Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၁၆၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>တံခါးအပြင်ဘက်တွင်တော့ တိုက်ပွဲသံများက ကောင်းကင်ယံကို တုန်ဟိန်းစေလျက် ရှိပြီး အလင်းတန်းများမှာလည်း ဟိုမှသည်မှ လွင့်စင်ပျံသန်းနေကြသည်။</p> <p>စုန်ယန်သည် မျက်မှောင်ကို အသာအယာ ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် တံခါးကိုဖွင့်ပြီး အပြင်ဘက်က အခြေအနေကို သေသေချာချာ အကဲခတ်ချင်သော်လည်း သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ အိပ်ရာဆီမှ အလျင်စလို ပြေးလာသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>ညီမလေးအန်လီသည် အတွင်းခံအင်္ကျီလေးသာ ဝတ်ဆင်ထားလျက် အပြေးအလွှား ဆင်းလာပြီး စုန်ယန်၏ လက်ကို လှမ်းဆွဲကာ "မသွားပါနဲ့" ဟု တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p>စုန်ယန်: "……"</p> <p>အန်လီက ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"ဆရာက ကျွန်မကို အမြဲမှာတယ်... ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်က အသက်ရှင်နေဖို့ပဲတဲ့။ အသက်ရှင်နေမှ ဂိုဏ်းအတွက် ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်ပေးနိုင်မှာလေ။</p> <p>အပြင်မှာ တိုက်ပွဲအကြီးအကျယ် ဖြစ်နေပြီဆိုရင် ဘေးကင်းတဲ့ တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေဖို့။ ရန်သူက ကိုယ့်ကို ရှာမတွေ့စေဖို့နဲ့ ပြဿနာထဲမှာ မပါဝင်မိဖို့က ကျွန်မတို့ လုပ်ရမယ့် အလုပ်ပဲ။ မဟုတ်လို့ ကျွန်မသာ အဖမ်းခံရမယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းက ကျွန်မကို ကယ်ဖို့ လူတွေလွှတ်ရဦးမယ် ဒါဆို ပိုပြီးတော့ ရှုပ်ထွေးကုန်မှာပေါ့</p> <p>စီနီယာအစ်ကို... အစ်ကိုလည်း အတူတူပဲနော် စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့"</p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ညီမလေးသည် စုန်ယန်က မိစ္ဆာစုန်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အပြင်သို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ပြေးထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ သူ၏ခါးကို နောက်ဘက်မှနေ၍ လက်ကလေးနှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်တော့သည်။</p> <p>ထိုအမှောင်ထုအတွင်း၌ စုန်ယန်မှာ သူ၏ကျောပြင်တွင် နူးညံ့အိစက်ကာ နွေးထွေးလှသော ဝါဂွမ်းလုံးလေးတစ်လုံး လာကပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုဝါဂွမ်းလုံးလေးမှာလည်း တုန်ရင်နေရှာသည်။</p> <p>ညီမလေးအန်လီမှာ တစ်ဆက်ဆက် တုန်ရင်နေရှာသည်။</p> <p>သူမက ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"စီနီယာဦးလေး ရွှမ်းဝေက မှတ်ဉာဏ်ကျောက်စိမ်းကို သုံးပြီး အဲဒီမိစ္ဆာအကြောင်း ပြတုန်းက ကျွန်မ မြင်ခဲ့ရတယ်။ သူက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာ။ အစ်ကိုသာ သွားမယ်ဆိုရင် သူ့ကို ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့အပြင် သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ သူကသာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ တစ်ချက်လောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံနဲ့တင် အစ်ကို အသက်ပျောက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p>စုန်ယန်သည် ဝေးလံသော အမှောင်ထုအတွင်းမှ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေမှုများကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ လေထုထဲတွင် လွင့်မျောလာသော မောက်မာရိုင်းစိုင်းလှသည့် ရယ်မောသံမှာ အမှန်စင်စစ် သူကိုယ်တိုင်၏ အသံနှင့် ထပ်တူကျနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... ဂိုဏ်းအတွက် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် မလုပ်ပါနဲ့နော်"</p> <p>အန်လီ၏ လက်ကလေးများက သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆွဲကိုင်ထားဆဲပင်။</p> <p>စုန်ယန်မှာ စိတ်ထဲမှ ခိုး၍ ရယ်မောမိသွားသည်။ အန်လီသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေရန် မည်သို့နေထိုင်ရမည်ကို သိရှိသည့် တိုက်ပွဲဝင်အသိစိတ်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>သူသည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ နောက်သို့ အနည်းငယ် မှီလိုက်ရာ ဘုန်းကနဲ အသံနှင့်အတူ တံခါးမှာ ပိတ်သွားတော့သည်။</p> <p>နောက်ဘက်မှ ဖက်ထားသော ညီမလေးမှာ ယခုတော့ ရှေ့ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိကပ်နေကြသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် အန်လီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။ သူမ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာလေးမှာ ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားတော့သည်။ သူမသည် လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သွားသော ကြောင်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်ထွက်သွားကာ စုန်ယနနှင့် အမြန်ခွာလိုက်ပြီး စိတ်ဆိုးသလိုလို ရှက်သလိုလိုဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... ဘာလုပ်နေတာလဲ"</p> <p>ပြောပြီးနောက် သူမက အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြောသည်။</p> <p>"ဓားကျမ်းထဲမှာ တစ်နေ့ကို တစ်ကြိမ်ပဲ လုပ်ရမယ်လို့ ရေးထားတာလေ..."</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ပိုးပုဝါတစ်ထည်ကို အမြန်ယူကာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အနည်းငယ် စွန်းပေသွားသော နေရာများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် ဓားဝတ်စုံသို့ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>စုန်ယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းပဲ ငါ့ကို ဖက်ထားပြီး အပြင်မထွက်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>အန်လီက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြောသည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... ငါတို့တွေ ရှေ့တန်းကို မသွားဘူးဆိုပေမဲ့ ခဏနေရင် ဒဏ်ရာရတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ ပြန်ရောက်လာကြမှာ သေချာတယ်။ အခုပဲ ဆေးဖော်တဲ့အခန်းကို သွားပြီး ကုသရေးဆေးတွေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရအောင်"</p> <p>စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တံခါးကိုမှီကာ ညီမလေး အဝတ်အစားလဲပြီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား တိတ်ဆိတ်စွာ အပြင်သို့ထွက်လာပြီး မှောင်မည်းနေသော လမ်းကလေးများအတိုင်း အလျင်စလို လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>အန်လီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မကြောက်ပါနဲ့ စီနီယာအစ်ကို ရေနွေးကျွန်းက ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အနောက်ဘက်ခြမ်းမှာ ရှိတာလေ။ ရန်သူက တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီဘက်အရပ်ကနေ လာမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>စုန်ယန်က သိလိုစိတ်ဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှေ့ရော အနောက်ရော နှစ်ဖက်ညှပ်တိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား ဘယ်သူက မြို့ကို အရှေ့တံခါးမကြီးကနေပဲ တည့်တည့်ဝင်တိုက်မှာလဲ"</p> <p>အန်လီမှာ လန့်ဖျန့်သွားပြီး မျက်လုံးအဖြူသားများပင် ပေါ်လာတော့သည်။ သူမက သက်ပြင်းချရင်း  "စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်မကို မခြောက်ပါနဲ့။ ကျွန်မ... အစ်ကို ဘယ်လောက်ပဲ ခြောက်ခြောက် မကြောက်ဘူးနော်"</p> <p>စုန်ယန်က "စိတ်မပူပါနဲ့ တိုက်ပွဲသံတွေက မြူရှုခင်းကျွန်းဘက်ကနေ လာနေတာ။ ဒါက မိစ္ဆာစုန်က အရှေ့တံခါးမကြီးကနေ တိုက်နေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် စုန်ယန်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"မိစ္ဆာစုန်ရဲ့ လုပ်ရပ်က ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား ဓားဂိုဏ်းထဲကို ခိုးဝင်မယ်ဆိုရင် လူမသိအောင် တိတ်တဆိတ် ဝင်လာတာက ဒီလိုမျိုး ဗြောင်ကျကျ တိုက်ခိုက်တာထက် ပိုကောင်းတဲ့ အကြံမဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>အန်လီက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"အစ်ကို နားမလည်ပါဘူး မိစ္ဆာတွေက အရမ်းကောက်ကျစ်တာ။ အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာစုန်ဆိုတာ သူတို့ထဲမှာ အလည်ဆုံးပဲ။ သူက အရှေ့တံခါးကနေ လာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ လူတွေ ထင်အောင်လုပ်ပြီးမှ အဲဒီဘက်ကနေပဲ တည့်တည့်ဝင်လာတာလေ။ အစစ်နဲ့ အတု၊ အမှန်နဲ့ အမှားကို ရောထွေးပစ်လိုက်တာ။ အတိုချုပ်ပြောရရင် သူ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ အစ်ကို ဘယ်တော့မှ ခန့်မှန်းလို့ရမှာမဟုတ်ဘူး။ စီနီယာအစ်ကိုလည်း အခု မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး မဟုတ်လား"</p> <p>စုန်ယန်က ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး  "တကယ်ပါပဲ ညီမလေး ပြောသလိုပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ဝေးလံသော မြင်ကွင်းဆီသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>ငါ့ကို အကွက်ဆင်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား။</p> <p>ငါ့ကို နာမည်ဖျက်ပြီး အကွက်ဆင်တာပဲ... ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ ငါက ဆဲခံရရုံနဲ့ ဒေါသထွက်တတ်တဲ့ လူစားမျိုးလား။</p> <p>စုန်ယန်သည် စိတ်ထဲမှ ထိုသို့တွေးတောရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>...</p> <p>"သူခိုးစုန်သစ္စာဖောက်သူခိုး မိစ္ဆာသူခိုး ခွေးသူခိုး"</p> <p>"အရင်က သူ ကုဟွမ်ကျီကို သတ်တုန်းကတော့ သူက သိပ်မဆိုးလှဘူးလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ... အခုတော့ ဒီလောက်အထိ နှလုံးသားမရှိ ရက်စက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"</p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း၌...</p> <p>စုန်ယန်သည် ဒဏ်ရာရလာသော ဂိုဏ်းသားများကို ဆေးကုသပေးရင်း တစ်ဖက်မှလည်း သူတို့၏ ဆဲဆိုသံများကို နားထောင်နေရသည်။ ကုသပေးနေစဉ်အတွင်း ဤဒဏ်ရာရလာသူများ၌ တူညီသော လက္ခဏာတစ်ခုရှိနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မျက်နှာများ နီမြန်းနေပြီး သွေးကြောများ ဖောင်းကြွနေခြင်းပင်။</p> <p>ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ရောက်နေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ သာမန်လောကသားများထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာလှသည်။ အကယ်၍ သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ဓားမတိုး၊ မီးမလောင်၊ ရေမနစ်သည့် အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။</p> <p>ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် ဒီလိုမျိုးဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာ... ဒါက ဘယ်လိုမျိုး စွမ်းအားလဲ။</p> <p>နားမလည်လျှင် မေးရုံသာ ရှိသည်။</p> <p>စုန်ယန်က တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုတို့... မိစ္ဆာစုန်က ဘယ်လိုမျိုး မိစ္ဆာအတတ်ကို သုံးသွားတာလဲ"</p> <p>စိတ်တည်ငြိမ်ဆေးရည်သောက်ပြီးခါစ အရပ်ရှည်ရှည် စီနီယာတစ်ဦးက သူ့ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့လည်း သေချာမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာအတတ်က ငါတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထူးကဲချီ နဲ့ သွေးသားတွေကို တိုက်ရိုက် လှုံ့ဆော်နိုင်စွမ်း ရှိပုံပဲ"</p> <p>အခြားတပည့်တစ်ဦးက ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်စွာဖြင့် ဝင်ပြောသည်။</p> <p>"စီနီယာတစ်ယောက်က ဓားကိုထိန်းပြီး မိစ္ဆာစုန်ကို အပေါ်ကနေ ပစ်ပေါက်ဖို့ လုပ်နေတုန်း မိစ္ဆာစုန်က နောက်လှည့်ပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ထိုးလိုက်တာကို ငါကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာ။ အဲဒီဓားချက်က စီနီယာ့ကိုယ်ပေါ်မှာ သေးသေးလေးပဲ ရှပ်ထိသွားတာလေ... ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ စီနီယာ့ဆီက သွေးတွေ အကုန်ပန်းထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက... ဟို... အရည်ညှစ်ထုတ်ထားတဲ့ ဝါဂွမ်းဖတ်ကြီးလိုမျိုး ချက်ချင်းပဲ အလောင်းခြောက်ကြီး ဖြစ်သွားတော့တာပဲ"</p> <p>နောက်ထပ် တပည့်တစ်ဦးကလည်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ဆွေးနွေးမှုတွင် ပါဝင်လာသည်။</p> <p>"ပြောရမှာတောင် ရှက်ဖို့ကောင်းပါတယ်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နိမ့်ပါးလွန်းလို့ အဝေးကနေ ရပ်ကြည့်နေရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တာ။ ငါ ဘာမှမလုပ်ရသေးခင်မှာတင် ကြောက်လန့်တုန်ရင်လာပြီး နားထဲမှာ ပူထူလာကာ နှာခေါင်းကနေ သွေးတွေ ထွက်လာတယ်... မိစ္ဆာစုန်က ငါတို့ ဓားဂိုဏ်းသားတွေကို သတ်ဖြတ်တဲ့ မိစ္ဆာအတတ်သစ်အတွက် စမ်းသပ်ချက်အဖြစ် သုံးနေတာ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p>စုန်ယန်သည် ဤစီနီယာများ၏ စဉ်းစားပုံမှာ အတော်လေး ဆန်းပြားသည်ဟု ယူဆမိသဖြင့် သိလိုစိတ်ဖြင့် ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီမိစ္ဆာက ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်လာရဲတာလဲ သူက မြေခွေးနဲ့ ဝံပုလွေတွေရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်ကမ္ဘာလုံးက သူ့ကို လိုက်ရှာနေတာလေ... သူက ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ထောင်ချောက်ထဲကို ကိုယ်တိုင် ပြေးဝင်လာရတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save