Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၁၅၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>နံနက်စောစောအချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ ဝံပုလွေဟောင်သံများနှင့် မြေခွေးရယ်သံများ ရပ်တန့်သွားနိုင်သော်လည်း စုန်ယန်၏ အတွေးများကမူ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p>သူ့တွင် စဉ်းစားစရာများစွာ ရှိနေသည်။ အမျိုးမျိုးသော မသိကိန်းများနှင့် လှည့်ကွက်များ ရောယှက်နေသည့် စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် "သတ်ဟေ့... သတ်ဟေ့..." ဟု အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ ဇွတ်တိုးခြင်းမှာ ဆရာအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော ကလေးသူငယ်တို့၏ အပြုအမူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ပုရွက်ဆိတ်များမှာမူ တောင်တစ်လုံးခန့် ကြီးမားသော အစားအစာများကို အလွယ်တကူ မယူနိုင်သောကြောင့် အမြဲတမ်း ကြိုးစားအားထုတ်နေရပြီး အချင်းချင်း မည်သို့ ပူးပေါင်းရမည်ကို စဉ်းစားနေကြရသည်ဟု လူတို့က ထင်မြင်တတ်ကြသည်။ သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။ လူသားများသည် ပုရွက်ဆိတ်များ မသယ်နိုင်သော အစားအစာများကို အလွယ်တကူ မယူ၍ သယ်နိုင်သော်လည်း လူသားတို့၏ အတွေးအခေါ်မှာမူ ပုရွက်ဆိတ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုနက်နဲရှုပ်ထွေးလှသည်။</p> <p>အချို့သောသူများသည် အင်အားကြီးမားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာပါက စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုကို စွန့်လွှတ်နိုင်သည်ဟု အမြဲတမ်း ယူဆတတ်ကြသည်။</p> <p>တောင်တစ်လုံးလောက်ကြီးတဲ့ အစားအစာကို အလွယ်တကူ မယူနိုင်မှတော့ ဦးနှောက်ကို ဘာအတွက် သုံးနေဦးမှာလဲ။ ခွန်အားတစ်ခုတည်းရှိရင် လုံလောက်ပြီလို့ ထင်နေကြတာပဲ။</p> <p>သို့သော် သူတို့ မေ့လျော့နေသော အချက်တစ်ခုမှာ အစွမ်းထက်သောသူများထဲတွင် အူကြောင်ကြောင်လုပ်တတ်သောသူများ မရှိခြင်းပင်။</p> <p>စုန်ယန်အနေဖြင့် အာမခံနိုင်သည်မှာ သူသာ အလောင်းစား ဝံပုလွေ သို့မဟုတ် အမြီးများစွာပါသော မြေခွေး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် စွန့်စားလိုက်မည်ဆိုပါက ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာအားလုံး စုပေါင်းသွားကြလိမ့်မည် သို့မဟုတ် ပုန်းအောင်းသွားကြပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာကြီးများ စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>မိစ္ဆာများက မင်းသတ်ဖို့အတွက် အစီအစဉ်တကျ တန်းစီနေပြီး မင်းကို အဆင့်တက်အောင်ကူညီပေးကာ၊ အဆင့်မြင့်မိစ္ဆာကြီးကလည်း မင်းဆက်သတ်ဖို့အတွက် အဆင်သင့် ရောက်လာပေးလိမ့်မည်ဟူသော အချက်မှာ ပုံပြင်များထဲတွင်သာ ရှိသည်။</p> <p>သူသည် ကျားသစ်ဝိညာဉ်ဘုရင်၏ သွေးစွမ်းအင်ကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဝှက်ဖဲများကိုလည်း ဖော်ပြလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ယခင်က ကျားသစ်ဝိညာဉ်ဘုရင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့ဖူးသော မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုများထက် ထိုကျားသစ်ဝိညာဉ်မှာ မည်မျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ ပို၍နားမလည်နိုင်ကြပေ။</p> <p>၎င်းသည် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကို စိုးမိုးနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းပင်။</p> <p>တစ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ခံရသည်နှင့် ချက်ချင်း အဖမ်းခံရပြီး ကျားသစ်၏ ဝိညာဉ်အစေခံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရပေတော့မည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်ထက်ပင် ပိုမိုကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားအဆင့်အတန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ကုဟွမ်ကျီကို သူကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် မြေခွေးအဘွားအိုသည်လည်း သူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ပြီး ဝိညာဉကျွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲခံခဲ့ရသည်မှာ သေချာသလောက်ရှိနေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုများ၏ အတွင်းရေးလျှို့ဝှက်ချက်များကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားပေလိမ့်မည်။ ထိုအချက်ကိုလည်း မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုများက ရိပ်မိထားကြမည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p>ဒါကြောင့်...