၊ အချိန်တန်ရင် ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် စူးစမ်းဖို့အတွက် ထွက်ခွာကြမယ်"</p> <p>​ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။</p> <p>​လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြပြီး မိမိတို့၏ ဂူဗိမာန်အသီးသီးသို့ ပြန်သွားကြလေသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် တားမြစ်အစီရင်တစ်ခုကို အမှတ်မထင် ခင်းကျင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ခဏချင်းတွင်ပင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဤကျင့်ကြံခြင်း နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>​မသေမျိုးလှေ မြောက်မြားစွာမှာ အသွားအလာ ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။</p> <p> ဤနေရာတွင် လင်းတုန်း တစ်ဦးတည်းသာ အဆင့် ၃ မသေမျိုးအဖြစ် အုပ်ချုပ်နေသည်ဟု မထင်လိုက်လေနဲ့။</p> <p>ရိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ ယခင်က အဆင့် ၃ မသေမျိုးများပင် အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသော ကျိုရှန်းတောင်  နှင့် ယင်စိန့်ဂိုဏ်း တို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။</p> <p>​တူညီသော တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၊ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်နှင့် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း အောက်ပိုင်းနယ်မြေ ခြောက်ခု  ၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင်မူ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေခြင်း သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးအမြတ် ရှာဖွေပေးနေခြင်းများသာ ပြုလုပ်ကြသည်။</p> <p>​သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ သူတို့သည် အန္တရာယ်များလှသော ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေများသို့ မပြတ်မလပ် သွားရောက်စူးစမ်းနေကြရသည်။</p> <p> အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ အမြဲတစေ ဝင်ထွက်သွားလာရင်း အမျိုးအမည်မသိသော အန္တရာယ်ပေါင်းစုံကို ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။</p> <p>​ကာလကြာရှည်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုကျင့်ကြံသူတစ်စုမှာ ထိပ်တန်းရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်တော်များကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်၍ နောက်ဆုံးအထိ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့အတွက် မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ အဟန့်အတား မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်သည် မသေမျိုးလှေတစ်စင်း တရွေ့ရွေ့ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>လှေထက်တွင် လွင့်ထူထားသော အလံမှာ ထင်ရှားလှပြီး ရွှမ်ဝမ်ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ ဟု ရေးထိုးထားသည်။</p> <p>​ထိုလှေထက်တွင် အနည်းဆုံး အရှိန်အဝါ အခုတစ်ရာကျော် ရှိနေပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာပင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်ကာ၊ ထို့နောက်တွင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်များ ရှိနေသည်။</p> <p>မသေမျိုး မှာမူ တစ်ဦးတည်းသာ ပါဝင်သည်။</p> <p>​"စီနီယာဝမ်ရွှမ်... ဖန့်ဂျူနီယာက မသေမျိုးလှေကို ထုတ်ယူသွားပါပြီ။ ကြည့်ရတာ သူက ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး တားမြစ်နယ်မြေထဲ စူးစမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားပုံပဲ"</p> <p>​ရွှီချန့်သည် လူငယ်တစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဂါရဝပြုရင်း ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုလူငယ်သည် ယခင်က ယန်ဟောက်ရန်တို့နှင့် တူညီသော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေပြီး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို၍ မြင့်မြတ်စင်ကြယ်ဟန် ရှိနေသည်။</p> <p>​ရွှီချန့်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရွှမ်က ဘာမျှ ထွေထွေထူးထူး မပြောဘဲ ခပ်အေးအေး ပြုံးကာ</p> <p>"သူက စစ်ဆေးပွဲမှာ ကြေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြား ရခဲ့တယ်ဆိုတော့ စိတ်ထဲမှာလည်း မာန်မာန အနည်းနဲ့အများ ရှိမှာပေါ့။ ပြီးတော့ ဆရာ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရသေးတယ်ဆိုတော့ အခုအချိန်မှာ ရည်မှန်းချက်တွေ ကြီးနေတာ မဆန်းပါဘူး။ မင်း သွားခေါ်တာ မအောင်မြင်တာ သဘာဝကျပါတယ်"</p> <p>​"နှာခေါင်းပွန်းသွားတဲ့ အခါကျမှ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်လုပ်ရတာ မလွယ်ဘူးဆိုတာ သူ သိသွားမှာပါ။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... သူတို့ကို သင်ခန်းစာ သေးသေးလေးတစ်ခုလောက် ပေးဖို့ အခွင့်အရေး ရှာကြည့်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ "</p> <p>​တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ပြုံးလျက် အကြံပြုသည်။</p> <p>ထိုသူမှာ ကျားကဲ့သို့ သန်မာထွားကျိုင်းပြီး ကိုယ်တွင်း အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာ တည်ငြိမ်နေသည်။</p> <p>မသေမျိုး မဖြစ်သေးခြင်းမှာ အခွင့်အရေး  တစ်ခု လိုအပ်နေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ထိုအခွင့်အရေးမှာလည်း အခြားမဟုတ်၊ နတ်ဆေးပင်  ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ရှေးယခင်က တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် နတ်ဘုရားလောကသို့ တိုက်ရိုက် သွားနိုင်သည်ဟု ပြောစမှတ်ပြုကြခြင်းမှာ ထိုအဆင့်သည် လူနှင့် နတ်ဘုရားကြား အကူးအပြောင်းအဆင့်သာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်လျှင် မသေမျိုးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းရန် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုသာ လိုအပ်တော့သည်။</p> <p>​"အရမ်းကြီး ကျော်လွန်မသွားစေနဲ့ဦး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဆရာ့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ"</p> <p>​ဝမ်ရွှမ်က အမှတ်မထင် ပြန်ပြောလိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို အလေးအနက်မထားဟန်ဖြင့် ခေါင်းစဉ် ပြောင်းလိုက်သည်</p> <p>"ကျားဘုရင်ရှေ့ပြေးအဖွဲ့က ဒီတစ်ခေါက် အဆင့် ၁ ထိုက်ယီမသေမျိုးတွေ လိုအပ်တဲ့ နတ်ဆေးပင် မြောက်ရေခဲပုစဉ်းမြက် ရခဲ့တယ်။ ငါတို့လို ရှေ့ပြေးအဖွဲ့တွေမှာ အဲဒါကို ဦးစားပေး လုယူပိုင်ခွင့်ရှိပေမဲ့၊ မသေမျိုးကျောက်တုံးကတော့ အများကြီး လိုအပ်လိမ့်မယ်"</p> <p>​သူသည် ထိုနေရာရှိ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​ထိုသုံးဦးမှာ ထိုခေါင်းစဉ်ကို စောင့်စားနေကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားကြသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်တို့အား သင်ခန်းစာပေးရန် အစောက အကြံပြုခဲ့သော ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်းပင်</p> <p>"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... ကျနော့်ကို အဆင့် ၁ ထိုက်ယီမသေမျိုး ဖြစ်အောင် ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်၊ ကျနော်   ရွှမ်ဝမ်ရှေ့ပြေးအဖွဲ့နဲ့ နှစ်ပေါင်း ငါးရာကြာမယ့်       မသေမျိုးကတိကဝတ် တစ်ခု ချုပ်ဆိုပါ့မယ်"</p> <p>​"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... ကျနော်ကတော့ နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာ ချုပ်ဆိုနိုင်ပါတယ်"</p> <p>​"မင်း "</p> <p>​"မငြင်းကြနဲ့တော့၊ စည်းကမ်းဆိုတာ ရှိရမယ်။ မင်းတို့ သုံးယောက်ထဲက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ရင် ရွှမ်ဝမ်ရှေ့ပြေးအဖွဲ့နဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကြာ မသေမျိုးကတိကဝတ် ချုပ်ဆိုရမယ်"</p> <p>ဟု ဝမ်ရွှမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။</p> <p>​သုံးဦးသား ခေတ္တ မှင်သက်သွားကြသည်။</p> <p> မျက်နှာတွင် မကျေနပ်ဟန် မပြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ငြည်းတွားနေကြသည်။</p> <p>​"နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ဆိုတာ နောက်ပိုင်းကျရင် မင်းတို့ဘာသာ ကိုယ်ပိုင်ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ တည်ထောင်ဖို့အတွက် အချိန်အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့အတွက်တော့ မသေမျိုးကျောက်တုံး လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေရင် ငါတို့ရဲ့ သက်တမ်းဟာ သာမန်လူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုရှည်မှာပါ"</p> <p>​"ကျနော်တို့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ စကားအတိုင်း နားထောင်ပါ့မယ်"</p> <p>​"အင်း..."</p> <p>​ဝမ်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ</p> <p>"ဒီတစ်ခေါက် ငါ အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ တောင်းဆိုချက် တစ်ခုရှိတယ်။ မင်းတို့ သုံးယောက်ထဲက ဘယ်သူက မသေမျိုးကျောက်တုံး အများဆုံး ထုတ်ပေးနိုင်မလဲ၊ အဲဒီလူကိုပဲ ငါ ဒီတစ်ခေါက် အပြည့်အဝ ကူညီမယ်။ ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကတော့ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးကို စောင့်ရမှာပေါ့"</p> <p>​မသေမျိုးကျောက်တုံး...</p> <p>​တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် သုံးဦးသားမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရန်လိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် အသုံးဝင်သော အချက်အလက်များ ထပ်မရနိုင်တော့ဟု ယူဆကာ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>​ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သူသည်  မှန်လေး ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်</p> <p>"မှန်လေး... နံပါတ် (၁၅၇) ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ နတ်ဆေးပင်တွေ ရှိလား "</p> <p>​"အစ်ကိုရာ... ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ နတ်ဆေးပင်တွေက ရေတွက်လို့ မရနိုင်အောင် အများကြီးပါ။ ဒါပေမဲ့ နေရာအများစုက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မေးခွန်းကလည်း အရမ်း ယေဘုယျဆန်လွန်းတယ်။ အဲဒီတော့ ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်... ငါ့ကို မသေမျိုးကျောက်တုံး ၅၀၀ ပေး၊ ငါ မင်းကို တိကျတဲ့ နေရာ ၃ ခု ပြောပြမယ်"</p> <p>​"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်း အရှုံးမပေါ်စေရဘူးလို့ အာမခံတယ်"</p> <p>​"မသေမျိုးကျောက်တုံး ၅၀၀ "</p> <p>​ဖန့်ချန်က တွေးတောနေမိသည်။ သူသည် ချက်ချင်း မသဘောတူသေးချေ။</p> <p>​ဤနေရာတွင် ရရှိသမျှ၏ ခုနစ်ပုံကို အထက်သို့ ပေးအပ်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုပတ်ဝန်းကျင်အရ အထက်ကို မပေးဘဲ ကိုယ်ဘာသာ ရောင်းချရန်မှာလည်း ခက်ခဲလှပြီး အရောင်းအဝယ်မှန်သမျှမှာ ဂုဏ်ပြုနန်းတော်မှတစ်ဆင့်သာ လုပ်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထို့အပြင် ပေးအပ်သော ရင်းမြစ်များလေလေ၊ ဂုဏ်ပြုမှတ် မြင့်လေလေ ဖြစ်ရာ နောင်တစ်ချိန် ကျွယ်မင်နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​အကယ်၍ မြောက်ရေခဲပုစဉ်းမြက် တစ်ပင် ရခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ကျောက်တုံး ၂၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း လက်ထဲ တကယ်ရောက်လာမည်မှာ ၆၀ သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​အကယ်၍ မှန်လေး ပေးသော နေရာ ၃ ခုမှ ရတနာများသည် စုစုပေါင်း ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ တန်သည်ဆိုပါစို့၊ နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲသို့ ၃၀၀ သာ ရောက်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> ၅၀၀ ရင်းပြီး ၃၀၀ ရလျှင် ကျောက်တုံး ၂၀၀ အရှုံးပေါ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​"မှန်လေး အရင်ဆုံး ငါ့ကို ပြောပြဦး၊ အဲဒါက ဘယ်လို နတ်ဆေးပင်မျိုးလဲ အဆင့် ၁ လား အဆင့် ၂ လား အဆင့် ၃ လား "</p> <p>​ဖန့်ချန်က တွေးတောစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ယခင်က တန်တိုင်တောင် ကျင့်ကြံသူများ ဆွေးနွေးပွဲတွင် အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင်တစ်ပင်ကို မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀၀ နီးပါးဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရဖူးသည်။</p> <p>​"အစ်ကိုရာ... ငါ့ရဲ့ စည်းကမ်းက အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲလေ။ ငါက မင်းကို မပြောပြချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ဟု မှန်လေးက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။</p> <p>​"ဖန့်ချန်... သူ့စကားကို မယုံနဲ့။ သူက မင်းလက်ထဲက ကျောက်တုံးတွေကို လှည့်စားယူချင်နေတာ"</p> <p>​ဓားငယ်လေး က ဝင်ပြောသည်</p> <p> "လူလိမ်ကြီး... ဈေးကို သေသေချာချာ ပြောစမ်းပါ။ ရေမရောနဲ့။ အဲဒီလောက်ကြီး အမြတ်ထုတ်နေတာ မင်း စားဝင်မှာမလို့လား "</p> <p>​"မင်းလို မျိုးဆက်သစ်လေးကတော့... ဒီတစ်ခေါက် အကုန် အစာကြေသွားတော့ ငါ့ကို ပြန်ပြီး ရန်လုပ်ဖို့ အားရှိလာပြီပေါ့ ဟုတ်လား "</p> <p>ဟု မှန်လေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်</p> <p> "ငါ တောင်းတဲ့ဈေးက အသင့်တော်ဆုံးဈေးပဲ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မလိမ်ဘူး"</p> <p>​"ဒီလိုလုပ်ရအောင်... အရင်ဆုံး နေရာတစ်ခုပဲ ယူမယ်၊ အရှုံးပေါ်မပေါ် ငါကြည့်ရသေးတာပေါ့"</p> <p>​ဖန့်ချန်က ဆိုသည်</p> <p> "အန္တရာယ် အနည်းဆုံးနဲ့ အနီးဆုံးနေရာကိုပဲ ပေး"</p> <p>​"ဒါဆိုရင်တော့ မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀ ပေါ့"</p> <p>ဟု မှန်လေးက ဆိုသည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀ ကို ထုတ်ယူကာ မှန်လေးဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းသည် ဝမ်းသာအားရ ဝါးမြိုလိုက်ပြီး နာရီအနည်းငယ်ကြာမှ ထိုကျောက်တုံး ၁၀၀ ကို အကုန်စားသုံးပြီးသွားသည်။</p> <p>​" စာမျက်နှာ ၇၆ ကို လှန်လိုက်"</p> <p>​ဖန့်ချန် စာမျက်နှာ ၇၆ ကို လှန်လိုက်ရာ အပေါ်တွင် ကြယ်ပုံပြမြေပုံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လမ်းကြောင်းကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်သားထားသည်။</p> <p>​အရိုးဖြစ်တည်စေသော ကြာစိမ်း - အလောင်းခွဲကျင့်စဉ်  လမ်းစဉ်၏ အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင်</p> <p>​အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင်</p> <p>​ဖန့်ချန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။</p> <p> မှန်လေး  သူ့ကို မလိမ်ခဲ့ချေ။</p> <p>​၎င်း၏ တန်ဖိုးကို မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ခန့်ဟု ယူဆလိုက်လျှင် သုံးပုံတစ်ပုံမှာ ၃၀၀ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်ရှိသော ၇၀၀ မှာ ဂုဏ်ပြုမှတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်။</p> <p>သူ၏ အရင်းအနှီးမှာ ကျောက်တုံး ၁၀၀ သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထို့အပြင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့အတွက် ဝေစုအနည်းငယ်သာ ပေးရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဘယ်လိုလဲ အစ်ကို... ငါ မင်းကို မလိမ်ဘူးမလား။ ဒီ အရိုးဖြစ်တည်စေသော ကြာစိမ်း ရဲ့ တန်ဖိုးဟာ ကျောက်တုံး ၁၀၀ ထက် အများကြီး ပိုပါတယ်။ တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက် က သိပ်မကြီးမားလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ကျောက်တုံး ၁၀၀ နဲ့ ဝယ်လို့ မရပါဘူး"</p> <p> ဟု မှန်လေးက ပြုံးရွှင်စွာ ဆိုသည်။</p> <p>​ထိုမြေပုံကို ဦးနှောက်ထဲတွင် မှတ်သားပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှန်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p> ဆယ်ရက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် အခြားသူများကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save