Book List

<h2 style="text-align: center;">​အပိုင်း (၅၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘယ်လစ်စတာဗုံးမိုးရွာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"တိုက်ပွဲခရာ မှုတ်! ကြယ်တာရာ အလံ လွှင့်ထူ!"</p> <p>​ဆက်ကလီးယန်း ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​ဆက်ကလီးယန်း ရှေ့ဆက်တိုးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပေမယ့် မိုက်ရူးရဲ ဆန်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သီအိုနီယာ ရေတပ်က အသစ် ဖွဲ့စည်းထားတာမို့ သင်္ဘောချင်း ချိတ်ဆက်ဆောင်ရွက်မှုမှာ ရန်သူ့လောက် မကောင်းမှန်း သူ သိတယ်။ ဒါကြောင့် တိုက်ပွဲကြီးတွေမှာ ဆက်တိုက် အနိုင်ရထားလို့ စိတ်ဓာတ် တက်ကြွနေပြီး ကာယခွန်အား ပြည့်ဝနေတဲ့ ရေတပ်သားတွေရဲ့ အားသာချက်ကို အသုံးချဖို့ လိုတယ်။ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့တက်၊ တစ်စီးချင်း ယှဉ်တိုက်ပြီး မြင့်မားတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ရန်သူကို အနိုင်ယူရမယ်။</p> <p>​ကပ္ပတိန် ပြောသလို ခဏ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင် ရေတပ်သားတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ် ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဆီရာကျု တပ်တွေ မီဂါလော့စ် ကို တိုက်နေပြီ ဆိုတာ သူ သေချာတယ်။ ရန်သူ့ ရှေ့ကနေ သီအိုနီယာ ရေတပ်က ဆုတ်ခွာပြီး ကိုယ့်မဟာမိတ်တွေကို လစ်လျူရှုလိုက်ရင်... တိုက်ပွဲအပြီး သူ့ကို စောင့်ကြိုနေမှာက ပြုံးနေတဲ့ ဒါးဗို့စ် (Davos) မျက်နှာ မဟုတ်ဘဲ၊ ရက်စက်တဲ့ 'သီအိုနီယာ စစ်ဥပဒေ' ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!</p> <p>​ဒါကို တွေးမိတော့ ကပ္ပတိန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"မင်း ကပ္ပတိန် လုပ်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ သင်္ဘောပဲ့ပိုင်း သွားပြီး ကင်းသွားကြည့်ချေ!"</p> <p>​ဆက်ကလီးယန်း က ကပ္ပတိန်ရဲ့ ဆင်ခြေတွေကို နားမထောင်တော့ဘဲ သင်္ဘောဘေးဘက် သွား၊ ပါလာတဲ့ ပန်တီကွန်တာ စစ်သင်္ဘောငယ်တွေကို လက်ပြပြီး အနားကပ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အော်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"စစ်သင်္ဘောတိုင်းက ရေတပ်သားတွေကို ပြောလိုက်... ဒါက ဒီစစ်ပွဲမှာ သီအိုနီယာ ရေတပ်ရဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲပဲ။ အကျိုးဆောင်မှု ပြုပြီး ဂုဏ်ပြုဆုငွေတွေ ရယူဖို့ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံကြနဲ့ လို့!"