Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၄</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးအား အံ့ဩသွားစေခြင်း၊</h2> <h2 style="text-align: center;">သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ လိုက်လံမှု(၂)<br /> *</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>တစ်ဖက်ရှိ အကြီးအကဲ အဖိုးအိုက ဖြေကြားခြင်းမပြုဘဲ မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ပြန်မေး၏။<br /> <br /> အကြွင်းမဲ့ရေခဲဆေဘာဓားသည် ရွှီယန်၏ လက်ထဲတွင်မရှိပေ။ လမ်းတွင် လွှတ်ပစ်လိုက်သည်လား။<br /> <br /> သို့ပေမယ့် ဤသည်မှာ မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဗိုင်းကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ တစ်နေရာတွင် သွားရောက် ဝှက်ထားသည်လား။<br /> <br /> "အအေးဓားရဲ့ တည်နေရာကို ငါ့ကိုပြော... အဲ့ဒါဆိုရင် မင်းကို မြန်မြန်သေခွင့်ပေးမယ်.."<br /> <br /> ထိုအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ပြောသည်။<br /> <br /> ရွှီယန်ကပြုံး၏။ လက်တစ်ဝှေ့နှင့်အတူ အကြွင်းမဲ့ရေခဲဆေဘာဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။<br /> <br /> "ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား အစွမ်းရှိတယ်ထင်ရင် လာပြီးတော့ ဒီအသုံးမဝင်တဲ့ ဆေဘာကို လုလှည့်.."<br /> <br /> ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အကြွင်းမဲ့ရေခဲဆေဘာကို သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်းသို့ ပြန်ထည့်လိုက်၏။<br /> <br /> အကြီးအကဲမှာ လုံးဝ အံ့သြသွားသည်။ သိုလှောင်အိတ်တို့သည် ဒီဗိုင်းကိရိယာတို့ကို ထည့်သွင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေဘူးမလား။<br /> <br /> "အခု သေလိုက်တော့.."<br /> အကြီးအကဲက အသံပြုပြီးနောက် သူ၏ အဖြူရောင်ဆံပင်များသည် လေထဲတွင် လူးလွန့်နေပြီး မျက်နှာက နီရဲလာ၏။ အေးစက်မှုနှင့် သေခြင်းစွမ်းအင်တို့ ရောယှက်နေပုံ ပေါ်သည့် အငွေ့အသက်တစ်ခု လွှမ်းခြုံလာကာ ရွှီယန်ဆီသို့ ပြင်းထန်သည့် လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။<br /> <br /> ရွှီယန်က ဓားချက်တစ်ချက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် တောင်နှင့်မြစ်တို့၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က ပေါ်လာခဲ့သည်။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> တောင်နှင့်မြစ်မှာ ပြိုလဲပြီး အကြီးအကဲက ရှေ့သို့တက်လာကာ နောက်ထပ် လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ထိုးသည်။ လေထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒတို့ဖြင့် ပြည့်နက်နေပြီး သေခြင်းစွမ်းအင်တို့ စိမ့်ဝင်လာ၏။<br /> <br /> "ဘာမဟုတ်တဲ့ အစွမ်းလေးနဲ့..."<br /> ရွှီယန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့သည်။ သူသည် ရှည်လျားသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနိုင်ခြင်း မရှိကြောင်းအား နားလည်၏။ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမမှ ဆေဘာသခင် အကြီးအကဲသာ ရောက်ရှိလာပါက တစ်ဖက်လူကို ချန်ရစ်ခဲ့နိုင်ရန် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပြေးရမှာ ဖြစ်သည်။<br /> <br /> "ဘဇ်.."