Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၃၆၆)</h2> <h2 style="text-align:center">အာဏာ၏ ဗဟိုချက်မ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဒါက... ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့်တွေပဲ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ စံသတ်မှတ်ချက် မသေမျိုးလှေ နဂါးနက်လှေ မဟုတ်လား "</p> <p>​လင်းတုန်းနှင့် ဝူကျန့်တို့၏ မျက်နှာရိပ်များ လှုပ်ရှားသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ရှေ့သို့ တိုးသွားကြသည်။</p> <p>​ထိုအတောအတွင်း အခြားသော မသေမျိုး များသည်လည်း ဤနေရာသို့ စုရုံးလာကြသည်။</p> <p> မသေမျိုးအောက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ မိမိတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရန် အရည်အချင်းမမီမှန်း သိကြသဖြင့် အဝေးမှသာ ရပ်ကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p>​အကယ်၍ ဖန့်ချန်သာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့လျှင် ထိုနဂါးနက်လှေ ထက်တွင် ရပ်နေသော လူဟောင်းတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>​သူကား ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ လီရှမ်းဇီ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခင်က တန်တိုင်တောင် မသေမျိုးဆွေးနွေးပွဲတွင် ထိုက်ရွှီမသေမျိုး  ဘက်မှ ရပ်တည်ပေးခဲ့ဖူးသော အဆင့် ၃ မသေမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခု တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် လီရှမ်းဇီ၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး အဆင့် ၄ မသေမျိုးအဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>(အရင်က အပိုင်းမှာ လီရှမ်းဇီက အဆင့်၆ မသေမျိုးလို့ ပါပေမဲ့ ဒီအပိုင်းမှာ အဆင့် ၃ ကနေ အဆင့် ၄ တက်တာ ဖြစ်တဲ့ အတွက် မူရင်း အတိုင်းပဲ ဘာသာပြန်လိုက်မယ်နော် အူမွ )</p> <p>​"အဝေးသင်ကြယ်အမှတ် ၄၃၂ ရဲ့ အစောင့်အရှောက် လင်းတုန်း... အထက်လူကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ် "</p> <p>​လင်းတုန်းသည် မသေမျိုးအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ နဂါးနက်သင်္ဘောရှေ့တွင် ရပ်တန့်ပြီး လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>​နဂါးနက်သင်္ဘောထက်တွင် လီရှန်းကျီအပြင် အခြားသော မသေမျိုးအုပ်စုကြီး တစ်စုလည်း ရှိနေပြီး အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာပင် အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းတုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားမိသည်။</p> <p> ထိုမသေမျိုးများမှာ များသောအားဖြင့် သူကဲ့သို့ပင် ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ကဏ္ဍပေါင်းစုံတွင် ထူးချွန်ထက်မြက်ကြသဖြင့် ယခု ရှေ့တွင်ရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့အတွင်းသို့ သိမ်းသွင်းခြင်း ခံထားရသူများ ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>​"ကျွယ်မင်နန်းတော်... လီရှမ်းဇီ "</p> <p>​လီရှမ်းဇီက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်</p> <p> "လင်းတုန်း... မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ငါ ခေတ္တ တာဝန်ပေးစေခိုင်းဖို့ လိုအပ်တယ်"</p> <p>​တာဝန်ပေးစေခိုင်းမယ်</p> <p>​လင်းတုန်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဝူကျန့်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ စိတ်လေးလံသွားကြသည်။</p> <p> ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့်များ၏ အမြင်မှာ သူတို့နှင့် လုံးဝ ခြားနားလှပြီး သူတို့ ပစ်မှတ်ထားသော အရာမှာလည်း ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းတွင် ရှိသည်။</p> <p>​တစ်ဖက်လူတွင် ကိုယ်ပိုင် ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ ရှိနေပါလျက်နှင့် ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများကိုပါ ထပ်မံ စုဆောင်းလိုသည်ဆိုကတည်းက ယခု ရင်ဆိုင်ရမည့် ကိစ္စမှာ အလွန်ပင် ကြီးလေးကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>​"ခွင့်ပြုပါ အထက်လူကြီး..."