Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချုပ် စာလုံးမန္တန် ၊  ယန်ချွမ်းနယ်စား ၊ တရားရုံးတော်ဝန် ၊</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆင့် ၆ အရာရှိဂုဏ်ပုဒ်နှင့် နဂါးသတ်ပွဲကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် အေးခဲသွားရသည်။</p> <p> သူသည် ရေအောက်တိုက်ပွဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူမဟုတ်ပေ။</p> <p>အတိအကျပြောရလျှင် သူသည် ရေအောက်၌ မည်သူနှင့်မျှ လက်ရုံးရည် ယှဉ်ပြိုင်ဖူးခြင်း မရှိသေးချေ။</p> <p>​အကယ်၍ ထိုချူကျန်းနဂါးမင်းကြီးက ကုန်းပေါ်သို့ တက်လာမည်ဆိုပါက သူသည် ဓားကိုဆွဲ၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲသော်လည်း၊ ချူကျန်းမြစ်၏ ရေနက်ပိုင်းထဲတွင်ဆိုလျှင်မူ ထိုကိစ္စက အနည်းငယ် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ဖန့်ချင်းလန်ကမူ သူမ၏ သံဓားကို ကိုင်ဆွဲထားပြီး မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း သူမက တုန်လှုပ်ပုံမရပေ။</p> <p>"မင်း ရှေ့က လမ်းပြ၊ ငါ မင်းနဲ့အတူ နဂါးနန်းတော်ကို သွားပြီး အခြေအနေကို စုံစမ်းမယ်"</p> <p>​လီယန်ချူ : "..."</p> <p>​သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>ဖုန်းတူး  က အန္တရာယ်များလှတာတောင် မင်းက ဆင်း ရဲတယ်၊ အခုလည်း နက်နဲမှုကို မသိရသေးတဲ့ ချူကျန်းနဂါးနန်းတော်နဲ့ နဂါးမင်းကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မသိရသေးတာတောင် မင်းက ဆင်းချင်နေပြန်ပြီ...</p> <p>​"ဒီကိစ္စကို သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား"</p> <p>လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဖန့်ချင်းလန်က သူ့ကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး</p> <p>"သွားကြည့်ရုံတင်ပဲလေ၊ နဂါးသတ်ဖို့ သွားတာမှ မဟုတ်တာ၊ ဘာကြောက်နေတာလဲ"</p> <p>​လီယန်ချူ : "..."</p> <p>​ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဆိုင်ရှင်မကို အလွန်လွမ်းမိသွားသည်။</p> <p>ဆိုင်ရှင်မကမူ အလှအပမျိုးစုံနှင့် ပြည့်စုံသလို စိတ်ထားကလည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ လူကဲခတ် အလွန်တော်လှသည်။</p> <p>သူကိုယ်တိုင်ကလည်း မလိုအပ်ဘဲ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားချင်သူ သို့မဟုတ် ဇွတ်တရွတ်လုပ်တတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p>​"ဒီမိန်းကလေးက အရမ်းသနားဖို့ကောင်းတယ်၊ သူမကို ဒီနေရာမှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ပြီး ယန်ချွမ်းမြို့ထဲကို သူ့ဘာသာသူ ပြန်ခိုင်းလို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p>"ဒီငါးမိစ္ဆာကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး သေချာစစ်ဆေးရမယ်၊ မနက်ဖြန်ကျမှ မြို့တော်ကို အကြောင်းကြားပြီး နာမည်ကြီး တာအိုကျောင်းတွေ၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေက ကိုယ်တော်တွေ၊ နတ်ဆရာတွေကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး နဂါးနန်းတော်ကို အတူတူ ဆင်းတာကမှ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ"</p> <p>​လီယန်ချူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မိန်းကလေးမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာတော့သည်။</p> <p>ဒီတာအိုဆရာ ပြောတာ တကယ်မှန်ပါတယ် ခုနကတင်ပဲ ငါ့ကို ဒီနေရာမှာ ပစ်ထားခဲ့တော့မလို့...</p> <p>​ဖန့်ချင်းလန်မှာ မျက်ခုံးပင့်သွားသော်လည်း ငြင်းဆိုခြင်း မပြုဘဲ ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>​ငါးမိစ္ဆာကမူ လီယန်ချူမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်ပြီး တာအိုဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဓား ကို မသုံးဘဲ ဓားမ  ကို ကိုင်ကာ လက်လှုပ်တာနဲ့ လူသတ်တတ်သဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စရိုက်ရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော လူငယ်ပါရမီရှင်များသည် အရာရာကို အထင်သေးတတ်ကြပြီး လောကမှာ မိမိကို ယှဉ်နိုင်သူမရှိဟု ထင်ကာ သူရဲကောင်းများကို အရေးမစိုက်တတ်ကြပေ။</p> <p>အထူးသဖြင့် ထိုလူမှာ အေးစက်တည်ကြည်ပြီး ပြတ်သားသော စရိုက်ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​ငါးမိစ္ဆာသည် စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခုကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြံစည်နေခဲ့သည်။</p> <p> သူတို့ကို နဂါးနန်းတော်ဆီ ခေါ်သွားလိုက်လျှင် နဂါးမင်းကြီး ကိုယ်တိုင် လက်လှုပ်စရာပင် မလိုဘဲ မင်းသားလေးကတင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအောက်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အတော်ဆုံးဟု ထင်နေသည့် ဤလူသား ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွက်ဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ငါးမိစ္ဆာမှာ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>မင်းက ဒီလောက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်နေပြီးတော့ ဒီလောက်တောင် သတိကြီးပြီး တည်ငြိမ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး</p> <p>​လီယန်ချူက ငါးမိစ္ဆာကို ပြုံးစစဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ချူကျန်းမြစ်ထဲက ရေနေမျိုးနွယ်ဆိုတော့ ဘာလို့ ရေငုပ်ပြီး ထွက်မပြေးတာလဲ"</p> <p>​ငါးမိစ္ဆာ၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်း ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>သူ ထွက်ပြေးဖို့ ကြံခဲ့သော်လည်း မိမိကို တစ်စုံတစ်ခုက ပစ်မှတ်ထား စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသဖြင့် ထွက်ပြေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ခဏအတွင်း အသတ်ခံရမည်ကို သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> လီယန်ချူက ထိုသို့မေးလေလေ သူ ပို၍ ကြောက်လန့်လေလေ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>​"နတ်ဘုရားအရှင်ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားက နက်နဲလှတာ၊ ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်ရှေ့မှာ ဘယ်လိုလုပ် ရဲတင်းဝံ့ပါ့မလဲ "</p> <p>"နဂါးမင်းကြီးနဲ့ မင်းသားလေးက အပြစ်မဲ့တဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ရက်ရက်စက်စက် လုပ်နေတာကို ကျွန်တော်မျိုးလည်း ဒေါသထွက်ပေမဲ့ မပြောရဲခဲ့တာပါ  ဒါက ကျွန်တော်တို့လို ကျင့်ကြံသူတွေ လုပ်ရမယ့် အလုပ်မှ မဟုတ်တာ၊ ကောင်းကင်ဘုံကတောင် ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး "</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်နဲ့အတူ ပြန်လိုက်ပါ့မယ်၊ သိသမျှ အကုန်ပြောပြပြီးတော့ အရှင် နဂါးဆိုးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ဖို့၊ ဒီရေပြင်ကြီးကို တရားမျှတမှု ပြန်ရစေဖို့ အစွမ်းကုန် ကူညီပါ့မယ် "</p> <p>​ငါးမိစ္ဆာမှာ တရားမျှတမှုအတွက် အော်ဟစ်နေသည့်အလား ဟန်ဆောင်ကောင်းလှသည်။</p> <p>လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ လှောင်ပြုံး ပြုံးမိလိုက်သည်။</p> <p>ခုနကတင်ပဲ သတို့သမီး တစ်ယောက်တည်းမို့လို့ အပြစ်တင်နေသည့် ထိုငါးမိစ္ဆာ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို သူ ဖော်ထုတ်မနေတော့ပေ။</p> <p>​သူသည် ဖုန်းတူးညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားထံမှ ရရှိခဲ့သည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကလောင်တံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် လှုံ့ဆော်လိုက်သောအခါ...</p> <p>​ချုပ် ဟူသော စာလုံးတစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p>​၎င်းစာလုံးသည် ငါးမိစ္ဆာ၏ နဖူးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်နှိပ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ငါးမိစ္ဆာမှာ မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာဓာတ်များအားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အားကောင်းလှသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်း အပိတ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> မိစ္ဆာစွမ်းအားများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူသည် တစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော ငါးကြင်းစိမ်းကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>အကြေးခွံများမှာ ကွဲအက်နေပြီး အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေ၏။</p> <p>​အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ အလွန်အံ့ဩသွားသည်။</p> <p>"ဒီတာအိုဆရာက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလား "</p> <p>​လေထဲကနေ ပေါ်လာနိုင်တယ်၊ မိစ္ဆာကို ဓားနဲ့ ခုတ်သတ်နိုင်တယ်၊ အခုလည်း ဒီလိုမျိုး ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အတတ်ပညာတွေကို သုံးနိုင်တယ်... နတ်ဘုရားမဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ</p> <p>​လီယန်ချူသည် ဖန့်ချင်းလန်ကို တားဆီးကာ ယနေ့ညတွင် ချူကျန်းနဂါးနန်းတော်သို့ ဆင်းရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူမသည် ယခုအခါ နတ်ဘုရားအတတ်များကို တတ်မြောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ထားကမူ မတရားမှုကို မကြည့်ရက်ဘဲ ဓားတစ်လက်နှင့် လောကအနှံ့ လှည့်လည်ချင်သည့် သိုင်းလောက သူရဲကောင်းမလေးအတိုင်းပင်။</p> <p>လီယန်ချူကမူ သူမကို တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားမည်ကို မလိုလားချေ။</p> <p>​သူတို့နှစ်ဦးသည် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် သတို့သမီးလောင်းလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ခြေထောက်နှစ်ဖက် ပြတ်၍ သွေးအိုင်ထဲတွင် အော်ဟစ်နေသော စုန့်ဟန်ကိုပါ ဆွဲ၍ ယန်ချွမ်းမြို့တော်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>​မြို့စောင့်ဗိုလ်သည် မှောင်မိုက်လှသော ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် ပုံရိပ်သုံးခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> ၎င်းတို့မှာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည့် အေးစက်လှသော အမျိုးသမီး၊ အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး၊ ပြီးနောက် ခါးတွင် ဓားမ ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး ဘယ်လက်က ခြေထောက်ပြတ်နေသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးကို ဆွဲကာ ညာလက်က ငါးကြင်းစိမ်းကြီးတစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားသည့် တာအိုဆရာ လူငယ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>​"အား..."</p> <p>ဗိုလ်ဖြစ်သူမှာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်တက်သွားရသည်။</p> <p> ဒါ တစ္ဆေခြောက်နေတာလား</p> <p>​"ဘယ်သူလဲ "</p> <p>ဗိုလ်သည် အတွေ့အကြုံရှိသူပီပီ အေးစက်စွာ အော်မေးလိုက်သည်။</p> <p> မြို့ရိုးပေါ်ရှိ စစ်သည်များမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကြောက်လန့်နေကြသည်။</p> <p> ဤမြင်ကွင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။</p> <p>​ဖန့်ချင်းလန်က မျက်မှောင်အသာကြုတ်လိုက်သော်လည်း လီယန်ချူကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။</p> <p>"တရားရုံးတော်  ဝန် လီယန်ချူ၊ အမိန့်အရ အမှုစုံစမ်းနေတာ ဖြစ်တယ်၊ မြို့တံခါးကို အမြန်ဖွင့် "</p> <p>​သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ ခါးချိတ်တံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စွမ်းအားဖြင့် မြို့ရိုးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်တင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဗိုလ်ဖြစ်သူသည် တံဆိပ်ကို ဖမ်းယူကြည့်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် သိရှိသွားပြီး မျက်နှာပျက်သွားတော့သည်။</p> <p> တရားရုံးတော်သည် မဟာချန် အင်ပါယာ၏ အထူးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး စစ်ဆေးရေးရုံး၊ ပြစ်မှုဆိုင်ရာရုံးတို့နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီသည်။</p> <p> ၎င်းသည် မိစ္ဆာ၊ နတ်ဘုရားနှင့် တစ္ဆေဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို အဓိက ကိုင်တွယ်ရသဖြင့် လူတိုင်းက ကြောက်လန့်ရသော နေရာဖြစ်သည်။</p> <p>​တရားရုံးတော်ဝန်  ဟူသည် အဆင့် ၆ အရာရှိ ဂုဏ်ပုဒ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"တံခါးဖွင့်ပေးလိုက် "</p> <p>ဓားကိုင်ထားသော