Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၁</h2> <h2 style="text-align: center;">သရွှမ်မြို့၌ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှုသိုင်းပညာ၏ စွမ်းအားကိုပြသခြင်း(၂)<br /> *</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>"ဒီနေ့မှာ ငါမုန့်ချုံ မင်းတို့အားလုံးကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်... အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်က ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့အကြီးအကဲတွေ.. မင်းတို့တွေကိုယ်တိုင် စင်ပေါ်ကို တက်ရောက်တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ်။ ငါ မင်းတို့အရူးကြီးတွေကို စိန်ခေါ်တယ်.."<br /> <br /> မုန့်ချုံက သူ၏ဆေဘာကို ချိန်ရွယ်ရင်းက မောက်မာစွာဖြင့် ကြေငြာ၏။<br /> <br /> အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်မှ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ နားကြားမှားသလားဟုပင် သံသယဝင်မိ၏။<br /> <br /> မုန့်ချုံသည် အမှန်တကယ်ကို သူတို့အား စိန်ခေါ်နေသည်လား။ ထို့အပြင် အားလုံးကို တပြိုင်နက် ဖြစ်လေသည်။ မည်သည့်နေရာမှ သတ္တိတို့ ရရှိလာခဲ့သနည်း။<br /> <br /> ကြည့်ရှု့နေကြသည့် သိုင်းသမားများမှာ မှင်သက်သွားကြသည်။ မုန့်ချုံသည် ပါရမီရှင်များစွာတို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် အလွန်မောက်မာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြိုင်ဖက်ကင်းသည်ဟု ထင်သွားလေသည်လား။<br /> <br /> သူ့ကိုယ်သူ အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများကို တစ်ယောက်တည်း အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ထင်နေသည်လား။ ဤသည်မှာ သေချင်နေသည်ပင်။<br /> <br /> "မရဘူး..."<br /> လီကျိုး၏ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က ချက်ချင်းပင် အလျှင်အမြန် တားဆီးသည်။ သို့ပေမယ့် အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံပေ။ သူသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှင်မြန်စွာ တက်ရောက်ခဲ့၏။<br /> <br /> "ဒါက မင်းဘာသာ စိန်ခေါ်တာပဲ... မင်းကို သတ်တာက ပါရမီရှင်တွေအကြား ယှဥ်ပြိုင်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ရာ မကျဘူး.."<br /> <br /> "တကယ်ကို အရူးပဲ.."<br /> လီကျိုး၏ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်နှင့် စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချကြသည်။<br /> လူငယ်များသည် အမှန်တကယ်ကို စိတ်လိုက်မာန်ပါနိုင်၏။ သတိတရားတို့ ကင်းမဲ့လှသည်။<br /> <br /> မုန့်ချုံသည် စင်မြင့်၏အောက်ရှိ အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်မှ အကြီးအကဲတို့ကိုကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့၏။<br /> <br /> "ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းက မလုံလောက်ဘူး... အောက်ကလူတွေလည်း အကုန်တက်ခဲ့ကြ.."<br /> <br /> "ငါမုန့်ချုံ အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်က စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတဲ့ လူတွေကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဘယ်လို အနိုင်ယူမလဲလို့ ကြည့်ထားကြ.."<br /> <br /> အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ မှင်သက်သွားသည်။ ဒီကတုံးသည် ရူးသွပ်သွားသည်လား။<br /> <br /> သူသည် အသက်ကို နတ်ရှိုင်းစွာရှူပြီး ခေါင်းငြိမ့်၏။<br /> အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်မှ အကြီးအကဲများလည်း အရှိန်အဝါတို့ကို ဖော်ထုတ်ကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာကြသည်။<br /> <br /> အားနည်းသည့်လူကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ကို အရှက်မဲ့စရာ ကောင်းလှ၏။ သို့ပေမယ့် မုန့်ချုံက စတင် စိန်ခေါ်ခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့သည် ဂရုမစိုက်ကြပေ။ တစ်ဖက်လူက သေချင်နေရာ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည် ဖြစ်၏။<br /> <br /> "သူက တကယ့်ကို မောက်မာလွန်းတယ်..."<br /> <br /> "မုန့်ချုံကတော့ သရွှမ်မြို့မှာ သေမင်းနဲ့တွေ့တော့မယ်.."<br /> <br /> "‌ဒါက ငယ်ရွယ်လို့ စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်တာ မဟုတ်တော့ဘူး... သူက လုံးဝကို မောက်မာတာပဲ။ လူတိုင်းကို အထင်ကို မကြီးတာ.."<br /> <br /> ကြည့်ရှု့နေသူများက သက်ပြင်းချသည်။<br /> <br /> "လာခဲ့ကြ.."