</p> <p>​ကပ္ပတိန်တွေက သင်္ဘောဝမ်းဗိုက်ထဲက ရေတပ်သားတွေကို ဆက်ကလီးယန်း စကား ပြန်ပြောပြတော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရေတပ်သားတွေက "အောင်ပွဲ အတွက်! ဆီရာကျုတွေကို ချေမှုန်းကြ!!" လို့ အော်ဟစ်ကြတယ်။</p> <p>​လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နာရီလောက်က ရေတပ်သားတွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှော်ခတ်ခဲ့ကြပေမယ့်၊ အခုတော့ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ပူနွေးနေပြီ။ ကပ္ပတိန်တွေရဲ့ တိုက်တွန်းမှု၊ အားဖြည့် အစားအစာတွေ စားပြီးမှုတွေကြောင့် လက်ထဲက သစ်သား လှော်တက်တွေက အလေးချိန် မရှိသလို ဖြစ်လာတယ်။ တိုက်ပွဲ စိတ်ဓာတ် ပြင်းထန်လာတာနဲ့ အမျှ လှော်ခတ်နှုန်း တဖြည်းဖြည်း မြန်လာကြတယ်။</p> <p>​ရုတ်တရက် တစ်ယောက်က ဟေးဒီးစ် (Hades) ဓမ္မသီချင်းကို စဆိုလိုက်ရာကနေ၊ မကြာခင် ရေတပ်သား အားလုံး ပြိုင်တူ လိုက်ဆိုကြတယ်။ ခံ့ညားလေးနက်တဲ့ သီချင်းသံကြီးက သင်္ဘောဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ပြာလဲ့တဲ့ ပင်လယ်ပြင်ထက်မှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားတယ်။</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​သီအိုနီယာ ရေတပ်က ရန်သူ့ သင်္ဘောတွေကို တွေ့သလို၊ ဆီရာကျု ရေတပ်ကလည်း တစ်ဖက်ကို မြင်တာပါပဲ။ စောင့်နေတဲ့ ပါရိုနီးဆပ်စ် က တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ ယူပြီးသားမို့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​အကြောင်းပြချက် အရ ဆိုရင်တော့ ဆီရာကျု သင်္ဘောတွေက အရင် စတိုက်တာပါ။ လှော်ခတ်နှုန်း မြှင့်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သင်္ဘော အရှိန်အဟုန်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... နှစ်ဖက် ဝင်တိုက်တဲ့ အခါ သူတို့က အသာစီး ရသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သီအိုနီယာ သင်္ဘောတွေရဲ့ ဝင်တိုက်အားက ဆီရာကျု ထက် နည်းနည်း ပိုပြင်းထန်နေတယ်။ ဒါက နှစ်ဖက် ရေတပ်သားတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ် ကွာခြားမှုကို ပြနေတာပဲ...</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​ကျယ်ပြောတဲ့ ပင်လယ်ပြင်နဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ လှိုင်းလုံးတွေက စစ်သင်္ဘောတွေ တိုက်မိတဲ့ အသံကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေလို့၊ ပင်လယ်ပြင် တိုက်ပွဲက အသံတိတ် ဖြစ်နေသလိုပဲ။</p> <p>​ကုန်းပေါ်မှာတော့... မားစီးယပ်စ် (Macias) က ဆီရာကျု မဟာမိတ် တပ်ပေါင်းစု ၁၂,၀၀၀ လောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး အယ်လ်ကန်တာရာ (Alcantara) မြစ် တောင်ဘက်ကမ်းကို ရောက်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အန်တိုနီးယော့စ် (Antonios) မျှော်လင့်ထားသလို မီဂါလော့စ် မြို့ကို ချက်ချင်း