"ငါ... ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"
တျန်းဟူမျိုးနွယ်စု (နတ်ဘုရားမြေခွေးမျိုးနွယ်) က မိန်းကလေးငယ်လေးမှာ လုံးဝကို ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး ဗလာဖြစ်နေသလို ခံစားရသော သူ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျောက်တန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရောက်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် မည်းနက်နေသော ပင်လယ်ရေများ ရှိနေ၏။
ပုပ်စော်နံပြီး ညှီစို့စို့ ပင်လယ်လေညင်းများက သူ့ နှာခေါင်းထဲသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်နေသည်။ အနံ့ခံအာရုံ အလွန်တုံးလှသော ကျောက်သားနတ်ဆိုးများပင် ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် အန်ချင်စိတ် ပေါက်လာပေလိမ့်မည်။
"ဒါက မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်လား"
"မေမေ ပြောခဲ့တာကတော့... မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲမှာ ငါ့အတွက် အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ရှိနေတယ်တဲ့… အဲဒါက ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးဘဝမှာ ကြုံရမယ့် ဒုတိယမြောက် သေလောက်တဲ့ စမ်းသပ်မှုပဲ"
"အကယ်၍ ငါသာ အဲဒါကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်လောက် ငြိမ်းချမ်းမှု ရလိမ့်မယ်..."
"မေမေ... သမီး ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်မှာပါ… ကတိပေးပါတယ်"
ဟူရှင်းယွဲ့သည် သူ့ လက်သီးဆုပ်လေးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ မျက်နှာတွင် ပြတ်သားသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ပြင်းထန်လွန်းသော ပင်လယ်လေပုပ်နံ့ကြောင့် သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းပြီး အသက်ရှူပင် ကျပ်သွားရရှာသည်။
...
ဝူး—
ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။
ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဆင်ဖြူတော်ကြီးတစ်ကောင်မှာ ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ပေါ်လာ၏။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ခြေထောက်များသည် ရေမျက်နှာပြင်ကို ညင်သာစွာ နင်းထားသော်လည်း နစ်မြုပ်သွားခြင်း မရှိပေ။ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည် အတောင် သုံးရာအတွင်းရှိ ပင်လယ်ရေများသည် အလိုလို အရောင်ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မည်းနက်နေသော အရောင်မှ ကြည်လင်တောက်ပသော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ ပုပ်စော်နံသော ပင်လယ်လေညင်းများပင်လျှင် သက်ရှိများကဲ့သို့ ၎င်းရှိရာနေရာကို အလိုအလျောက် ရှောင်ကွင်းသွားကြပုံရသည်။
"ဘိုးဘေး ပြောတာ မှန်နေတာပဲ… မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်က တကယ်ပဲ နတ်ဆိုးစွမ်းအားတွေရဲ့ ဖျက်ဆီးတာကို ခံထားရတာပဲ"
"တောင်ဘက်ကျွန်းစုက နှစ်ပေါင်း ငါးထောင်လောက် ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့တာ… မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ပြန်ပေါ်လာတာဟာ နတ်ဆိုးဘေးဒုက္ခအသစ်တစ်ခုရဲ့ အစပြုခြင်းလည်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"
ဆင်ဖြူတော်ကြီးသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် မြောက်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ပင်လယ်ရေအောက်၌။
ပြင်းထန်လှသော နဂါးဟိန်းသံများမှာ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေသော စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်မှာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ဝိုင်းထားသော ပင်လယ်သားရဲများကို ဒေါသတကြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နေ၏။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသားစများ၊ အသားတုံးများနှင့် ခရမ်းပုပ်ရောင် သွေးများ ပြန့်ကျဲနေတော့သည်။ သူတို့၏ အမျိုးအနွယ်ဝင် သွေးနံ့များကြောင့် ပင်လယ်သားရဲများမှာ ပို၍ပင် ကြမ်းတမ်းလာကြ၏။ သူတို့သည် ပို၍ သွေးဆာလာကြပြီး မီးလျှံနဂါးဆီသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာကြသည်။
