Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၇၉</h2> <h2 style="text-align: center;">မျက်စိရှေ့၌ပင် ဒီဗိုင်းကိရိယာအား လုယူခြင်း(၂)<br /> *</h2> <p> </p> <p>ထို နောက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒသည် ရှင်းလင်းစွာပင် စစ်မှန်သည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း တိုက်ကွက်ဖြစ်၏။ ဤသည်ကို ဝူယွမ်၏ အကြွင်းအကျန်ဝိဉာဉ်က အခွင့်အရေးယူကာ အအေးဓား၏ အစစ်အမှန်သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားချက်ကို အသက်သွင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။<br /> <br /> ထိုဓားချက်သည် အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်၏ စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထား၏။ ရှင်းလင်းစွာပင် ဝူယွမ်ကို စွမ်းအားပေါင်းထည့်ပေးခဲ့သည့် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမမှ အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်က ချန်ရစ်ခဲ့သည့် အန္တရာယ်အကြီးဆုံး တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပေသည်။<br /> <br /> ထိုနည်းလမ်းသည် အနည်းငယ် အရှက်မဲ့ပေမယ့် ရလဒ်မှာ သံသယဝင်စရာ မကောင်းလောက်အောင် အံ့သြဖို့ကောင်းလှသည်။<br /> <br /> ဝူယွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုတွင် ယခုကဲ့သို့သော သတ်ဖြတ်ခြင်းတိုက်ကွက်တစ်ခု ပုန်းအောင်းနေမည်ဟု မည်သူမှထင်မထားခဲ့ပေ။<br /> <br /> ရွှီယန်လည်းပဲ မျှော်လင့်ထားခြင်း မရှိပါ။ ယခုအချိန်၌ အဆုံးမဲ့သော ဓားမုန်တိုင်းမှာ ပြိုကွဲသွားပြီး ဓားတာအို၏ အကာအကွယ်မှာ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့၏။ သူသည် တစ်ဖက်သတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းခံရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ရှင်းလင်းစွာပင် ထိုဆေဘာဓားချက်ကို ရှောင်ရှားရန် နောက်ကျနေပါပြီ။<br /> <br /> ထို့အပြင် ထိုဓားချက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလျှင်အမြန်ခုခံနိုင်မည်နည်း။ သူ့အနေနှင့် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင် သေချာပေါက် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခြင်း သို့မဟုတ် အခြေခံပျက်စီးသွားခြင်းတောင် ဖြစ်စေနိုင်သည်။<br /> <br /> ရွှီယန်သည် ဝူယွမ်၏ ဓားချက်အတွင်းတွင် ယခုမျှသောသေစေနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေမည်ဟု အထင်မထားခဲ့ပေ။ အန္တရာယ်က ရုတ်တရက် ကျရောက်လာခဲ့၏။<br /> <br /> သို့ရာတွင် သူသည် အကြောက်အရွံ့ကင်းမဲ့စွာ ရှိနေပါသည်။ ယခုအချိန်၌ ရွှီယန်သည် အတွေ့အကြုံနုနယ်သည့် သိုင်းသမားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။<br /> သူ့အနေနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အန္တရာယ်များကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိလျှင်တောင် ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသည့် အခြေအနေအတွက် ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိနေသေး၏။<br /> <br /> အဆုံးမဲ့ဓားမုန်တိုင်းနှင့် ဓားတာအိုအကာအကွယ်အားလုံးတို့မှာ ပျက်စီးသွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုက မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့၏။<br /> <br /> ရွှီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ ဒီဗိုင်းစွမ်းအင်တို့သည် လှိုင်းထန်နေသည့် မြစ်ရေအလား လှည့်လည်လာပြီး သူသည် လက်ဝါးချက်တစ်ချက်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။<br /> ထိုဆေဘာဓားချက်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်၏။<br /> <br /> သူသည် ဓားပညာ၌ အနှိုင်းမဲ့သည်သာ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ နဂါးနိုင်လက်ဝါးသိုင်းသည်လည်း လောကကြီးတွင် ပြိုင်ဖက်ကင်း၏။<br /> <br /> "ဝေါင်း.."