</p> <p>လင်းတုန်းက ဂရုတစိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်</p> <p> "ကျနော်တို့ တခြား အင်အားစုတွေနဲ့ စစ်ခင်းရမှာလား "</p> <p>​"တိုက်ပွဲဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် နံပါတ် (၁၅၇) ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အရာတစ်ခု ပေါ်လာတယ်"</p> <p>​လီရှန်းကျီက အေးအေးလူလူ ဆက်ပြောသည်</p> <p>"ငါ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့်ပေါင်း နှစ်ရာ၊ သုံးရာလောက် ရောက်လာကြလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းတို့နဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်တဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေ  ရဲ့ ထိပ်တန်းအင်အားစုတွေ ဖြစ်တဲ့... ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်း၊ သောင်းကြယ်နန်းတော်၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ၊ ဝိညာဉ်သတ်ခြင်းဌာန စတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေက လူတွေလည်း ပါဝင်ကြလိမ့်မယ်"</p> <p>​"ဟား"</p> <p>​လူတိုင်း အသက်ရှူမှားမတတ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>နံပါတ် (၁၅၇) ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် မည်သို့သော အရာမျိုး ပေါ်ထွက်လာ၍ ဤမျှလောက်အထိ တုံ့ပြန်မှု ကြီးမားနေရသနည်း</p> <p>​ကျွယ်မင်နန်းတော်ကပင် အမာခံတပည့် ရာနှင့်ချီ၍ စေလွှတ်လိုက်သည်တဲ့လား</p> <p>​"မင်းတို့ အမိန့်ကို အမြဲ စောင့်နေကြ၊ ငါ တခြား အဝေးသင်ကြယ်တွေဆီ သွားရဦးမယ်"</p> <p>​လီရှမ်းဇီ က စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး နဂါးနက်လှေမှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>​"ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုတော့ ဖြစ်တော့မှာပဲ"</p> <p>ဝူကျန့်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။</p> <p>​"ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စဖြစ်တယ်ဆိုတာ များပြားလှတဲ့ ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေကိုလည်း ကိုယ်စားပြုတာပဲ၊ ငါတို့လည်း အဲဒီထဲကနေ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ရနိုင်ဖို့ ကြိုးစားရမှာပေါ့"</p> <p>​လင်းတုန်းက တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်ထက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက ပို၍ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>သူသည် အန္တရာယ်ကို မကြောက်ချေ၊ ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်ကြီးများတွင် ပါဝင်ခွင့်မရမှာကိုသာ ကြောက်သည်။</p> <p>ယခုကဲ့သို့ ကျွယ်မင်နန်းတော် အမာခံတပည့်၏ စေခိုင်းမှုကို ခံရခြင်းမှာ သူ့အတွက်တော့ သေချာပေါက် သတင်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း... အားလုံး ခေတ္တ ကိုယ်ပိုင်လှုပ်ရှားတာတွေ ရပ်ထားကြဖို့နဲ့ အမိန့်ကို စောင့်ကြဖို့"</p> <p>ဟု လင်းတုန်းက ဆိုသည်။</p> <p>​"ဒါဆို ထွက်ခွာသွားနှင့်တဲ့ မသေမျိုးလှေတွေကို ပြန်ခေါ်ရမလား "</p> <p>​"မလိုဘူး၊ အဲဒါတွေက အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို မထိခိုက်စေနိုင်ပါဘူး"</p> <p>လင်းတုန်းက လက်ကာပြလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုစဉ် ဝမ်ရွှမ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ လင်းတုန်းရှေ့သို့ ရောက်လာသည်</p> <p>"ဆရာ..."