အောက်ဆန်းမှာ သူ ဘာကြောင့် ဒီလောက် ကံဆိုးပြီး အဆိပ်နက် ပြည်ကြီးငါးတွေရဲ့ အသိုက်ထဲ တိုက်ရိုက် ရောက်လာရသလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
"တောက်... ငါ သိသားပဲ… ဒီရွှေရောင်စာမျက်နှာက ကျိန်စာသင့်နေတာ"
အောက်ဆန်းမှာ တိုက်ခိုက်လာသော အဆိပ်နက်ပြည်ကြီးငါးများကို တွန်းလှန်ရန် သွေးစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း အော်ဟစ်ကျိန်ဆဲကာ ရေမျက်နှာပြင်ဆီသို့ ပျံတက်နေသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လာသော ပင်လယ်သားရဲ အရေအတွက်မှာ ပို၍ ပို၍ များလာ၏။ အမှောင်ထုထဲတွင်မူ ပို၍ ကြီးမားသော ပုံရိပ်ကြီးများက ဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်လာနေသည်။ ထိုကြီးမားသော ဖိအားကြောင့် သူ၏ နှလုံးသားပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။
"တောက်... ငါ မင်းတို့နဲ့ မတိုက်တော့ဘူးကွာ"
အောက်ဆန်း ထပ်မံ ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း တောက်ပသော ရွှေရောင် နဂါးအကြေးခွံတစ်ခုကို လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအကြေးခွံမှ စစ်မှန်သော နဂါးစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အတောင် တစ်သောင်းအတွင်းရှိ ပင်လယ်သားရဲအားလုံးကို ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေ၏။ အမှောင်ထဲတွင် ဝှက်နေသော ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ကြီးမှာလည်း လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရှေ့ဆက်မတိုးတော့ပေ။ ထိုအခါမှသာ အောက်ဆန်းသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတော့သည်။ ပြေးနေရင်းနှင့်ပင် သူက ဆက်၍ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။
"တောက်... မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲကို ခုမှ ဝင်ရသေးတယ်… အဘိုးကြီး ပေးထားတဲ့ နဂါးအကြေးခွံ တစ်ခုကို သုံးလိုက်ရပြီ… ကျန်တဲ့ နေရာတွေမှာ ငါ ဘယ်လို ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ရမလဲ"
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။
ရှန်မိုသည် ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ် ဆိုသည်မှာ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှ သူ၏ ဂူဗိမာန်ကို တည်ဆောက်နေစဉ်အတွင်း သူနှင့် ရွယ်တူ လူသား အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ တောင်ဘက်ကျွန်းစုမှ ဆွဲထုတ်လာခဲ့သော ဝေးလံသည့် ပင်လယ်ဒေသတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာတွင် ကျွန်းငယ်လေးအချို့ ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။
တစ်ချိန်က ထိုကျွန်းများပေါ်တွင် သက်ရှိများ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုမူ ခြောက်သွေ့နေသော မြေရိုင်းပြင်များ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်များ၊ ထင်ရှားနေသော ကျောက်တောင်များနှင့် ဖြူဖျော့နေသော သားရဲအရိုးစုများသာ ကျန်ရှိတော့၏။ ဤအရာအားလုံးမှာ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ၏ ဖျက်ဆီးမှု ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ၏ ကူးစက်မှုကို မတွန်းလှန်နိုင်သော မည်သည့်သက်ရှိမဆို သေဆုံးသွားကြရသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှန်မိုသည် ကျွန်းပေါ်တွင် မပျက်မစီးဘဲ ရှိနေသော မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေ တစ်စင်းကို အမှန်တကယ် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဂူဗိမာန်၏ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းဖြင့် ကာကွယ်ခြင်း ခံထားရသဖြင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ၏ ကူးစက်မှုကို မခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဂူဗိမာန်အတွင်းတွင် မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေ စုစုပေါင်း ၂၀ ရှိပြီး မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်က သူ၏ နဂါးမျိုးနွယ်စု မျိုးဆက်များအတွက် အရန်အဖြစ် ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှာ တစ်နေ့တွင် ဂူဗိမာန် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဆိုသည်ကို အစောကတည်းက ကြိုသိထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝင်ရောက်လာသူများမှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များသာ မဟုတ်ဘဲ လူသားများနှင့် နတ်ဆိုးများလည်း မလွဲမသွေ ပါဝင်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်က ဤနဂါးရတနာလှေ ၂၀ ကို စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်တစ်ခွင်တွင် တမင်တကာ ဖြန့်ကျက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးတွင် နဂါးမျိုးနွယ်စု သွေးပါလာလျှင် သို့မဟုတ် နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ ပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံထားလျှင် ဤလှေများ၏ တည်ရှိမှုကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ အာရုံခံနိုင်မည်ဖြစ်ကာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။
မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လှိုင်းတံပိုးများကို အံ့ဩစရာ အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတွင် ကိုယ်ပျောက်ခြင်းနှင့် ဖုံးကွယ်ခြင်း ကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက်များလည်း ရှိ၏။ အကယ်၍ ပင်လယ်သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရလျှင်လည်း ရန်သူများကို ပြန်လည် ခုခံနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အားသာချက်များ ရှိနေသဖြင့် ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရာတွင် အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ပို၍ ကောင်းမွန်သော ရတနာများကို ရရှိရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများသွားမည် ဖြစ်သည်။
ရှိထျန်းဟောက်သည် သူ၏ နဂါးသွေးမျိုးနွယ်ကြောင့် ဤမြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေကို အရင်ဆုံး ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ယခုမူ ဤအခွင့်အရေးမှာ ရှန်မို၏ လက်ထဲသို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေမှာ ရှန်မို ယခင်က ရရှိခဲ့ဖူးသော ဟင်းလင်းပြင်လွန်းပျံနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ သို့သော် ၎င်းကို ဂူဗိမာန်အတွင်း၌သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အပြင်ဘက်တွင်မူ အမှိုက်တစ်ခုထက် မပိုပေ။
ခဏမျှ သန့်စင်ပြီးနောက် ရှန်မိုသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေတို့အကြား တင်းကျပ်သော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ လှေပေါ်သို့ ချက်ချင်း တက်လိုက်သည်။ ထိုခဏမှာပင် သူနှင့် ရတနာလှေမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူ အလိုရှိသည့်အတိုင်း လှုပ်ရှားနေတော့သည်။ သူ ဦးတည်လိုက်သည့် နေရာတိုင်းသို့ လှေမှာ နောက်ကျခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရတနာလှေသည် ပင်လယ်ရေပြင်ကို ခွဲလျက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ ရှန်မို ရေပေါ်တွင် ကိုယ်တိုင် ပြေးသည်ထက် များစွာ ပိုမြန်လှ၏။ ရှန်မို၏ ခန့်မှန်းချက်အရ မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေ၏ အရှိန်မှာ သူ၏ အရှိန်ထက် ခုနစ်ဆကျော် ပိုမြန်နေသည်။ ဤအရှိန်အတိုင်းဆိုလျှင် သုံးလေးရက်အတွင်း ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုဖြစ်သည့် ကျောက်စိမ်းတံတားကို ဖြတ်သန်းခြင်းဆီသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ရှန်မိုသည် မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေပေါ် တက်ပြီးနောက် သူ့ကို တိုက်ခိုက်သည့် ပင်လယ်သားရဲ အရေအတွက် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်ကိုလည်း သိသိသာသာ အာရုံခံမိလိုက်သည်။
"မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ကလည်း နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ပဲလေ… သူက နဂါးမျိုးဆက်တွေကို သဘာဝအတိုင်း မျက်နှာသာပေးမှာပဲ"