<br /> ထိုအချိန်၌ သူသည် ဓားချက်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီးနောက် လျှပ်တပြက်လေ ဓားဆန္ဒအား တောင်နှင့်မြစ်ဓားဆန္ဒအတွင်းသို့ ကွယ်ဝှက်ထားလိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဓားချက်တစ်ချက်တည်း ဖြစ်ပေါ်ပုံပြီး ထည်ဝါလှသည့် တောင်နှင့်မြစ်၏ စွမ်းအားသည် တစ်ဖက်လူအပေါ်သို့ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။<br /> <br /> အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် မဲမှောင်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေမီးခိုးရောင် အလင်းတို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သေခြင်းစွမ်းအင်က ရစ်ဝဲနေကာ လူတစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။<br /> <br /> ဒီအချိန်၌ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်သည် ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်လှသည့် သေခြင်း၏ အငွေ့အသက်မှာ လေထဲတွင် ပြည့်နက်လာခဲ့သည်။<br /> <br /> "ဝှစ်.."<br /> သူသည် နောက်ထပ် လက်သီးချက်ဖြင့် ထိုးလိုက်၏။ အိုမင်းနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုကာပင် ခြောက်သွေ့လာပြီး ဒီဗိုင်းဝိဉာဉ်မှာ စတင်ပြိုလဲလာခဲ့သည်။<br /> <br /> အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် နာကျင်သည့် ခံစားချက်မှ မပြပါ။ အဲ့ဒီ့အစား အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားပြီး ထူးမခြားနားစွာ ရှိနေ၏။<br /> <br /> ရွှီယန်၏ နှလုံးသားက အခုန်မြန်သွားသည်။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်ထူးခြား၏။ သေခြင်း၏ အငွေ့အသက်ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပါသည်။<br /> <br /> လျှပ်တပြက်အတွင်း အကြီးအကဲ၏ တစ်သက်တာကျင့်ကြံထားသည့် သိုင်းပညာများအား ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်ဟန် ရ၏။<br /> <br /> "အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတွေမှာ တကယ်ပဲ အစွမ်းအချို့ ရှိတယ်... သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမမှာလည်း ဒီလိုလျှို့ဝှက်အတတ်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား... ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ရဲ့ အသေခံ သိုင်းသမားတစ်ယောက် များလား.."<br /> <br /> ရွှီယန်၏ရှေ့တွင် သေခြင်းရှင်ခြင်း ဓားစက်ဝန်းက ပေါ်လာခဲ့၏။ သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းတို့အား လဲလှယ်နိုင်သည့်နှယ် ရှိပြီး အကြီးအကဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပျက်ပြယ်သွားစေသည်။<br /> <br /> သို့ပေမယ့် ဝူယွမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လက်ရှိ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပိုမိုကြမ်းကြုတ်လှ၏။ သေခြင်း အငွေ့အသက်သည်  အနည်းငယ်ထိမိသည်နှင့် ပြင်းထန်သည့် အဆိပ်ကဲ့သို့ တိုက်စားကာ ဖယ်ထုတ်၍ မရနိုင်အောင် ရှိနေပါသည်။<br /> <br /> ရွှီယန်သည် သူ၏ ဒီဗိုင်းအနှစ်သာရကို လှည့်လည်ပြီး ထိုအငွေ့အသက်ကို ခုခံ၏။<br /> <br /> 'ဒါက တော်တော်လေး စွမ်းအားကြီးတယ်...'<br /> ဒီဗိုင်းအနှစ်သာရ တစ်မျှင်သည် သေခြင်းအငွေ့အသက်၏ ကူးစက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။<br /> ရွှီယန်က ချက်ချင်းပင် ထိုဒီဗိုင်းအနှစ်သာရ အမျှင်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။<br /> <br /> သူသည် နောက်ဆုတ်ရင်းက တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက်ပြုလုပ်၏။ အကြီးအကဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပိုမိုပိုမိုကာ နီးကပ်လာပြီး ခုခံရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ဖြစ်လာစေခဲ့ဟန် ရသည်။ အထူးသဖြင့် သေခြင်းအငွေ့အသက် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ကပ်ပါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လိုက်လံတိုက်စား၏။<br /> <br /> "အသက်ဓာတ်စွမ်းအားနဲ့ ဒီဗိုင်းဝိဉာဉ်မှာ ဒီလို သေစေနိုင်တဲ့ အငွေ့အသက်တစ်ခု စုစည်းနိုင်ဖို့ ကြီးမားတဲ့ အချိန်နဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးရလောက်တယ်မလား.."