မတိုက်ဘူး။ တပ်ကို ရပ်ခိုင်းပြီး စစ်ကြောင်း စီတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ လှည်း ရာပေါင်းများစွာကို ရှေ့ဆုံး မောင်းနှင်လာတယ်။</p> <p>​ပစ္စည်းတွေ အပြည့်တင်ထားတဲ့ လှည်းတွေကို မြင်တော့မှ၊ ဆီရာကျု တပ်မတော် ချီတက်လာတုန်းက ဘာလို့ ဒီလောက် အသံကျယ်ကြီး မြည်နေလဲ ဆိုတာ မီဂါလော့စ် ကင်းမျှော်စင်ပေါ်က တပ်သားတွေ သဘောပေါက်သွားတယ်။ တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ အော်မြည်သံတွေကြားမှာ ဆီရာကျု တပ်သားတွေ လှည်းပေါ်ကနေ ဘယ်လစ်စတာ (Ballista) ကြီးတွေကို မနည်း ချနေကြတာ မြင်လိုက်ရတော့ ကင်းသမားတွေ မျက်လုံး ပြူးကျယ်ကုန်တယ်။</p> <p>​"ဆီရာကျု တပ်မတော်က အယ်လ်ကန်တာရာ မြစ် တောင်ဘက်ကမ်းမှာ ဘယ်လစ်စတာ အခု ၁၀၀ နီးပါး ချထားတယ် ဟုတ်လား?!"</p> <p>​သတင်းကြားတော့ အန်တိုနီးယော့စ် တည်ငြိမ်ချင်ပေမယ့်၊ တုန်ရီနေတဲ့ အသံက ရင်ထဲက တုန်လှုပ်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘူး။</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ် လီဂျင်တပ်မှူး။ ဘယ်လစ်စတာ အခု ၁၀၀ နီးပါး အပြင်၊ ဂက်စ်ထရာဖီးတီးစ် (Gastraphetes - ဝမ်းဗိုက်ကပ် လေးကြီး) တချို့လည်း ပါပါတယ်!"</p> <p>​ကင်းသမား ပြန်ဖြေတယ်။</p> <p>​အန်တိုနီးယော့စ် စကားမပြောခင် တပ်ရင်းမှူး တချို့ တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ကြတယ်။</p> <p>​"သူတို့ဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဘယ်လစ်စတာ ဒီလောက် အများကြီး ရှိရတာလဲ"</p> <p>​"ဆီရာကျု မြို့ထဲက ရှိသမျှ အကုန် သယ်လာတာ ဖြစ်မယ်။ ပြီးတော့ ဆီရာကျု က စတီထွင်ခဲ့တာ လို့ ဘုရင်မင်းမြတ် ဆီက ကြားဖူးတယ်..."</p> <p>​"ဆီရာကျုတွေက ငါတို့ကို မီဂါလော့စ် မှာ အပြတ်ရှင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံပဲ!"</p> <p>​"ဒါဆို ငါတို့ ပထမ လီဂျင်တပ်မ ရဲ့ အစွမ်းကို ပြလိုက်ကြတာပေါ့!"</p> <p>​. . . . . . . . . . . . .</p> <p>​"ဆီရာကျု ဘယ်လစ်စတာတွေ ဘယ်နားမှာလဲ။ ငါတို့ ဘယ်လစ်စတာ နဲ့ ပစ်လို့ ရမလား"</p> <p>​ဒုတိယ တပ်မဟာ၊ ပထမ တပ်ရင်းမှူး ဇန်တီကလီးစ် (Xanticles) မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"...တောင်ဘက် သစ်သား မြို့ရိုးနဲ့ မီတာ ၅၀၀ လောက် အကွာမှာပါ"</p> <p>​ကင်းသမား ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေတယ်။</p> <p>​"ဒါဆို သူတို့ ဘယ်လစ်စတာတွေက ၅ ကီလိုဂရမ် ကျောက်တုံးတွေ သုံးရင် မီဂါလော့စ် တောင်ဘက် မြို့ရိုးကို ထိနိုင်တယ်"</p> <p>​ဂျော်ဂရစ် (Giorgris) စိုးရိမ်တကြီး ပြောတယ်။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဘယ်လစ်စတာတွေ သူတို့ကို ထိဖို့ ဆိုရင် ရှေ့တိုးပြီး တောင်ဘက် သစ်သား မြို့ရိုးနား ကပ်ထားရလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ပစ်ခတ်ဖို့ အဆင်မပြေသလို ရန်သူ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့မှာ ၆ ခုပဲ ရှိတာ!"