Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၇၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">နှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ချင်းတန်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ အကြောင်းပြန်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ဟို့နှင့် မုန်တွမ့်တို့မှာ ပထမတော့ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကြပြီးနောက် သူတို့၏ အပြုံးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ မှောင်မည်းသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်လေး... ခဏတာ စကားနိုင်လုချင်ရုံသက်သက်နဲ့ မင်း မပေးဆပ်နိုင်တဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခုကို မပေးဆပ်လိုက်မိစေနဲ့...” ယန်ဟို့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက မကြောက်တာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် မင်းရဲ့ တောင်ဂိုဏ်းက တခြားသူတွေကတော့ အဲဒီလောက် ကံကောင်းချင်မှ ကံကောင်းမှာနော်...” မုန်တွမ့်ကလည်း လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။  </p> <p>သူက ဝူယွမ်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်အတွက် အခြား တောင်ဂိုဏ်းမှ လူများကို အသုံးပြုနေသည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး အကယ်၍ ဝူယွမ်သာ ယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အခြား တောင်ဂိုဏ်းတပည့်များက ပေးဆပ်ရလိမ့်မည်ဟု သူ့ကို ပြောပြလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ကို စကားနည်းနည်းလောက် ပြောလိုက်ရုံနဲ့ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ အရေးပါလှပြီလို့ ထင်နေတာလား... “</p> <p> </p> <p>“ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ မင်းတို့က ခိုင်းဖတ် ခွေးတွေထက်မပိုဘူး... မင်းတို့လို အမှိုက်တွေကို မဆိုထားနဲ့၊ မင်းတို့ရဲ့ သခင်ကတောင် ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလောက် မောက်မာဖို့ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ဓားသွားများအလား အေးစက်ထက်ရှနေပြီး ယန်ဟို့နှင့် အခြားတစ်ဦးကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤနှစ်ဦးသည်လည်း သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာဂိုဏ်းများမှ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြပြီး အတော်လေး အားကောင်းသော စွမ်းအားများနှင့် မာနများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင် သူတို့၏ နောက်တွင် ယွမ်ဂိုဏ်းက ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုပေးထားသဖြင့် သူတို့မှာ လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက အရမ်းရောင့်တက်လွန်းနေပြီ...”</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦးက ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာကြပြီး ကြီးမားလွန်းသော ယွမ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဝူယွမ်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက သေချင်နေတယ်ဆိုမှတော့ ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ ဝူယွမ်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကြီးစိုးသော အရှိန်အဝါများက ကိုယ်တွင်းမှ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနှစ်ဦး ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ယွမ်စွမ်းအင်များကို လွယ်ကူစွာပင် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ဟို့နှင့် အခြားတစ်ဦးမှာလည်း အလျှော့မပေးဘဲ အားကောင်းသော လက်ဝါးလေပြင်းများကို ဝူယွမ်ထံသို့ အညှာအတာ ကင်းမဲ့စွာ ရိုက်ချလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော်လည်း သူတို့၏ လက်ဝါးများမှာ ဝူယွမ်၏ အရှေ့ တစ်လက်မခန့် အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားကြပြီး တစ်ခုခုက ဟန့်တားထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောင်းကင်ဓားမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်က မြှောက်တက်သွားပြီး ဓားက ကျဆင်းလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရွှစ်... ရွှစ်...</p> <p> </p> <p>သူတို့ ဆန့်တန်းထားသော လက်မောင်းများမှာ တိုက်ရိုက်ပင် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ ဓားချက်မှာ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့၏ လက်မောင်းများ ပြတ်ကျသွားချိန်မှသာ ထိုနှစ်ဦးထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အန္တရာယ် ခံစားချက်တစ်ခုက သူတို့၏ နှလုံးသားများကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။ ထိုနှစ်ဦးမှာ နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ဝူယွမ်နှင့် အကွာအဝေး တစ်ခု ဖန်တီးရန် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခုနက ဓားချက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှပေသည်။ သူတို့သည် ဝူယွမ်၏ ပြိုင်ဘက်များ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ... ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။  </p> <p>သူတို့သည် လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်ကိုပင် ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ ယခုချက်ချင်း နောက်မဆုတ်ပါက သူတို့ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ ထွက်ပြေးလို့ရမယ် ထင်နေလား...