Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">တတိယမြောက် တာ‌အိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ညဉ့်အချိန်ကား လွန်စွာနက်ရှိုင်းနေပေပြီ။ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားရှိ ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်နတ်သမီးနှင့် ယွဲ့ထျန်ရှဲ့တို့သည် စားပွဲတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်နေကြပြီး၊ တောင်ကြားသခင်နှင့် အကြီးအကဲ အနည်းငယ်တို့က သူတို့၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အရှေ့နဂါးနန်းတော်မှ လူများ၏ အဆင့်အတန်းကအလွန်မြင့်မားလွန်းသဖြင့် သူတို့စေလွှတ်လိုက်သော လူများပင်လျှင် အစွမ်းထက်သော အကြီးအကဲများဖြစ်နေရခြင်းမျိုးမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားတွင်၊ ဆေးလုံးများဖော်စပ်ရာ၌ အလုပ်များနေသောတပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ အမြင့်မားဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသော ထိုကျင့်ကြံသူများသည် အမှန်တကယ်ပင် ပို၍အန္တရာယ်များလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျစ်လန်နတ်သမီးက စကားစမြည်ပြောရန်ဟူသောအကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူတို့ကို ခေါ်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မလျှော့ချနိုင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>"တာအိုမိတ်ဆွေရှန်းကို သွားပြီး အကြောင်းမကြားခဲ့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကြင်နာတတ်သောနှလုံးသားရှိခြင်း၏ ဆိုးကျိုးမှာ ပြဿနာများကို အလွယ်တကူဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ကောင်းကျိုးမှာမူ ပြဿနာများစွာကိုဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါစေ သူမသည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော ဤအမျိုးသမီးသည် ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများ ရရှိထားသော်လည်း၊ တစ်ချိန်လုံး ညင်သာချိုသာစွာသာစကားပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ သိသာထင်ရှားလှသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် ရုပ်သွင်ပြင်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတို့သာ မရှိခဲ့လျှင်၊ သူမသည် ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီးတစ်ခု၏ အချစ်တော် နဂါးမိန်းမပျိုတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်သမီးကို ပြန်လည်တင်ပြရရင်၊ ကျွန်တော် စီနီယာရှန်းရဲ့နေအိမ်ကို သွားပြီး ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပေမယ့် သူက ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>တောင်ကြားသခင်သည် ကမန်းကတန်း ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလိုက်လေ၏။</p> <p>သူတို့သုံးဦးထဲတွင် မင်နက်ရောင်အဝတ်အစားနှင့် ထိုကျင့်ကြံသူသည် အားအနည်းဆုံးဟု ထင်ရသော်လည်း၊ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ယွဲ့မိသားစုနှင့် အရှေ့နဂါးနန်းတော်မှ သခင်လေးများ၊ သခင်မလေးများထက်ပင် ပို၍ မာနကြီးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက၊ သူသည် အမြဲတမ်းလိုလိုတစ်ယောက်တည်းသာ နေလေ့ရှိပြီး အခြားသူများနှင့် စကားပြောဆိုလေ့ သိပ်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"သြော်..." ကျစ်လန်နတ်သမီး၏ အသံမှာ အနည်းငယ်တုန်ယင်သွားပြီး ခေါင်းကိုက်နေသည့်ဟန် ပေါ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟို ကောင်မလေးကရော"</p> <p> </p> <p>တာအိုမိတ်ဆွေရှန်း၏ ခွန်အားမှာ လေးစားလောက်ဖွယ်ရှိပြီး၊ အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် တစ်ယောက်တည်းစွန့်စားရဲသဖြင့် သူ၏ အသက်ကယ်ဝှက်ဖဲနည်းလမ်းများ ရှိနေမည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများ၏ ကာကွယ်ပေးမှုကို မလိုချင်ခြင်းမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ ဝက်ဝံနတ်ဆိုးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့လျှင်ပင်၊ သူတို့ အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားအတွင်း၌ ရှိနေသရွေ့၊ သူမနှင့် အခြားသူများက သေချာပေါက် သတိပြုမိမည်ဖြစ်ပြီး လိုအပ်သည့်အခါ အပြေးအလွှားသွားရောက်ကူညီနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ ထိုမိန်းကလေးအတွက်မူ သူမနှင့် ယွဲ့ထျန်ရှဲ့တို့အနီးတွင် နေထိုင်ခြင်းက ပို၍ ဘေးကင်းလုံခြုံပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ကိုတော့ မတွေ့ခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>တောင်ကြားသခင်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်လေ၏။ စီနီယာရှန်း အလွန်မာနကြီးသည်ဟု သူခံစားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သူသည် တံခါးပေါက်အတွင်းသို့ပင် မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ဘဲ အပြင်ဘက်မှသာ လှည့်ပြန်ခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်ရှဲ့သည် ခနဲ့တဲ့တဲ့စကားတစ်ခွန်းကို အလိုအလျောက် ပြောချင်သွားသော်လည်း၊ ကျစ်လန်နတ်သမီးကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လေသံကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ နူးညံ့တဲ့ နှလုံးသားကို ငါ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာဆိုတာ ရှိတယ်။ မင်းက တခြားသူတွေကို တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပေးထားနိုင်လို့လား။ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် ပစ်ထားလိုက်ပါ။"</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ ထိုကောင်လေးမှာ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် မတန်ဟုလည်း သူ ထင်မြင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ကိုတွေ့ရင်တော့ ငါ စောင့်ရှောက်ပေးမယ်၊ မတွေ့ရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ အားလုံးကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်နတ်သမီးက ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ဖက်လူတွင် အရေးကြီးသောကိစ္စရပ်များ ရှိနေပြီး သူမကြောင့် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ရဲ့ဘိုးဘေးတွေကို ခဏလောက် လာရောက်စောင့်ကြပ်ပေးဖို့ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းဆီကို ငါ သတင်းပို့ထားပြီးပါပြီ။ အဒေါ်က လူတွေ လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ ကိစ္စတွေ အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"</p> <p> </p> <p>ဤအနောက်ပိုင်းဟုန်၏ ရေမြေဒေသများတွင် ယွီတောင်မှ နဂါးကြင်ယာတော် မဖြေရှင်းနိုင်သော ကိစ္စရပ်များမှာ အလွန်ပင်နည်းပါးလှပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ၊ ငါ ရေသွားချိုးလိုက်ဦးမယ်။ ငါ့အတွက် ခဏလောက်စောင့်ကြည့်ပေးထားဦးနော်" ဟု ကျစ်လန်နတ်သမီးက မတ်တတ်ရပ်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူသည် သန့်ရှင်းမှုကို အလွန်အမင်းဂရုစိုက်သူဖြစ်ကြောင်း လူသိများလှပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဟုန်ကျယ်၌ ကျစ်လန်နတ်သမီးရေချိုးနေသည့် ပန်းချီကားများ ဤမျှလောက်များစွာ ကျန်ရစ်နေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဒဏ်ရာများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက ရက်အတော်ကြာအောင် သည်းခံထားခဲ့ရရာ၊ ယခုအချိန်အထိ သူမ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ အတော်လေးထူးကဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ချလက်ချသာ သွားပါ" ယွဲ့ထျန်ရှဲ့က နွေးထွေးသောအပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p>ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင်၊ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စများကို စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အနောက်ပိုင်းဟုန် တစ်ခုလုံး အထက်အောက် သတ်ဖြတ်ခံရလျှင်ပင်၊ ၎င်းသည် မြောက်ပိုင်းဟုန်မှ ယွဲ့မိသားစုနှင့် သက်ဆိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့၏ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားရန်နှင့် ရှေ့ဆက်၍ ပိုမိုနီးစပ်နိုင်ရန်အတွက်၊ ကျစ်လန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြောင့်မတ်သော နှလုံးသားရှိသူအဖြစ် ဤဟန်ပန်ကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီဘက်ကို ကြွပါ နတ်သမီး။ တောင်ကြားနောက်ဘက်ကရေပူစမ်းတွေဟာ အရှေ့ပိုင်းဟုန်နဲ့ ယှဉ်လို့မရနိုင်ပေမယ့်၊ အတော်လေး လှပတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုတော့ ဖြစ်ပါသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>တောင်ကြားသခင်က တိုက်တွန်းလိုက်ပြီး ရှေ့မှ လမ်းပြရန် အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မဘာကျွန်မပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျစ်လန်နတ်သမီးသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြကာကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းဆိုလိုက်ပြီးနောက် ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ပုံစံအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ရန် အသင့်ပြင်ကာခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း၊ ရုတ်တရက်တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူမ၏ လက်မောင်းများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ အခြားအရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ စိုးရိမ်နေမိဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>သွားပြီး တစ်ချက်လောက် ထပ်ကြည့်သင့်သလား။</p> <p> </p> <p>ဤအတွေးဖြင့် သူမသည် ဦးတည်ရာကို သိမသာပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ တောင်ကြားနောက်ဘက်ဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ရှန်းယီ၏ နေအိမ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားရှိ အခြား ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်းမှာတော့</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးများ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ စုစည်းဝင်ရောက်လာစဉ်၊ ရှန်းယီသည်တော့ သူ၏ အခန်းထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စရိုက်သဘာဝအရ၊ နတ်ဆိုးများ သူ၏ လက်ထဲသို့ အလိုအလျောက်ပြေးဝင်လာမည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုသာ သူ အားကိုးနေမည် မဟုတ်ပေ။ အသုံးဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ အသုံးမဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေခြင်းထက် တက်ကြွစွာ ရှာဖွေနေခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသဖြင့်၊ ယခုအချိန်အထိ မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>"ဟမ့်။"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ထိုစဉ်မှာပင် အန်းယီသည် ထူးထူးခြားခြား သူ၏ အင်္ကျီလက်ကိုဆွဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ သူ ဘေးတိုက်လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p>ကောင်မလေးသည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အပြင်ဘက်သို့သာ လက်ညှိုးထိုးပြနေလေ၏။ သူမ၏ ပျင်းရိမှုများသည် ရှန်းယီ အန္တရာယ်မရှိသောအခြေအနေများတွင်သာ ကန့်သတ်ထားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ်မျှသော ဘေးအန္တရာယ်ကို သူမ အာရုံခံမိသည်နှင့်၊ သူမသည် ကောင်းမွန်သော နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်အဖြစ် သစ္စာရှိစွာ လုပ်ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အန်းယီ၏ အချက်ပြမှုနောက်တွင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောရယ်သံတစ်ခုသည် ရှန်းယီ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက်နိမ့်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်လေးနဲ့၊ မင်းက ဝင်စွက်ဖက်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်းရဲ့ ပြဿနာတွေကိုဖြေရှင်းပေးဖို့ အရှေ့နဂါးနန်းတော် ရှိနေတယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် ပြင်းထန်သောလေပြင်းတစ်ရပ် ရုတ်တရက်တိုက်ခတ်လာပြီး ရှန်းယီကို အကြမ်းပတမ်း လွှမ်းခြုံဆွဲယူသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံနက်နတ်ဆိုးသည် ကျင့်ကြံသူ၏ အသေအလဲတန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအနက်ရောင်ဝတ် လူငယ်သည် အနီရောင်မေပယ်တောင်ကြားမှ အဆင့်နိမ့်လူစုများထက်များစွာ ပိုမိုအားကောင်းကြောင်းကို ၎င်း အာရုံခံသိရှိနိုင်ပြီး၊ အရှေ့နဂါးနန်းတော်မှ လူများ အနီးအနားတွင် ရှိနေသဖြင့်၊ နယ်ပယ်အဆင့်အတန်း သိသိသာသာ ကွာဟနေသော်လည်း ၎င်း၏ သတိကို မလျှော့ချခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဝက်ဝံနတ်ဆိုးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည့်အရာမှာ၊ ရှန်းယီသည် ကြောက်ရွံ့တောင့်တင်းသွားပုံရပြီး၊ တာအိုလက်နက်သို့မဟုတ် မှော်ရတနာများကို ထုတ်ယူရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ရုံသာမက၊ အနက်ရောင်လေပြင်း၏ လွယ်ကူစွာလွှမ်းခြုံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ မည်သည့် ခံစားချက်အရိပ်အယောင်မျှပင် ပေါ်မလာခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save