</p> <p>စုန်ယန်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်မိသည်။</p> <p>သူသည် အထီးကျန်နေသော အမြီးများစွာပါသော မြေခွေး သို့မဟုတ် အလောင်းစား ဝံပုလွေ တစ်ကောင်ချင်းစီကိုတော့ မည်သည့်အခါမျှ မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး အဖော်တစ်တွဲ သို့မဟုတ် ထိုထက်မကသော အရေအတွက်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤနေရာရှိ မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ အနည်းဆုံး လေးကောင်ထက်မနည်း ရှိနေနိုင်ပြီး ထိုလေးကောင်မှာလည်း သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် ထောင်ချောက်ပေါင်းစုံကို ဆင်ရင်း သူ၏ အခြေအနေကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးနေကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် နားထင်ကို နှိပ်နယ်ရင်း ဖြစ်လာနိုင်သမျှသော အကျိုးဆက်များကို စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ဇာတ်တိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူသည် သာယာစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိတော့သည်။</p> <p>ငါ ဘာလို့ ရိုးသားဖြူစင်တဲ့ ညီမလေးရှောင်ကျူးကိုမှ ပိုပြီး ခင်တွယ်မိတာလဲ...</p> <p>တကယ်လို့သာ လောကကြီးမှာရှိတဲ့ လူတွေအားလုံး ရှောင်ကျူးလိုမျိုး ဖြူစင်ကြမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ။</p> <p>လောကကြီးမှာ လူကောင်းတွေချည်းပဲ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ။</p> <p>ထောင်ချောက်မှန်း သိသိကြီးနဲ့ တိုးဝင်မယ့်သူဟာ လူမိုက်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မြေခွေးနဲ့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်တွေက ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံး စားပွဲတော်ကြီးဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကိုရော သူတို့ သိကြရဲ့လား။ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါ့ကိုယ်ငါ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှာ ဖုံးကွယ်ထားရမယ်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ လှုံ့ဆော်ပါစေ... စုန်ယန်ဆိုတဲ့ ငါကတော့ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်ဆုံး တခြား သားရဲသွေးတွေကို အမြည်းအဖြစ် အရင်စုဆောင်းရမယ်။ အဲဒါတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုမှ အဓိက ဟင်းလျာကြီးကို မြိန်ရည်ရှက်ရည်နဲ့  စားရမှာပေါ့။</p> <p>နေဦး... ရှေးဟောင်း ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်...</p> <p>စုန်ယန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးတောမိသွားပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်အကြောင်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ မျိုးနွယ်စုများက ၎င်းကို ပြုပြင်ရန် သုတေသနပြုနေသည့် ကိစ္စမှာ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့်ဆိုပါက ဤအကြောင်းခြင်းရာကို သေချာပေါက် စုံစမ်းသိရှိသွားနိုင်သည်။</p> <p>သူသည် သု၏ အားနည်းချက်ကို သူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုများက ဤအားနည်းချက်ကို မည်သို့သောနည်းလမ်းဖြင့် အသုံးချရန် ကြံစည်နေကြသည်ကိုမူ အသေအချာ မသိရှိသေးပေ။</p> <p>နေ့ခင်းဘက် နေသာလာသည်နှင့်အမျှ ဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများသည် မနေ့ညက