Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၇၀)  </h2> <h2 style="text-align: center;">အောင်ပွဲခံ ကြွေးကြော်ရန်သာ တာဝန်ရှိသည်</h2> <h2 style="text-align: center;">​*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဖန့်ချန်ကဲ့သို့ သာမန်လူငယ်လေးတစ်ဦးကို အာရုံစိုက်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပူလောင်နေသော ကျောက်စိမ်းပြားကြောင့် ဖန့်ချန်ရှိရာဘက်သို့ မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>​ချက်ချင်းပင် လီရှမ်းဇီ၏ ပုံရိပ်သည် ဖန့်ချန်တို့၏ မသေမျိုးလှေပေါ်သို့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​"မင်းတို့ဆီမှာ နတ်ဆေးပင်ပါလာတာလား ဘယ်နှစ်ဆင့်လဲ "</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားပြီး အရိုးဖြစ်တည်စေသော ကြာစိမ်း ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ပြလိုက်ကာ</p> <p>​"ဒါက ဘယ်နှစ်ဆင့် နတ်ဆေးပင်လဲဆိုတာ ကျုပ်လည်း မသိပါဘူးဗျာ"</p> <p>​နဂါးနက်လှေကို ဝန်းရံထားသော မသေမျိုးလှေများသည်လည်း နဂါးနက်လှေနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p>မသေမျိုးလှေများစွာပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ဖန့်ချန်၏လက်ထဲမှ အရိုးဖြစ်တည်စေသော ကြာစိမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အသက်ရှူမှားမတတ် အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။</p> <p>​"ဒါက အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင်ပဲ"</p> <p>​လီရှမ်းဇီ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားသည်။</p> <p> ၎င်းမှာ မည်သည့်လမ်းစဉ်အတွက် အသုံးပြုရသည့် နတ်ဆေးပင်ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်မပြောသော်လည်း အဆင့်အတန်းကိုမူ အတည်ပြုပေးလိုက်သည်</p> <p>​"ဒါကို ဂုဏ်ပြုနန်းတော် မှာ မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်ထောင်နဲ့ လဲလှယ်လို့ရတယ်။ အဲဒီထဲက ခုနစ်ပုံကို အထက်ကို ပေးသွင်းရမှာဖြစ်ပြီး သုံးပုံကတော့ မင်းအပိုင်ပဲ၊ ဆိုလိုတာက မသေမျိုးကျောက်တုံး သုံးရာပေါ့။ အခု နံပါတ် (၁၅၇) တားမြစ်နယ်မြေမှာ အရုန်းအယင်းတိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်နေတာဆိုတော့ ဒီလိုနတ်ဆေးပင်မျိုး မင်းဆီမှာရှိနေတာက သိပ်ပြီး ထင်ပေါ်လွန်းတယ်။ အခြေအနေအရ ဒါကို ငါ့ကို အရင်ပေးထားလိုက်ပါ။ ဒီတိုက်ပွဲတွေပြီးလို့ ဂုဏ်ပြုနန်းတော်ကို ပြန်ရောက်မှ မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေကို သွားထုတ်ယူလိုက်တော့"</p> <p>​လင်းယွမ်က မသိစိတ်ဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်</p> <p>"နောက်မှ မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေ ထုတ်လို့မရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားက ဘယ်သူမို့လို့..."</p> <p>​"အတင့်ရဲလှချေလား ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံကျင့်ကြံသူပဲ၊ သူပြောတဲ့စကားက လိမ်ညာပါ့မလား "</p> <p>​နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခု မသေမျိုးလှေပေါ်သို့ ရောက်လာပြန်သည်။</p> <p>ထိုသူကား သူတို့၏ တိုက်ရိုက်အထက်လူကြီး လင်းတုန်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံကျင့်ကြံသူ ဟုတ်လား</p> <p>​လင်းယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>​လီရှမ်းဇီက ဆက်လက်ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ အရိုးဖြစ်တည်စေသော ကြာစိမ်းကို သိမ်းယူကာ နဂါးနက်လှေဆီသို့ ပြန်သွားပြီး စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ဆက်လက်ဦးဆောင်သွားလေသည်။</p> <p>​"ဆရာ"</p> <p>ဖန့်ချန်က