Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">မြောက်ပိုင်းဟုန်၏ မဟာနတ်ဆိုးကြီးနှင့် အရှေ့ပိုင်းဟုန်မှ နဂါးမလေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟုန်ဇီ၏ ကုန်းမြေနှင့် ရေပြင်များတွင်၊ ဂိုဏ်းတိုင်းတွင် မိမိတို့၏ နယ်မြေကို ကာကွယ်ပေးထားသော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေ မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက၊ မသေမျိုးဂိုဏ်းဟူသော ၎င်း၏ အမည်နာမကို မရေမတွက်နိုင်သောကျင့်ကြံသူများက ဤမျှရိုသေလေးစားကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အင်အားစု အများစုမှာ ပွင့်လင်းစွာ တည်ရှိနေကြပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော အစီအရင်များဖြင့်သာ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားကြ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့သည် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သောရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက၊ သူတစ်ပါး၏ သနားညှာတာမှုအောက်တွင် ရှိနေရသော စဉ်းတီတုံးပေါ်မှ ငါးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်၊ သူတို့သည် များသောအားဖြင့် အာဏာရှင်ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ရိုသေခစားကာ၊ ၎င်း၏ လက်အောက်ခံအဖြစ် ခံယူလေ့ရှိကြပြီး၊ ထိုအာဏာရှင်ဂိုဏ်း၏ အမည်နာမကို အသုံးပြုကာ နတ်ဆိုးများနှင့် မိစ္ဆာများကို ဟန့်တားလေ့ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားမှ လက်အောက်ခံသော ဂိုဏ်းမှာ အနီးအနားရှိတစ်ခုတည်းသော မသေမျိုးဂိုဏ်း ဖြစ်သည့် ယွင်ဟယ် ဂိုဏ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်ရှိ ထိပ်တန်း အင်အားစုများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ တည်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ အကြီးအကဲသည် ဂိုဏ်းကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေဆဲဖြစ်ကာ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် နယ်ပယ်မှာ နက်နဲသိမ်မွေ့လွန်းလှသဖြင့် အသစ်တက်လာသော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ထိပ်သီးကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ယွင်ဟယ်၏ ဘိုးဘေးကြီး အတောင်ပေါက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့မတက်မခြင်း၊ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လိုသော မည်သည့် နတ်ဆိုးသို့မဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါးမဆို အကျိုးဆက်များကို ပြင်းထန်စွာစဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်၊ ကျယ်ပြောလှသော အနီရောင်မေပယ်ပင်များရှိရာ ဤအေးချမ်းသောမြေ၏ အပြင်ဘက်၌ ခြောက်ကျန်းရှည်လျားပြီးခြေသလုံးခန့် တုတ်ခိုင်သော သံလှံကြီးတစ်ခု စိုက်ထူထားသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို တောင်ကြား၏ အဝင်ဝတွင် တည့်မတ်စွာ စိုက်ထူထား၏။ ထိုလှံပေါ်တွင် သွေးစွန်းနေသော ဝတ်ရုံခြောက်ထည်ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ လေထဲတွင်အလံကြီးတစ်လံကဲ့သို့ တလူလူ လွင့်လွင့်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤရှည်လျားသော လှံကြီးရှေ့တွင်၊ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြား၏ အစီအရင်တစ်ခုလုံးမှာ တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးခံထားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“…”</p> <p> </p> <p>ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသောအဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ချိုင့်ဝှမ်း၏ အလယ်တွင် လက်များကို တွဲလွဲချကာ ရပ်နေ၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများက ထိုအလံတိုင်ကို အသက်မပါစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သက်စောင့်ခွန်အား ကင်းမဲ့နေသော ဤလူကြီးမှာ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် ဖြစ်ကြောင်းဆိုတာကို မည်သူမဆို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားတွင် အကြီးအကဲ စုစုပေါင်းတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးရှိပြီး၊ ၎င်းတို့အနက် သုံးဦးမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသုံးဦးစလုံးသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် ထင်ရှားသောနာမည်တစ်လုံးကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ထိုကျောက်စိမ်းဖြူ မြို့တော် အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်သူ သုံးဦးစလုံးမှာ ထိုသံလှံကြီးပေါ်တွင် တွဲလွဲခိုနေကြရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>မြို့သုံးမြို့ကို ဖွင့်လစ်နိုင်ခဲ့သော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား၊ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြား၏ တောင်သခင်သည် သူ၏အကြီးအကဲများ မည်သို့ ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်ကိုပင် မသိရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံး အကြီးအကဲ ပဟေဠိဆန်ဆန် ပျောက်ဆုံးသွားချိန်မှစ၍၊ ယွင်ဟယ် ဂိုဏ်းသို့ သူစေလွှတ်လိုက်သော သတင်းပို့သူတိုင်းအတွက် ထိုရှည်လျားသောလှံကြီးပေါ်တွင် နောက်ထပ် သွေးစွန်းနေသော ဝတ်ရုံတစ်ထည် ညတွင်းချင်း ထပ်တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အုပ်စုလိုက် သွားသည်ဖြစ်စေ၊ ဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ တစ်ဦးတည်း ထွက်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာ အမြဲတမ်း အတူတူပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အလောင်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ... နတ်ဆိုးများ၏ ဝါးမြိုစားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်း၏ အနီးအနားတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ရှိနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက ဤဒေသတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာနေထိုင်ခဲ့ကြသော သူတို့အနေဖြင့် သဲလွန်စအချို့ကို ရရှိခဲ့မည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အပြင်ဘက်မှ လာသော နတ်ဆိုးများ ဖြစ်မည်ဆိုပါက၊ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်း၏ ကင်းလှည့်အဖွဲ့များကို မည်သို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ အဆင့် သည် မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေခြင်း သာဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကယ်၍ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေခဲ့လျှင်၊ ထိုမျှအစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်အဖွဲ့ဝင်များသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ အလောင်းများကို စားသောက်ခြင်းကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူတို့၏ အဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူတို့သည် သူတို့၏ဂုဏ်သိက္ခာကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပိုမိုဂရုစိုက်လာကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည့် စစ်ပွဲမျိုး ဆိုလျှင်တစ်မျိုးပင်။ ပုံမှန် အခြေအနေများတွင်၊ ဤမဟာနတ်ဆိုးကြီးများသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းချုပ်ထားကြလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အင်အားဖြင့် ဂိုဏ်းများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် မလွဲမသွေကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူသားခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအရသာရှိသည့် အစားအစာဖြစ်သော်ငြား၊ အလွန်အကျွံ စားသုံးခြင်းကမလိုအပ်သော အာရုံစိုက်မှုများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် နောက်တစ်နပ်အတွက် သေချာမှုမရှိဘဲ တစ်နပ်စာအတွက် တစ်ရက်သာရှင်သန်နေရသော နတ်ဆိုးငယ်များ မဟုတ်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>မိုးမြေ ရတနာများအတွက် ဂိုဏ်းများနှင့် တည်ငြိမ်သောဖလှယ်မှုတစ်ခုကို ရှာဖွေခြင်းကသာ ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ သူတို့သည် ကျင့်ကြံသူများကို အမှန်တကယ် စားသောက်လိုပါက၊ အဘယ်ကြောင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စားသောက်နေမည်နည်း။ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့က တကယ်ကို ဘာလိုချင်နေတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားသခင်သည်</p> <p> </p> <p>အကြမ်းဖျင်းတော့ ခန့်မှန်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူတို့၏ အင်အားစုမှ ပေးစွမ်းနိုင်သည့် အရာများစွာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တန်ဖိုးရှိသောတစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းသို့ သူတို့ ဆက်သလေ့ရှိသော ကျောက်စိမ်းမေပယ် ဆေးရည်ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့ဆိုလျှင် ဤနတ်ဆိုးများသည် ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ဆက်ကြေးများကို လုယူကာ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် အုပ်စိုးသူဂိုဏ်း နေရာကို ဝင်ယူလိုကြခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့သည် ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပြုလုပ်နေစဉ်မှာပင်၊ယုတ်ညံ့သော လုပ်ရပ်များကိုပါ ကျူးလွန်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ အစွမ်းထက်မှုနှင့် မလိုက်ဖက်သော လောဘနှင့် အပူတပြင်းဖြစ်မှုတို့ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင် သူတို့သည် အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားမှ ကျင့်ကြံသူများကို စားသောက်နေကြပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရေရှည် အကျိုးအမြတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားလိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင်မေပယ် တောင်ကြားသခင်သည် အခြားသူများမည်သို့တွေးမည်ကို မသိသော်လည်း၊ သူကတော့ ဤကဲ့သို့သော အုပ်စိုးသူဂိုဏ်းအသစ်ကို လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“လျိုဟိုင် တစ်ယောက် အခု ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး။”</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲ ခြောက်ဦးသည် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သောခြေလှမ်းများဖြင့် အနီးသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းနက်ရှိုင်းသူများသည် အရှိန်အဝါ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ထွက်ခွာသွားရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်၊ သူတို့သည် နည်းဗျူဟာတစ်ခုကို အသုံးပြုရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဥ်အဆင့်ရှိ တပည့်တစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်ပြီး၊ အရှိန်နှေးကွေးသော်လည်း၊ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းသို့ သတင်းရောက်ရှိသွားရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရရင် စောနေသေးတယ်၊”ဟု အနီရောင်မေပယ် တောင်ကြားသခင်က ထိုသံလှံကြီးပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံများကို ထပ်မကြည့်မိစေရန် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ်ထိန်းချုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားစုငယ်များသည် မသေမျိုးဂိုဏ်းနှင့် မတူညီပေ။ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည့် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ အစွမ်းထက်သူ မရှိသဖြင့်၊ သူတို့သည် အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန်ကူညီထောက်ပံ့မှုဖြင့် နီးကပ်စွာယှက်နွယ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ ညီအစ်ကို သံယောဇဉ်မှာ ပို၍ ခိုင်မာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအကြီးအကဲများသည် ဘဝ၏ သေရေးရှင်ရေးများကို အတူတကွဖြတ်သန်းခဲ့ကြသော ညီအစ်ကိုများဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင် လွန်မည်မထင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုတော့ သူတို့ဟာ... ထွက်ခွာသွားကြလေပြီ။ သူသည် အလွန်အမင်းကူကယ်ရာမဲ့နေပြီး ကလဲ့စားချေရန် မဆိုထားနှင့်၊ နတ်ဆိုးများ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုပင် မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လူများ စကားပြောနေကြစဉ်၊ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“တောင်ကြားသခင်၊ တပည့် အကူအညီတွေ ခေါ်လာခဲ့ပါပြီ”</p> <p> </p> <p>တောင်ကြာစ၏ အပြင်ဘက်တွင်၊ လျိုဟိုင်သည် သူ၏ ဓားပျံဖြင့် ကပျာကယာပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ ယိမ်းယိုင်ကာဆင်းသက်လာပြီး  တောင်ကြားအတွင်းပိုင်းသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင်မေပယ် တောင်ကြားသခင်နှင့် အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူတို့သည် ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ အရှိန်အဝါ တည်ရှိမှုကို မခံစားမိကြသလို၊ လျိုဟိုင်၏ အဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် အနည်းငယ်အဆင့်မြင့်သော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး မှော်ရတနာများကိုပင် ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ရာ၊ ဤမျှလျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ဤကောင်လေးမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ခရီးတစ်ဝက်မှလှည့်ပြန်လာခြင်းဖြစ်သလောဟု မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ လျိုဟိုင် ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အတူ သူ၏အနောက်မှ ကပ်လျက် ပါလာသော ခရမ်းရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိလာသူမှာ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် သွယ်လျသောကိုယ်ခန္ဓာရှိပြီး၊ နူးညံ့စွာကျဆင်းနေသော ဆံကေသာကို ပိုင်ဆိုင်ကာ၊ ခါးတွင် နဂါးကြေးခွံ ဓား တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် အတွင်းဘက်တွင် အဖြူရောင် အင်္ကျီအကြမ်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ၎င်းအပေါ်တွင် ပါးလွှာသော ခရမ်းရောင်စကတ်ကို လွှမ်းခြုံထား၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် တစ်ခုတည်းသောလက်ဝတ်ရတနာမှာ ဆံနွယ်များကြားရှိ ရိုးရှင်းသော ကျောက်စိမ်းဆံထိုးလေးသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အမူအရာမှာ မြင့်မြတ်ပြီးကြော့ရှင်းလှကာ၊ နွေဦးရေပြင်၏ နူးညံ့သော လှိုင်းဂယက်လေးများကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက... ဒီသခင်မလေးက...”</p> <p> </p> <p>လျိုဟိုင်သည် တောင်ကြားသခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာရင်း အသက်ရှူမဝဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူမကို မိတ်ဆက်ပေးရန် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေပုံရလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save