BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">Chapter 618</h2>

<h2 style="text-align: center;">ရှိထျန်းဟောက်က တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ</h2>

ရှန်မိုမှာတော့ ပြုံးလျက် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ယင်းစန်းဟွာ၏ ပုံရိပ် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့မှသာ သူ ရင်ထဲမှ လေပူများကို အပြင်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့၏။

ယင်းစန်းဟွာမှာ ဓမ္မအမှတ်အသား ၈၁ ခုရှိသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်နှင့်အညီ အမှန်တကယ်ပင် လေးစားဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

သူ ရွှေစာမျက်နှာကို ခပ်ဖွဖွလေး ပြန်ပစ်ပေးလိုက်ရုံမျှနှင့်ပင် ရှန်မို၏ ညာဘက်လက်ဝါးမှာ အတော်လေး နာကျင်သွားရသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးကဲစွာ သန်မာခြင်း မရှိဘဲ ကျယ်ပြောလှသော သွေးဓာတ်စွမ်းအားများဖြင့် ကာကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပါက တစ်ဖက်မှ  အကဲခတ်မှုအောက်တွင် တစ်ခုခု ပေါ်သွားနိုင်ပြီး မည်သို့မျှ ခန့်မှန်း၍မရသော အကျိုးဆက်များကို ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ လောင်းကြေးမှာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ မြူနှင်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အစွမ်းကြောင့် ယင်းစန်းဟွာအနေဖြင့် သူ၏ အတိမ်အနက်ကို မည်သို့မျှ မသိရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တွင်မူ အစွမ်းအစစ်အမှန် ပေါ်သွားခဲ့လျှင်ပင် ရှန်မိုအနေဖြင့် လွတ်အောင်ပြေးနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိပြီးသား ဖြစ်၏။ ဓမ္မအမှတ်အသား ၄၀ ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဓမ္မအမှတ်အသား ၈၀ ရှိသူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်အောင်ပြေးနိုင်ရန်မှာ အခြားသူများအတွက် စိတ်ကူးယဉ်အိမ်မက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ရှန်မိုကမူ ၎င်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထိုယုံကြည်ချက်ကြောင့်ပင် သူ ယင်းစန်းဟွာနှင့် အပေးအယူလုပ်ရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုသည် ချန်ယွီနှင့် လော့ယန်တို့ထံ လျှောက်သွားကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များကို ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သတိကြီးစွာဖြင့် ဝိညာဉ်အာရုံကို သွေးဓာတ်စွမ်းအားဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ အိတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုအိတ်နှစ်ခုစလုံးတွင် အလိုအလျောက် ခုခံရေးစနစ်များ ပါဝင်နေသည်။ အဆိပ်ငွေ့များ၊ ကပ်ပါးပိုးမွှားများ စသည့် သေစေနိုင်သော ထောင်ချောက်မျိုးစုံပင်။ ရှန်မိုကဲ့သို့သော အစွမ်းရှိသူအတွက်မူ ၎င်းတို့က အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်သော်လည်း ဒုက္ခတော့ အတော်လေး ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"စုစုပေါင်း အထက်တန်းစား စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းရှစ်ဆယ်..."

"ကောင်းကင်အဆင့် အမြင့်ဆုံး အင်းကွက် အခင်းအကျင်း နှစ်စုံ..."

"ဝိညာဉ်မပါသေးတဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် သုံးခု..."

"အသုံးမဝင်တဲ့ အစီရင်ခံပိုးကောင် မျိုးစုံ..." "တစ်ဝက်တစ်ပျက် သန့်စင်ထားတဲ့ ရွှေယင်ရုပ်အလောင်း အချို့..."

"ဟင်း... ဒီ ဝဇီရရုပ်အလောင်း သန့်စင်ခြင်းပညာကတော့ မဆိုးဘူးပဲ"

ရှန်မို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ချန်ယွီ၏ ကောင်းကင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များထဲတွင် ရုပ်အလောင်းများ မွေးမြူရန်အတွက် သီးသန့်အသုံးပြုသော ယင်နတ်ဆိုးမျှော်စင်လည်း ပါဝင်သည်။ ၎င်းတွင် ခုခံနိုင်စွမ်းအချို့ပင် ရှိနေသေး၏။

"ရုပ်အလောင်းတစ်ခုလောက် သန့်စင်ပြီး ငါ့အတွက် အစေခံခိုင်းလို့ ရနိုင်မလားပဲ… ဒါပေမဲ့ ချန်ယွီနဲ့ လော့ယန်တို့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေက သိပ်ပြီးတော့ အားနည်းလွန်းတယ်… ရုပ်အလောင်း သန့်စင်ဖို့အတွက် မသင့်တော်ဘူး… ဒီ ဝဇီရရုပ်အလောင်း သန့်စင်ခြင်းပညာက ကြွက်သားထွားကျိုင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ ကောင်းမွန်တဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကိုမှ လိုအပ်တာ"

ရှန်မို လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုရုပ်အလောင်း နှစ်ခုစလုံးမှာ ပင်လယ်ထဲသို့ လွင့်စင်ကျသွားတော့၏။ ထိုအခါ ငါးများ၊ ပုစွန်များနှင့် ပင်လယ်သားရဲများက ထိုအကြွင်းအကျန်များကို သဘာဝအတိုင်း ရှင်းလင်းပေးကြပေလိမ့်မည်။

သူ ထိုနေရာရှိ သွေးစများနှင့် လှုပ်ရှားမှု သဲလွန်စအားလုံးကို စင်ကြယ်အောင် သုတ်သင်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ယင်းစန်းဟွာသည် သင်္ဘောမျှော်စင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ ချန်ယွီနှင့် လော့ယန်တို့ မရှိတော့သဖြင့် အေးစက်သော ရုပ်အလောင်း အစောင့်အကြပ်များသာ သင်္ဘောပေါ်တွင် ကျန်တော့၏။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ပို၍ စိတ်အေးချမ်းစေသည်။

"ဒီ ရှီထျန်းဟောက် ဆိုတဲ့လူက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ"

"သူက ပြင်ပပင်လယ်ပြင်က ကျင့်ကြံသူ မဖြစ်နိုင်ဘူး… အတွင်းပင်လယ်ပြင်ကပဲ ဖြစ်ရမယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အစွမ်းရှိတဲ့လူက အတွင်းပင်လယ်ပြင် တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးနေသင့်ပြီလေ..."

"သူက အပြင်ထွက် လည်ပတ်နေတဲ့ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ တပည့်များလား"

"ဒီလောက်အထိ နက်နဲတဲ့ အင်းကွက်ပညာကို တတ်မြောက်ထားတဲ့ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ဆိုတာ သိပ်ပြီးတော့ အများကြီးမရှိဘူး..."

"ဝမ်ရှန့်သန့်စင်နယ်မြေက အဲဒီတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ..."

ယင်းစန်းဟွာသည် တွေးလေလေ ပို၍ အံ့ဩလေလေ ဖြစ်လာသည်။ ထိုသူ၏ နာမည်ကို သူ ကြားဖူးသည်မှာ ကြာပေပြီ။ ထိုသူမှာ မည်သည့်မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်ပါစေ၊ ပါရမီရှိလျှင် တပည့်အဖြစ် လက်ခံတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တပည့်များထဲတွင် လူသားများ၊ သားရဲမျိုးနွယ်များ၊ နဂါးများ၊ နဂါးအနွယ်ဝင်များ စသည်ဖြင့် မျိုးစုံ ပါဝင်နေသည်။ အကယ်၍ ရှီထျန်းဟောက်မှာ ထိုသူ၏ တပည့်သာဆိုလျှင် အရာအားလုံး ယုတ္တိရှိသွားပေလိမ့်မည်။

"စောစောက မတိုက်ခိုက်မိတာ ကံကောင်းသွားတယ်… မဟုတ်ရင် အဲ့လူရဲ့ တပည့်ကို ထိခိုက်မိလို့ကတော့ ငါ့အတွက် အဆုံးမရှိတဲ့ ဒုက္ခတွေ ကြုံရမှာ အသေအချာပဲ… ဆရာသခင်ကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီလူကို အကြောင်းမဲ့ ရန်မစချင်ဘူး"

ယင်းစန်းဟွာ သက်ပြင်းကို အသာအယာ ချလိုက်ရင်း မိမိကိုယ်မိမိ အင်အားသုံး၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် အကွက်ချ စီစဉ်တတ်ခြင်းကို ပို၍ နှစ်သက်သူဖြစ်ခြင်းမှာ ကံကောင်းလှသည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။

"အခု ရွှေစာမျက်နှာတွေ အများကြီး ပေါ်လာပြီဆိုတော့ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းကလည်း မကြာခင် လုံးဝ ပေါ်လာတော့မှာပဲ… ငါ ဂိုဏ်းကို အရင်ပြန်တာ ပိုကောင်းမယ်"

