Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၇၈</h2> <h2 style="text-align: center;">မျက်စိရှေ့၌ပင် ဒီဗိုင်းကိရိယာအား လုယူခြင်း<br /> *</h2> <p> </p> <p>ရွှီယန်၏မျက်နှာက လေးနက်နေ၏။ အေးစက်သည့် ဆေဘာအရှိန်အဝါမှ သယ်ဆောင်လာသည့် ဖိအားသည် သူ့အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာ၏။ ဝူယွမ်၏ ခွန်အားသည် အားနည်းခြင်းမရှိဘဲ သူသည် လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို အသုံးပြုထားသည်။<br /> <br /> ၎င်းသည် အသက်ဓာတ်လောင်ကျွမ်းခြင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒနှင့် တူညီပါသည်။ ထို့အပြင် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဒီဗိုင်းကိရိယာကိုလည်း အသက်သွင်းထား၏။<br /> ထိုဓားချက်၏ စွမ်းအားသည် အတိတ်တုန်းက ဟွမ်းလျန်၏ တိုက်ခိုက်မှုထက် အားနည်းခြင်း မရှိပေ။<br /> <br /> ထို့အပြင် ဝူယွမ်၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ဒီဗိုင်းကိရိယာ၏ စွမ်းအားကို ယခု အတိုင်းအတာအထိ အသက်သွင်းနိုင်ရာ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ ကူညီအားဖြည့်မှုကို လက်ခံထားရပေလိမ့်မည်။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> ဒီအချိန်၌ ရွှီယန်၏ ဒီဗိုင်းအနှစ်သာရက လှည့်လည်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ထုံးမင်ဓားမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါလာခဲ့သည်။ သို့ပေမယ့် သူသည် ၎င်းကို ဆွဲထုတ်ခြင်းမပြုပါ။ သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားကို ဖန်းဟောင်က ထုလုပ်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိဉာဉ်ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်၏။<br /> <br /> ဖန်းဟောင်၏ လက်နက်ကိရိယာထုလုပ်ခြင်း နည်းလမ်းများသည် စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေရှိ မည်သည့်ထုလုပ်ခြင်း နည်းလမ်းကမှ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။<br /> <br /> သို့ရာတွင် ဝူယွမ်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးတို့ကို အသုံးပြုကာ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် ဒီဗိုင်းကိရိယာ၏ စွမ်းအားအား ပြီးပြည့်စုံစွာ အသက်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ပြီးသည့်တိုင်အောင် သူ၏လက်ထဲရှိဓားသည် အထိအခိုက်မရှိဘဲ တားဆီးနိုင်မည် ဟူသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။<br /> <br /> ရွှီယန်၏မျက်နှာမှာ အလွန်လေးနက်နေ၏။ သို့ပေမယ့်သူသည် ဆုတ်ခွာသွားခြင်း လုံးဝမရှိပေ။ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် မတားဆီးနိုင်သည့်နှင့် ၎င်းကိုတားဆီးရန် မည်သည့်နည်းလမ်းမှ မရှိတော့ဟု မဆိုလိုပေ။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> ဒီအချိန်၌ တိုက်ခိုက်ခြင်းစင်မြင့် တစ်ဝိုက်တွင် စိုက်ဝင်နေသည့် ဓားကြီးများသည် လေထဲသို့ မြင့်တက်လာပြီး ရွှီယန်၏ရှေ့တွင် တန်းစီလာခဲ့သည်။ ရွှီယန်၏ နောက်တွင်လည်း မရေမတွက်နိုင်သည့် ဓားအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။<br /> <br /> "ဒန်း ဒန်း ဒန်း ဒန်း ဒန်း..."<br /> ဒီအချိန်၌ ကြည့်ရှု့နေကြသည့် သိုင်းသမားအားလုံးသည် သူတို့၏ ဓားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိကြောင်းအား ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။<br /> <br /> "ငါ့ရဲ့ဓား..."<br /> လူအုပ်အတွင်းမှ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ အေးစက်သည့် ဓားအလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားများထွက်ခွာကာ ရွှီယန်၏ရှေ့တွင် တန်းစီကုန်ကြသည်။<br /> <br /> ဒီအချိန်၌ ဝူယွမ်၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် စတင်ညှိုးနွမ်းလာခဲ့ပြီး ဒီဗိုင်းဝိဉာဉ်၊ သွေးအဆီအနှစ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအားလုံးတို့ကို အေးစက်သည့်သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒအတွင်းသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။<br /> <br /> "ရွှီယန်... သေလိုက်တော့.."