Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 629</h2> <h2 style="text-align: center;">ပထမဆုံး ဝင်ရောက်သူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထိပ်သီးအင်အားစုကြီး ငါးခုစလုံး မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို မီးလျှံနဂါးဆောင်ထံမှ ရရှိထားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ စမ်းသပ်မှု သုံးခု၏ သဘောသဘာဝကိုလည်း အစောကတည်းက သိရှိထားကြပြီး ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဂူဗိမာန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ သူတို့မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မှောင်မည်းပြီး သက်မဲ့နေသော ဝိညာဉ်ပင်လယ်နှင့်အတူ ပုပ်စော်နံကာ ညှီစို့စို့ ပင်လယ်လေညင်းများက သူတို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေဆဲပင်။</p> <p>တောင်ဘက်ကျွန်းစုတွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအောင် အကြီးစား နတ်ဆိုးဘေးဒုက္ခမျိုး မရှိခဲ့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းရာချီလျှင် တစ်ကြိမ်စီတော့ အသေးစား ပေါက်ကွဲမှုများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ နယ်မြေကျယ်ဝန်းလှသော ထိပ်သီးအင်အားစု ငါးခုအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးနှင့် သဘာဝအတိုင်း ကြုံတွေ့ဖူးကြ၏။ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်သည် နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံထားရကြောင်း သိနိုင်ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်မှုများ ကြီးထွားလာတော့သည်။</p> <p>မိုးကြိုးငါးတန်တောင်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းများမှာမူ မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်၏ ကျော်ကြားမှုကိုသာ အားကိုးပြီး ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်၏။ ဤဂူဗိမာန်သည် မူလက နဂါးမျိုးနွယ်စု မျိုးဆက်များအတွက် စမ်းသပ်မှုကွင်းအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ကို သူတို့ လုံးဝမသိကြပေ။ အထဲသို့ ရောက်သည့်အခါ မည်းနက်နေသော ပင်လယ်ရေနှင့် ပုပ်စော်နံသော လေညင်းများကို မြင်ရသဖြင့် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်က တမင်တကာ ပုံဖော်ထားခြင်းဟုသာ သူတို့ ထင်မှတ်နေကြသည်။ ပင်လယ်ရေအောက်တွင် သွေးဆာပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော ပင်လယ်သားရဲများမှ ဘာမှမသိဘဲ ချဉ်းကပ်လာမည့်သူများကို ချောင်းမြောင်းနေသည်အား လုံးဝ သတိမထားမိကြပေ။</p> <p>ပထမဆုံး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါတွင်မူ ၎င်းမှာ ပင်လယ်သားရဲများအတွက် သွေးစွန်းသော စားပွဲတော်ကြီး စတင်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>မှန်ပါသည်... ကံကောင်းသော လူနည်းစုမှာမူ ပင်လယ်သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနေစဉ်အတွင်း မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေ တစ်စင်းကို မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့ကြပြီး ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ကြ၏။</p> <p>"တောက်..."</p> <p>ရှိထျန်းဟောက်က ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး နီရဲသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏နောက်ကွယ်မှ မီးလျှံများကို ပေါက်ကွဲစေလျက် အရှိန်မြှင့် ထွက်ပြေးနေသည်။ သူ၏နောက်တွင် သွားပြန်ငါးမန်း တစ်ကောင်မှ မနားတမ်း လိုက်လံ အမဲလိုက်နေ၏။</p> <p>ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုကို ဖြတ်သွားစဉ် ရှိထျန်းဟောက် အလျင်အမြန် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုသွားပြန်ငါးမန်းမှာ ပင်လယ်သားရဲ ဖြစ်သဖြင့် ကုန်းပေါ်သို့ မတက်နိုင်ပေ။ ကျွန်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ရှိထျန်းဟောက်မှာ ကျွန်းကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီး ငါးမန်းထွက်သွားသည်နှင့် သူလည်း အမြန်ဆုံး ထွက်ခွါခဲ့၏။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဗလာဖြစ်နေသလို ခံစားနေရပြီး တစ်ခုခုကို လွဲချော်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤကျွန်းငယ်လေးတွင် မူလက မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေ တစ်စင်း ရှိနေခဲ့သည်ကို သူ လုံးဝမသိပေ။ ယခုမူ ထိုလှေကို ရှန်မိုက သိမ်းပိုက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ရှန်မိုမှာ ကမ်းခြေတစ်ခုပေါ်၌ ရပ်နေသည်။ မူလက ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် သုံးလေးရက်သာ ကြာမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း ဂူဗိမာန်အတွင်း နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ ကူးစက်ခံထားရသည့် အတိုင်းအတာကို သူ လျှော့တွက်ခဲ့မိသည်။ ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ အလယ်ဗဟိုဒေသကို ဖြတ်သန်းစဉ် ရေပြင်မှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှပြီး ပင်လယ်သားရဲများမှာလည်း အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။ ရှန်မိုသည် အတောင် တစ်သောင်းကျော်အထိ ရှည်လျားသော ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးများနှင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ဆုံခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဓမ္မအမှတ်အသား ၉၀ ကျော်အထိ ရှိနေ၏။ ထိုကဲ့သို့သော ပင်လယ်သားရဲများသည် ဓမ္မအမှတ်အသား ၉၀ ရှိသည့် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ကြသည်။ သူသည်လည်း ၎င်းတို့ကို သဘာဝအတိုင်းတော့ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ထိုသားရဲကြီးများသည် ကြီးမားပြီး အားသန်ရုံသာမက အံ့ဩစရာကောင်းသော ဇီဝစွမ်းအားများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ သူတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>ရှန်မိုမှာ ထိုကဲ့သို့သော သတ္တဝါများနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး အချိန်ဖြုန်းရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ သူသည် သွေးစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေ၏ ဖုံးကွယ်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသက်သွင်းပြီး သူတို့နှင့် ဝေးရာမှ ပတ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဖုံးကွယ်ထားစဉ်အတွင်း လှေ၏ အရှိန်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့၏။</p> <p>ထို့အပြင် ရှန်မိုသည် နတ်ဆိုးကျောက်သား မိကျောင်းများ၏ အသိုက်ဆီသို့ တမင်တကာ လမ်းကြောင်းလွှဲသွားခဲ့ပြီး အကုန်အစင် သုတ်သင်ခဲ့သည်။ သူ ထိုအသိုက်တစ်ခုလုံးကို အနှံ့အပြား ရှာဖွေခဲ့ရာ ပထမဦးစွာ သူတော်စင်အဆင့် သိုင်းပညာဖြစ်သော မြေပြင်နှိမ်နင်း နဂါးလက်သီးပါဝင်သည့် နဂါးမျိုးနွယ်စု ကျောက်စာချပ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အသိုက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဆေးလုံးအိုးတစ်လုံးကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ အထဲတွင် အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်ဆေးလုံး သုံးလုံး ဖြစ်သော သူတော်စင်အာဟာရဖြည့် ဆေးလုံးများ ပါရှိနေ၏။ ဤဆေးလုံးများသည် သူတော်စင်အဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ဆေးလုံးများထဲမှ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရှန်မို ယခင်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းပင်လယ်တွင် ရရှိခဲ့ဖူးသော ဟင်းလင်းပြင် သူတော်စင်ဆေးလုံးထက်ပင် ပို၍ ထိရောက်မှု ရှိသည်။ ဤအဖြစ်အပျက်များကြောင့် ရှန်မိုမှာ အချိန်အနည်းငယ် ကြန့်ကြာသွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်ရန် ခြောက်ရက်တိတိ ကြာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ ကမ်းပေါ်ကို ရောက်လာပြီပဲ… မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ငါဟာ ဝိညာဉ်ပင်လယ် စမ်းသပ်မှုကို ပထမဆုံး အောင်မြင်သူ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p>ရှန်မို ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။</p> <p>ရှန်မို ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။ မကြာမီ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံမှ မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းကြီး တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ ဤစူးရှတောက်ပလှသော မြစိမ်းရောင် အလင်းတိုင်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံထဲသို့ မိုင် တစ်သိန်း အထိ ထိုးတက်သွားသည်။ ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ အစပြုရာ ကမ်းခြေတွင် ရပ်နေသော ကျင့်ကြံသူများပင် ထိုအလင်းတန်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ မှင်တက်နေကြ၏။</p> <p>မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲ မဝင်ခင်မှာလည်း မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်း ရှိခဲ့သည်။ အခု အထဲရောက်မှလည်း မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းက ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီ။ သူတို့များ အလကား ဝင်လာခဲ့မိတာလား။</p> <p>ထိပ်သီးအင်အားစု ငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် ထိုမြစိမ်းရောင် အလင်းတိုင်က ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို နားလည်ကြသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ် အတွင်း၌။</p> <p>အောက်ဆန်း၊ အောက်ရွှမ်းနှင့် အခြားနဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဆွံ့အသွားကြသည်။ အောက်ဆန်းမှ အကျယ်ကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်၏။</p> <p>"တောက်... ငါ သိသားပဲ… ငါ့ကံက တကယ် ညံ့တာပဲ…  ပထမနေရာကို တစ်ယောက်ယောက်က လုသွားပြီ" ယင်းစန်းဟွာသည် မြစိမ်းရောင် အလင်းတိုင်ကို ကြည့်ရင်း နောင်တရဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ယွဲ့ရှင်းလူကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေ၏။ </p> <p>သူ မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး လေအဟုန်ကို စီးကာ လာခဲ့သော်လည်း ဘယ်သူက သူ့ထက်စောပြီး ရောက်သွားသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ဆင့်ပိုင်ကမူ ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေရင်း အလင်းတိုင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးများ၏ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကို နှိမ်နင်းရန်သာ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ ရတနာများမှာ ရလျှင်လည်း ကောင်းသည်၊ မရလျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှိထျန်းဟောက်မှာ လမ်းခုလတ်၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင်လည်း မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေ တစ်စင်း ရှိနေသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ မပျက်မစီးဘဲ ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး ပျက်စီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မူလက ဤလှေသည်လည်း အခြားလှေများကဲ့သို့ပင် ဂူဗိမာန်၏ ရတနာအလင်းတန်းဖြင့် ကာကွယ်ခြင်း ခံထားရသဖြင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ၏ ကူးစက်မှုကို ခံရခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ၎င်း၏ အစီအရင်တွင် ချို့ယွင်းချက်အချို့ ရှိနေခဲ့ခြင်းနှင့် အချိန်ကြာမြင့်လာခြင်းတို့ကြောင့် အစီအရင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးလာခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ စိမ့်ဝင်ခွင့် ပေးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေ ၂၀ ထဲတွင် တစ်စင်းတည်းသော ကူးစက်ခံလိုက်ရသည့် လှေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ ညစ်ညမ်းသွားသော်ငြား ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ မပျက်စီးသေးပေ။ အခြားလှေများလောက် မကောင်းသော်လည်း ကိုယ်တိုင် ပြေးရသည်ထက်မူ များစွာ သာလွန်လှသည်။ ဤပျက်စီးနေသော မြစိမ်းရောင် နဂါးရတနာလှေဖြင့် ရှိထျန်းဟောက်တစ်ယောက် ရေဝဲကြီးများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး ပို၍ပင် မြန်မြန် ဆက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းတွင် သူ မီးလျှံနဂါးတစ်ကောင်ကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ မီးလျှံနဂါးဆောင်မှ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။</p> <p>သူ ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်ပင် သူ၏ နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝိညာဉ်ပင်လယ် စမ်းသပ်မှုကို ပထမဆုံး အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မူလက ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် အခုတော့... ရှိထျန်းဟောက်သည် အဝေးမှ မြစိမ်းရောင် အလင်းတိုင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားရ၏။</p> <p>သူ ပထမရရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်လိုက်ရပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>"တောက်... ဘယ်သူက ငါ့ထက် အရင် ရောက်သွားတာလဲ"</p> <p>"ဝိညာဉ်ပင်လယ် စမ်းသပ်မှုကို ပထမဆုံး အောင်မြင်တဲ့သူက သူတော်စင်ကိရိယာတွေထဲကနေ ကြိုက်တဲ့ တစ်ခုကို ရွေးလို့ ရတာလေ… အဲဒါ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ ဖြစ်သင့်တာ"</p> <p>ရှိထျန်းဟောက်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ လက်သည်းများက လက်ဖဝါးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသည့် နာကျင်မှုကပင် သူ့ကို လက်လွှတ်လိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>...</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှန်မို၏ အသိစိတ်မှာ ထူးဆန်းပြီး နက်ရှိုင်းသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုဒေသမှာ မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံနေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကြွယ်ဝလှသည်။ ၎င်းမှာ သူ ယခင်က အသိစိတ်ဖြင့် ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော ကောင်းကင်ဓမ္မ ဘဏ္ဍာတိုက် နှင့် အတော်လေး ဆင်တူလှသည်။</p> <p>"ပစ္စည်းတွေက ဘယ်မှာလဲ"</p> <p>ရှန်မို ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ရှေ့ရှိ မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။</p> <p>ဝူး— ဝူး— ဝူး—</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် တောက်ပနေသော အလင်းလုံးပေါင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ အလင်းလုံး တစ်ခုချင်းစီမှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေကြ၏။ ထိုအထဲတွင် သူတော်စင်ကိရိယာများ ရှိနေကြသည်။</p> <p>ဓား၊ လှံ၊ သန်လျက်၊ ပုဆိန်၊ ဒုတ်၊ ချိတ်— အမျိုးအစားပေါင်း စုံလင်လှသည်။</p> <p>ရှန်မို၏ ၎င်းတို့ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်စိထောင့်မှ မည်းနက်နေသော နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ကတ်ကြေးကြီး တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အကြည့်မှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ဘာမှ တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူ ထိုနဂါးနက်ကတ်ကြေးကြီးကို ရွေးချယ်လိုက်၏။</p> <p>ကျန်သည့် အရာများမှာ အဆင့်နိမ့် သူတော်စင်ကိရိယာများသာ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဤနဂါးနက်ကတ်ကြေးကြီး တစ်ခုတည်းသာလျှင် အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်ကိရိယာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ၎င်းကို စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်၏ လက်သည်းအစုံဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အတုမရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိကာ အခြားသူတော်စင်ကိရိယာများကို ဖျက်ဆီးရာတွင် အထူးပင် ကျွမ်းကျင်လှသည်။ ၎င်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်ကိရိယာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်မြင့် သူတော်စင်ကိရိယာများနှင့်ပင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save