<br /> လူတိုင်းက ရွှီယန်ကို သေတော့မည် သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတော့မည်ဟု တွေးထင်ထားစဉ်တွင် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ အရှင်သခင်နှင့် အကြီးအကဲတစ်စုမှာ အေးစက်စွာ ပြုံးလာခဲ့ကြသည်။<br /> <br /> သို့ပေမယ့် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ အကြား၌ နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ လူတိုင်း၏ အံ့သြနေသည့် အကြည့်များအောက်တွင် ရွှီယန်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်နှင့်အတူ နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် မာန်ဖီရင်းက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နဂါးကြီးမြတ်မှုက မြင့်တက်လာပြီး ကြီးစိုးကာ အနှိုင်းမဲ့၏။<br /> <br /> "ဒါက အစစ်အမှန် နဂါးတစ်ကောင်လား..."<br /> တစ်ယောက်ယောက်က အံ့ဩစွာ အသံပြုသည်။<br /> <br /> ရွှေရောင်နဂါးကြီးသည် မာန်ဖီရင်းနှင့် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီထဲရှိ ရွှေနဂါးတစ်ကောင်နှင့် အလွန်တူညီလှပါသည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ဖိအားသည် သက်ရှိအားလုံးတို့ကို တုန်ခါသွားစေ၏။<br /> <br /> ဤသည်မှာလည်း ဒဏ္ဍာရီများရှိ အစစ်အမှန်နဂါးများ၏ ထည်ဝါမှုနှင့် တူညီနေပါသည်။ နဂါးနိုင်လက်ဝါးသိုင်း၏ ခြောက်ခုမြောက်အဆင့်- အစစ်အမှန်နဂါးအသွင်သည် စစ်မှန်သည့် နဂါးတစ်ကောင်နီးပါး ဖြစ်လာခဲ့၏။<br /> <br /> ရွှေနဂါးကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီးဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် အော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် အကြွင်းမဲ့ ရေခဲဆေဘာဓားကို ရင်ဆိုင်၏။<br /> <br /> သူ၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်ဟကာ ထိုစွမ်းအားကြီးသည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ မျိုချလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး တိမ်များဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့၏။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> တိမ်လွှာများ၏ အတွင်းတွင် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရွှေနဂါးကြီးမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့၏။<br /> သို့ပေမယ့် တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ကာစီးနိုင်လိုက်လေသည်။<br /> <br /> ယခုအချိန်၌ ဝူယွမ်၏လက်ထဲတွင် အကြွင်းမဲ့ရေခဲဓားသည် တရွေ့ရွေ့ဖြင့် ရှေ့သို့တက်လာခဲ့၏။ ဝူယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာတော့ အသက်ဓာတ်အားလုံးတို့ ဆုံးရှုံးနေပြီးဖြစ်သည်။ ဓားသာလျှင် လင်းလက်နေပြီး ရွှီယန်ကို ချိန်ရွယ်ထားဆဲ ရှိ၏။<br /> <br /> သို့ပေမယ့် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းမှ ပါဝင်မနေတော့ပေ။ အအေးဓား၏ အေးစက်လှသည့် အငွေ့အသက်တို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးဖြစ်ကာ ဓားပေါ်တွင် အပြာရောင် အလင်းတစ်ခုသာ ရေးတေးတေး ကျန်ရစ်ခဲ့၏။<br /> <br /> သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမဘက်က တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိစဉ်တွင် ရွှီယန်သည် နောက်ထပ် လက်ဝါးချက်တစ်ခုကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး အအေးဓားကို ၎င်း၏ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ မျိုချလိုက်၏။<br /> <br /> လျှပ်တပြက်အတွင်းတွင် ဝူယွမ်၏အလောင်းမှာ ပြာများအဖြစ် လွင့်ပျံသွားသည်။<br /> <br /> "သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမမှာ တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ပါရမီရှင် မရှိတော့ဘူးဆိုတော့လည်း ငါသွားတော့မယ်... ပါရမီရှင်တွေရဲ့ နောက်ဆုံးပြိုင်ပွဲမှာ ပြန်တွေ့ကြမယ်... အရှက်မဲ့တဲ့ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမကြီး.. ငါ့ကို စိတ်ပျက်မသွားရစေဖို့ မျှော်လင့်တယ်.."