လင်းတုန်းကို လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းကတော့ ဟုတ်နေပြီပဲ။ ပါရမီလည်းရှိတယ်၊ ကံတရားလည်း ပါလာတယ်ပေါ့။ ပထမဆုံးအကြိမ် ခရီးထွက်တာတင် အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ။ ဂုဏ်ပြုနန်းတော်ကို ပြန်ရောက်ရင် မသေမျိုးကျောက်တုံး သုံးရာ သွားထုတ်လိုက်ဦး"</p> <p>​လင်းတုန်းက ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်တို့ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ</p> <p>​"မင်းတို့ စိတ်ချလက်ချနေကြပါ။ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေက အရမ်းကို တင်းကြပ်တယ်။ စည်းကမ်းဘောင်အတွင်းမှာဆိုရင် ဘယ်သူကမှ မင်းတို့ရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို မောင်ပိုင်စီးမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ စကားကို မယုံရင်တောင် ငါ့စကားကတော့ အတည်ဖြစ်တယ် မဟုတ်လား "</p> <p>​"ဒါပေါ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ဝန်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>​"ဆရာ... နံပါတ် (၁၅၇) တားမြစ်နယ်မြေမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ဘာလို့ မသေမျိုးလှေတွေ အများကြီး တိုက်ပွဲဖြစ်နေကြတာလဲ "</p> <p> ဖန့်ချန်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​အရိုးဖြစ်တည်စေသော ကြာစိမ်းကို လီရှမ်းဇီ ယူသွားသော်လည်း ဤသည်မှာ ဖန့်ချန်အတွက် ကောင်းမွန်သောကိစ္စတစ်ခုပင်။</p> <p> လီရှမ်းဇီနှင့် တစ်ကြိမ်ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နောင်တွင် သူနှင့် ပိုမိုနီးကပ်ရန် အခွင့်အရေးရှိလာပေမည်။</p> <p>​"အခြေအနေအသေးစိတ်ကို ငါလည်း မသိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်မှာ ထူးခြားသူ အချို့ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ပေါ်လာတယ်လို့ ကြားရတယ်။ အဲဒီထဲက တစ်ယောက်နှစ်ယောက်ဆိုရင် အထက်နယ်မြေသုံးခုမှာတောင် နာမည်ကျော်ကြားတဲ့သူတွေပဲ၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အရမ်းကို ထူးခြားဆန်းပြားတယ်"</p> <p>​လင်းတုန်းက မှာကြားလိုက်သည်</p> <p>"မင်းတို့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က မမြင့်သေးတော့ ငါတို့အနားမှာပဲ ကပ်လိုက်ခဲ့ကြ"</p> <p>​ပြောပြီးသည်နှင့် လင်းတုန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် မသေမျိုးလှေဆီသို့ ပြန်သွားတော့သည်။</p> <p>​ထူးခြားသူတွေ ပေါ်လာတာလား</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူ၏ အရင်က ခန့်မှန်းချက်များသာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် လူသားဘုံကိုးခုမှ ထူးခြားသူများအားလုံးတွင် တူညီသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> သူတို့လုပ်ဆောင်သမျှ အရာတိုင်းသည် မိစ္ဆာ များကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> သို့ဆိုလျှင် ထိုနံပါတ် (၁၅၇) တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် မိစ္ဆာ နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းလော</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ ယွမ်လုံနံပါတ်လှေသည်လည်း အုပ်စုကြီးနောက်မှ လိုက်ပါ၍ စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>သူသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို မသေမျိုးလှေ မောင်းနှင်ခိုင်းထားပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>​ရွှမ်ဝမ်ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ဘက်တွင်မူ ဝမ်ရွှမ်သည် ဖန့်ချန်တို့ထံမှ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရွှီချန့်ကို ပြုံးပြကာ</p> <p>​"ဒီဂျူနီယာလေးကတော့ ကံကောင်းခြင်းတွေ အပြည့်ပဲ။ ပထမဆုံး စူးစမ်းမှုမှာတင် အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာဆိုတော့ ငါတို့ နံပါတ် (၄၃၂) နယ်မြေကြယ်စုရဲ့ စံချိန်ကိုတောင် ချိုးသွားပြီ ထင်တယ်"</p> <p>​ရွှီချန့်မှာလည်း ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင်ကနေ လဲလှယ်ရရှိမည့် ဂုဏ်ပြုမှတ်နှင့် မသေမျိုးကျောက်တုံးများကို တွေးတောရင်း တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။</p> <p>​"မသေမျိုးကျောက်တုံး သုံးရာ... စီနီယာအစ်ကို၊   ကျမတို့ ရွှမ်ဝမ်အဖွဲ့က နှစ်ပေါင်းများစွာ စူးစမ်းလာတာတောင် စုဆောင်းမိတဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေက ဒီနတ်ဆေးပင် တစ်ပင်စာလောက်တောင် မရှိသေးဘူး.."</p> <p> ရွှီချန့်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။</p> <p>​"ဒါက စူးစမ်းရှာဖွေခြင်းရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုပဲ။ ငါတို့ ကံတရားက အခုမှ ရောက်မလာသေးတာ၊ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရနိုင်ကောင်းရဲ့။ ထူးထူးခြားခြား စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ရင် လီရှမ်းဇီရဲ့ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ထဲကိုတောင် ဝင်ခွင့်ရနိုင်တယ်။ ဒါက မသေမျိုးကျောက်တုံး သုံးရာထက် ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်"</p> <p>​ဝမ်ရွှမ်သည် ရှေ့ဘက်ရှိ အလယ်ဗဟိုတွင် ဝန်းရံခံထားရသော နဂါးနက်လှေကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေတော့သည်။</p> <p>အမာခံတပည့်နောက်သို့ လိုက်ပါနိုင်မှသာ အမာခံတပည့်၏ အရာရာကို အနီးကပ် လေ့လာခွင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်လည်း အမာခံတပည့် ဖြစ်လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိမည် မဟုတ်ပါလား</p> <p>​လီရှမ်းဇီ၏ ဤအဖွဲ့တွင် မသေမျိုးလှေ တစ်ထောင်ကျော် ပါဝင်သည်။</p> <p>သူ၏ နဂါးနက်လှေ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ယွီဝူရှီးတို့အတွက် အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသည်ဟု ထင်ရသော တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် စနစ်တကျ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>တစ်နာရီမပြည့်မီမှာပင် အင်အားစု အချို့၏ မသေမျိုးလှေများသည် အသီးသီး ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>​လီရှမ်းဇီသည် တိုက်ပွဲကြားထဲမှ လွတ်မြောက်လာသော၊ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် ရှေ့ပြေးအဖွဲ့များကို စုစည်းကာ နံပါတ် (၁၅၇) တားမြစ်နယ်မြေ၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ဆက်လက်ချီတက်သွားသည်။</p> <p>​"ဒါက အမာခံကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်လား သူကိုယ်တိုင် လက်ဖျားနဲ့တောင် မတို့ရသေးဘူး၊ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်တာပဲ"</p> <p> ယွီဝူရှီးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။</p> <p>​ခုနက တိုက်ခိုက်သွားကြသူများမှာ လီရှမ်းဇီက အခြားနယ်မြေကြယ်စုများမှ ခေါ်ဆောင်လာသော ကျွမ်းကျင်သူများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် ထိုသူများကြားတွင် အထင်ကရ မရှိလှချေ။</p> <p>အဆင့် ၄ မသေမျိုးများသာမက အဆင့် ၅ မသေမျိုးများ၏ အရိပ်အယောင်များကိုပင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။</p> <p> ထိုအဆင့် ၅ မသေမျိုးတစ်ဦး အစွမ်းပြလိုက်သည်နှင့် မသေမျိုးလှေ တစ်ရာကျော်မှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားရသည်၊ သူ၏ လက်နက်စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ရဲတင်းပြတ်သားလှပေသည်။</p> <p>​"ဟုတ်တယ်၊ အမာခံတပည့် ဖြစ်လာရင် ဒီလောက်အထိ အာဏာရှိတာပဲ။ အဆင့် ၅ မသေမျိုးကိုတောင် စိတ်ကြိုက် စေခိုင်းလို့ ရတာကိုး"</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"အမလေး... ငါ့ဆရာပြောတာ မမှားဘူးပဲ။ ငါသာ အမာခံတပည့် ဖြစ်လာရင် သူ့သမီး သုံးယောက်လုံးကို ငါနဲ့ ပေးစားမယ်တဲ့"</p> <p> လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အားကျစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်</p> <p> "ငါသာ တကယ့် အကြီးအကဲ ဖြစ်လာရင် သူ့သမီး သုံးယောက်ကို ဘယ်ကြည့်တော့မလဲ။ အဲဒီကျရင် တစ်လောကလုံးက အလှပဂေးတွေကို ငါစိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါ့ရဲ့ တာအိုအဖော် အဖြစ် ထားတော့မှာ"</p> <p>​"ဟဲဟဲ"</p> <p>မုံချင့်လင်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြသည်။</p> <p>​"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... ကျုပ်တို့ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ "</p> <p> ယွီဝူရှီးက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အဖွဲ့ကြီးနောက်က လိုက်ရင်း အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရုံပဲ။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ ဒီလို တိုက်ပွဲမျိုးမှာ အနိမ့်ဆုံး အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်မှသာ တကယ်တမ်း အစွမ်းထုတ်နိုင်မှာ၊ ငါတို့ကတော့ အောင်ပွဲခံ ကြွေးကြော်ဖို့ ပဲ တာဝန်ရှိတယ်"</p> <p>ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။</p> <p>​လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။</p> <p> ဖန့်ချန်အနေဖြင့် အခြေအနေကို မသုံးသပ်နိုင်ဘဲ ထိပ်တိုက်တိုးရန် ကြိုးစားမည်ကို သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"စီနီယာလင်းတုန်းတို့က အဲဒီအမာခံတပည့်ရဲ့ မသေမျိုးလှေပေါ်မှာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးဖို့ သွားကြပြီ"</p> <p>လင်းယွမ်က လင်းတုန်းတို့ နဂါးနက်လှေဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>​အဆင့် ၃ မသေမျိုးမှစ၍ အဆင့် ၄၊ အဆင့် ၅ မသေမျိုးများသာ ထိုနေရာသို့ သွားခွင့်ရှိကြသည်။</p> <p>​အဆင့် ၆ မသေမျိုး မပါလာဘူးဆိုတာက အမာခံတပည့် ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ အဆင့် ၆ မသေမျိုးကိုတော့ စေခိုင်းဖို့ ခက်ခဲနေသေးတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ  ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p>​ယခုအခါ အဖွဲ့ကြီးသည် အရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။</p> <p>မသေမျိုးလှေတစ်စင်းသည် သူတို့၏ ဘေးဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။</p> <p>ထိုအဖွဲ့တွင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် တစ်ဦးနှင့် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်  တစ်ဆယ်ကျော်သာ ပါဝင်သည်။</p> <p>​ယခုအခါ အသက် ၂၀ ခန့်သာ ရှိပုံရသော ထိုဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်</p> <p>​"နံပါတ် (၄၃၂) နယ်မြေကြယ်စုက ဖန့်ချန်လား "</p> <p>​"မိတ်ဆွေက ဘယ်သူပါလဲ"</p> <p> ဖန့်ချန်ကလည်း ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>​"နံပါတ် (၄၃၁) နယ်မြေကြယ်စုက ယွီထျန်းကော် ပါ"</p> <p>​ယွီထျန်းကော်က ပြုံးလျက် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>​"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... သူ့ခါးက ကျောက်စိမ်းပြားက ငွေဖြူရောင် ဗျ..."</p> <p> လင်းယွမ်က ဖန့်ချန်ထံသို့ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save