ရှန်မို အေးအေးလူလူ ပြုံးလိုက်သည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် စိတ်ခံစားမှုနှင့် လိုအင်ဆန္ဒများကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် နဂါးမျိုးနွယ်စုများ ထာဝရ ကြီးပွားထွန်းကားစေရန် သေချာပေါက် ဆန္ဒရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်စုသည် တစ်ချိန်က ကျဆုံးမှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ဘယ်တော့မှ ပြန်လည် နာလန်မထူနိုင်ခဲ့ကြောင်း ရှန်မို ကြားဖူး၏။ အနောက်ဘက် နစ်မြုပ်ပင်လယ်မှာ သန့်ရှင်းသော နဂါးနန်းတော် လေးခု၏ နယ်မြေ ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် နဂါးသူတော်စင် လေးပါး ရှိသော်လည်း သူတို့သည် အနောက်ဘက် နစ်မြုပ်ပင်လယ်အတွင်း၌သာ အခြေစိုက်နေကြပြီး အခြားဒေသများသို့ သူတို့၏ သြဇာအာဏာကို ချဲ့ထွင်ခြင်း မရှိကြပေ။ အများဆုံးအနေဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသော နဂါးမျိုးနွယ်စု အမွေအနှစ်များကို ပြန်လည်စုဆောင်းရန် မီးလျှံနဂါးဆောင်ကို တောင်ဘက်ကျွန်းစုဆီသို့ စေလွှတ်ခြင်းမျိုးသာ ရှိသည်။
ရှန်မို ထိုအကြောင်းကို ဆက်၍ မစဉ်းစားတော့ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများမှာ နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်ချက်များသာ ဖြစ်ပြီး သူ စဉ်းစားနေ၍လည်း အပိုပင် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေကိုသာ အာရုံစိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းပေမည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိထျန်းဟောက်၏ လတ်တလော ကံကြမ္မာများ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ သူ အစောကတည်းက အလွတ်မှတ်သားထားခဲ့သည့် အရာများပင် ဖြစ်သည်။ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ မှတ်ဉာဏ်စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် တစ်ခါမြင်ရုံနှင့် ဘယ်တော့မှ မေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
[လတ်တလော ကံကြမ္မာ (၁) - နေလဂိုဏ်း၏ တားမြစ်နယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး ရွှေရောင်စာမျက်နှာကို ကိုင်ဆောင်ထားသူနောက်တွင် မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ခွင့်ရသည့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။]
[လတ်တလော ကံကြမ္မာ (၂) - ဝိညာဉ်ပင်လယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ရှေ့ဆက်ရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သွားပြန်ငါးမန်းများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ထွက်ပြေးနေစဉ် ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုကို ဖြတ်သွားခဲ့ရာ မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေ တစ်စင်းကို မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ပင်လယ်သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။]
[လတ်တလော ကံကြမ္မာ (၃) - ဝိညာဉ်ပင်လယ် စမ်းသပ်မှု၏ လမ်းခုလတ်တွင် ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုကို ဖြတ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးကျောက်သား မိကျောင်းများ၏ အသိုက်ဖြစ်ကြောင်း ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးကျောက်သားမိကျောင်း အတော်များများကို တွန်းလှန်ပြီးနောက် သူ နဂါးမျိုးနွယ်စု ကျောက်စာချပ်တစ်ခုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် သူတော်စင်အဆင့် သိုင်းပညာဖြစ်သော မြေပြင်နှိမ်နင်း နဂါးလက်သီးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သူသည် ထိုအသိုက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် သူတော်စင်အဆင့် ဆေးလုံးအိုးတစ်လုံး ရှိနေပုံရသည်ကို မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း နတ်ဆိုးကျောက်သားမိကျောင်း အရေအတွက် များပြားလှသဖြင့် ရှေ့ဆက်မတိုးရဲဘဲ လက်လျှော့ခဲ့ရသည်။]
[လတ်တလော ကံကြမ္မာ (၄) - ဝိညာဉ်ပင်လယ် စမ်းသပ်မှုကို ပထမဆုံး အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်ကိရိယာ ဖြစ်သည့် နဂါးနက်ကပ်ကြေးကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သည်။]
[လတ်တလော ကံကြမ္မာ (၅) - ...]
***