Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သားကအဖေကို ဘယ်တော့မှ ထောင်ချောက်ဆင်မှာမဟုတ်ဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးအစုအပုံများနှင့် အလေ့ကျပေါက်ရောက်နေသော သစ်ရိုင်းပင်ကြီးများပေါင်းစပ်ကာ စိုစွတ်ပြီးမှိုင်းညို့နေသော ပုန်းခိုရာနေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လည်ပတ်နေသော တိမ်နက်များသည် လူနှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်များကို ဖုံးလွှမ်းထားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ် လွှဲလိုက်ကာ "မင်း မှားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ ဒါက မင်းကိုတောင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါးရဲ့ ပုန်းခိုရာ နေရာလား။"</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းအနည်းငယ်မျှရှိသော မည်သည့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မဆို ဤမျှကြမ်းတမ်းနိမ့်ကျသော နေရာမျိုးတွင် နေထိုင်ရန် ဝန်လေးကြမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် ခေတ္တမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံရန် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ ပြန်လည် မျက်စိဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများအပေါ် အခြေခံ၍ ကြည့်ရလျှင်၊ ဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရခြင်းကဲ့သို့သော မတော်တဆမှုတစ်ခုခုကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဤနေရာတွင် ယာယီခိုလှုံနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူသည် ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပုံရ၏။</p> <p>ဤမျှအစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါးသည် ၎င်း၏ လက်အောက်တွင် မည်သည့် အင်အားစုမျှ မရှိဘဲ မည်သည့်အရာကို စားသောက်ပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအား အထွတ်အထိပ်ကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းထားသနည်း... တရားထိုင်ခြင်းနှင့် အသက်ရှူခြင်းအပေါ်တွင်သာ အမှီပြုနေနိုင်မည်လော။</p> <p> </p> <p>"ငါ အထဲဝင်ပြီး သွားကြည့်လိုက်မယ်၊ နင်က အပြင်မှာနေပြီး ငါ့ကို အကူအညီပေး။"</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းရန် ဦးဆောင်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့၏ တိမ်မည်းနတ်ဘုရားစွမ်းရည်သည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ သူများ၏ အာရုံခံမှုကိုပင် ရှောင်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက၊ သူ၏ မျိုးနွယ်စုသည် သူ့အား မြောက်ပိုင်းဟုန်မှနေ၍ အစ်ကိုဖြစ်သူကို ရှာဖွေရန် တစ်ကိုယ်တည်းထွက်ခွာခွင့်ပြုရန် စိတ်ချကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"..."</p> <p>ယွဲ့ထျန်းရှဲ့သည် သူကိုယ်တိုင် ဝင်သွားရန် အကြံပြုလိုသဖြင့် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း၊ ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ် နဂါးဖြူမျိုးနွယ်စု၏ စရိုက်လက္ခဏာကို စဉ်းစားမိကာ သူ၏ လက်ကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သူ ကျစ်လန်အား အလွန်အမင်း စွဲလမ်းရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မိုးမြေသည် ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူများအား ထူးကဲစွာထက်မြက်လှသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ပေးသနားထားပြီး၊ အခြားသူများ၏ စိတ်ခံစားမှုအပြောင်းအလဲများကို အလွယ်တကူ သိမြင်နိုင်စေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို ဆက်ဆံရေးတွင် အသုံးပြုမည်ဆိုပါက၊ သူတို့ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းဟုပင် ဖော်ပြနိုင်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို အပြည့်အဝ နားလည်ပေးနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုအား မည်သူကမျှငြင်းပယ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူ့ကိုယ်သူ မဆိုထားနှင့်၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ခံစားချက်ကင်းမဲ့ကာ ရက်စက်တတ်သော ရွှမ်ချင်းပင်လျှင်၊ အခြားသော ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ် နဂါးဖြူတစ်ကောင်၏ ထောင်ချောက်တွင် တန်းတူပင် ကျဆင်းခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နဂါးဖြူများ ကိုယ်တိုင်အတွက်မူ၊ အလွန်အကျွံ သိမြင်ခံစားနေရခြင်းမှာ အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သောအရာ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများ အလွယ်တကူ မျက်ကွယ်ပြုထားနိုင်သော သေမျိုးတို့၏ ကမ္ဘာလောကမှ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများသည်၊ စာနာတတ်သောနှလုံးသားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထိုနဂါးဖြူများအတွက်မူ အဆုံးမဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် သာမန်လူများကို ကယ်တင်နေသည်ဟု ဆိုခြင်းထက်၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ နှစ်သိမ့်ပေးနေခြင်းက ပို၍ မှန်ကန်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူက အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကို မျက်နှာမထောက်ဘူးဆိုပေမဲ့၊ ငါ့ကို နာကျင်အောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။ အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံဖို့မတန်ဘူးလို့ ထင်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>နတ်သမီး ကျစ်လန်သည် ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်လိုက်၏။ သူမသည် လူမိုက်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် သူမကို မှတ်မိခဲ့သော်လည်း၊ အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်နှင့် လုံးဝဥဿုံ သဘောထားကွဲလွဲရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်၊ သူမသည် ထိုစိုစွတ်နေသောနေရာဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂူအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ၊ ကျစ်လန်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမို သတိထားလာလေသည်။</p> <p>သူမသည် ရွှံ့ဗွက်ပေနေသော သစ်လုံးများကို တိတ်ဆိတ်စွာ နင်းလျှောက်သွားပြီး၊ အတွင်းဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို အပြည့်အဝအာရုံခံလိုက်ရာ၊ ရုတ်တရက် သူမ၏ ခြေလှမ်းများ တုန့်ဆိုင်းသွားလေ၏။ ဂူမှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး၊ ဝက်ဝံနတ်ဆိုးမှာ ဤအချိန်တွင် ဤနေရာ၌ မရှိနေချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အစား၊ ကျစ်လန်သည် အခြားသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ရလေ၏။</p> <p>တိမ်မည်းများ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်တွင်၊ သူမသည် ဘေးဘက်သို့ အကဲခတ်လိုက်ရာ အဝေးဆီမှ နက်မှောင်သောဝတ်ရုံနှင့် အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူ လူငယ်တစ်ဦးသည် မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်အနည်းငယ်ဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး၊ ဂူပေါက်ဝတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်လျက် ကောင်းကင်ယံသို့ ငေးမောကြည့်ရှုနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်၏ အကြည့်သည် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ သေးသွယ်သောမိန်းကလေးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ၊ သူမ၏ နူးညံ့သော မျက်ခုံးလေးများမှာ အမှတ်မထင် တွန့်ချိုးသွား၏။</p> <p> </p> <p>နဂါးဖြူ၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြင့်၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ သူများပင်လျှင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို သူမထံမှ လုံးဝဥဿုံ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးတွင် အရှိန်အဝါ လုံးဝ မရှိဘဲ သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ မည်သို့သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်မှာ မသေချာပေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လုံးဝဥဿုံ ကန္တာရဆန်ကာခြောက်သွေ့နေပုံရသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို နတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါး၏ ပုန်းခိုရာ နေရာသို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က မည်သို့များ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ရသနည်း။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေးများ စိတ်ထဲဝင်လာသည်နှင့်၊ ကျစ်လန်သည် လူငယ်လေးအား သူမ၏ စူးစမ်းလေ့လာမှုကို ပြန်လည် စတင်လိုက်ရာ၊ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ထပ်မံ၍ တုံ့ဆိုင်းသွားရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ကနဦး ကြိုတင် ကောက်ချက်ချမှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ဤလူ၏ထံမှ မည်သည့် သိသာထင်ရှားသော မကောင်းယုတ်မာသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုမျှ သူမအာရုံမခံနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရှင်းလင်းစွာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးနံ့များမှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းနေသဖြင့် သူသည် လူကောင်းတစ်ဦးတော့ အတိအကျ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့အပြင်၊ သူသည် ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏ အရှိန်အဝါများ ကူးစက်ခံထားရသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ မကြာသေးမီကမှဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ဤဂူ၏ သခင်နှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေသူ မဟုတ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းလိုက်တာ...</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်၊ သူစိမ်းနှစ်ဦးကြားတွင် နေရာယူရန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလိုက်ပြီး၊ သူမကိုယ်သူမ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ကာ လက်ယှက်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ။ ကျွန်မက အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က ကျစ်လန်ပါ။ ဒီနတ်ဆိုးရဲ့ ပုန်းခိုရာနေရာကို ဘာကိစ္စများရှိလို့လာရတာလဲဆိုတာ သိခွင့်ရမလား။"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ နှင့် အန်းယီတို့ နှစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>တိမ်မည်း၏ ဝင်ရောင်လာမှု ခဏတွင်၊ ကောင်မလေးသည် မသိစိတ်အရ သူမ၏ လက်ဖဝါးကို လက်သည်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်သာ သူမ၏ အကာအကွယ်မဲ့နေသောကျောပြင်ကို ကောင်မလေးဘက်သို့ လှည့်မထားခဲ့ပါက၊ ယခုအချိန်တွင် ထိုနူးညံ့သော လက်ငယ်လေးသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည်လည်း အတန်ငယ် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>တိတ်တဆိတ်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် နတ်ဆိုးကျောက်တ်ိုင်၏ ဆန်းကြယ်လှသော အသက်ရှူသံဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်အပေါ် အားကိုးနေသူမှာ အမြဲတမ်း သူသာလျှင် ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှ အနီးကပ်သို့ချဉ်းကပ်လာနိုင်သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်မှာ ဤအမျိုးသမီးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအချိန်ကြာမြင့်စွာအချိန်ဆွဲနေခဲ့ပြီးမှ၊ ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာကာ အန်းယှ၏ လက်အောက်သို့ အဖမ်းခံရသနည်း ဆိုသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ သူ စောစောက အကြားအာရုံမမှားခဲ့လျှင်၊ သူမက အရှေ့ပိုင်းနဂါးနန်းတော် ဟု ပြောလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူတစ်ကောင်... ရှန်းယီသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မသိစိတ်အရ အကဲခတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"တာအိုမိတ်ဆွေ၊ အထင်မလွဲပါနဲ့၊ အပြင်ဘက်က တစ်ယောက်က ကျွန်မရဲ့ အဖော်ပါ။ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ကျွန်မကို အကူအညီပေးနေရုံ သက်သက်ပါ။"</p> <p> </p> <p>လူငယ်လေး၏ အကြည့်နှင့် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်တို့ကို ရိပ်မိလိုက်သော ကျစ်လန်သည် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကို ဖြေရှင်းရန်လျင်မြန်စွာ စကားဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့်၊ လူငယ်လေး၏ ရန်လိုမှုများမှာ လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်သည် အတန်ငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ ဤလူသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် လှည့်လည်သွားလာဝံ့သော်လည်း၊ အခြားသူများကို ဤမျှလွယ်ကူစွာယုံကြည်တတ်သည်လော။</p> <p> </p> <p>"ဟူး။"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်မှ သတင်းနောက်ကို လိုက်လာခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာ သတင်းအမှားတစ်ခုသာ ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save