<br /> မုန့်ချုံက လက်သီးချက် တစ်ချက်ဖြင့် စတင်ကာ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုကိုပြု၏။<br /> <br /> "သတ်.."<br /> အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်မှ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများသည် စွမ်းအားတို့ကို ဖြန့်ကျက်ကာ တိုက်ခိုက်မှုများကို အသီးသီး ထုတ်လွှတ်ကြ၏။ သူတို့၏ ကြောက်စရာကောင်းလှသည့် စွမ်းအားသည် မုန်တိုင်းသဖွယ် ခက်ထန်လာပြီး စင်မြင့်ပေါ်မှ မြောက်တတ်ကာ လေထဲသို့ ရောက်သွားကြ၏။ ကောင်းကင်ပေါ်၌ တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲသည်။<br /> <br /> ခဏအကြာ၌ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုးဆင်းလာခဲ့သည်။ စင်မြင့်ပေါ်တွင် လူသားသဏ္ဍာန် ချိုင့်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။<br /> <br /> "မုန့်ချုံတော့ အန္တရာယ်ကျရောက်ပြီ.."<br /> လူတိုင်းက အသံပြုမိကြသည်။ လီကျိုးရှိ မျိုးဆက်စုံမဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်မှာလည်း အကူအညီ မဲ့နေ၏။<br /> သူ့အနေနှင့် ဝင်ပါချင်လျှင်တောင် အကြောင်းပြချက်ပေးစရာ မရှိပေ။<br /> <br /> ထို့အပြင် ဒီအချိန်၌ စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများရှိ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးသည် သတိမပြတ် ရှိနေကြပြီး သူ့ကိုဝင်ရောက်ကူညီရန် အခွင့်အရေးပေးမည် မဟုတ်ပေ။<br /> <br /> မုန့်ချုံက ခန္ဓာကိုယ်က ဖုန်များကို ပုတ်ခါရင်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်၏။<br /> <br /> "မင်းတို့ အားနည်းတဲ့ကောင်တွေ... ထမင်းမစားခဲ့ဘူးလား... ခွန်အားလေး သုံးကြပါဟ.."<br /> သူသည် ထပ်မံခုန်တတ်ကာ တိုက်ခိုက်ပြန်၏။<br /> <br /> "မိုက်ရိုင်းတဲ့ကောင်..."<br /> အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်မှ ခေါင်းဆောင်နှင့် အကြီးအကဲများမှာ အားလုံး  အံ့ဩသွားကြသည်။ ယခုမျှသောစွမ်းအားကြီးမားသည့် တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် မုန့်ချုံသည် လွင့်စင်သွားပေမယ့် မည်သည့်ဒဏ်ရာမှ မရခဲ့ပေဘူးလား။ မည်မျှ ပြိုင်ဖက်ကင်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသနည်း။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသည် ဆက်လက် ဖြစ်ပွားခဲ့၏။ မုန့်ချုံသည် အကြိမ်ကြိမ် ထိုးနှက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သို့ပေမယ့် သူသည် အကြောက်အရွံ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လက်သီးချက်များနှင့် ဆေဘာဓားချက်များကို ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်နေ၏။ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ပေါ်တွင်သာ ဦးတည်ပြီး တိုက်ခိုက်သည်။ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ချင်နေဟန် ရ၏။<br /> <br /> အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တိုက်ရိုက်ခံယူသည်။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> မသေခြင်းချပ်ဝတ်မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာခဲ့၏။ မုန့်ချုံသည် ရွှေရောင်ချဝတ်နှင့် စစ်ဘုရားတစ်ပါးသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။<br /> <br /> "ဒါက ဘယ်လို ခံနိုင်ရည်မျိုးလဲ..."<br /> "ဘုန်း.."<br /> <br /> "နည်းနည်းလောက်ပဲ... နည်းနည်းလောက်ပဲ ထပ်ပြီးအားစိုက်လိုက်.."<br /> <br /> စွမ်းအားကြီးမားသည့် တိုက်ခိုက်မှုများစွာ ကျဆင်းလာလင့်ကစား မသေခြင်းချပ်ဝတ်သည် ပျက်စီးသွားရလျှင်တောင် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်ခြင်းခံရသည့် အသံများ တဘုန်းဘုန်း ထွက်ပေါ်နေကာ နာကျင်မှုကိုပင် ခံစားရသည်။ သို့ပေမယ့် မုန့်ချုံသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။<br /> <br /> ကောင်းကင်တူတစ်ရာ သန့်စင်ခြင်းအတတ်ကို အသက်သွင်းထားပြီး ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးက သူ၏ သိုင်းပညာအခြေခံကို စုဆောင်းပေးနေသည်။<br /> <br /> ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူ၏လက်ထဲ၌ ပုလင်းငယ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ဆေးလုံးများကို သွန်ထုတ်ကာ ပါးစပ်အတွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ သူ၏ သိုင်းပညာအခြေခံအား စုဆောင်းသည့် အမြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်လိုက်၏။<br /> <br /> "သူ ဒဏ်ရာရနေပြီ..."