Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၁၅၈</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>နန်းတော်သွေးအမျိုးအစားလေးမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် စုန်ယန်အတွက်မူ သာမန်ကျင့်ကြံသူများထက် ထူးကဲသာလွန်သော အာရုံခံစားမှုမျိုး ရှိနေခြင်းမှာ မဆန်းကြယ်ပေ။ သူသည် ဝိညာဉ်အာရုံကို အဝေးသို့ ဖြန့်ကြက်ရန် မလိုအပ်ဘဲ ကမ်းပါးယံပေါ်ရှိ လူများ၏ စကားပြောသံများကို ခပ်သဲ့သဲ့မျှ ကြားနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။</p> <p>“တူရာတူရာ စုဝေးတတ်ကြသည်” ဟူသော စကားမှာ သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို တစ်ဖက်လှည့်</p> <p>ဖြင့် အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ညီမလေးအန်လီမှာ သူ့အတွက်မူ လောကကြီး၏ အန္တရာယ်များကြား၌ ခဏတာ အနားယူနိုင်သည့် အကောင်းဆုံး ခိုလှုံရာနေရာလေးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ကျန်ရှိသည့် အချက်များကိုမူ သူ အထူးတလည် ဂရုမပြုတော့ပေ။ ဆိုရလျှင် အန်လီလေး၌ အဖိုးကြီးလီ၏ မယားငယ်ချောချောလေးနှစ်ဦးတွင် ရှိတတ်သော မြူဆွယ်ညှို့ယူနိုင်သည့် မိန်းမသားအလှမျိုး မရှိခြင်းကြောင့်ပင်။</p> <p>...</p> <p>စုန်ယန်သည် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး မီးအိမ်ကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း အိပ်ပျော်မသွားခဲ့ပေ။ ယွီရွှမ်းဝေ လွှတ်ခနဲ ပြောသွားခဲ့သော ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာ လပ်ကီး ကုန်သည်အသင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရွှေကျောက်တုံးဆိုသည့် စကားလုံးများကို သူ ပြန်လည် စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>အတွေးများကို စနစ်တကျ ပြန်စီစဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ မြေခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီဆိုတာ သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။ ပစ်မှတ်ထားခံရသည်ဆိုသော်လည်း ၎င်းမှာ မျက်စိကွယ်နေသူတစ်ယောက်ရှေ့မှာ ကပြနေသလိုပင် သူ့အတွက်တော့ ဘာမှ ထိရောက်မှု မရှိပေ။ စုန်ယန်တွင် ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဟုန်ရှိပြီး မည်သူ့ကိုမျှ နှာခေါင်းစွဲရာ ပါအောင် ခွင့်ပြုမည့်သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ၏ နည်းဗျူဟာကတော့  "လူမသိသူမသိ အစွမ်းထက်အောင် လုပ်မယ်။ ပြီးမှ အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်မယ်" ဟူ၍ပင်။ အရှုပ်ထွေးဆုံး အခြေအနေတွေမှာ အရိုးရှင်းဆုံး အတွေးအခေါ်များက အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်တတ်သည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>"အကယ်၍ မြေခွေးနဲ့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်တွေက ငါ့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရှာမတွေ့ဘဲ မြောက်</p> <p>ဘက်မှာပါ ထပ်ပြီး အရှုံးပေါ်သွားရင် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ"</p> <p>စုန်ယန် အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါသာ သူတို့နေရာမှာဆိုရင် ရှာမတွေ့တော့တဲ့အဆုံး ဆက်ရှာမနေတော့ဘူး။ အဝင်အထွက်တွေကို ပိတ်ဆို့ပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော် ပညာရှင်တွေ ရောက်လာတာကို တိတ်တဆိတ် စောင့်နေမယ်။ ပြီးမှ အိုးထဲက ကြွက်ကို ဖမ်းသလိုမျိုး အကုန်လုံးကို အမိအရ ဖမ်းတော့မှာပေါ့"</p> <p>"အိုးထဲက ကြွက်ကို ဖမ်းဖို့ဆိုရင် ရှေးဟောင်း ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ သူတို့က ဝိညာဉ်ရွှေကျောက်တုံးကို ငါးစာအဖြစ် ချပြထားတယ်ဆိုမှတော့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ရှိတဲ့နေရာကို သူတို့ မသိစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဘယ်အင်အားစုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေးဟောင်း ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ဆိုတာ အပေါစား ပစ္စည်းလေး မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုရဲ့ အဝင်ဝ မြေပုံအသစ်တစ်ခုပဲ။ အမည်မသိတဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ကိုယ်စားပြုနေတာ"</p> <p>"ဒါကြောင့် ငါကတော့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ရန်သူက ငါတို့ကို အပြတ်အသတ် ပိတ်ဆို့ချင်တယ်ဆိုရင်... ဒီအစီအရင်ကို ပြုပြင်နိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်"</p> <p>"ယွီရွှမ်းဝေ..."