<br /> <br /> ရွှီယန်က အားပါးတရ ရယ်၏။ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမအား ပိတ်ဆို့သည် အဖြစ်အပျက်မှာ အဆုံးသတ်ခဲ့လေပြီ။<br /> <br /> ဝူယွမ်က တိုက်ခိုက်မှုပြုချိန်တွင် ပြောခဲ့သည့် စကားအရ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမတွင် သူ့အား စိန်ခေါ်ရန် မည်သည့်ပါရမီရှင်မှ မရှိတော့ကြောင်းကို ရွှီယန်သိလိုက်၏။<br /> တစ်ဖက်လူ၏ စကားများမှာ မှန်မှန်မှားမှား သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမသည် သူနှင့်အတူ ဆက်လက်အချိန်ဖြုန်းပေးမည် မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုသို့ဆိုပါက သူကလည်းပဲ မည်သည့်အချိန်၌ ရပ်တန့်ရမည်ကို နားလည်သင့်ပေသည်။<br /> <br /> ဒီ ဒီဗိုင်းကိရိယာဖြစ်သည့် ရေခဲဆေဘာဓားသည် ဒီတိုက်ပွဲမှ သူ့အတွက် ဆုကြေးဖြစ်၏။<br /> <br /> "ဒီဆေဘာက... တိုက်ပွဲက ငါ့ရဲ့ဆုလာဘ်ပဲ... အားလုံးကိုနှုတ်ဆက်ခဲ့တယ်.."<br /> <br /> အအေးဓားကို မျိုချပြီးနောက် ရွှေရောင်နဂါးကြီးက ရွှီယန်ကို ရစ်ပတ်သွားသည်။ ရွှီယန်သည် လက်ကိုဝှေ့ရမ်းကာ မျက်စိတမှိတ်အတွင်း နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။<br /> <br /> "ရမ်းကားလိုက်တာ..."<br /> သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဂိတ်တံခါးဆီမှ ဒေါသတကြီးအော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။<br /> <br /> ဆေဘာသခင်အကြီးအကဲမှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွား၏။ ရွှီယန်သည် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမမှ ဒီဗိုင်းကိရိယာတစ်ခုကို ပြောင်ပြောင်ရှင်းရှင်းပင် လုယူရဲလေသည်။ မည်သည့်နေရာမှ သတ္တိတို့ ရလာခဲ့သနည်း။<br /> <br /> ရှိနေကြသည့် သိုင်းသမားများအားလုံးမှာ တောင့်တင်းသွားကြသည်။ ရွှီယန်က အအေးဓားကို လုယူပြီး ထွက်ခွာသွားမှသာလျှင် သူတို့သည် သတိလည်လာကြ၏။<br /> မျက်နှာများ၌ ချွေးစေးများ ဖုံးလွှမ်းနေပါသည်။<br /> <br /> ဤသည်မှာ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဒီဗိုင်းကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်၏။ သူသည် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ အရှင်သခင်နှင့် အကြီးအကဲများ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ထိုဒီဗိုင်းကိရိယာအား လုယူသွားလေသည်။<br /> <br /> ရွှီယန်သည် မည်သည့်နေရာမှ သတ္တိတို့ ရရှိလာသနည်း။ ဒီမျိုးဆက်၏ လူငယ်များသည် အလွန် အကြောက်အလန့် ကင်းကြသည်လား။<br /> <br /> "မဟုတ်ဘူး..."<br /> <br /> ဒီရွှီယန်ကပဲ ရဲတင်းလွန်းနေတာ...<br /> <br /> အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ဒီဗိုင်းကိရိယာကို လုယက်ရဲတယ်။ ဒါမျိုးက ရွှီယန်က ပထမဆုံးပဲ...<br /> <br /> ထိုအပြင် သူသည် ၎င်းကို သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ရှေ့၌ပင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမမှ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုကို မကြောက်ပေဘူးလား။<br /> <br /> "ဒါက... ဒါကြီးက လွန်လွန်းသွားပြီ.."<br /> ချွေဟွားယွီက နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေ၏။<br /> <br /> "ရွှီယန်..."