Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၃၆၄)</h2> <h2 style="text-align:center">ကိုယ်တော်တစ်ပါး၊ တာအိုတစ်ဦးနှင့် သူတောင်းစားတစ်ယောက် ၊</h2> <h2 style="text-align:center">ရေခွဲပုတီးနှင့် ချူကျန်းမြစ်သို့ ဆင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် သူ၏ အဖျက်စွမ်းအားပြင်း လက်နက်ဖြစ်သော မိုးကြိုးငါးပါး အဆောင် နှင့် ပတ်သက်၍မူ ရေအောက်တွင် မည်မျှအထိ အစွမ်းပြနိုင်မည်ကို သေချာမသိသေးပေ။</p> <p>၎င်းသည် ငါးကြိမ်တိုင် အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ပါရှိသော မိုးကြိုးဓာတ်များမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသဖြင့် ဆဋ္ဌမအကြိမ်မြောက် ထပ်မံအဆင့်မြှင့်ခြင်း မပြုတော့ပေ။</p> <p>​ထို့ကြောင့် သူသည် လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင် ကိုသာ ပဉ္စမအကြိမ်မြောက်အထိ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ကို အပြီးသတ်လိုက်သည်။</p> <p>​ဤအတွက် ကုသိုလ်အမှတ် ၄၀၀၀ ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။</p> <p>လီယန်ချူသည် အခြားသော နတ်ပစ္စည်းများကို ဆက်လက်အဆင့်မြှင့်ခြင်း မပြုဘဲ ခေတ္တရပ်နားလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကုသိုလ်အမှတ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ခြောက်သိန်းရှစ်သောင်း တစ်ထောင်  ကျန်ရှိနေသေး၏။</p> <p>ထို တစ်ထောင် မှာ နဂါးနန်းတော်မှ ပုစွန်စစ်သည်၊ ဂဏန်းစစ်သည်များ အသွင်ပြောင်းထားသည့် ထမ်းစင်ထမ်းသမားများကို သတ်ဖြတ်ရာမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယန်ချွမ်းနယ်မြေက လူတော်လူကောင်းတွေ ပေါများတယ်၊ ကူညီမယ့်သူတွေ ပိုရှာထားနိုင်ရင် ဒီကိစ္စက ပိုပြီး စိတ်ချရမှာပဲ ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>​နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်...</p> <p>လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် နယ်စားမင်း၏ ရုံးတော်သို့ ဖိတ်ကြားခြင်း ခံရသည်။</p> <p> နယ်စားမင်း၏ ရုံးတော်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှပြီး စစ်သည်တော် အမြောက်အမြားကလည်း တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။</p> <p>​သူတို့သည် အရာရှိတစ်ဦး၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ခန်းမဆောင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရုံးတော်၏ နောက်ဘက်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>အခန်းအတွင်းရှိ အပြင်အဆင်များမှာ ရှေးဆန်ပြီး ခန့်ညားလှ၏။</p> <p>ယန်ချွမ်းနယ်စားကြီးသည် အလယ်တွင် ထိုင်နေပြီး လူသုံးဦးနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေသည်။</p> <p>​၎င်းတို့မှာ ကိုယ်တော်တစ်ပါး၊ တာအိုဆရာတစ်ဦးနှင့် သူတောင်းစားတစ်ယောက်တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> နယ်စားကြီးသည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ထရပ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လေသည်။</p> <p>​"လီတာအိုဆရာ၊ မိန်းကလေးဖန့်... လာကြလေ၊ ထိုင်ကြပါဦး၊ ကျုပ် မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ"</p> <p>​အခန်းထဲရှိ လူသုံးဦးမှာ သူတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာကြသည်။</p> <p> မိတ်ဆက်ပေးမှုအရ ဤသုံးဦးမှာ ယန်ချွမ်းနယ်စားကြီးက နဂါးသတ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ထားသည့် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြကြောင်း လီယန်ချူ သိလိုက်ရသည်။</p> <p>​၎င်းတို့မှာ</p> <p>​ကျိန်းဝူကျောင်းတော် မှ လင်းစုန့်ကျန့်ရင်</p> <p>​ကျီးမင်းကျောင်းတော်  မှ ပန်ရှင်းကိုယ်တော်</p> <p>​ပြီးနောက် အဘိုးကြီးသူတောင်းစား ဟုန်  သူသည် လီယန်ချူနှင့် တည်းခိုခန်းတွင် တစ်ကြိမ် ဆုံဖူးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုစဉ်က နဂါးမင်းကြီး လူသားစားသည့်အကြောင်း ပြောဆိုသဖြင့် ဆိုင်ရှင်က နှင်ထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည် ။</p> <p>​"ဝူလျန့်ထျန်းကျွင်း ... ကျုပ်တို့ တာအိုလောကမှာ ဒီလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်ပါရမီရှင်တွေ ရှိနေတာ တကယ့်ကို ဝမ်းမြောက်စရာပါပဲ"</p> <p>လင်းစုန့်ကျန့်ရင်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူကို သပ်ရင်း ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ဘေးနားရှိ ပန်ရှင်းကိုယ်တော်၏ နှုတ်ခမ်းမှာမူ အနည်းငယ် တွန့်သွားရသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ နှစ်ရှည်လများ ခင်မင်လာသည့် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယန်ချွမ်းနယ်မြေ၏ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာ နယ်ပယ်ကြီးနှစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း မိမိတို့၏ ဘာသာရေး ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်မူ အလျှော့မပေးလိုကြပေ။</p> <p>​အဘိုးကြီးသူတောင်းစားက လီယန်ချူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ</p> <p>"ဒီဆရာလေး... ကျုပ်တို့ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီနော်"</p> <p>ဟု နှုတ်ဆက်သည်။</p> <p>လီယန်ချူကလည်း လက်သီးစု၍ ပြန်လည် အလေးပြုလိုက်သည်။</p> <p> ဤသူများသည် ယခုအခါ ယန်ချွမ်းနယ်မြေတွင် ရှာဖွေနိုင်သမျှ အမြင့်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>​သူသည် ငါးကြင်းစိမ်းကြီးကို ထုတ်ယူကာ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားဖြင့် နှိုးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက ချူကျန်းနဂါးနန်းတော်က မြစ်စောင့်ဗိုလ်ချုပ်ပဲ၊ အခု နဂါးနန်းတော်ကို သွားတဲ့အခါ သူက လမ်းပြလိမ့်မယ်"</p> <p>​ငါးကြင်းစိမ်းပေါ်ရှိ ချိပ်ပိတ်မှုကို သူ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ခဏအတွင်းမှာပင် ငါးခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ခန္ဓာရှိသော လူငယ်အသွင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>သူသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ပြန်လည်ရရှိလာသည့်အတွက် ဝမ်းသာသွားသော်လည်း... ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်ခနဲ တုန်တက်သွားရသည်။</p> <p>​သူသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို အသာအယာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ...</p> <p>"ရှူး..."</p> <p>ခနဲ အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်း ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဘေးပတ်လည်ရှိ လူများ၏ အရှိန်အဝါများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လှ၏။</p> <p>​လင်းစုန့်ကျန့်ရင်၊ ပန်ရှင်းကိုယ်တော်နှင့် သူတောင်းစားကြီး ဟုန်တို့ သုံးဦးကို ကြည့်ရင်း ငါးမိစ္ဆာမှာ ခြေဖျားလက်ဖျားများ အေးစက်လာတော့သည်။</p> <p>ယန်ချွမ်းနယ်စားကြီးပင်လျှင် အုပ်ချုပ်သူ အာဏာပိုင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတိုင်း ကိုယ်ပေါ်တွင် အင်ပါယာ၏ အရှိန်အဝါများ ကာကွယ်ထားသဖြင့် တည့်တည့်ပင် မကြည့်ဝံ့ချေ။</p> <p>​ငါးမိစ္ဆာမှာ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးသွားရသည်။</p> <p>ဤလူများရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ဝံ့ဘဲ မှားယွင်းသွားပါက တစ်ခဏအတွင်း အသတ်ခံရမည်ကို သိနေသည်။</p> <p>​"ငါမေးမယ်... အဲဒီနဂါးနန်းတော်က တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ "</p> <p>ပန်ရှင်းကိုယ်တော်က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ငါးမိစ္ဆာသည် ခေါင်းကို ရိုသေစွာ ငုံ့လိုက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ထူးခြားသော ကြည်ညိုမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ မိမိပြုခဲ့သော အကုသိုလ်များအတွက် နောင်တတရားများ အကြီးအကျယ် ရရှိလာတော့သည်။</p> <p> သူသည် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာပြီး နဂါးနန်းတော်၏ အကြောင်းစုံကို အကုန်အစင် ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်တော့သည်။</p> <p>​လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်သွားမိသည်။</p> <p>ပန်ရှင်းကိုယ်တော်၏ နည်းလမ်းမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှ၏။</p> <p>ခုနကပင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုနူးညံ့သော