ယင်းစန်းဟွာသည် စိတ်ကူးဖြင့် သင်္ဘောမျှော်စင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သင်္ဘောကြီးမှာ မြူနှင်းများကို ခွင်းလျက် ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လော့ရှင်းပင်လယ်ပြင်၊ မင်ယွဲ့ကျွန်း။

၎င်းမှာ နေလဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ရှိ ဒုတိယအကြီးဆုံး ကျွန်းဖြစ်သည်။ အကြီးဆုံးကျွန်းမှာ ဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်ရှိရာ နေမင်းကျွန်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မင်ယွဲ့ကျွန်းမှာ ကျင့်ကြံသူများ ကုန်သွယ်မှုပြုရာ အဓိက အချက်အချာနေရာ ဖြစ်လာခဲ့၏။ ကျွန်းပေါ်ရှိ အရေးကိစ္စများကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် နေလဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ သုံးဦးမှာလည်း ထိုကျွန်း၌ပင် အမြဲတမ်း ရှိနေကြသည်။ ကျွန်းပေါ်တွင် မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမျှ မပြုလုပ်ရန် တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသဖြင့် လုံခြုံရေးမှာလည်း အထူးပင် ကောင်းမွန်လှ၏။ ထို့ကြောင့် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်လိုသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း ဤကျွန်း၌ပင် အခြေချကာ နေလဂိုဏ်း၏ အလုပ်အကျွေးများကို လုပ်ကိုင်ရင်း နေထိုင်ကြသည်။ ကျွန်းပေါ်တွင် ကုန်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်ရန်အတွက် ရတနာမဟာမိတ်အဖွဲ့ ကလည်း ကျူပေါင်အဆောင် အမည်ရှိ ဌာနခွဲတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ထားသည်။

စည်ကားနေသော လမ်းမထက်တွင် အရပ်ရှည်ပြီး ကျော့ရှင်းသော လူငယ်တစ်ဦး လမ်းလျှောက်နေ၏။  ထိုကျင့်ကြံသူ လူငယ်လေးမှာ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွပြီး ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံမှာလည်း ထွားကျိုင်း ကျစ်လျစ်လှသည်။ သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်သော်လည်း အရှိန်အဝါမှာမူ ထူးကဲလှသဖြင့် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနေသည်။

ရှန်မိုကတော့ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူသည် မျက်နှာတစ်ထောင် ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံ ကျမ်းကို အသုံးပြုကာ ရုပ်ရည်ကို ပြောင်းလဲထားခဲ့သော်လည်း အာရုံစိုက်ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ ခက်ထန်သော ထိပ်ပြောင်လူသန်ကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲမှ ဖြစ်ပေတော့မည်။

ထိုနေ့က ယင်းစန်းဟွာနှင့် အပေးအယူလုပ်ပြီးနောက် သူ မင်ယွဲ့ကျွန်းသို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ကျင့်ကြံခန်းတစ်ခုကို ငှားရမ်းကာ စိမ်းမြနဂါးလက်သီး၊ ပလက်တီနမ်နဂါးလက်သီး နှင့် ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဆိုးသတ်ဓားကျမ်း တို့ကိုသာ အမြဲတမ်း သန့်စင် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းအပြင် သူ၏ ဓမ္မအမှတ်အသားများမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ရှေးဦးဆင်ရိုင်း၊ တောက်လောင်နေသော နတ်မျက်စိ နှင့် မသေမျိုးမြစ် စသည့် ဝိညာဉ်ပုံရိပ် သုံးခုစလုံး၏ စုစုပေါင်း ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်မှာ ယခုအခါ (၅၀) အထိ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုဝိညာဉ်ပုံရိပ် သုံးခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပါက သူသည် ဓမ္မအမှတ်အသား (၅၀) ရှိသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေပေပြီ။

