Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း ၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူမက သီသီလေး နိုင်နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ... သူမကိုယ်သူမ အထင်ကြီးလွန်းနေခဲ့တာဖြစ်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်း၏ စကားများသည် အန်းယီ အတွက်မူ နားတစ်ဖက်မှဝင်ကာ အခြားတစ်ဖက်မှ ထွက်သွားသောလေပြေလေညင်းပမာ၊ လုံးဝ လျစ်လျူရှုလျက်ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ရှန်းယီ၏ နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေမှ သက်ရှိများကို ထိုအကြီးအကဲအားဝါးမြိုခွင့်ပြုရန် အစပိုင်းတွင်ငြင်းဆန်ခဲ့သော ရှန်းယီသည်၊ နောက်ပိုင်းတွင် မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး သူမအား ပုံမှန်ထက်များစွာပိုသောအရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုစေပြီးနောက် ယနေ့တွင် ဤနဂါးမျိုးဆက်၏ကို ဖမ်းဆီးရန်ကျရှုံးခဲ့ရသည့်အတွက် နောင်တရနေခြင်း ရှိ၊ မရှိ သူမ အမှန်တကယ်ပင် သိချင်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အန်းယီသည် လူငယ်လေး၏ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဘေးဘက်ခြမ်းကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အပြင်လူများ မရှိသည့်အချိန်တွင်၊ ရှန်းယီသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သောလူငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် ပို၍တူနေသည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံနက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အသွင်အပြင်မရှိတော့ဘဲ အလွန် တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>နောင်တရခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ... အရိပ်အယောင်လေးမျှပင် ရှိမနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“သခင်ကို သတင်းပို့ပါတယ်၊ သတိပေးဆုံးမပြီး နဂါးသွေးမျိုးဆက်ကို မောင်းထုတ်လိုက်ပါပြီ၊” ခယ်ရှစ်စန်းက လက်ယှက်လျက် ရိုသေစွာဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ခန်းမသခင်က အန်းယီကို တမင်တကာ လျစ်လျူရှုထားပုံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ရှန်းယီသည် အနည်းငယ်သက်ပြင်းချရင်း မျက်လုံးများကို ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝူကျွင်းနှင့် အချိန်အတော်ကြာ အတူရှိနေခဲ့ပြီးနောက်၊ ဤမာနကြီးသော နဂါးမျိုးဆက်သည်လည်း မျက်နှာသာပေးခံရရန် အပြိုင်အဆိုင်ကြိုးစားသည့် ကစားပွဲကို မည်သို့ကြောင့် စတင်ကစားနေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းက ကိစ္စမရှိပါချေ၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်မှာ သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် အပြည့်အဝရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် သူ၏လက်ထဲမှ စာလိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“သွားကြစို့၊ ချီ မိသားစု အကြီးအကဲပြင်ဆင်ထားတဲ့ အရေးပေါ်အစီအစဉ်တွေကို သွားကြည့်ကြတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်တစ်ခုတည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းဖြင့်ပင် လုံလောက်စွာ ခေါင်းကိုက်စရာဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဤအခြားသောထောက်ပံ့ကူညီပေးမည့် အင်အားစုများကလည်းအချိန်တန်လျှင် ပြဿနာများဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့အရာများကို ကြိုတင် ဖြေရှင်းထားခြင်းက မမှားပေ။</p> <p>ထို့အပြင်၊ သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း၊ ချီ မိသားစု အကြီးအကဲအတွက် တစ်စုံတစ်ရာအစီအစဉ်သောဆွဲရန် ကူညီပေးခြင်းက ရှန်းယီအတွက်လည်း အကျိုးအမြတ်တစ်ခုကို အလွယ်တကူ ရရှိစေနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်၊ ဝူကျွင်းက...” ဝူကျွင်းသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ခန့်မှန်းမိသွားသကဲ့သို့၊ သူ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းနေခဲ့ပြီး ခန်းမကို စောင့်နေလိုက်၊” ရှန်းယီသည် ခေါင်းကို အသာအယာညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားရာ၊ လိပ်နတ်ဆိုးကြီးမှာ မျက်နှာရှုံ့မဲ့လျက်ထိုနေရာတွင် ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျစ်၊ သခင် ထွက်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လာရင်၊ငါ အခြား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေရှေ့မှာ ခေါင်းမော့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>ခယ်ရှစ်စန်းနှင့် အခြားသူများ၊ ယာယီ ခန့်အပ်ထားသည့် အမည်မသိ အဓိကခန်းမသခင် အပါအဝင်၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ ထိပ်သီးကြီးများသည် ပျော်ရွှင်စွာပါဝင်နေကြချိန်တွင်၊ သေးငယ်သော ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်သာရှိသည့် သူကတော့ လက်ကားယားဖြင့်ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်၊ ဝူကျွင်းရဲ့ နှလုံးသားက သခင်နဲ့အတူ ရှိနေပါတယ်၊ဝူကျွင်း သခင်ကို လွမ်းနေမှာပါ၊သခင် ဝူကျွင်းကို မမေ့ပါနဲ့နော်”</p> <p> </p> <p>လိပ်နတ်ဆိုးအိုကြီးက အနောက်မှ လိုက်ပါပြေးလွှားရင်း အားကုန်အော်ဟစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“…”</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် ဝမ်ရှန်းစံအိမ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အနောက်ဘက်မှ သဲ့သဲ့ကလေးကြားနေရသောအော်ဟစ်သံများကြောင့် သူ၏ နားထင်ကြောများအလိုအလျောက် တွန့်လိမ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေကို သူ့အား ယုံကြည်အပ်နှံခဲ့ခြင်းက မှန်ကန်သည့် ရွေးချယ်မှုများဟုတ်ရဲ့လောဟု တွေးမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထားလိုက်ပါ၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်အတွက်၊ အထဲတွင် မည်သည့်အရာများဖုံးကွယ်ထားကြောင်းဆိုတာကို မည်သူမျှမြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမအကြောင်း သတင်းလွှင့်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှန်းယီ၏ တမင်တကာ ရည်ရွယ်သောလုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ဤကဲ့သို့သော အင်အားစုမျိုး ဤလောကတွင် မရှိပါချေ။</p> <p>ဤခန်းမသခင် များအားလုံးမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းတွင် နေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရန်ငြိုးများ ဖွဲ့တည်လာလျှင်ပင်၊ရန်သူများသည် မည်သည့်နေရာတွင် ကလဲ့စားချေရမည်ကို သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အာရုံလွှဲရန်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုအတွက်မူ။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို မော့ကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ အကယ်၍ ဝမ်ရှန်း စံအိမ်မှ သတင်းကိုသာ သူမရရှိခဲ့ပါက၊ သူတို့ ဂိုဏ်း၏ဘေးတွင် ဤမျှရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို ဘေးနားရှိ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းပင်လျှင် သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ငါ မှတ်မိတာ မမှားရင်၊ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းမှာလည်း တောင်ပိုင်းဟုန်က တာအိုကလေးငယ်တစ်ယောက်ရှိနေပုံရတယ်။</p> <p> </p> <p>ချီ မိသားစု၏ သားအကြီးဆုံးသည် အမှန်တကယ်ပင်ကုန်ကျစရိတ်များကို မမှုဘဲနှစ်ပေါင်းများစွာရင်းနှီးမြှုပ်နှံကာ၊ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ ရတနာများကိုအပြင်လူများအား ကျွေးမွေးပြုစုရန် ငွေကြေးအမြောက်အမြားအသုံးပြုလိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယွီတောင်၏ နဂါးကြင်ယာတော် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ချင်၍လော။</p> <p> </p> <p>ထားလိုက်ပါ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအရာ သူနှင့်မသက်ဆိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲချီ ထားရစ်ခဲ့သော ဤအစီအစဉ်များထဲတွင်၊ သူ၏ ပဉ္စမမြောက် ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်မည့် အရာတစ်ခုခု ရှိမရှိကိုသာ ရှန်းယီ ယခု သိချင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ မရှိခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်းတို့ကို နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမသို့ ယူဆောင်သွားခြင်းက တာအို လက်နက်များကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံသာမက၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကြီးမားသော အထောက်အပံ့တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် ခယ်ရှစ်စန်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ အန်းယီကိုသာ သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရာ၊ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပုပုသေးသေး အနက်ရောင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တိမ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသော ဦးတည်ရာတွင် ကြည်လင်သောရေကန်တစ်ခုအတွင်း၌၊ ကြီးမားလှသောပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို ဆေးကြောရန်သန့်စင်သော ရေကို အသုံးပြုနေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားမှုများကြားမှပင်၊ ခရမ်းရောင်နှင့်အဖြူရောင် နဂါးသဏ္ဌာန်ကို မသဲမကွဲ မြင်တွေ့နိုင်သေး၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ရေကန်စပ်တွင် လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အသံမှာ နူးညံ့နေသော်လည်း၊ မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်လေးကိုမူ ခံစားသိရှိနိုင်ဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“ပုန်းမနေနဲ့တော့၊ ထွက်လာခဲ့။”</p> <p> </p> <p>သစ်ပင်နောက်ကွယ်မှ လူငယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ယိမ်းယိုင်စွာ ထွက်လာပြီး၊ ဒုတ် ခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ ဂျူနီယာက နတ်သမီး ရေချိုးနေတာကို ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့ နတ်သမီး။”</p> <p> </p> <p>ဟုန်ကျယ်တွင် နတ်သမီးဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသူ မည်သူမဆိုမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ထိပ်တန်း အလှပိုင်ရှင်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမကို မမှတ်မိလျှင်ပင်၊ သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင်၊ သူမ၏ နောက်ခံအကြောင်းကို အထင်သေး၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူမျိုးဆက်နှင့်ဆိုလျှင်၊ သူမ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းမှာ မှားယွင်းနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>“ဟမ့်။”</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရောင်ဂါဝန်နှင့် မိန်းကလေးသည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းကို ဖွဖွလေး ချလိုက်သော်လည်း၊ သူမသည် ထိုကိစ္စကို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် မလုပ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>နှစ်တွေဒီလောက်ထိကုန်ပြီးကြာသွားတာတောင် ဘာလို့ ဟုန်ကျယ်က ကျင့်ကြံသူတွေဒီလောက်ထိ အရှက်မရှိသေးရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>အခြားနဂါးတွေက နေ့တိုင်းရေထဲမှာ ကူးခတ်ပြီး ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းနေတာကို ဘယ်သူကမှ မကြည့်ကြဘဲနဲ့၊ ဘာဖြစ်လို့ သူမအနားမှာကျမှ ရှင်းပြလို့မရတဲ့ ပုံရိပ်တချို့က အမြဲတမ်း ပုန်းကွယ်နေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>“နတ်သမီး ကျစ်လန်ရဲ့ ကရုဏာတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>လူငယ်ကျင့်ကြံသူက သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး မဲ့ပြုံးလေး ပြုံးကာပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် တကယ်ကို တမင်တကာ ချောင်းကြည့်ဖို့ ရည်ရွယ်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် အကူအညီတောင်းချင်ရုံသက်သက်နဲ့ ဒီနေရာကို အမှတ်မထင် ဖြတ်သွားမိတာပါ။”</p> <p> </p> <p>နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုခုရရှိရန် မဆန္ဒရှိမည့် ကျင့်ကြံသူဟူ၍ မရှိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းက အခြေအနေအပေါ်တွင် မူတည်နေသည်၊ ယခုအချိန်ကဲ့သို့ သူ အမှန်တကယ်ပင် အကြံအိုက်နေသည့် အချိန်မျိုးတွင်ပင်။</p> <p> </p> <p>“ဟင်”</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အကူအညီ တောင်းချင်လို့”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ကျင့်ကြံသူသည် သူ၏နဖူးကို ရုတ်တရက် ရိုက်လိုက်မိသည်၊ သူ မေ့လုနီးပါးဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူ မျိုးနွယ်စုသည် သူတစ်ပါးကိစ္စ ဝင်စွက်ဖက်တတ်ခြင်းဖြင့် နာမည်ကြီးသည် မဟုတ်ပါလား။ သူတို့သည် သူတို့၏ကြင်နာတတ်မှုမှာ တမင်တကာဟန်ဆောင်ထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို သက်သေပြရန် နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေးဖြင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်မှ အလျင်စလို ထလာခဲ့ပြီး၊ နာကျင်စွာဖြင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ အသံမထွက်ဘဲ ပါးစပ်လှုပ်ရုံ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရှိနေတယ်”</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူက ဤသို့ပြောခြင်းမှာ၊ သူသည် သတိထားနေ၍ မဟုတ်ပေ။ နဂါးနန်းတော်သည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ မသတ်မှတ်ခဲ့ကြောင်းကို ဟုန်ကျယ်ရှိ လူတိုင်း သိကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဟုန်ကျယ်၏ သခင်များ ဖြစ်ကြပြီး... အနည်းဆုံးတော့ ယခင်က ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်း</p> <p> </p> <p>နဂါးကြေးခွံဓားမှာ ဓားအိမ်တစ်ခု လွင့်ထွက်လာပြီး ခရမ်းရောင်ဂါဝန်နှင့် မိန်းကလေး၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူမက ၎င်းကို ခါးတွင် ပေါ့ပါးစွာချိတ်ဆွဲလိုက်ပြီး၊ ခရုခွံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ယွီတောင်က အဒေါ်ဆီ သွားလည်မယ့် ကိစ္စကို နောက်မှ ငါ ပြန်ရောက်တဲ့အထိ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပါ။”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် ခရုခွံကို သိမ်းဆည်းကာ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“သွားကြစို့၊ ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ကြမယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save