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ထိုနှစ်ဦးဆီသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ငါတို့ကို ထိရဲတယ်ပေါ့လေ... အစ်ကိုကြီး ယွမ်ချန်းက မင်းကို တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ခိုင်းလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>အရှုံးမပေးလိုသော ယန်ဟို့က ဝူယွမ်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်အတွက် ယွမ်ချန်းကို အသုံးချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်လား... ငါ မယုံဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ပြုံးရင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောင်းကင်ဓားဖြင့် ပိုမိုကြီးမားသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ရိုက်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဧရာမမိုးကြိုးဓားအလင်းတန်းကြီးက ထိုနှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်ပင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။ ဤဓားအလင်းတန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုမှာ သူတို့ ခုခံ၍မရနိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သေဆုံးခြင်း၊ အန္တရာယ်မှာ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘန်း...”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ဟို့နှင့် အခြားတစ်ဦး၏ အရှေ့တွင် ဧရာမမိုးကြိုးလှံ အလင်းတန်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းကို သူတို့အတွက် တားဆီးပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဟူး...”</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦးမှာ အသက်ကို အမောတကောရှူလိုက်ရပြီး အေးစက်စက် ချွေးများ စီးကျလာခဲ့လေသည်။ ယခုလေးတင် သူတို့သည် ငရဲတံခါးဝသို့ ခြေတစ်လှမ်း ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီးလဲ့ချန်...”  သူတို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သော လဲ့ချန်ကို အံ့ဩမှုနှင့် စိတ်သက်သာရာရမှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး ပေါ်လာပြီဖြစ်သဖြင့် ဤအခက်အခဲကို သူတို့ ရင်ဆိုင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“မင်းက လူလာကယ်တာလား... မင်းကိုပါ ငါသတ်လိုက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား...” ဝူယွမ်က လဲ့ချန်ကို လှောင်ပြောင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကို လှုပ်ခါကာ ဓားကိုယ်ထည်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ယခင်မိုးကြိုးဓား၏ အရသာကို လဲ့ချန်အား သတိပေးနေသကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တောက်ပသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည့် ဓားကိုယ်ထည်ကို ကြည့်ရင်း လဲ့ချန်၏ မျက်နှာမှာ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန် သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အံ့ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဝူယွမ်... မင်းက ငါ့ထက် ပိုအားကောင်းရုံလေးနဲ့ မင်း လုပ်ချင်တာ လုပ်လို့ရမယ်လို့ မထင်နဲ့နော်...”</p> <p> </p> <p>‘လောင်ကျွမ်းကောင်းကင် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက် မပွင့်ခင်မှာ မင်းက စစ်ပွဲ စချင်နေတာလား... ငါတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းက မင်းကို မကြောက်ဘူး... တကယ်လို့ မင်း နောက်မဆုတ်ဘူးဆိုရင် အစ်ကိုကြီး ယွမ်ချန်းက မင်းကို သေချာပေါက် သင်ခန်းစာ ပေးလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>“ရယ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ... ယွမ်ချန်းမှာ ခြေထောက် မရှိဘူးလား၊ ပါးစပ်မရှိဘူးလား... သူက ငါတို့ကို နှင်ထုတ်ချင်ပေမယ့် သူ့မျက်နှာကိုတောင် မပြရဲဘဲ မင်းတို့လို ခွေးတွေကိုပဲ ငါတို့ကို လာတားဖို့ အကြိမ်ကြိမ် လွှတ်နေတာလေ..."</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့လောက်နဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ စကားပြောဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား...”</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဝူယွမ်က ထပ်မံ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အရေးပါလှပြီဟု ထင်မှတ်နေပြီး တောင်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့နေကာ စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မည်ဟု တကယ်ကြီး ထင်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း အဆင့်လောက်ရှိတဲ့ အမှိုက်တွေဆိုရင် လဲ့ချန်... ငါတို့ တောင်ဂိုဏ်းက လေးယောက်လောက် အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>သူက လဲ့ချန်ကို အထင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ “ဟွမ်ဟွမ်၊ ရှောင်ရှောင်... မိစ္ဆာအလောင်းတွေ လွှတ်ပြီး သူတို့ကို ရှင်းပစ်လိုက်...”</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့မှာ မှင်တက်သွားကြ၏။ 'သူက ငါတို့ကို ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး လို့တောင် မခေါ်တော့ဘူးလား...’</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားး သူတို့သည် ဝူယွမ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ မိစ္ဆာအလောင်း လေးလောင်းကို ချက်ချင်းပင် လွှတ်ပေးလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ဂိုဏ်းတပည့်များ အတွင်းမှ အနက်ရောင် အလင်းတန်း လေးခု ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအနက်ရောင် အလင်းတန်းများမှာ အလွန် လျင်မြန်လှပြီး လဲ့ချန်၊ ယန်ဟို့နှင့် အခြားတစ်ဦး၏ အရှေ့တွင် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာကြီးတွေလဲ...”