မိစ္ဆာများ၏ ကြေညာချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အရေးပေါ် အစည်းအဝေးပြုလုပ်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ စုန်ယန်မှာမူ ၎င်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော အစည်းအဝေးမျိုးဖြစ်သည်ကို မသိရှိဘဲ ဝါးအိမ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းစိုက်ခင်း ကြား၌သာ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>မွန်းတည့်ချိန်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူသည် အနည်းငယ် အနားယူပြီး ဓားဆရာကြီး ကူယဲ့ထံမှ ရရှိထားသော ကြက်သွေးရောင်နန်းတော် အဆင့်တက် ဆေးလုံး သုတေသနမှတ်တမ်းကို ထုတ်ယူ၍ အပတ်တကုတ် ဖတ်ရှုနေမိသည်။ နွေဦးရာသီဖြစ်သဖြင့် မြူပင်လယ်၏ ဝိညာဉ်ကြော တည်ရှိရာနေရာ၌ လေထုမှာ လတ်ဆတ်နေပြီး သစ်ကိုင်းထက်မှ ငှက်ကလေးများကလည်း မနားတမ်း တေးဆိုနေကြသည်။ စုန်ယန်သည် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ကိုင်စွဲကာ ဝါးကြိမ်ကုလားထိုင်ဟောင်းပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းနေသည်။ သစ်တောအတွင်းမှ တိုးဝှေ့လာသော လေပြေလေညင်းနှင့်အတူ ရေကန်၏ အစိုဓာတ်ကလည်း ပါဝင်လာသဖြင့် ကုလားထိုင်၏ တကျိကျိမြည်သံမှာပင် နားထဲ၌ သာယာနေပြီး အလွန်ပင် နေချင်စဖွယ် ကောင်းသော အချိန်လေး ဖြစ်သည်။</p> <p>“အို... ငါတို့ရဲ့ ဘိုင်ရှို့ဟူလေးကတော့ တကယ့်ကို အေးအေးလူလူ ရှိလှချည်လား”</p> <p>အဘွားအိုမုန့်၏ အသံမှာ အဝေးမှ ပျံ့လွင့်လာသည်။ သူမ၏ လေသံထဲတွင် ရှားရှားပါးပါး နောက်ပြောင်ကျီစယ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ စုန်ယန်သည် စာအုပ်ကို ချက်ချင်းချ၍ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းမှ လျှောက်လှမ်းလာသော သက်ကြီးရွယ်အို ဇနီးမောင်နှံကို ကြည့်ကာ “ဆရာကြီးကူယဲ့၊ ဆရာမကြီးမုန့်” ဟု ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>ချစ်ရသူနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်သွားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ တိုက်ပွဲများကို အတူတကွ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဓားဆရာကြီး ကူယဲ့၏ စရိုက်မှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပုံပင်။</p> <p>သူကလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် “ရှို့ဟူ... လာပါဦး ဒီဘက်ကို လာခဲ့ပါဦး” ဟု ခေါ်ယူလိုက်သည်။ စုန်ယန်က အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားရင်း “ဆရာတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဘယ်လို သတင်းကောင်းတွေများ ရထားလို့ ဒီလောက်တောင် ဝမ်းသာနေကြတာလဲခင်ဗျ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ဓားဆရာကြီး ကူယဲ့က အဘွားအိုမုန့်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ အဘွားအိုမုန့်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုး၍ တိုးညှင်းစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>“ငါတို့ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုအတွက် ဆွန်မိသားစုနဲ့ စုမိသားစုကို ပေါင်းစည်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ဆွန်မိသားစုက ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တွေက စုမိသားစုက ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တွေနဲ့ ကျင့်ကြံဖော် အဖြစ် လက်တွဲကြရမယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ မိသားစုနှစ်ခုက ခွဲခြားလို့မရတဲ့ မိသားစုတစ်ခုတည်း ဖြစ်သွားမှာပေါ့”</p> <p>စုန်ယန်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားရသည်။ ဓားဆရာကြီး ကူယဲ့က ခပ်ဆိုးဆိုး လေသံဖြင့် “မင်းက ယွီရွှမ်းဝေကိုပဲ စိတ်ထဲမှာ ရှိနေသေးလို့လား” ဟု မေးမြန်းလိုက်ရာ စုန်ယန်က လက်ကို အသည်းအသန် ခါယမ်းလျက် “ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ရဲပါ့မလဲခင်ဗျာ” ဟု အမြန်ငြင်းဆိုလိုက် သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save