<br /> မုန့်ချုံသည် ဒဏ်ရာများ ရရှိလာကာ ကုသရန်အတွက် ဆေးများကိုပင် ထုတ်သောက်လာရရာ အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အားတက်သွားသည်။သူ၏ အပေါင်းအပါများကို ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်လိုက်၏။ ဒီရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြိုင်ဖက်ကင်းခြင်း မရှိပေ။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> သို့ပေမယ့် မုန့်ချုံသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အကြီးအကဲတစ်ယောက်အပေါ်သာ ပစ်မှတ်ထားထားပြီး ထိုအကြီးအကဲသည် သွေးများအန်ကာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပါက သေချာပေါက် သေဆုံးရတော့မှာ ဖြစ်၏။<br /> <br /> အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်သွား၏။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရင်းက ကူညီနေရသည်။<br /> <br /> သို့ရာတွင် မုန့်ချုံသည် ထိုအကြီးအကဲကို သတ်ဖြတ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားဟန်ရပြီး တစ်ဖက်လူနှင့် ကြီးမားသည့် အမုန်းတရားတို့ ရှိနေပုံပေါ်သည်။<br /> <br /> "ငါမင်းကို သေတဲ့အထိ တိုက်မယ်..."<br /> ထိုအကြီးအကဲသည် ဒေါသတကြီး အော်လိုက်ပြီးနောက် စွမ်းအင်တို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပြင်းထန်သည့် လက်သီးချက်က မုန့်ချုံအပေါ်သို့ ကျရောက်၏။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> မုန့်ချုံမှာ လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး စင်မြင့်ပေါ်၌ ကြီးမားသည့် ချိုင့်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာစေသည်။ ထိုအကြီးအကဲသည်လည်း မုန့်ချုံ၏ လက်သီးချက်ဖြင့် ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။<br /> <br /> "သေလိုက်တော့.."<br /> ကျန်ရှိနေသည့် အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်မှ လူအားလုံး၏ မျက်နှာများက သွေးရောင်တို့ ရဲသွားသည်။ သူတို့သည် ကြမ်းကြုတ်သည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို မိုးရွာသွန်းသည့်သဖွယ် ထုတ်လွှတ်၏။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> ကြည့်ရှု့နေသူများ အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ တိုက်ပွဲ၏ သက်ရောက်မှု ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေ၏။<br /> <br /> "မုန့်ချုံတော့ သေပြီမလား..."<br /> လူအားလုံးတို့သည် မုန့်ချုံကို အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်မှ ရန်သူများ၏ ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားလောက်ပြီဟု ထင်မိကြ၏။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အားလုံး၏ အံ့ဩနေသည့် မျက်လုံးများအောက်တွင် ရွှေရောင် လူ့ဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်သီးချက်များကို ထုတ်လွှတ်ရင်းက ကျဆင်းလာနေသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်၏။<br /> <br /> "ဘယ်လို... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ.."<br /> <br /> "ဒါက ဘယ်လိုသိုင်းပညာမျိုးလဲ.."<br /> <br /> ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည့် ရွှေရောင် လူ့ဘီလူးကြီးကိုကြည့်ကာ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ခြောက်မီတာမြင့်မားသည့် လူ့ဘီလူးကြီး၏ ရှေ့တွင် အားလုံးတို့သည် သေးငယ်သည့် မြက်ပင်များသဖွယ် ခံစားလာရ၏။<br /> <br /> လင်းနယ်မြေတွင် ယခုကဲ့သို့ သိုင်းပညာမျိုး ရှိနေသည်လား။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသည်မှာ မုန့်ချုံ၏ အစစ်အမှန် အသွင်အပြင်လား။ သူသည် လူ့ဘီလူးတစ်ကောင်လေလား။<br /> <br /> လင်းနယ်မြေတွင် လူ့ဘီလူးများ ရှိနေသည်လား။ မဖြစ်နိုင်ပေ။<br /> <br /> မုန့်ချုံသည် သူ၏ ခြောက်မီတာ ရွှေခန္ဓာအတတ်ကို အသက်သွင်းပြီးနောက် သေးငယ်သည့် လူ့ဘီလူးသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသည့် အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်မှ အဖွဲ့သားများကို တိုက်ခိုက်၏။<br /> <br /> "ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်... ဆက်ပြီး တိုက်ရအောင်.."<br /> <br /> အံ့ဖွယ်သုံးပါးမျှော်စင်မှ ကျန်ရှိနေသည့် လူအားလုံးမှာ လုံးဝ အံ့သြထိတ်လန့် ကုန်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ဒီအချိန်၌ မည်သည့်ဆုတ်ခွာရန် လမ်းကြောင်းမှ မရှိပေ။<br /> <br /> "သတ်..."</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save