</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ဖိအားတစ်ခုနှင့်အတူ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထိုသုံးဦးမှာ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး အနက်ရောင် အလင်းတန်း ပုံရိပ်များကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အနက်ရောင် အလင်းတန်း ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း မည်သည့် အစွမ်းသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် အလင်းတန်း ပုံရိပ်များမှာ ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် နောက်မဆုတ်ခဲ့ချေ။ ထက်မြက်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများက သူတို့၏ အရိုးလက်ဝါးများမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသုံးဦးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မြန်မြန် နောက်ဆုတ်...”</p> <p> </p> <p>လဲ့ချန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဧရာမမိုးကြိုးလက်ဝါးကြီး တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယန်ဟို့နှင့် အခြားတစ်ဦးမှာမူ သနားစရာကောင်းအောင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူတို့သည် မိစ္ဆာအလောင်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နောက်မဆုတ်နိုင်မီမှာပင် မိစ္ဆာအလောင်းများ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ၏ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် အပေါက်များ ဖြစ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဖူး... ဖူး...”</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးအန်သွားကြပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲ့တာတွေက မိစ္ဆာအလောင်းတွေပဲ...”</p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များက အနက်ရောင် အလင်းတန်း ပုံရိပ် လေးခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကြသည်နှင့် ခြောက်သွေ့နေသော အနက်ရောင် မျက်နှာများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် အံ့ဩမှင်တက်နေသော အသံများ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်ဂိုဏ်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် မိစ္ဆာအလောင်းတွေ ရှိနေတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီမိစ္ဆာအလောင်းတွေကို သူတို့က ထိန်းချုပ်ထားတာလား...”</p> <p> </p> <p>“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ရုပ်သေးတစ်သောင်းဂိုဏ်းက လူတွေတောင် ဒီလို မိစ္ဆာအလောင်းတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်ခဲတာလေ... တောင်ဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စမှာ မကျွမ်းကျင်ပါဘူး၊ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ...”</p> <p> </p> <p>... ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားဂိုဏ်းများမှ လူများမှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး နယ်မြေ အတွင်းတွင် မိစ္ဆာအလောင်းများနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ မစိမ်းသက်ကြသလို မိစ္ဆာအလောင်းများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကိုလည်း သူတို့ သိရှိထားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအလောင်းများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ သာမန်လူများ လုပ်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စွမ်းအင်က လူတစ်ယောက်၏ မူလဝိညာဉ်ကို တိုက်စားသွားနိုင်လေသည်။ ကောင်းကင်ကျောက်စာ</p> <p>ကောင်းကင်ကျောက်စာ မဟာသခင် အဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မျိုး ရှိမှသာ ၎င်းတို့ကို ဘေးကင်းစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ တောင်ဂိုဏ်းက လေးလောင်းကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြလာခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရွှီလင်းနှင့် ဓားဂိုဏ်းမှ လူများမှာ တံတွေးမြိုချလိုက်ကြ၏။ ဤမိစ္ဆာအလောင်း လေးလောင်းအကြောင်းကို သူတို့ သိထားကြသော်လည်း တောင်ဂိုဏ်းက ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟုတော့ သူတိုါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအလောင်းများ၏ စွမ်းအားမှာ လဲ့ချန်ထက် မည်သို့မျှ မနိမ့်ကျပေ။</p> <p> </p> <p>တောင်ဂိုဏ်းတွင် ယခုအခါ လဲ့ချန်လေးယောက် ထပ်မံတိုးလာပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ လဲ့ချန်သည် ယွမ်ဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးထဲမှ တစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဆိုပါက တောင်ဂိုဏ်း၏ ဤမိစ္ဆာအလောင်း လေးလောင်းသည် မိစ္ဆာဘုရင် လေးပါး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ဂိုဏ်းမှ လူများ၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အောင်ပွဲခံသော အပြုံးများ ပေါ်လာကြပြီး ဝူယွမ်ကို ကြည့်သော သူတို့၏ အကြည့်များတွင် လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမိစ္ဆာအလောင်း လေးလောင်းကို သူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းမှာ ဝူယွမ်၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ဤမိစ္ဆာအလောင်း လေးလောင်းကို ဝိညာဉ်ရုပ်သေးများ အဖြစ်သို့ ဖန်တီးခဲ့စဉ်က သူတို့၏ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို သူ အပြည့်အဝ မသန့်စင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်သည်လည်း စွမ်းအား တစ်မျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။ မိစ္ဆာအလောင်းများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အတွင်းရှိ ဤကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို သူတို့၏ အရိုးများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ချိတ်ပိတ်ရန်အတွက် ချိတ်ပိတ်ခြင်းတိမ်တိုက်ကို သူ အသုံးပြုခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save