<br /> သူသည် မာန်ဖီကာ အော်ဟစ်၏။ သူ၏ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့လာသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဓားကိုတွဲခိုနေသည့်ပုံ ပေါ်၏။ ဓား၏ဦးဆောင်မှုနောက်သို့ လိုက်နေသည့်ပုံလည်း ရ၏။<br /> <br /> သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဂိတ်တံခါးဆီမှ အေးစက်သည့် ဆေဘာအလင်းတစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ရေခဲတမျှ ဆန္ဒတစ်ခုက အဝေးရှိ လူများကိုပင် ရေခဲဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားသည်ဟု ခံစားရစေသည်။<br /> <br /> သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဂိတ်တံခါးအဝမှ ရွှီယန်ရပ်နေသည့် နေရာအထိ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ စွမ်းအင်တို့သည် ဆေဘာအလင်းဖြင့် အေးခဲသွားပုံပေါ်၏။ လေထဲတွင် အေးစက်သည့် ဆေဘာအလင်းလမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> တိုက်ခိုက်မှု၏ အဆုံးသတ်တွင် အအေးဓားအတွင်းသို့ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ ထည်ဝါသည့် စွမ်းအားတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်ပုံ ပေါ်ပြီး ရေခဲကဲ့သို့ ဓားအလင်းသည် အပြာရောင်အဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။<br /> <br /> သိုင်းသမားအားလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သူတို့သည် ပေပေါင်းရာချီကာ ရှည်လျားသည့် မိုးပြာရောင် ဓားကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရဟန် ရှိ၏။ မျက်စိတမှိတ်အတွင်းတွင် ၎င်းသည် လေထဲရှိ ပုံရိပ်အပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။<br /> <br /> "ဘဇ်.."<br /> လေထဲတွင် ဓားအလင်းက မြင့်တက်လာပြီး ထောင်နှင့်ချီသည့်ဓားများ တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ဟန်ရသည်။<br /> <br /> ရွှီယန်၏ရှေ့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သည့် ဓားများသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးပြာရောင် ဆေဘာအလင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွား၏။<br /> <br /> "ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း..."<br /> သို့ရာတွင် ဓားတစ်ချောင်းပြီး တစ်ချောင်းသည် ဆက်တိုက် ပျက်စီးကုန်ကြသည်။ မိုးပြာရောင်ဓားအလင်းသည် ဆက်လက်ကျဆင်းလာဆဲရှိပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကို ခုခံရန် မဖြစ်နိုင်ပုံရသည်။<br /> <br /> ထန်းကျီ၏ နှလုံးသားက လေးလံသွား၏။ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ အရှက်မဲ့ပုံကို တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။<br /> <br /> သူသည် ပါရမီရှင်များ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအတွက် မျိုးဆက်စုံမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ပါရမီရှင်များ အနေနှင့် ပိုမိုများပြားသည့် ပြင်ဆင်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ကြောင်းကြောင်းအားလည်း နားလည်လိုက်သည်။<br /> <br /> သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမတွင် ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းတို့ ရှိပါက အခြား အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများတွင်လည်း တူညီသည့်နည်းလမ်းများ ရှိနေမှာဖြစ်သည်။<br /> <br /> စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများသည် ဒီတိုက်ပွဲကို သေချာပေါက် အရှုံးခံမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သံသယဝင်စရာမကောင်းလောက်အောင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုကြမှာ ဖြစ်၏။<br /> <br /> ယရုံမှာ ရွှီယန်ကို စူးစိုက်စွာကြည့်နေ၏။ သူသည် ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်လေမည်လား။ သူ၏ ဝှက်ဖဲများ ရှိနေသေးသည်လား...<br /> <br /> မဟုတ်ပါက သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမကို စိန်ခေါ်ရန်အတွက် မည်သည့်နေရာမှ ယုံကြည်ချက်တို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။<br /> <br /> "ကာလိုက်တော့..."