</p> <p>​မူလက သီအိုနီယာ လီဂျင် တစ်ခုမှာ ဘယ်လစ်စတာ ၁၀ ခု ရှိရမယ့် စံနှုန်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကရိုတွန် (Crotone) တိုက်ပွဲတုန်းက ဘယ်လစ်စတာတွေ နဲ့ တခြား ပစ္စည်းတွေကို နီတို (Neto) မြစ် မြောက်ဘက်ကမ်းမှာ ထားခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ စကိုင်လက်တီယမ် (Scylletium) ကို ဝိုင်းဖို့ အမြန် ချီတက်ခဲ့ရလို့ ပထမ လီဂျင်တပ်မ က သူတို့ ပစ္စည်းတွေ ပြန်ယူဖို့ အချိန်မရခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါးဗို့စ် က ပထမ လီဂျင်တပ်မ စစ္စလီ (Sicily) ကို တိုက်ရမှာ သိလို့၊ သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ ဆီရာကျု စခန်းထဲက အကောင်းအတိုင်း ကျန်နေတဲ့ ဘယ်လစ်စတာ ၆ ခုကို ရှာ၊ အင်ဂျင်နီယာတွေကို အမြန် ပြင်ခိုင်းပြီး ပေးလိုက်တာ။ ဆီရာကျု ဘယ်လစ်စတာတွေက ကြီးမား လေးလံရုံမက အကွာအဝေး တိုင်းတာတဲ့ ကိရိယာ မပါလို့ တိကျမှု အားနည်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ အများဆုံး ၃၀ ကီလိုဂရမ် လေးတဲ့ ကျောက်တုံးကြီးတွေ ပစ်နိုင်တယ်။</p> <p>​"ဆီရာကျု အရာရှိတွေက သတိကြီးပြီး ငါတို့ တိုက်ခိုက်ပုံကို အသေးစိတ် နားလည်ထားပုံပဲ"</p> <p>​စိုးရိမ်နေတဲ့ အန်တိုနီးယော့စ် ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"တပ်သားတွေကို အကာအကွယ် ယူခိုင်းထား။ ရန်သူ့ တပ်သားတွေ မြို့ကို စတိုက်တဲ့ အချိန် အထိ အစောပိုင်း ဘယ်လစ်စတာ ဗုံးမိုးရွာတာကို အသက်ရှင်အောင် နေခိုင်း..."</p> <p>​အန်တိုနီးယော့စ် စကားမဆုံးခင် မိုးခြိမ်းသံလို အသံကြီးတွေ ဆက်တိုက် ကြားလိုက်ရတယ်။ တဲထဲက အရာရှိကြီးတွေ မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်ကုန်တယ်။</p> <p>​ဒီအချိန်မှာ မီဂါလော့စ် တောင်ဘက် မြို့ရိုးပေါ်က တပ်သားတွေ ကြောက်စရာ မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကျောက်တုံးတွေ၊ လှံတိုတွေ ရာပေါင်းများစွာ ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ဥက္ကာခဲ မိုးရွာသလို ကျဆင်းလာတာ။ စစ်ပွဲ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်တဲ့ ဝါရင့် စစ်သည်တွေတောင် တုန်လှုပ်သွားတယ်။</p> <p>​"ဆုတ်! မြို့ရိုးပေါ်ကနေ အမြန် ဆုတ်ပြီး ရှောင်ကြ!"