<br /> သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဂိတ်တံခါးဆီမှ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ရွှီယန်ဆီသို့ လိုက်ပါသွားသည်။<br /> <br /> သူ၏ ထည်ဝါလှသည့် စွမ်းအားက အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ လူများအား ထိတ်လန့်သွားစေ၏။ ဤသည်မှာ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဆေဘာသခင်အကြီးအကဲ ဖြစ်သည်။<br /> <br /> "မင်းက.. မင်းရဲ့ခွန်အားကြီးကိုသုံးပြီး အားနည်းတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ချင်တာလား.."<br /> <br /> ထန်းကျီက အော်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ စစ်ပုဆိန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အဆုံးမဲ့သောတောင်များ ပြိုဆင်းလာဟန်ရပြီး ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခုနှင့်အတူ ရွှီယန်အား လိုက်လံကာ သတ်ဖြတ်တော့မည် ဆေဘာသခင်အကြီးအကဲကို တားဆီးသွားသည်။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> ဆေဘာသခင်အကြီးအကဲက ဒေါသတကြီး အော်လိုက်ပြီးနောက် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဂိတ်တံခါးဆီမှ ဆေဘာတစ်ချောင်းသည် သူ၏ လက်ထဲသို့ လွင့်ပျံလာခဲ့၏။<br /> ဆေဘာဓားချက် တစ်ချက်နှင့်အတူ အဆုံးမဲ့သော တောင်များကို ပြိုလဲသွားစေသည်။ နောက်တစ်ချက်က ထန်းကျီကို ချိန်ရွယ်ထား၏။<br /> <br /> "ရွှီယန်က ငါတို့ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမရဲ့ ဒီဗိုင်းကိရိယာကို လုယူခဲ့တယ်... မင်းထန်းကျီက ဝင်ပါချင်တာလား... မင်းရောသူနဲ့အတူ သေချင်လို့လား.."<br /> <br /> ထန်းကျီမှာ နှလုံးသားထဲ၌ တုန်ခါနေ၏။ သို့ပေမယ့် ပြန်လည်ချေပသည်။<br /> <br /> "ဒါက ပါရမီရှင်တွေအကြား ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတစ်ခုပဲ... အနိုင်ရသူက တိုက်ပွဲရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို ယူပိုင်ခွင့်ရှိတယ်။ အဲ့ဒီ့ ဒီဗိုင်းကိရိယာက မင်းတို့သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမက ဆိုပေမယ့် ဝူယွမ် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းပဲ။ ဝူယွမ်က ရှုံးနိမ့်ပြီးပြီဆိုတော့ ရွှီယန်ရဲ့အပိုင် ဖြစ်လာတာ ပုံမှန်ပဲ.."<br /> <br /> "ပေါက်ကရတွေ..."<br /> နောက်ထပ် အော်သံတစ်ခု လေထဲ၌ လွင့်ပျံလာခဲ့၏။ ထို့အပြင် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဂိတ်တံခါးမှ ပိုမိုကာပင် ကြောက်စရာကောင်းသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ အရှင်သခင် ဖြစ်၏။<br /> <br /> ဆက်လက်ပြီး နောက်ထပ်စွမ်းအားကြီး အရှိန်အဝါများ တစ်ခုပြီးတစ်ခုလည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။<br /> <br /> ထန်းကျီမှာ ဖြူရော်သွားသည့် သူ၏ စစ်ပုဆိန်ဖြင် တိုက်ခိုက်မှုပြုပြီးနောက် နောက်သို့လှည့်ကာ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။<br /> <br /> "ရွှီယန်... ခွေးကောင်လေး... မင်းကတကယ့်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ်... ငါမင်းကို ထောက်ခံပေးဖို့ လာခဲ့တာဆိုပေမယ့် ဒီလောက်ကြီးအထိ သတ္တိမ‌ေကာင်းသေးဘူး... ငါဆက်ပြီးတော့ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး... မင်းကိစ္စကို မင်းဘာသာ ရှင်းတော့.."<br /> <br /> ထန်းကျီသည် အသဲအသန် ထွက်ပြေးခဲ့၏။ အနည်းငယ်နှေးကွေးသည်နှင့် အန္တရယ်ကျရောက်မည်ကို စိုးရိမ်နေပါသည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ ဒီဗိုင်းကိရိယာကိုပင် ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေရှိ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ရွှီယန်အတွက် ရပ်တည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။<br /> <br /> သူသည် မျိုးဆက်စုံမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စောင့်ရှောက်သူတစ်ဦးဖြစ်ရာ လေလွင့်သိုင်းသမားများအတွက် ကာကွယ်ပေးသည်မှာ ပုံမှန်သာဖြစ်၏။ သို့ပေမယ့် ရွှီယန်သည် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဒီဗိုင်းကိရိယာတစ်ခုကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း လုယူသွားလေသည်။<br /> <br /> ထန်းကျီတွင် ထိုကဲ့သို့သော သတ္တိမျိုးမရှိပေ။ သူသည် ဆက်လက်ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပါ။<br /> <br /> ယရုံ၏ ပါးစပ်က ပွင့်ဟနေပြီး ရွှီယန် ထွက်ပြေးပျောက်ကွယ်သွားသည့် လားရာဆီသို့ ငိုင်တိုင်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ အချိန်အတော်ကြာအောင် သတိပြန်လည်လာခြင်းမရှိပဲ ဖြစ်နေ၏။<br /> <br /> ထိုအချိန်၌ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ဂိတ်တံခါးရှေ့သို့ အသံတစ်ခု ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။<br /> <br /> "ဒီဆေဘာက ငါ့ရဲ့ တိုက်ပွဲဆုကြေးပဲ။ ငါရွှီယန်ရဲ့ အပိုင်ဖြစ်တယ်... သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမက မကျေနပ်ဘူးဆိုရင် ငါ့ကိုလိုက်သတ်ဖို့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို စေလွှတ်လို့ရတယ်။ သူတို့အားလုံးကလည်း ငါ့ရဲ့ ခြေနင်းကျောက်တုံးတွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်။ ငါရွှီယန် စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းမဲ့ ခြေနင်းတုန်းတွေပေါ့.."<br /> <br /> လူတိုင်းသည် အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကောင်းကင်တွင် ရွှီယန်၏ ရပ်နေမှုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမကို အထင်သေးစွာ ပြောဆိုနေ၏။<br /> <br /> "မင်းက သေချင်နေတာပဲ..."<br /> ဆေဘာသခင်အကြီးအကဲမှာ ဒေါသတကြီး လိုက်လံသတ်ဖြတ်၏။ သို့ပေမယ့် သူ ရွှီယန်ဆီသို့ မရောက်ခင်တွင် တစ်ဖက်လူသည် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီးအကြား၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။<br /> <br /> ဤသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော ပညာရပ်မျိုး ဖြစ်သနည်း။ သိုင်းသမားများအားလုံးသည် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။<br /> <br /> "ရွှီယန်... မင်း ဘယ်လောက်ဝေးဝေးအထိ ထွက်ပြေးနိုင်မလဲလို့ ကြည့်တာပေါ့.."<br /> <br /> ဆေဘာသခင်အကြီးအကဲက ဒေါသတကြီး အော်ပြီးနောက် ရွှီယန်ထွက်ပြေးသွားသည့် လားရာဆီသို့ ဆက်လက်လိုက်သည်။ သူ၏ခွန်အားနှင့် တစ်ဖက်လူကိုလိုက်မှီရန် အချိန်မကြာဟု ယုံကြည်ချက်ရှိ၏။<br /> <br /> "မင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကို ကိုယ်တူးနေတာပဲ..."<br /> သူသည် နှလုံးသားထဲ၌ ကြိမ်းမောင်းသည်။<br /> <br /> ရွှီယန်သည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးခဲ့၏။ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။<br /> <br /> ထို့အပြင် ဒီဗိုင်းကိရိယာများသည် သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလို့မရပေ။ ထို့ကြောင့် ရွှီယန်သည် ပုန်းအောင်းနေလို့ မရပါ။ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုမှ သေချာပေါက် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။<br /> <br /> သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ အတွင်းတွင် ဒီအချိန်၌ လူအိုကြီးများစွာတို့ တိတ်တဆိတ် ပျက်ကွယ်သွားကြ၏။ ရွှီယန်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်တော့မည် ဖြစ်သည်။<br /> <br /> "ရွှီယန်ရဲ့ တည်နေရာကို သတင်းထောက်ပံ့ပေးနိုင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဆုကြေးရမယ်.."