Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၅</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးအား အံ့ဩသွားစေခြင်း၊</h2> <h2 style="text-align: center;">သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ လိုက်လံမှု(၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ကျရှုံးခဲ့တာလား..."<br /> သူသည် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေ၏။ ရွှီယန်ကို တားဆီးထားရန်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေဘူးလား။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရွှီယန်သည် ယခုမျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားနေ ပြီးပြီလား။<br /> <br /> ထိုကောင်လေးသည် အမှန်တကယ်ကို အန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့တုန်းက သွေးနတ်ဆိုးထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသည့် အန္တရာယ်ဖြစ်၏။<br /> <br /> "ရွှီယန် ဘယ်မှာလဲ..."<br /> ဒေါသဖြင့် ပြည့်နက်နေသည့် အသံတစ်ခု ပျံလွင့်လာ၏။ ဆေဘာသခင် အကြီးအကဲသည် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် ညှို့မှိုင်းသွားသည်။<br /> <br /> "ကျွန်တော်တို့တွေ ရွှီယန်ကို မတားဆီးထားနိုင်လိုက်ဘူး... ဒါပေမယ့် သူ ဒဏ်ရာရသွားလား မသိဘူး.."<br /> အဘိုးအိုက လေးနက်စွာဖြင့် ပြော၏။<br /> <br /> "ဆက်ပြီးတော့လိုက်.."<br /> ဆေဘာသခင် အကြီးအကဲက အမိန့်ပေးသည်။<br /> <br /> သို့ရာတွင် နောက်ရက်များအတွင်းတွင် ရွှီယန်၏ မည်သည့်သတင်းအစအနမှ ပေါ်လာခြင်းမရှိပါ။ သူသည် လေထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်ဟန် ရ၏။<br /> <br /> ဆေဘာသခင် အကြီးအကဲတို့လည်း အံ့ဩသွားကြသည်။ ရွှီယန်သည် ဒဏ်ရာရရှိကာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ထွက်ပေါ်လာရဲခြင်း မရှိတော့ဘူးလားဟု တွေးမိ၏။<br /> <br /> "ရွှီယန်ရဲ့ ပုန်းအောင်းတဲ့ ပညာရပ်တွေက အတိတ်တုန်းက သွေးနတ်ဆိုးထက်တောင်မှ ပိုပြီးတော့ နက်ရှိုင်းတယ်။ ဒီကောင်လေးက သေကိုသေရမယ်.."<br /> <br /> ဆေဘာသခင် အကြီးအကဲ၏ စိတ်ထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွား၏။<br /> <br /> အဝေးတွင် တိမ်ခွင်း သိန်းငှက်တစ်ကောင်သည် ပျံသန်းနေ၏။ သိန်းငှက်၏ ကျောပေါ်တွင် နန်းတော်ငယ်တစ်ခု ရှိသည်။<br /> <br /> ဒီအချိန်၌ အရောင်စုံသည့် ငှက်မွှေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချွေဟွားယွီသည် လေးနက်စွာနှင့် လေးစားစွာရှိနေ၏။ ရွှီယန်က နန်းတော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်သည်။<br /> <br /> "မင်းတို့ အဆင့်လွန်စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းက ကောင်တွေ... တကယ့်ကို ဘဝကို စံစားတတ်တာပဲ.."<br /> <br /> "ဒီလိုပါပဲ... ငါက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အားနည်းပြီးတော့ ချူချာတယ်လေ။ လေအေးတိုက်တာကို မခံနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒ့ါကြောင့်မို့လို့ ဒီနည်းနဲ့ပဲ နေရတာ.."<br /> <br /> နာမကျန်းဖြစ်ကာ ဖြူ‌ရော်‌နေသည့် မျက်နှာနှင့် ချွေဟွားယွီက ခြောက်သွေ့စွာ ရယ်ရင်းက ဖြေကြားသည်။<br /> <br /> သူသည် ရွှီယန်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ သွားရောက်နှုတ်ဆက်ခဲ့၏။ ပြီးနောက် ရွှီယန်က သူ့ကို မိတ်ဆွေဟောင်းများသဖွယ် ပြောဆိုကာ နန်းတော်ငယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။<br /> <br /> ကံကောင်းစွာပင် ဒီခရီးစဉ်တွင် အဖော်လိုက်ပေးနေသည့် မည်သည့် မိန်းမလှလေးမှ ပါလာခြင်းမရှိပေ။ မဟုတ်ပါက အလွန်နေရခက်မှာ ဖြစ်၏။<br /> <br /> "မင်းက အားနည်းပြီးတော့ ချူချာတာလား..."<br /> ရွှီယန်က ချွေဟွားယွီကို သိလိုစွာ ကြည့်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ အသားအရေမှာ ဖြူရော်နေကာ အားနည်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေ၏။<br /> <br /> သို့ရာတွင် သူသည် နှောင်းပိုင်း စိတ်ဝိဉာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကောင်းကင်လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။<br /> <br /> "ယွီလင့်စံအိမ်ကလည်း အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲမလား... အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့သိုင်းအဆင့်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နိမ့်နေရတာလဲ.."