</p> <p>​အရာရှိတွေ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်ကြတယ်။</p> <p>​ကံကောင်းတာက ဆီရာကျုတွေ ဘယ်လစ်စတာ အများကြီး ရှေ့ထုတ်လာတာ မြင်ကတည်းက ပထမ လီဂျင်တပ်မ အရာရှိတွေက မြို့ရိုးပေါ်က တပ်သားတွေကို ပြန်ဆုတ်ခိုင်းနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ လှေကား ကျဉ်းတာရယ်၊ ရန်သူ့ ဘယ်လစ်စတာ ပြင်ဆင်တာ မြန်တာရယ်ကြောင့် တပ်သားတချို့ မြို့ရိုးပေါ် ကျန်နေသေးတာ။</p> <p>​ဒီအချိန်မှာ တပ်သားတွေက လမ်းလျှောက်လမ်း ပေါ်ကနေ တန်းခုန်ချလိုက်ကြတယ်။ ၃ မီတာလောက်ပဲ မြင့်တော့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ သိပ်မရဘူး။ မြေကြီးပေါ် ရောက်တာနဲ့ အတွေ့အကြုံ ရှိတဲ့ တပ်သားတွေက ပစ်ချထားတဲ့ ဒိုင်းရှည်တွေကို ကောက်၊ ခေါင်းပေါ် မိုးပြီး တွားသွားကြတယ်။ ကြည့်ရတာ အရှက်ရစရာ ကောင်းပေမယ့်၊ ဒီလို အရေးကြီး အခြေအနေမှာ ဒါက မှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။</p> <p>​ဘာလို့လဲ ဆိုတော့... သူတို့ ခုန်ချပြီး ခဏလေး အတွင်းမှာပဲ မြို့ရိုး တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားစေတဲ့ "ဝုန်း" ဆိုတဲ့ အသံကျယ်ကြီး ကြားလိုက်ရလို့ပဲ။ ကျောက်တုံးတချို့က မြို့ရိုးကို ထိပြီး တိုင်တွေကို ကျိုးပဲ့စေတယ်။ တချို့က မြို့ရိုးကို ဖောက်ထွက်ပြီး ရွှံ့မြေကြီးကို ထိမှန်ကာ ဖုန်တွေ ထောင်းခနဲ ထသွားစေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖုန်ထူနေတဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ အကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးက... သစ်သား မြို့ရိုးကနေ ကွဲထွက်လာတဲ့ သစ်စတွေပဲ။ သေးငယ်ပြီး ပုံစံမမှန်တဲ့ သစ်စ ရာပေါင်းများစွာက ကျောက်တုံးတွေရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်ကြောင့် အရပ်ရပ် လွင့်စင်သွားတယ်။ အဝေးကို ပြေးဖို့ အချိန်မရလိုက်တဲ့ တပ်သားတချို့ရဲ့ ခြေထောက်တွေ၊ လက်တွေ၊ ထူထဲတဲ့ ရင်အုပ် သံချပ်ကာတွေကိုတောင် အလွယ်တကူ ဖောက်ဝင်သွားတယ်။</p> <p>​တစ်ချီ ပစ်ခတ်ပြီးနောက် တောင်ဘက် သစ်သား မြို့ရိုးကြီး စုတ်ပြတ်သတ်သွားတယ်။ တစ်နေရာမှာ အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားတယ်။ တစ်နေရာမှာ အတွင်းဘက်ကို ပြိုကျသွားပြီး ရန်သူ ဝင်ဖို့ လမ်းပွင့်သွားတယ်။ မြို့ရိုး နောက်က ကင်းမျှော်စင် တချို့လည်း ပြိုကျကုန်တယ်။</p> <p>​ရန်သူတွေ ကျောက်တုံးတွေ ပြန်ဖြည့်နေတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်း ယူပြီး၊ တပ်သားတွေ ရှေ့တက်လာကာ လဲကျ ညည်းညူနေတဲ့ ရဲဘော်တွေကို နောက်တန်းဆီ တွဲပို့ပေးကြတယ်။</p> <p>​ဒီအချိန်မှာ လီယိုတီခိုက်ဒီးစ် မလှမ်းမကမ်းက ငိုသံ ကြားလိုက်ရတယ်။ စပါတာ တစ်ယောက် အနေနဲ့ စစ်ပွဲ အတွင်း ငိုတာကို သူ အမုန်းဆုံးပဲ။ အဲဒါက အားနည်းခြင်းကို ပြသရာ ရောက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေတယ်လေ။</p> <p>​"ဟိုမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?!"