ဗုဒ္ဓအရှိန်အဝါ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် သနားဂရုဏာစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်ဦးကင်း ထဲမှ နတ်အလင်းတန်းများက ထိုသက်ရောက်မှုကို ပြန်လည်တွန်းလှန်ပေးခဲ့သည်။</p> <p>​ငါးမိစ္ဆာက အကြောင်းစုံကို ရှင်းပြပြီးနောက် အခန်းထဲရှိ လူများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"လီတာအိုဆရာ... ဒီကိစ္စက အရေးကြီးလွန်းလို့ အမှားအယွင်း မရှိအောင် ကျုပ်က မဟာယာန ဗုဒ္ဓနည်းလမ်းကို သုံးလိုက်တာပါ၊ ဆရာလေးကို မယုံကြည်လို့ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ဟု ပန်ရှင်းကိုယ်တော်က လီယန်ချူအား လှမ်းပြောသည်။</p> <p>​"ကိုယ်တော်ကလည်း... ကျုပ် စိတ်ထဲမထားပါဘူး"</p> <p>ဟု လီယန်ချူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​ကိစ္စများမှာ ပြောဆိုထားသည့်အတိုင်း မှန်ကန်နေသဖြင့် အခန်းထဲရှိ ပညာရှင်သုံးဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> လင်းစုန့်ကျန့်ရင်က စတင်၍ ဆိုသည်။</p> <p>​"နယ်စားမင်း... ဒီကိစ္စက လူထုကို ဒုက္ခပေးနေပြီ၊ နဂါးမင်းသားကလည်း ရက်စက်ယုတ်မာပြီး နဂါးမင်းကြီးကလည်း စိတ်စရိုက် ကူးပြောင်းကာ လှိုင်းတံပိုးတွေ ထကြွစေနေတယ်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"</p> <p>"ကျုပ်တို့ အခုပဲ ချူကျန်းမြစ်ထဲ ဆင်းပြီး နဂါးဆိုးကို ဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်ပါ့မယ် "</p> <p>​ယန်ချွမ်းနယ်စားကြီးက ထရပ်ကာ အားလုံးကို ဝပ်တွား၍ အလေးပြုလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ်က ယန်ချွမ်းနယ်သူနယ်သားတွေနဲ့ အစိုးရကိုယ်စား အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒီကိစ္စပြီးရင် နန်းတော်ကို အကြောင်းကြားပြီး အားလုံးအတွက် ဂုဏ်ပြုဆုတွေ တောင်းခံပေးပါ့မယ် "</p> <p>​မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဖြစ်စေ၊ တာအိုဘာသာဖြစ်စေ လူထုကြားတွင် ပျံ့နှံ့လိုပါက အစိုးရ၏ ထောက်ပံ့မှုမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသည်။</p> <p>မည်သူမျှ လောကပြင်ပတွင် သီးသန့်နေထိုင်၍ မရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ ငါးမိစ္ဆာကို ဖမ်းဆီး၍ ချူကျန်းမြစ်ကမ်းဘေးသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုငါးမိစ္ဆာမှာ လူအသွင် ပြန်ပြောင်းထားပြီး အေးစက်ခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦးအသွင် ရှိသော်လည်း... လီယန်ချူမှာမူ ထိုငါးမိစ္ဆာ၏ အခြေအနေအရ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲတတ်သော မျက်နှာပေးကို မြင်ဖူးထားသဖြင့် ထိုခန့်ညားသော ရုပ်သွင်ကို ကြည့်၍ မရတော့ပေ။</p> <p>​ဒီကောင့်ကို ကြည့်ရတာ မျက်နှာက စိတ်နေစိတ်ထားကို ဖော်ပြတယ် ဆိုတဲ့ စကားနဲ့ လုံးဝကို မကိုက်ညီဘူးပဲ ဟု သူ စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>​ယန်ချွမ်းနယ်မြေ၏ ထိပ်သီးပညာရှင် သုံးဦး ပါဝင်လာသဖြင့် ဤခရီးမှာ ပို၍ စိတ်ချရသွားသည်။</p> <p>အကယ်၍ နဂါးမင်းကြီးသည် တတိယအဆင့် ရှိသော နဂါးအိုကြီး မဟုတ်ပါက သူတို့လက်ထဲတွင် ပြာဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>လီယန်ချူ၏ အထင်အရ နဂါးမင်းကြီးမှာ တတိယအဆင့် ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တတိယအဆင့်ရှိသော နဂါးတစ်ကောင်သည် ထိုချူကျန်းမြစ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး တိတ်တဆိတ် သောင်းကျန်းနေစရာ အကြောင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>မိုးတိမ်ကို အုပ်စိုးကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ တတိယအဆင့် နဂါးများ၏ သိက္ခာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်တွင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသော နဂါး အောက်လဲ့ ဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသော်လည်း ချိပ်ပိတ်မှု ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် တစ်ကျောင်းလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်ပြီး တတိယအဆင့်ရှိသော ယွီရှုးကိုယ်တော် နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာမှ တတိယအဆင့် မိစ္ဆာကြီးများ၏ အရှိန်အဝါပင်။</p> <p>​သူတို့ ချူကျန်းမြစ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင် ဆယ်မိုင်အတွင်း မည်သည့်လူရိပ်လူခြည်မျှ မရှိတော့ပေ။</p> <p> တံငါသည်များနှင့် လှေသမားများကို လုံးဝ ပိတ်ပင်ထားသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူများ တိုက်ခိုက်သည့်အခါ အပြစ်မဲ့သူများ ထိခိုက်မှု မရှိစေရန် အစိုးရက ထုတ်ပြန်ထားသည့် အမိန့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> လီယန်ချူသည် ယန်ချွမ်းနယ်စားကြီး၏ ဤသို့ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်မှုများကို သဘောကျမိသွားသည်။</p> <p>​ငါးမိစ္ဆာမှာမူ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူဝံ့ပေ။</p> <p>ဘေးနားရှိ လူများမှာ လူသားကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျင့်ကြံမှုမှာ နက်နဲလွန်းသဖြင့် သူ့အတွက် စိတ်ဖိစီးမှု အလွန်ကြီးမားလှသည်။</p> <p> အကယ်၍ သူ ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်သည်ဟု အထင်ခံရပါက တကယ်ကို မတရား အသတ်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>​"အားလုံး... ကျုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ "</p> <p>ဟု ငါးမိစ္ဆာက တုန်တုန်ရီရီ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> စိတ်ထဲတွင်မူ ထိုလူသားများသည် ရေနေမျိုးနွယ် မဟုတ်ပါဘဲနှင့် လှိုင်းတံပိုး ပြင်းထန်သော ချူကျန်းမြစ်ထဲသို့ မည်သို့ ဆင်းကြမည်နည်းဟု သိချင်နေမိသည်။</p> <p>​အဘိုးကြီးသူတောင်းစားက ဟီးဟီးခနဲ ရယ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ ဝါကျင်ကျင် ပုတီးစေ့ သို့မဟုတ် ရတနာပုတီး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ရှေ့သို့ လှမ်းပစ်လိုက်ရာ ထိုပုတီးမှာ လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ဝဲနေပြီး နတ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ချက်ချင်းပင် မြစ်ရေများမှာ မြည်ဟီး လျက် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ကွဲထွက်သွားပြီး လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​ရေခွဲပုတီး</p> <p>လီယန်ချူမှာ မျက်ခုံးပင့်သွားမိသည်။</p> <p> ဤပုံစံမကျသော အဘိုးကြီးသူတောင်းစားမှာ တကယ်ကို ပညာရှိ တစ်ယောက်ပင်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးပင် ရှိနေသည်လား</p> <p>​လင်းစုန့်ကျန့်ရင်နှင့် ပန်ရှင်းကိုယ်တော်မှာမူ မျက်နှာထား မပျက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေကြသဖြင့် ထိုအကြောင်းကို ကြိုတင် သိရှိထားပုံရသည်။</p> <p>ငါးမိစ္ဆာမှာမူ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်နေတော့သည်။</p> <p>​အားလုံးသည် ငါးမိစ္ဆာ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ရေခွဲပုတီး၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် နဂါးနန်းတော် တည်ရှိရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချီတက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>လမ်းတလျှောက်တွင် လမ်းကျွမ်းကျင်သော သစ္စာဖောက် ငါးမိစ္ဆာ ပါဝင်နေသဖြင့် မည်သည့် အခက်အခဲမျှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>​လီယန်ချူသည် ပန်ရှင်းကိုယ်တော်နှင့် လင်းစုန့်ကျန့်ရင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>လမ်းခရီးတွင် သူတို့ စကားပြောဆိုကြသည်အရ ဤနှစ်ဦးမှာ ယန်ချွမ်းမြို့၏ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာ၏ ထိပ်သီး ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတောင်းစားကြီးမှာမူ ဖိတ်ခေါ်စရာမလိုဘဲ ရောက်ရှိလာကာ သူ၏ စွမ်းအားကို ပြသနိုင်ခဲ့သဖြင့် အသိအမှတ်ပြုခံရသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဆိုလိုသည်မှာ ဤဆရာကြီးနှစ်ဦးစလုံးသည် မြစ်အောက်သို့ဆင်းကာ နဂါးသတ်ရန် ဝံ့ရဲကြသည်ဖြစ်ရာ ရေအောက်တိုက်ပွဲအတွက်လည်း ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများ ရှိထားကြမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းမှာ မည်သည့် နည်းလမ်းများ ဖြစ်မည်ကိုမူ သူ စိတ်ဝင်စားနေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save