Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">သားကအဖေကို ဘယ်တော့မှ ထောင်ချောက်ဆင်မှာမဟုတ်ဘူး ၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသူမှာ လူရှုပ်လူပွေတစ်ယောက်မှ လွဲ၍အခြားမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်နတ်သမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ရှက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်အနည်းငယ် ပေါ်လွင်သွားလေသည်။ သို့သော်လည်း၊ သူတို့ ပထမဆုံး စတင်တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်ခဲ့သော်လည်း တာအိုမိတ်ဆွေရှန်းမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်ကို ထောက်ရှုလျှင်၊ သူသည် အရှေ့နဂါးနန်းတော်အကြောင်းကို ကောင်းစွာ နားမလည်ခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>မသိနားမလည်ခြင်းသည် ပြစ်မှုတစ်ခု မဟုတ်သည့်အပြင်၊ ဖွင့်ဟ၍ သတိပေးနေခြင်းကလည်း သဘောထားသေးသိမ်ရာ ကျနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"သိပ်ပြီး မတည်ငြိမ်ဘူးဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် ကျောက်စိမ်းအကြေးခွံများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဘေးတိုက်လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။ ယခုအခါ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍သာ သူ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်နတ်သမီးသည် ခေတ္တမျှတုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးနောက် သူမသိထားသမျှကို စတင်ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကိစ္စကို ကျွန်မရဲ့ အကြီးအကဲဆီ သတင်းပို့ပြီးပါပြီ၊ ဒီပြဿနာကိုဖြေရှင်းဖို့ သူ လူလွှတ်ပေးမယ့်အချိန်ကို ကျွန်မတို့စောင့်ရလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ တာအိုမိတ်ဆွေရှန်းက အလျင်မလိုဘူးဆိုရင်၊ အဲဒီနတ်ဆိုးရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရတာကနေ ရှောင်ရှားဖို့ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားမှာ နေလို့ရပါတယ်... အဲဒါက တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်၊ အရမ်းအစွမ်းထက်ပေမယ့်လည်း၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အလောင်းတွေကိုတောင် ချမ်းသာမပေးလောက်အောင်ကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပုံရတယ်။"</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပြီ။"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီက ထပ်မံ၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။</p> <p>ထိုနတ်ဆိုး အသက်ရှင်နေသရွေ့၊ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားကို တစ်ကြိမ်တည်းသာ ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ့ဘေးရှိ လူနှစ်ဦး အရှိန်တင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသို့နဂါးကခုန်မြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေးယူလိုက်ပြီး၊ ကျစ်လန်နတ်သမီး ညွှန်ပြသော အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ခရမ်းဖြူရောင်သက်တန့်ရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ ကျစ်လန်နတ်သမီးပင်လျှင် နေရာ၌ပင် မှင်သက်သွားခဲ့လေ၏။</p> <p>ယွဲ့ထျန်ရှဲ့သည် အံများကို ပို၍တင်းကျပ်စွာ ခဲထားလိုက်ပြီး၊ ကျစ်လန်ကို မျက်နှာမဲ့ပြကာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အချင်းချင်း မသိချင်ယောင်ဆောင်နေပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ မင်းရေချိုးနေတာကို သူ မြင်ဖူးသွားတာပဲလေ။ ဒီလို လူလိမ်တစ်ယောက်ကို ငါတို့ကတကယ်ပဲ ဂရုစိုက်နေဖို့ လိုသေးလို့လား။"</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်နတ်သမီး၏ လှပသောမျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး၊ သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"နင် စကားနည်းနည်းလောက် လျှော့ပြောလို့မရဘူးလား။ အစကတည်းက ငါတို့ကြားထဲမှာ အဆက်အဆံသိပ်မရှိခဲ့ပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ မြင်တွေ့သွားခြင်းမှာ ထိုမျှလောက် ကြီးမားသောကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဟုန်ကျယ်၌လူများစွာက သူမကို မြင်ဖူးကြပြီး၊၎င်းကို ပန်းချီကားများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသောအရှက်မရှိသည့် လူများပင် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ နဂါးအကြေးခွံများသည် အခြားသော မိန်းကလေးများ၏ သာမန်အဝတ်အစားများနှင့် တူညီပြီး၊ မကြည့်ဝံ့စရာအကြောင်း မရှိသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အခြားအရာများထက် ပို၍စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်ကပင် တာအိုမိတ်ဆွေရှန်းမှာ အရှေ့နဂါးနန်းတော်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိဟု သူမ တွေးထင်နေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သူက ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်ပြလိုက်ရာ သူမကို လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်နတ်သမီးသည် ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်ပြီး အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားဆီသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် သူမသည် တက်ကြွလှပသော အနီရောင်တောင်ကြားအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ပြန်လာခဲ့ပြီပဲ။"</p> <p> </p> <p>အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြား၏ သခင်သည် ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်သည့်အလား၊ သူ၏ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများကို ကျောက်စိမ်းမေပယ်ဆေးလုံးအား အစွမ်းကုန်စတင်ဖော်စပ်ရန် အမိန့်ပေးထားပြီးဖြစ်ကာ၊ နှစ်တစ်ထောင်စာ ဆေးလုံးများကို တစ်ထိုင်တည်း စုဆောင်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်တန်သောအခါ အုပ်စိုးသူ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းသို့ ဤအခြေအနေကို ကျစ်လန်နတ်သမီးက ကူညီရှင်းပြပေးလိမ့်မည်ဟုသာ ယခုအခါ သူ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနှစ်ယောက်အတွက် နေရာထိုင်ခင်း ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ပါ။"</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်က ညင်သာစွာ ညွှန်ကြားလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပါပြီ။"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှသာ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားသခင်သည် အပိုပါလာသော လူနှစ်ဦးကို သတိပြုမိသွားလေ၏။ သူတို့ကို ခေတ္တမျှတိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ပြီးနောက်၊ အနက်ရောင် အဝတ်အစားနှင့် လူငယ်လေးထံမှ ယွဲ့ထျန်ရှဲ့ဆီသို့ အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သြော်၊ ကျစ်လန်နတ်သမီးက သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ခေါ်ယူလာခဲ့ပြီကိုး။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းပေါ်တွင် ဦးချိုများပါရှိပြီး သေးသွယ်လှပသောအကြေးခွံများနှင့် အမျိုးသားသည်၊လူသိများသောမြောက်ပိုင်းဟုန်၏ အင်အားစုတစ်ခုမှ လွန်ခဲ့သည့်ထောင်စုနှစ်များစွာက ယွဲ့ထျန်းကျီအမည်ရ ထူးချွန်ထက်မြက်လှသော အစွမ်းထက် မဟာနတ်ဆိုးကြီးပါရမီရှင်တစ်ဦးကို သူ့အား မပီဝေဝါ ပြန်လည်သတိရသွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ပိုင်းဟုန်မှ ထိုစီနီယာသည် ဟုန်ကျယ်တစ်ခုလုံးတွင် နာမည်မကြီးလာမီနှင့် သူ၏ ရွယ်တူများအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုမရှိမီက၊ ယွဲ့ထျန်းကျီသည် ဟုန်ကျယ်၏ အထူးချွန်ဆုံးသော ပထမတန်းစား ပါရမီရှင်ဖြစ်ကြောင်း ငြင်းဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏ မျိုးနွယ်စုကို မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော အနေအထားတစ်ခုအထိ ဦးဆောင်သွားနိုင်စွမ်းပင် ရှိခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့်... ယွဲ့ထျန်းကျီသည် နှစ်သောင်းနှင့်ချီ၍ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရကြောင်း ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများ ပြည့်နှက်နေသောနှလုံးသားဖြင့် သူသည် ဆရာသမားများနှင့် တာအိုကို မမောနိုင်မပန်းနိုင် ရှာဖွေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်သန့်စင်မှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာမက၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ ထိုစီနီယာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သော နိယာမတစ်သောင်းကို ပုံတူကူးချရန် ကြိုးစားခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးအစမရှိသော ကြိုးစားအားထုတ်မှုများအပြီးတွင်၊ သူသည် အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်ဟူသော ဘွဲ့ကိုပြန်လည်ရယူနိုင်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရချိန်မှာပင်၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ ထိုစီနီယာသည် မတော်တဆမှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းကျီ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများအားလုံးမှာ ရုတ်တရက် အသုံးချစရာနေရာမရှိဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ တာအိုနှလုံးသားမှာ ကြေမွသွားခဲ့ကာ၊ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ့အကြောင်းကို မည်သည့်အရာမျှ ထပ်မကြားရတော့ကြောင်း ကောလာဟလ ထွက်ပေါ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင်၊ ဤဖြစ်ရပ်သည် ထိုမျိုးနွယ်စု၏ ဆက်လက်တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သော်လည်း၊ မြောက်ပိုင်းဟုန်ရှိ သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကိုမူ အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အရှေ့နဂါးနန်းတော်နှင့် ယွဲ့မိသားစုတို့ ရှိနေသရွေ့၊ ထိုဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် ထပ်မံ၍ ပြဿနာရှာရဲလိမ့်မည်ဟု အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားသခင် မယုံကြည်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ နောက်ခံဇာတ်ကြောင်း မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားကြည့်ရုံဖြင့်၊ ယွဲ့မိသားစုမှ ဤမျိုးဆက်သစ် လူငယ်သည် ဝက်ဝံနတ်ဆိုးထက်များစွာ အားနည်းလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု တောင်ကြားသခင်က ခံစားမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>မင်နက်ရောင် အဝတ်အစားနှင့် ထိုလူငယ်လေးအတွက်မူ၊ သူ၏ ခွန်အားသည် များစွာနိမ့်ကျနေပုံရသော်လည်း၊ သူသည်လည်း သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို အထောက်အကူ ပြုပေးနိုင်သေးပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်နှစ်ဦး၊ ဒီဘက်ကို ကြွပေးကြပါ။"</p> <p> </p> <p>အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားသခင်သည် အကြီးအကဲအနည်းငယ်ကို ကမန်းကတန်း ခေါ်ယူလိုက်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် ရှေ့မှ ဦးဆောင်လမ်းပြပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးများ၏ ဖရိုဖရဲနှင့် စိုစွတ်နေသောပုန်းအောင်းရာနေရာအပြင်ဘက်တွင်၊ ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များ ပေါ်လွင်လာသောအခါ၊၎င်းတို့သည် ခိုင်ခံ့တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်များရှိသည့် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အရပ်ပုပု ဝက်ဝံနတ်ဆိုး နှစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း အမှားအယွင်းမရှိ သိသာထင်ရှားနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ၊ လူတွေ ထပ်စားလာပြန်ပြီလား။"</p> <p> </p> <p>အရပ်အနည်းငယ်ပိုပုသော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် အနံ့ခံလိုက်ပြီး၊ အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"အဖေ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားက ကျင့်ကြံသူတွေကို စားလိုက်ရင်တောင်၊ အဲဒါက အဖေ့အတွက် ဘာကောင်းကျိုးမှဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အနီးနားက အင်အားစုတွေက ငါတို့ကို မယုံမကြည် ဖြစ်သွားစေနိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင်၊ အကယ်၍ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ထိုအချိန်က ထိုကျင့်ကြံသူများ၏ အလောင်းများကို မစားခဲ့ဘဲ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားအပြင်ဘက်ရှိ လူခြောက်ဦးကိုသာ ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ဤကိစ္စသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကပင် ပြေလည်သွားခဲ့မည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုလို ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့်၊ မင်းတို့ အလုပ်ပြီးသွားရင် မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ လွတ်မြောက်မှာမဟုတ်ဘူးဟူသော ရှင်းလင်းသည့် အချက်ပြမှုတစ်ခုကို ထိုကျင့်ကြံသူအုပ်စုထံသို့ ပေးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>"မင်းအဖေက မင်းရဲ့ ဆုံးမစကားတွေကို ဘယ်တုန်းက လိုအပ်သွားလို့လဲ။"</p> <p> </p> <p>အရပ်ရှည်သော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် သွားများကိုဖြဲပြလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ချီကျောက်ယွီက ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်စုတ်ပဲ၊ ငါအဆင့်တက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာကို သူသိတယ်၊ ကတိတွေပေးပြီးတော့ ဆက်သွယ်မှုအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာ၊ အဲဒါက ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"</p> <p> </p> <p>"နဂါးသခင်က အဖေ အဆင့်တက်ပြီးသွားရင် သူ့စကားကို နားမထောင်တော့မှာကို စိုးရိမ်နေတာ ဖြစ်မယ်။ သူ တောင်ပိုင်းဟုန်ကို သွားတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်၊ သူ ကြီးမားတဲ့ အကြံအစည်တစ်ခုခု ရှိနေရမယ်... တကယ်တော့ အလျင်စလိုလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး၊ သူ ငါတို့ကို လိုအပ်နေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ကိုနှစ်သောင်းနဲ့ချီပြီး မိုးမြေရတနာတွေ ပေးထားခဲ့တာ၊ ဒီလောက် ကြိုးစားအားထုတ်ထားတာတွေကို သူ ဘယ်လိုလုပ် အလဟဿ အဖြစ်ခံနိုင်မှာလဲ။"</p> <p> </p> <p>အရပ်အနည်းငယ်ပိုပုသော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ အခုအခြေအနေက ဟိုတုန်းက မြောက်ပိုင်းဟုန်မှာ ငါတို့ အမဲလိုက်ခံနေရတဲ့ အချိန်ကထက် ပိုကောင်းနေပါသေးတယ်။"</p> <p> </p> <p>"သောက်ကျိုးနည်းကို ပိုကောင်းပါလား"</p> <p> </p> <p>အရပ်ရှည်သော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် တံတွေးထွေးချလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့က ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ပုန်းအောင်းနေရတုန်းပဲ၊ ဒီလိုနေလာခဲ့တာလည်း နှစ်သောင်းနဲ့ချီနေပြီ။ အနောက်နဂါးနန်းတော် မရှိဘဲနဲ့ ဒီအဆင့်ကို ငါ မထိုးဖောက်နိုင်ဘူးဆိုတာကို ငါ မယုံကြည်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"အဖေ၊ ကျစ်လန်နတ်သမီး ကိစ္စကရော ဘယ်လိုလဲ။"</p> <p> </p> <p>စကားဝိုင်းသည် ပို၍ ကြမ်းကြုတ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ အရပ်အနည်းငယ်ပိုပုသော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် အကြောင်းအရာကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမအကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အင်အားကြီးမားသော ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အခက်အခဲဖြစ်နေသည့်ဟန် ပေါ်လွင်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ၎င်းသည် နဂါးမိန်းမပျိုကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ခြင်းမှာ အရှေ့နဂါးနန်းတော်ကို မကြောက်ရွံ့၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ဤအခြေအနေကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ကို မသိသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းမေပယ်ဆေးလုံးကို အသေအချာ အလိုရှိနေသော်လည်း၊ ကျစ်လန်နတ်သမီးနှင့် စည်းကမ်းချက်များကို ညှိနှိုင်းရန်မှာ... အကယ်၍ နဂါးသခင်သာ သိသွားခဲ့လျှင်၊ ၎င်းကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်မည်မှာ သေချာ၏။</p> <p> </p> <p>အစီအစဉ်မှာ သူတို့သည် ယွီတောင်မှ နဂါးကြင်ယာတော်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် ပူးပေါင်းဖို့ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ အလုပ်မပြီးဆုံးမီမှာပင်၊ သူတို့သည် အရှေ့နဂါးနန်းတော်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သစ္စာဖောက်မည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ရေးသားထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝါရောင်မြစ်ထဲသို့ ခုန်ချဆေးကြောလျှင်ပင် သူတို့ ဖြူစင်သွားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့်၊ သူတို့သည် ကျစ်လန်နတ်သမီးကို လျစ်လျူရှုထားရန်သာ တတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံယူလိုက်သောအခါ၊ ၎င်းမှာ သေလုမတတ် လန့်သွားခဲ့ရသော်လည်း၊ ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းသည်မှာ သူမသည် ၎င်းကို ခံနိုင်ရှိလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် ကြီးမားသော ပြဿနာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်၊ တတိယမြောက် ဝက်ဝံနတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် လေမည်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ခတ်လာပြီး အရေးတကြီးအမူအရာဖြင့် ဆင်းသက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ၊ သူက နောက်ထပ် နှစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ်လာတယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ သူက တကယ်လုပ်တော့မယ့်ပုံပဲ။"</p> <p> </p> <p>အရပ်ရှည်သော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် အံများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး၊ ဂူအတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်၊ ဂူဗိမာန်ကြီး ပြောင်းပြန်လန်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဝောာက်.. အဲဒီကောင်မစုတ်က နတ်ဆိုးတွေကို ခြေရာခံပြီးအမဲလိုက်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာကို ငါ မေ့လုမတတ်ပဲ၊ တကယ့် အနှောင့်အယှက်ပဲ သူက ဟုန်ကျယ်ရဲ့ အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေအားလုံးကို တကယ်ပဲကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မှာလား။ သူက တကယ့်ကို သောက်ကျိုးနည်းတဲ့ကောင်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ၊ တတိယမြောက် ဝက်ဝံနတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးများ လည့်သွားပြီး၊ ညင်သာစွာစကားပြောရန် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ၊ တကယ်တော့ သူ့ကို ထွက်သွားအောင် အတင်းအကျပ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ မခက်ခဲပါဘူး။ ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူရဲ့ စိတ်သဘောထားက လူသိများပြီးသားပဲ၊ ကျွန်တော်တို့က သူ့ရဲ့ ကူညီပေးမယ့်သူတွေထဲက တစ်ယောက်ကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ပဲ လိုတယ်၊ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့မှာ ရန်လိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးဆိုတာ ရှင်းပြထားတဲ့ စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့မယ်၊ သူသာ နောက်ဆုတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင်၊ သူ ဒီနေရာက ထွက်သွားတာနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီလူကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။"</p> <p> </p> <p>"သူ အဲဒါကို ယုံလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။"</p> <p> </p> <p>အရပ်ရှည်သော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးက အထင်သေးဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"သူ ယုံမယုံတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့သူငယ်ချင်းတွေကိုတော့ ဒုက္ခရောက်အောင် သေချာပေါက်လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဖေက ကျစ်လန်နတ်သမီးအကြောင်း သေချာ နားမလည်သေးဘူးပဲ။"</p> <p> </p> <p>တတိယမြောက် ဝက်ဝံနတ်ဆိုးသည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အသံကိုနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"နောက်မှ စာရင်းရှင်းမယ့် ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့... နဂါးသခင်က သေချာပေါက်လှုပ်ရှားဖို့ စီစဉ်နေတာပဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့က တောင်ပိုင်းဟုန်ကို ထွက်သွားတာ ကြာလောက်ပြီဖြစ်သလို၊ အဖေလည်း အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ အဆင့်တက်သွားလောက်ပြီပဲ၊ အဲဒီအခါကျရင် သူ့ကို ဘာလို့ ကြောက်နေရဦးမှာလဲ။"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူ့ကို ပြန်ပေးဆွဲရမလဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့... ဒီနေ့ အကူအညီတောင်းဖို့ သူ ဖိတ်ခေါ်လာတဲ့သူတွေထဲမှာ၊ အလယ်အလတ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>၎င်းက ဆက်ပြောလိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ဖြင့် စာတစ်စောင်ကို ဖန်တီးလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"အဖေက ပြန်ပေးဆွဲဖို့ကိစ္စကိုပဲ တာဝန်ယူဖို့ လိုတယ်၊ ဒီစာကို စားပွဲပေါ်မှာ ချန်ထားခဲ့လိုက်၊ သုံးရက်အတွင်းမှာ သူ သေချာပေါက် ထွက်သွားလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ယောက်၏ အလေးအနက်ထားသော စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ အရပ်ရှည်သော ဝက်ဝံနတ်ဆိုးမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ သူ၏ ဤသားသည် သူ့အား သစ္စာဖောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ အခြားရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းလည်း မရှိသောကြောင့်၊ ၎င်းကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားသာ ဒူးထောက်သွားသရွေ့၊ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်း အနီးရှိကြီးငယ်ဟူသော အင်အားစုအားလုံးသည် သူတို့၏ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများကို နာခံမှုရှိစွာဖြင့် ပေးပို့ကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ပြီး တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့လျှင်၊ သူသည် အန္တရာယ်များသော စွန့်စားခန်းများတွင် နဂါးသခင်နှင့်အတူ လိုက်ပါရန်ပင် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းကင်ကြီး မြင့်မားကျယ်ပြောသကဲ့သို့၊ ငါးများ ကူးခတ်ရန် သမုဒ္ဒရာကျယ်ကြီးသကဲ့သို့ လွတ်လပ်သွားမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ သူသည် လှည့်ကာ ဂူထဲမှ ထွက်လာရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း သဘောတူလိုက်မယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save