ဗိုလ်က ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဆင်း၍ ကြိုဆိုတော့သည်။</p> <p>​ဖန့်ချင်းလန်မှာ အံ့ဩသွားပြီး လီယန်ချူဘက် လှည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီတံဆိပ်ကို မင်း ဘယ်က ရလာတာလဲ"</p> <p>​လီယန်ချူက ခပ်တိုးတိုး ပြန်ဖြေသည်</p> <p>"သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ပေးတာ"</p> <p>၎င်းမှာ တရားရုံးတော်မှ အရာရှိ ချန်ယန် က လီယန်ချူအတွက် နောက်နောင်တွင် အလုပ်လုပ်ရာ၌ အဆင်ပြေစေရန်နှင့် ရုံးတော်၏ တိုက်ရိုက်ချုပ်ကိုင်မှု မခံရစေရန် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> ပြောရလျှင် ဂုဏ်ထူးဆောင် ဘွဲ့တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။</p> <p>​ဖန့်ချင်းလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထပ်မေးသည်</p> <p> "ဒါဆို ခုနတုန်းက ဘာလို့ ထုတ်မပြတာလဲ"</p> <p>"မေ့သွားလို့"</p> <p>လီယန်ချူက ဖြေသည်။</p> <p>​ထိုတံဆိပ်မှာ စစ်မှန်သော သက်သေခံလက်မှတ်ဖြစ်သော်လည်း လူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့အတွက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> ၎င်းက မန္တန်လက်နက်မှ မဟုတ်တာ။</p> <p>သူကလည်း ထိုအရာတွေကို အမြဲတမ်း စိတ်ထဲ ထည့်မထားတတ်ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း အချို့သော အချိန်များတွင် ဤအရာက အလွန် အသုံးဝင်လှသည်။</p> <p> သိုင်းလောကမှ ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ တာအိုဆရာဖြစ်စေ တရားရုံးတော်၏ သက်သေခံတံဆိပ်က ပို၍ အလေးအနက်ထားခြင်း ခံရသည်။</p> <p>​ဤအမှုကို ယန်ချွမ်းမြို့တော်က ချက်ချင်း လက်ခံဆောင်ရွက်သည်။</p> <p>ယန်ချွမ်းနယ်စား ကိုယ်တိုင် လီယန်ချူတို့နှစ်ဦးကို လာရောက်တွေ့ဆုံပြီး အလွန်ပင် ရင်းနှီးလေးစားစွာ ဆက်ဆံသည်။</p> <p> လီယန်ချူမှာမူ ဤကိစ္စကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ရပြန်သည်။</p> <p>တရားရုံးတော်က အရှိန်အဝါရှိသည်မှာ ဟန်သော်လည်း အဆင့် ၆ အရာရှိ တံဆိပ်တစ်ခုတည်းနှင့် ထိုမျှအထိ လေးစားခံရမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>​"လီတာအိုဆရာက ရုပ်ရည်ခန့်ညားသလို အရှိန်ဝါတွေလည်း နက်နဲလှတယ်၊ နောင်တစ်ချိန် နန်းတော်ထဲဝင်ရင် နတ်ဆရာကြီး  အဖြစ် ဘွဲ့နှင်းအပ်ခံရမှာ သေချာတယ်၊ အနာဂတ်ကတော့ တကယ်ကို တောက်ပနေတာပဲ"</p> <p>နယ်စားကြီးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​တရားရုံးတော်၏ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပြင်ပလူကို ပေးအပ်သည်ဆိုလျှင် အခြေအနေ တစ်ခုသာ ရှိသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ထိုသူသည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သူဖြစ်ရမည်  အစိုးရကလည်း မဖြစ်မနေ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရမည့်သူ ဖြစ်ရမည် ထိုသူများမှာ နဂါးနှင့် ကျားကို နှိမ်နင်းနိုင်သော ကိုယ်တော်ကြီးများ၊ နတ်ဆရာကြီးများ သို့မဟုတ်  ပုန်းကွယ်နေသော အကျော်အမော်များသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>၎င်းမှာ အစဉ်အလာ တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း လီယန်ချူကမူ ထိုအချက်ကို မသိရှိသေးပေ။</p> <p>​"အရှင်ကလည်း ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ"</p> <p>လီယန်ချူက လက်သီးစု၍ အလေးအမြတ် ပြုလိုက်သည်။</p> <p>​ယန်ချွမ်းနယ်စားမှာ အလုပ်လုပ်ရာတွင် အလွန် ထက်မြက်ပြတ်သားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ချူကျန်းနဂါးနန်းတော် ကိစ္စကို အလွန်အလေးထားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် စာတစ်စောင် ရေးသားကာ အမြန်ဆုံး စေလွှတ်၍ အင်ပါယာနန်းတော်သို့ ပေးပို့စေသည်။</p> <p>စုန့်ဟန်ကိုလည်း ထောင်သွင်းအကျဉ်းချကာ အပြင်းအထန် စစ်ဆေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​ထို့အပြင် မြို့တော်အတွင်းရှိ နာမည်ကြီး ဘုန်းကြီးကျောင်းများနှင့် တာအိုကျောင်းများမှ အကျော်အမော်များကိုလည်း နဂါးသတ်ပွဲကြီး တွင် အတူတကွ ပါဝင်ကြရန် ဖိတ်ကြားစာများ ပေးပို့လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save