</p> <p>​သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့ တပ်သား တစ်ယောက် ကြောက်လန့်တကြား ပြေးလာပြီး ရှိုက်ကြီးတငင် ပြောတယ်။</p> <p>​"တပ်ရင်းမှူး... တပ်စိတ်မှူး ပါမေးနီးယပ်စ် (Pamanius)... သူ... သူ..."</p> <p>​လီယိုတီခိုက်ဒီးစ် ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အမြန် သွားကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​သူ လာတာ မြင်တော့ တပ်သားတွေ လမ်းဖယ်ပေးကြတယ်။</p> <p>​ဂက်စ်ထရာဖီးတီးစ်  က ပစ်လိုက်တဲ့ လှံတို တစ်ချောင်းက ပါမေးနီးယပ်စ် ရဲ့ ဘယ်ဘက် ရင်အုံကို တည့်တည့် ဖောက်ဝင်ပြီး သစ်သား အိမ်နံရံမှာ သွားစိုက်နေတယ်။ သူ အသက်မရှူတော့ဘူး။</p> <p>​"ကျွန်တော့် အပြစ်ပါ! ကျွန်တော့် အပြစ်ပါ! ကျွန်တော်သာ မနှေးကွေးဘဲ မလဲကျခဲ့ရင်... တပ်စိတ်မှူးက ကျွန်တော့်ကို လာဆွဲမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>​တပ်သား တစ်ယောက် ရင်ဘတ်ထုပြီး အော်ငိုနေတယ်။</p> <p>​လီယိုတီခိုက်ဒီးစ် ကြည့်လိုက်တော့ အဲဒီ တပ်သား ပေါင်မှာ သစ်စ တစ်စ စိုက်နေပြီး သွေးတွေ ခြေသလုံး တစ်ခုလုံး စီးကျနေတယ်။</p> <p>​"သူ့ကို နောက်တန်း ခေါ်သွားပြီး ဆေးတပ်ဖွဲ့ဆီ ပို့လိုက်"</p> <p>​တပ်သားတချို့ ရှေ့တက်လာပြီး တွဲပေးပေမယ့်၊ ဒဏ်ရာရ တပ်သားက ငိုပြီး မလိုက်ချင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။</p> <p>​"မင်း ခြေထောက် မြန်မြန် ကု၊ ပြီးရင် ပြန်လာပြီး ရန်သူကို သတ်၊ တပ်စိတ်မှူး ပါမေးနီးယပ်စ် အတွက် လက်စားချေ!"</p> <p>​လီယိုတီခိုက်ဒီးစ် အော်ဟစ်လိုက်တော့ တပ်သား အငိုရပ်သွားတယ်။ မျက်ရည်တွေ ချက်ချင်း သုတ်ပစ်ပြီး ပါမေးနီးယပ်စ် အလောင်းကို ကြည့်ကာ ပြတ်သားတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"တပ်စိတ်မှူး... သူရဲကောင်း ဗိမာန် (Hall of Valour) မှာ ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေပါ!"</p> <p>​ပြီးတော့ တပ်သားတွေက သူ့ကို တွဲခေါ်သွားကြတယ်။</p> <p>​လီယိုတီခိုက်ဒီးစ် ပါမေးနီးယပ်စ် ကို ရှုပ်ထွေးတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့တပ်စိတ်မှူးဟောင်း ဖြစ်တဲ့ ပါမေးနီးယပ်စ် က သူ လီဂျင်ထဲ စရောက်တုန်းက အများကြီး ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တာ။ လီယိုတီခိုက်ဒီးစ် စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းလွန်းလို့ တပ်ရင်းမှူး အဖြစ် ရာထူးတိုးမြန်ပြီး၊ ပါမေးနီးယပ်စ် က သူ့လက်အောက် ပြန်ရောက်သွားတာတောင်၊ ပါမေးနီးယပ်စ် က သူ့ဝါရင့်မှုကို ဘယ်တော့မှ မပြဘဲ လီယိုတီခိုက်ဒီးစ် အမိန့်တွေကို တိတိကျကျ လေးလေးနက်နက် လိုက်နာခဲ့တယ်။ သူက သီအိုနီယာ လီဂျင် ရဲ့ လေးစားစရာ ကောင်းပြီး ထူးချွန်တဲ့ အရာရှိ တစ်ယောက်ပါ!</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၄၃) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save