ယနေ့တွင်တော့ သူ ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာခဲ့၏။ သူသည် မင်ယွဲ့ကျွန်း၏ တောင်ဘက် မိုင် ၆၀၀၀ အကွာတွင်ရှိသော ဆေးပင်တစ်ရာကျွန်းသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်သည်။ ဤကျွန်းသို့ သူ လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ရှိထျန်းဟောက်၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော ပစ္စည်းအချို့ကို ကြားဖြတ် ရယူရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားလက်နက် ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်း၊ ဘုရင်နဂါးလက်သီး၊ သွေးတောက်လောင်နဂါးလက်သီး နှင့် ရွှေစာမျက်နှာ တို့ ဖြစ်ကြသည်။ နောက်ဆုံး ပစ္စည်းနှစ်ခုမှာ အမှန်တကယ်တော့ ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်း အတွင်း၌ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပစ္စည်းလေးခုသည် ရှန်မိုအနေဖြင့် လုံးဝရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာများ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ ထိုနေရာ၌ ကြိုတင်၍ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ရှန်မိုတစ်ယောက် ဆေးပင်တစ်ရာကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်  နည်းပါးလှသော ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။  ကျွန်းပေါ်တွင် လူသား တစ်ထောင်ခန့်သာ နေထိုင်ကြပြီး ဆေးပင်အချို့ကို စိုက်ပျိုးကြသည်။ ကျွန်းပေါ်ရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံးသူများမှာ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ကျွန်းကို စောင့်ကြပ်ရန်အတွက် နေလဂိုဏ်းမှ တာဝန်ပေးထားသူများ ဖြစ်ပုံရ၏။

ရှန်မိုကတော့ ဘယ်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးဘဲ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ပြီး တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ သူ့ လက်ရှိအဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်အာရုံမှာ မိုင်သောင်းချီ၍ ပျံ့နှံ့နိုင်သဖြင့် အနီးနားတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို အကုန်သိနိုင်သည်။ မင်ယွဲ့ကျွန်းရှိ ဓမ္မအမှတ်အသား ၃၀ စီသာရှိသော အကြီးအကဲ သုံးဦးမှာမူ ရှန်မို၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို လုံးဝ သိရှိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

နှစ်ရက်အကြာတွင်။

ရှန်မို မျက်ခုံးပင့်ကာ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တောင်ဘက်မှ နေလဂိုဏ်းဆီသို့ တစ်စုံတစ်ဦး အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းလာသည်ကို သူ သိလိုက်ရ၏။  ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ မရင်းနှီးသော်လည်း အငွေ့အသက်မှာမူ အလွန်ပင် ရင်းနှီးလှသည်။ ၎င်းမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ရုပ်ဖျက်ထားသော ရှိထျန်းဟောက်ပင် ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက ရှိထျန်းဟောက်၏ ကံကြမ္မာကို ရှန်မို ဖတ်ကြည့်လိုက်စဉ်က ထိုသူသည် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ဂူသင်္ချိုင်း တည်ရှိရာနေရာကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ နေလဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် သူ၏ မူလလက္ခဏာကို ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်မို ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မင်ယွဲ့ကျွန်းသို့သွားရာ တစ်ခုတည်းသော လမ်းတွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။ ရှိထျန်းဟောက်၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အရှိန်ကို အမြန်ပင် လျှော့ချလိုက်ရ၏။

သူ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါက သူ့ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မည်သည့်ဘက်သို့ ပြေးသည်ဖြစ်စေ တိုက်ခိုက်ခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။

ရှိထျန်းဟောက် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း မတတ်သာဘဲ ဟန်ဆောင်ပြုံးကာ လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်လိုက်ရသည်။

"ကျင့်ကြံဖော်... ကျုပ်လမ်းကို ဘာလို့ ပိတ်ရပ်ထားရတာလဲ"

ရှန်မို တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဖြတ်ချင်ရင် လမ်းကြေးပေးရမယ်လေ"

"မင်းဆီမှာရှိတဲ့ အကောင်းဆုံးပစ္စည်းကို ထုတ်ပေးလိုက်စမ်း”

ရှိထျန်းဟောက်မှာ ဘာမှမရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ

"ကျင့်ကြံဖော်ရယ်... ကျုပ်ကို ကြည့်ပါဦး… ကျုပ်က ဝတ်စုံရောင်းစားရတော့မယ့်အထိ ဆင်းရဲနေတာပါ…  ကျုပ်ဆီမှာ ဘာရတနာ ရှိမှာမို့လို့လဲ"

ရှန်မို ပြုံးပြလိုက်ရင်း

"လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ဝမ်ပေါင်ကျွန်းမှာ ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်းကို မင်း လုယူခဲ့တာကို ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်တယ်လေ"

ထိုစကားကြောင့် ရှိထျန်းဟောက်မှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်၍ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

***

Book List