<br /> <br /> "အဲ့ဒီ့အပြင် သက်တမ်းကုန်ခါနီးမှသာ အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မယ်.."<br /> <br /> 'ဒီစွမ်းအားက တကယ့်ကို ပြင်းထန်တာကိုတော့ ဝန်ခံရလိမ့်မယ်... ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ဒီလိုလျှို့ဝှက်အတတ်မျိုးက အမှိုက်သရိုက်ထက် မပို့ဘူး..'<br /> <br /> ရွှီယန်သည် တည်ငြိမ်စွာသာ ရှိနေ၏။ ဒီရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှု အတွင်းတွင် သူသည် တစ်ဖက်အကြီးအကဲ၌ ယခုကဲ့သို့သော သေခြင်းစွမ်းအားတို့ မည်ကဲ့သို့ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကို သုံးသပ်ချက်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။<br /> <br /> အဘိုးအို၏ မျက်နှာက မဲမှောင်သွား၏။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ချီးကျူးသည့် အရိပ်အယောင်တို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။<br /> <br /> ခဏအတွင်းတွင် ရွှီယန်သည် သူ၏ လျှို့ဝှက်အတတ် အရင်းအမြစ်ကို အကဲခတ်နိုင်၏။ ဒီကောင်လေးသည် အလွန် မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်လှသည်။ သူသည် ပြီးခဲ့တုန်းက သွေးနတ်ဆိုးထက်ပင် ကျော်လွန်၏။ ဒီအန္တရာယ်အား သေချာပေါက် ရှင်းလင်းရပေမည်။<br /> <br /> "ဘုန်း.."<br /> ဒီအချိန်၌ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က စတင် ယိုယွဲလာပြီး တိုက်ခိုက်မှုက ပိုမိုပြင်းထန်လာ၏။ သေခြင်းအငွေ့အသက်တို့သည် လုံးဝ အမဲရောင်ပြောင်းသွားလုမတတ် ရှိလာခဲ့သည်။<br /> <br /> ၎င်းသည် အရိုးပေါ်ရှိ လောက်ကောင်ကဲ့သို့ တွယ်ကပ်နေကာ ရွှီယန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက် တိုက်စားနေသည်။ ဆက်တိုက် ချဥ်းကပ်နေသည်။ ထို့အပြင် ပိုမိုကာလည်း ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။<br /> <br /> "မင်းနားလည်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ... ထွက်ပြေးနိုင်မှာမှ မဟုတ်တာ.."<br /> <br /> သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတို့သည် ရွှီယန်၏ တည်ရှိမှုအား ပစ်မှတ်ထားထားပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရစေသည်။ ရှောင်ကျင်ရန်အတွက် မည်သည့် ဖြစ်နိုင်ချေမှ မရှိပေ။<br /> <br /> ထို့အပြင် ရွှီယန်သည် စွမ်းအားနှင့် တိုက်ခိုက်မှုတို့ကို အောင်မြင်စွာ ချေဖျက်နိုင်လျှင်တောင် သေခြင်းအငွေ့အသက်တို့၏ တိုက်စားမှုကို ခံရမှာ သေချာပေါက်ဖြစ်၏။ သိုင်းပညာအခြေခံအား တိုက်စားမည် ဖြစ်သည်။ ဒီဗိုင်းဝိဉာဉ်အား တိုက်စားမည် ဖြစ်သည်။ ထိခိုက်မှုတို့ ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပွားမည်မှာ သေချာ၏။<br /> <br /> ထို့အပြင် လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ ရွှီယန်သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကိုပင် ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။<br /> <br /> အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားသည်။<br /> ရွှီယန်သည် သေချာပေါက် သေဆုံးရန် ကံပါလာခဲ့၏။ သူကိုယ်တိုင်မှာ အကြာကြီး အသက်ရှင်နိုင်တော့မည်  မဟုတ်လျှင်တောင် အခြားလူများသည် ဒီနေရာကို မကြာခင်တွင် ရှာတွေ့သွားမှာ ဖြစ်၏။<br /> <br /> ဆေဘာသခင် အကြီးအကဲလည်း အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိလာလောက်သည်။ ထိုအခါ အကြွင်းမဲ့ ရေခဲဆေဘာကို ပြန်လည်ရယူနိုင်မည် ဖြစ်၏။<br /> <br /> ပြီးလျှင် ရွှီယန်၏ခန္ဓာကိုယ်အား သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ အဝင်ဝတွင် ချိတ်ဆွဲထားကာ လင်းနယ်မြေရှိ သိုင်းသမားအားလုံးတို့အား ထိတ်လန့်စေမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမကို ဒေါသထွက်စေခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်၏။<br /> <br /> "ငါ့ကို ထွက်မပြေးနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ.."