</p> <p>​"မင်းရဲ့ စစ်နဂါးလှေ  က ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ပျက်စီးသွားတယ် မဟုတ်လား ဆရာက လူတွေကို အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင် ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ရှေ့လျှောက်မှာ ငါတို့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲရဖို့ ရှိတယ်"</p> <p>​လင်းတုန်း၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ဝမ်ရွှမ်သည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားဟန်ဖြင့်</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ တပည့်ရဲ့ လက်အောက်က တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အဲဒီ မြောက်ရေခဲပုစဉ်းမြက် အတွက် အခုလေးတင် ထွက်သွားကြပြီ..."</p> <p>​"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အခြေအနေကို မထိခိုက်စေပါဘူး"</p> <p>လင်းတုန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>​"အရင်က ဒီလို အထီးကျန်ဆန်တဲ့ ခံစားချက်မျိုးကို အထိုက်အလျောက် နေသားကျနေပြီလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့၊ တကယ်လို့ နှစ်ပေါင်း ဆယ်ချီကြာအောင် ဒီလိုပဲ နေရမယ်ဆိုရင်တော့ ဂူဗိမာန်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်း ရာချီအောင် အောင်းပြီး ကျင့်ကြံနေရတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"</p> <p>​ယွီဝူရှီးသည် မှောင်မည်းနေသော ကြယ်စင်ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချမိသည်။</p> <p> တစ်ခါတစ်ရံ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အတော်လေး အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့၊ အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲ ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်တောင် မဟုတ်တဲ့ အရာလေးတစ်ခုလို ခံစားရတတ်သည်။</p> <p>​"ဒီတစ်ခေါက် သွားလိုက်၊ ပြန်လိုက်ဆိုရင် လဝက်လောက် အချိန်ယူရုံနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်"</p> <p>​ဖန့်ချန်က ဦးနှောက်ထဲရှိ ကြယ်ပုံပြမြေပုံကို စစ်ဆေးရင်း ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ယွမ်လုံနံပါတ်လှေ၏ အရှိန်မှာ ယခုအခါ သူ၏ အစွမ်းကုန် မောင်းနှင်မှုအောက်တွင် ယခင်က နဂါးအိုကြီး သူတို့ကို နန်ချင်းကြယ်တာရာနယ်မြေ ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားစဉ်က အရှိန်နှင့် များစွာ မခြားနားချေ။</p> <p>ထိုမသေမျိုးလှေသည် အစကတည်းက အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာရန်အတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>​ကျွယ်မင်နန်းတော်လို အဖွဲ့အစည်းတွေဟာ စကြာဝဠာကို စူးစမ်းဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နေကြပြီ။ ကြယ်တစ်လုံးတည်းမှာ ရှိတဲ့ ရင်းမြစ်တွေက ဒီလို အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေကို ထောက်ပံ့ဖို့ မလုံလောက်တော့ဘူး။</p> <p>ဒါကြောင့် ဒီလို ထိပ်တန်းအင်အားစုတွေရဲ့ အားပြိုင်မှုဟာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်တဲ့ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ။</p> <p>ဒီနယ်ပယ်မှာ အသာစီးရလေလေ၊ အင်အား ပိုတောင့်တင်းလေလေပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အင်အားတောင့်တင်းလာလေလေ၊ လူသားမျိုးနွယ်တွေ ပိုပြီး အားနည်းလာလေလေပဲ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... တကယ့် လူသားစစ်စစ်ဆိုတာ လက်ချိုးရေလို့ ရတဲ့အထိ မရှိတော့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် အခြားသူများဆီသို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p>စိတ်ထဲတွင် အကြောင်းပြချက်မရှိ လေးလံသွားမိသည်။</p> <p>​ယွီဝူရှီးကတော့ အာကာသဟင်းလင်းပြင်က တိတ်ဆိတ်လွန်းလို့ အထီးကျန်တယ်လို့ ခံစားရတာပါ။</p> <p> ဖန့်ချန်ကတော့ တကယ့် လူသားစစ်စစ် ဘယ်လောက်တောင် ကျန်သေးလဲဆိုတာကို မခန့်မှန်းနိုင်လို့ အထီးကျန်နေရတာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​အကယ်၍ သူ့မှာ အတိတ်ဘဝက အမှတ်ရချက်တွေသာ မရှိခဲ့ရင် သူကိုယ်တိုင်တောင် မိစ္ဆာတစ်ကောင်လားလို့ သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p>​တစ်ခုတည်းသော