<br /> ချွေဟွားယွီမှာ နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်စွာဖြင့် ရေရွတ်သည်။ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ဓားများသည် ဆက်တိုက်ဝင်ရောက်နေ၏။ မိုးပြာရောင်ဓားအလင်းကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ကြီးမားသည့် သစ်ပင်ကြီးများပင် အမြစ်ကျွတ်ကာ ရှည်လျားသည့် ဓားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကုန်ကျ၏။<br /> <br /> ကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ စိတ်ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်တို့သည်လည်း ဓားအလင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဟန် ရသည်။ မိုးပြာရောင် ဆေဘာအလင်းဆီသို့ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေ၏။ သို့ရာတွင် မိုးပြာရောင် ဆေဘာအလင်းသည် နှေးကွေးကာ အနည်းငယ် မှိန်ဖျသွားပေမယ့် ရွှီယန်ဆီသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်နေဆဲ ရှိ၏။<br /> <br /> သူ့အနေနှင့် နောက်သို့ဆုတ်ခွာလျှင်တောင် ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏အငွေ့အသက်ကို ပစ်မှတ်ထားထားပြီး ဆုတ်ခွာရန် သို့မဟုတ် ရှောင်ရှားရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။<br /> <br /> သို့ပေမယ့် ဤသည်မှာ အခြားလူများ၏ အတွေးဖြစ်၏။ ရွှီယန်အတွက် ထိုဓားချက်ကို ရှောင်လွှဲလိုပါက လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိဆဲဖြစ်သည်။<br /> <br /> သို့ရာတွင် ရွှီယန်မှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်တတ်ပေမယ့် အနည်းငယ်မျှသော အန္တရာယ်လေးနှင့် ကြောက်ရွံကာ ရှောင်ဖယ်သွားမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။<br /> <br /> ဒီဗိုင်းကိရိယာ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားပေမယ့် ခုခံရန် မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါ။ ပြီးခဲ့တုန်းက ပြင်းထန်သည့် မုန်တိုင်းသဖွယ် ဓားချက်များသည် ရုတ်တရက် အားနည်းလာကာ စီးဆင်းနေသည့် စမ်းချောင်းသဖွယ် ညင်သာလာခဲ့သည်။<br /> <br /> ကျဆင်းလာနေသည့် မိုးပြာရောင် ဆေဘာအလင်းကို ဓားစီးကြောင်းများက ပိတ်လှောင်သွားပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားအား ဆက်တိုက် အားနည်းလာစေသည်။<br /> <br /> ရွှီယန်သည် ဓားချက်တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်၏။ ညင်သာသော လေညှင်းသည် စေးကပ်သည့်အရေတစ်ခုသဖွယ် ပြောင်းလဲလာခဲ့၏။ တောင်နှင့်မြစ်၏ဓားဆန္ဒသည် ဓားချက်ပေါင်းထောင်ချီကို သယ်ဆောင်ရင်းက မိုးပြာရောင် ဆေဘာအလင်းကို ဆက်တိုက်အားနည်းအောင် စွမ်းဆောင်နေသည်။<br /> <br /> 'သူ ဘာထိခိုက်မှုမှမရှိဘဲ တားဆီးနိုင်မှာလား..'<br /> ချွေဟွားယွီမှာ အံ့ဩသွားသည်။<br /> <br /> 'ဒါကဘယ်လို ဓားပညာမျိုးလဲ... အအေးဓားရဲ့ စွမ်းအားကို ဒီအတိုင်းအတာအထိတောင် အားနည်းလာစေတာ တကယ့်ကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး..'<br /> <br /> ချွေဟွားယွီသည် အံ့သြစွာဖြင့် စဉ်းစားမိ၏။<br /> <br /> "မကောင်းတော့ဘူး... ဒီအအေးဓားထဲမှာ နောက်ထပ် ပုန်းအောင်းနေတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုရှိသေးတယ်.."<br /> <br /> ရုတ်တရက် သူ၏မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ တိုက်ပွဲပြင်အတွင်းတွင် အခြေအနေသည် ကြီးစွာပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။<br /> <br /> အစက အားနည်းလာကာ အေးခဲခြင်းအငွေ့အသက်တို့ လွင့်ပြယ်လာနေသည့် မိုးပြာရောင် ဆေဘာအလင်းသည် ရုတ်တရက် မျက်စိကို ကန်းလောက်သည့် အလင်းရောင်မျိုးဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ ကြည့်ရသည်မှာ စစ်မှန်သည့် သေခြင်းရှင်ခြင်း ဓားချက်တစ်ခုကို ယခုမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်ဟန် ရသည်။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> ဓားမုန်တိုင်းမှာပြိုလဲပြီး စမ်းရေစီးကြောင်းမှာ ပိုင်းဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ညင်သာသည့် လေညှင်းမှာလည်း လွင့်စင်သွားရ၏။<br /> <br /> ဆေဘာအလင်းသည် ရွှီယန်ဆီသို့ သက်ဆင်းလာခဲ့သည်။ ထိုဆေဘာအလင်း၏ စွမ်းအားမှာ အားနည်းသွားခဲ့ပေမယ့် ရွှီယန်၏ ခုခံမှု ဓားချက်အားလုံးမှာလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။<br /> <br /> သိုင်းသမားအားလုံးတို့၏ မျက်လုံးများသည် ပြူးကျယ်နေပြီး သူတို့၏စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့၏။<br /> <br /> ရွှီယန်သည် အန္တရာယ် ကျရောက်ခဲ့လေပြီ။<br /> <br /> သမိုင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ရွှီယန်သည် ဒီဓားချက်အောက်တွင် သေဆုံးရတော့မည်လား။<br /> <br /> လူပေါင်းများစွာသည် နှလုံးသားအတွင်း၌ သက်ပြင်းချမိသည်။ အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခုအား ထိပါးခြင်းသည် မည်မျှပင် ပါရမီရှိစေကာမူ အဆုံးသတ်တွင် သေဆုံးရမည် ဖြစ်၏။<br /> ***</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save