<br /> ရွှီယန်က အသာပြော၏။ သူ၏ပုံရိပ်သည် မူလနေရာမှ လျှပ်တပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်ထပ်နေရာတွင် ပြန်ပေါ်လာခဲ့၏။<br /> <br /> "မင်းကိုယ်မင်း..."<br /> အကြီးအကဲမှာ စကားမဆုံးခင်တွင် သူ၏မျက်နှာက ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။<br /> <br /> "မဟုတ်ဘူး..."<br /> သူသည် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် လားရာကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့၏။ အစက ရွှီယန်၏ အငွေ့အသက်ကို ပစ်မှတ်ထားထားရာ ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ဟု တွေးထားခဲ့သည်။ သို့ပေမယ့် ရွှီယန်၏ အငွေ့အသက်သည် ယခုအချိန်၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူသည် မလှမ်းမကမ်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။<br /> <br /> "ဒီအချိန်အထိ တိုက်ပွဲတွေ အားလုံးမှာ... ငါ ရန်သူတွေအားလုံးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးတော့ အနိုင်ယူခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ့မှာ အခြားပညာရပ်တွေ လစ်ဟင်းနေတယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ ဒီနေ့မှာ ခင်ဗျားကို ပြပေးလိမ့်မယ်.."<br /> <br /> ရွှီယန်က တောက်ပစွာပြုံးသည်။ အဘိုးအို၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လွဲချော်သွားကာ အဝေးတွင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။<br /> <br /> သူသည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုဘဲ တစ်ဖက်အကြီးအကဲ၏ အကူအညီမဲ့စွာနှင့် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေပုံကိုသာ လှောင်ရယ်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေလိုက်သည်။ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ပေါ်လာကာ မကျေနပ်စွာဖြင့် သေဆုံးသွားသည့် အခြေအနေအထိ ဖြစ်၏။<br /> <br /> "မင်းသေရမယ်..."<br /> အကြီးအကဲသည် နောက်ဆုံးအကြိမ် အော်ဟစ်ပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ သို့ပေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် သေခြင်းအငွေ့အသက်များသည် ရစ်ဝဲနေဆဲရှိ၏။ ခဏတာအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။<br /> <br /> 'သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမမှာ ဒီလိုပညာရပ်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... ကျန်တဲ့ အဆင့်လွန်စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတွေလည်း တူညီတဲ့ ပညာရပ်တွေရှိရမယ်... ငါသူတို့ကို အထင်သေးလို့ မရဘူး..'<br /> <br /> ရွှီယန်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရေရွတ်ပြီးနောက် သူ၏ပုံရိပ်သည် လျှပ်တပြက်အတွင်း နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။<br /> <br /> သူထွက်ခွာသွားပြီး ၁၅မိနစ်ပင် မကြာပေ။ အဘိုးအိုတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့၏။ သေခြင်း အငွေ့အသက်တို့ကို ခံစားရပြီးနောက် အဘိုးအို၏မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။<br /> ***</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save