အကျိုးကျေးဇူးကတော့ မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီလောကမှာ တစ်ဘဝပဲ ရှင်သန်နိုင်မှာပါ။</p> <p> သူတို့ သေသွားရင် ပြန်လည်ဝင်စားခွင့် မရှိဘူး။</p> <p>အတိတ်ဘဝက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သိနိုင်ရင် သူတို့ဟာ မိစ္ဆာလား၊ လူသားလားဆိုတာ ခွဲခြားနိုင်လိမ့်မယ်။</p> <p> အဲဒီ သော့ချက်ကတော့ ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေဖို့ အလားအလာ အများကြီးပဲ</p> <p>​"ဟုန်မိတ်ဆွေ... မင်းက ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေအကြောင်း အတော်လေး သိထားပုံရတယ်၊ အခု အားနေတုန်း ကျုပ်တို့ကို နည်းနည်းလောက် ပြောပြပါဦးလား "</p> <p>​ဖန့်ချန်က ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"တကယ်တော့ ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ဂုဏ်ပြုမှတ်ဆိုတာ မင်း ကျွယ်မင်နန်းတော်အတွက် ဘယ်လောက်အထိ အကျိုးပြုခဲ့လဲဆိုတာကို ကြည့်တာပါ"</p> <p>"အဲဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ၊ မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဘာလို့ ကွာခြားလဲဆိုရင်... ဂုဏ်ပြုမှတ်က ကျွယ်မင်နန်းတော်ထဲမှာ မင်း ပိုက်ဆံရှိရင်တောင် ဝယ်လို့မရတဲ့ အရာတွေကို တိုက်ရိုက် လဲလှယ်နိုင်လို့ပဲ"</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်</p> <p>"ဥပမာ ကျမတို့ အခု စီးနေတဲ့ မသေမျိုးလှေဆိုရင် အပြင်လောကကို ရောင်းချတာ မဟုတ်ဘူး ဥပမာ မသေမျိုးအဆင့် တက်လှမ်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ နတ်ဆေးပင်တွေဆိုရင် အပြင်မှာ အဆက်အသွယ် မရှိရင် ကျောက်တုံးတွေ ရှိရင်တောင် ဝယ်လို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာတော့ ဂုဏ်ပြုမှတ်နဲ့ အားလုံး လဲလှယ်လို့ ရတယ်"</p> <p>​"ဒါဆိုရင်တော့ ဂုဏ်ပြုမှတ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးထက်တောင် ပိုအရေးကြီးတာပေါ့၊ အထူးသဖြင့် ကျုပ်တို့အတွက်"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာသည်</p> <p>"ဒါကြောင့် လူတိုင်းက ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ချင်ကြတာကိုး။ စစ်ဆေးပွဲ အောင်မြင်သွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အဆင့်တက်နှုန်းက သာမန်ထက် အများကြီး ပိုမြန်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒါပဲ"</p> <p>​တကယ်သာ အဲဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ ဒီဂုဏ်ပြုမှတ်က တော်တော်လေး အသုံးဝင်တာပဲ၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်ဆီကနေ အကျိုးအမြတ် အမြောက်အမြား ခြစ်ယူလို့ ရနိုင်တယ် ဟု ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါအပြင် ဂုဏ်ပြုမှတ်ကို အဆင့်တက်ဖို့အတွက်လည်း သုံးလို့ရတယ်။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဂုဏ်ပြုမှတ် လုံလောက်တယ်ဆိုရင် အမာခံတပည့် ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်</p> <p>"ဒါက ကျမရဲ့ ပစ်မှတ်တွေထဲက တစ်ခုပဲ"</p> <p>​"အမာခံတပည့်... ခက်ခဲလွန်းပါတယ်ဗျာ"</p> <p>လူတိုင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိကြသည်။</p> <p>​"အမာခံတပည့် ဖြစ်လာမှသာ လူသားလောက ကိုးနယ်မြေရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နိုင်ပြီး စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်နိုင်မှာပါ။ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့်တိုင်းဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ အာဏာအစစ်အမှန်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီး အာဏာရဲ့ ဗဟိုချက်မကို ထိတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒီအချက်က အမာခံတပည့် ဖြစ်မှသာ ဖြစ်နိုင်တာပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး  ဖြစ်နေရင်တောင် ဧည့်သည်တော်  အဖြစ်နဲ့ပဲ နေရမှာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save