<br /> <br /> သိုင်းတစ်ထောင်အရှင်သခင်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။ သူသည် မည်သည့် ဆုကြေးဖြစ်သည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မရှိပေ။ သို့ပေမယ့် အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများ၏ စကားတစ်ခွန်းကပင် ကြီးမားသည့် ကံကောင်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်၏။<br /> <br /> ထို့ကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားစုများနှင့် သိုင်းသမားများသည် ထိုအတွက် ရူးသွပ်ကုန်ကြမှာ ဖြစ်သည်။<br /> <br /> ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ရွှီယန်၏ တည်နေရာကို သတင်းပေးရန်သာ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်၏။ လူတစ်ယောက်သာ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ဖမ်းဆီးနိုင်ပါက ရရှိလာမည့် ဆုကြေးမှာ စိတ်ကူး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားမှာဖြစ်သည်။<br /> <br /> သို့ပေမယ့် ရှိနေကြသည့် သိုင်းသမားများအားလုံးသည် ရွှီယန်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရန်မှာ အနိုင်တိုက်ခိုက်ရန် လိုအပ်ကြောင်းအား သိရှိကြ၏။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်မှာ အလွန့်အလွန် သန်မာမနေပါက ကိုယ့်သေတွင်းကို ကိုယ်တူးသည်နှင့်ပင် တူမှာဖြစ်သည်။<br /> <br /> ရွှီယန်၏ခွန်အားသည် အထွတ်အထိပ် စိတ်ဝိဉာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး ဖြစ်၏။ ထိုအဆင့်နှင့် သိုင်းသမား ရှစ်ယောက်ဆယ်ယောက်လောက် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လျှင်တောင် သူတို့သာလျှင် အသတ်ခံရမှာ ဖြစ်သည်။<br /> <br /> "စိတ်ဝိဉာဉ်နယ်မြေမှာ ရွှီယန်ကို နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်ရော ရှိသေးလို့လား.."<br /> <br /> ထိုအတွေးသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့၏။ ရွှီယန်သည် အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အောက်တွင် ပြိုင်ဖက်ကင်းလေသည်။<br /> <br /> ဤသည်မှာ အနှိုင်းမဲ့သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်၏။ မည်သူက သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်လဲ။<br /> <br /> "မယုံနိုင်စရာပဲ မယုံနိုင်စရာပဲ... ငါ သမိုင်းတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့တာပဲ.."<br /> <br /> ချွေဟွားယွီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နန်းတော်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။ ဒီခရီးစဉ်က အလွန်တန်၏။ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှ၏။<br /> <br /> ရွှီယန်သည် အလွန် ရဲတင်းလွန်းလှသည်။ ရှေးခေတ်အခါကတည်းက ယခုအချိန်အထိ လေလွင့်သိုင်းသမားများ အကြားတွင် အရဲရင့်ဆုံးလူကို ဆိုပါဆိုလျှင် ရွှီယန်ကိုသာလျှင် ပြောရပေလိမ့်မည်။<br /> <br /> ကောင်းကင်ထက်တွင် တိမ်ခွင်းလင်းယုံက ထိုးတတ်လာပြီး ရွှီယန်ထွက်ပြေးသည့် လားရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။<br /> <br /> ယရုံ၏မျက်ခုံးများက မျက်မှောင်ကျုံ့သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကြည့်လိုက်၏။ ရွှီယန်သည် အဝေးကြီးသို့ မရောက်လောက်သေးပေ။ ဆေဘာသခင် အကြီးအကဲ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပါက သူသည် သံသယဝင်စရာမကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးရမှာ ဖြစ်၏။<br /> <br /> တစ်ဖက်လူကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ဝှက်ဖဲအချို့ ရှိနေမှသာ ရပေလိမ့်မည်။ သို့ပေမယ့် ဤသည်မှာ မည်ကဲ့သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save