</p> <p>"အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ အပြန်လမ်းက တကယ်ပဲ ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်။ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် မပြန်တာနဲ့ ပြန်စရာလမ်း မရှိတော့တာက တခြားစီပဲ"</p> <p>စုန်ယန်သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ထပ်ရပ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ရေကန်ဘေးသို့ ရောက်သောအခါ အမှောင်ထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်မရှိသည့် ဝိညာဉ်ကျီးကန်းတစ်ကောင်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူသူမရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် သူ၏ လက်မောင်းကို အသာအယာ မြှောက်ကာ ထိုဝိညာဉ်ကျီးကန်းကို လေထဲသို့ လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ကျီးကန်းသည် ပျံသန်းရင်းဖြင့် လျိုရှမိုးဝါးကျွန်းအပြင်ဘက်ရှိ ရေကန်အလယ်မှ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နားနေလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အမှောင်ထုနှင့် တစ်သားတည်းကျနေပြီး နံနက်စောစောအချိန်ရောက်မှသာ မျက်နှာဖုံးစွပ် ဝတ်ရုံခြုံထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ဓားပျံစီးနင်းကာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အတောင်ပံခတ်ကာ ပျံတက်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုပုံရိပ်သည် ဝိညာဉ်ကျီးကန်းကို မြင်သောအခါ တုံ့ခနဲ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်နှာဖုံးကို အသာအယာ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ယွီရွှမ်းဝေ၏ မျက်နှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>"စီနီယာ..."</p> <p>ဝိညာဉ်ကျီးကန်းက အက်ရှရှအသံဖြင့် စကားပြောလာသည်။</p> <p>"မိန်းကလေး... မြေခွေးနဲ့ ဝံပုလွေတွေက မင်းကို သတ်ဖို့ ကြံစည်နေပြီ။</p> <p>မင်း မသေချင်ဘူးဆိုရင် ရှေးဟောင်း ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ပြုပြင်တာကို ချက်ချင်းရပ်</p> <p>လိုက်တော့။ လျိုရှမိုးဝါးကျွန်းရဲ့ အစီအရင်အတွင်းမှာပဲ ပုန်းနေပြီး လူတစ်ယောက်ကို မင်းအဖြစ် ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်ခိုင်းထားလိုက်။ တကယ်တော့ မင်းရဲ့ ပုံစံမကျတဲ့ ရုပ်ဖျက်</p> <p>အတတ်တွေကို သူတို့ ရိပ်မိနေတာ ကြာပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အစစ်နဲ့ အတု ရောထွေးနေတဲ့ကြားမှာ အတုတစ်ယောက်ကသာ ကျွန်းပေါ်မှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် လူတွေက အလိုလိုနေရင်းနဲ့ အစစ်က ဒီမှာမရှိဘူးလို့ ယူဆသွားကြလိမ့်မယ်"</p> <p>ယွီရွှမ်းဝေ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တုန်ယင်သွားပြီး အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။ ဝိညာဉ်ကျီးကန်းက ပျံထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူမက အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာ... စီနီယာ့ဆီမှာ ဝိညာဉ်ရွှေကျောက်တုံးရှိနေတာလား"</p> <p>ဝိညာဉ်ကျီးကန်းက ၎င်း၏ အတောင်ပံကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ပဲစေ့ခန့်ရှိသော ရွှေဖျော့ရောင် ကျောက်တုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြန်မေးသည်။</p> <p>"ဒါကို ပြောတာလား"</p> <p>ယွီရွှမ်းဝေ ဝမ်းသာအားရဖြင့်  "အစ်ကို့ဆီမှာ တကယ်ရှိတာပဲ"</p> <p>အချက်အလက်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျီးကန်းမှာ ထပ်မံ စကားမဆိုတော့ဘဲ အတောင်ပံဖြန့်ကာ အမှောင်ထုအတွင်းသို့ ပျံသန်းကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ယွီရွှမ်းဝေမှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေခဲ့သော်လည်း နောက်မှ လိုက်မဖမ်းခဲ့ပေ။ ထိုအစား စုန်ယန်၏ စကားများကို အသေအချာ ပြန်လည် စဉ်းစားနေမိသည်။ စဉ်းစားလေလေ ထိုစကားများမှာ လက်တွေ့နှင့် နီးစပ်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းလေလေဖြစ်ရာ ဤမိစ္ဆာစုန်ဟူသော လူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အမှန်တကယ်တွင် စုန်ယန်ကိုယ်တိုင်လည်း မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေများက "ယွီရွှမ်းဝေကို သတ်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီလား" ဆိုသည်ကို အတိအကျ မသိပေ။ သို့သော် သူသာ ရန်သူ့နေရာမှာဆိုလျှင် သေချာပေါက် ထိုသို့လုပ်မည်ကို သိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ထိုကွက်လပ်ကို ကြိုတင်ပိတ်ဆို့ထားခြင်းပင်။</p> <p>အစီအရင် ပညာရပ် အမွေအနှစ်နှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ တိုက်ရိုက်တောင်းဆိုခြင်းက အလုပ်ဖြစ်</p> <p>မည်မဟုတ်ပေ။ ရှေ့တွင် အချိန်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save