<br /> <br /> ရွှီယန်က အံ့ဩစွာ ပြော၏။<br /> <br /> ချွေဟွားယွီမှာ နှောင်းပိုင်း စိတ်ဝိဉာဉ်သန့်စေခြင်းအဆင့် ကောင်းကင်လူသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမရှိ ဝူယွမ်နှင့် အခြား ပါရမီရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တော်တော်လေး လိုအပ်နေပါသေးသည်။<br /> <br /> "ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး... အားနည်းပြီးတော့ ချူချာနေတာ။ ဒီအဆင့်အထိကို ရောက်နိုင်တာတင် တော်တော်လေး အောင်မြင်မှုလို့ ဆိုနိုင်နေပြီ.."<br /> ချွေဟွားယွီက သက်ပြင်းချသည်။<br /> <br /> "အဲ့လိုဆိုရင်... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယွီလင့်စံအိမ်ရဲ့ အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာလဲ.."<br /> <br /> ရွှီယန်က တစ်ဖက်လူ၏ စကားများကို ယုံကြည်ခြင်း မရှိပါ။<br /> <br /> "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့မှာ အဆက်အသွယ် ရှိလို့ပေါ့... ငါ့ရဲ့ဆရာက အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ပဲ... ငါ့ရဲ့ဆရာဦးလေးကလည်း အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ပဲ.."<br /> ချွေဟွားယွီက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖြေ၏။<br /> <br /> "မင်းက ဒီလောက်အားနေတာ... မင်းရဲ့ဆရာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တာလဲ.."<br /> <br /> ရွှီယန်မှာ ယုံကြည်ခြင်း မရှိသေးဆဲပင်။<br /> <br /> "အင်း..."<br /> ချွေဟွားယွီက နေရခက်စွာ ပြုံးသည်။ ပြီးနောက် အသံနိမ့်စွာ ပြော၏။<br /> "ဘယ်သူ့ကိုမှ လျှောက်မပြောနဲ့... တကယ်တော့ ငါက ငါ့ဆရာရဲ့ တရားမဝင် သားတစ်ယောက်ပဲ... မင်းနားလည်ပြီလား.."<br /> <br /> "မင်းရဲ့ဆရာက အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ပဲ... သူ့ရဲ့သားကိုတောင်မှ အသိအမှတ် မပြုရဲဘူးလား... သူ့မိန်းမက အရမ်းကြီး ကြီးစိုးလို့လား.."<br /> <br /> ရွှီယန်က အံ့သြစွာမေးသည်။<br /> <br /> ချွေဟွားယွီက ခေါင်းကိုကုပ်ကာ ရှက်ရွံ့စွာပြော၏။<br /> <br /> "သူ့မိန်းမက လက်ရှိ ယွီလင့်စံအိမ် ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ညီမပဲ..."<br /> <br /> ရွှီယန်သည် ရုတ်တရက် နားလည်သွား၏။ ချွေဟွားယွီ၏ ဖခင်ဖြစ်သူသည် သူ့ကို တပည့်အဖြစ်သာ လက်ခံပြီး သားအဖြစ် အသိအမှတ်မပြုခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာမရှိပေ။<br /> <br /> "စိတ်မပူနဲ့... ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါဘယ်သူ့ကိုမှ လျှောက်မပြောဘူး။ အထူးသဖြင့် မင်းရဲ့ဆရာရဲ့ မိန်းမကိုပေါ့.."<br /> ရွှီယန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြော၏။<br /> <br /> "အကိုရွှီ... အဲ့လောက်ကြီး သတိထားစရာ မလိုပါဘူး... တကယ်တော့ ဆရာမိန်းမကလည်း ငါ့ရဲ့ တကယ့်မွေးမိခင်ဖြစ်တယ်.."<br /> <br /> ချွေဟွားယွီက နေရခက်စွာဖြင့် ဆက်လက်ပြော၏။<br /> <br /> "မင်းငါ့ကို လာပြီး ကစားနေတာလား..."<br /> ရွှီယန်က သူ့ကိုစူးရဲစွာ ကြည့်သည်။<br /> <br /> "မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး... အထင်မလွဲနဲ့... ငါက အမှန်ကိုပြောနေတာ.."<br /> <br /> ချွေဟွားယွီမှာ ချွေးစေးများ ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွား၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှီယန်မှာ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သူကိုမှ သနားညှာတာခြင်း မရှိပေ။ နောက်ခံကိုလည်း ကြည့်ခြင်းမရှိပေ။ စိတ်နှောက်အယှက်ဖြစ်စေပါက အန္တရာယ်များမည်ဖြစ်၏။<br /> <br /> "ငါ့ရဲ့ မိဘတွေက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ပုံပဲ... ငါ့ကို သူတို့ရဲ့တပည့်အဖြစ်ပဲ အတင်းလက်ခံဖို့ လုပ်နေတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်လည်း ဆရာတပည့်လို့ပဲ ခေါ်ရတယ်။ ငါလည်း အဲ့ဒီ့အတွက် အကူအညီမဲ့နေတာ.."<br /> <br /> ချွေဟွားယွီ၏ မျက်နှာပေါ်၌ အကူအညီမဲ့သည့် အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p>


Save