Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျုံးကျိုးရှိ ပထမဆုံး ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>"အား... စီနီယာ၊ ငါတို့ မှားသွားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ…။"</p> <p>ထိုနှစ်ဦး နာကျင်စွာဖြင့် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းဖန် ဆွံ့အ သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက သူ့ကို နာကြည်းနေမည်မှာ သေချာပြီး၊ ထို့ကြောင့် "နှလုံးထိုးဖောက်ခြင်းသံမဏိအပ်" က အာနိသင် ပြလာခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။</p> <p>*ဒါက စိတ်ထားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲသွားတာလား။ တစ်စက္ကန့်လေးမှာတင် ကျေးဇူးတင်နေ ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာကျတော့ သေရာပါရန်သူတွေ ဖြစ်သွားတယ်ပေါ့…။*</p> <p>"ဟက်... မင်းတို့က ငါ့ကို မတောင်းပန်သင့်ဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ တောင်းပန်သင့်တယ်…။"</p> <p>"ငါ့အပေါ် မလေးမစားလုပ်တဲ့ အတွေးတွေ မရှိတော့သရွေ့ နာကျင်မှုက သူ့အလိုလို ပျောက်ကွယ် သွားလိမ့်မယ်…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဆိုင်ရှင်နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ နာကြည်းမှုကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက် ကြလေသည်။</p> <p>လင်းဖန်၏ ကောင်းကွက်များကို သူ့တို့ကိုယ်သူတို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေလိုက်သည်။</p> <p>'ငါက အရင်က မင်းအပေါ် ဒီလောက်တောင် မတရား စွပ်စွဲခဲ့တာတောင် မင်းက ငါ့ကို မသတ်ခဲ့ဘူး။ မင်း က အရမ်းကို သနားကြင်နာတတ်တာပဲ…။'</p> <p>'စီနီယာက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ မကောင်းမှုကို ကောင်းမှုနဲ့ တုံ့ပြန်ပြီး ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ ဆေးတစ်လုံးတောင် ပေးခဲ့သေးတယ်….။'</p> <p>'မင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုသာ မပါရင် ဒီနေ့ မိုးခြိမ်းသံမြို့တော်က စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးသမားတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ငါ သေချာပေါက် သေနေလောက်ပြီ…။'</p> <p>ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆက်တိုက် ဦးနှောက်ဆေးခြင်းအားဖြင့် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>နာကျင်မှုမှ ကင်းလွတ်သွားသော ဆိုင်ရှင်သည် လင်းဖန်၏ လက်ထဲရှိ အခြားဆေးပုလင်းကို စိုက်ကြည့် နေခဲ့လေသည်။</p> <p>အခြားတစ်ပုလင်းကို မရွေးချယ်ခဲ့မိသည့်အတွက် အလွန် နောင်တရမိလေသည်။ သူတို့သည် အခြား ဆေးပုလင်း၏ အာနိသင်ကိုလည်း သိချင်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p>ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူသည် အလွန်တရာ ဝန်လေးစွာဖြင့် ထိုမေးခွန်းကို မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"စီ... စီနီယာ၊ အခြားတစ်ပုလင်းထဲမှာ ဘယ်လိုဆေးလုံးမျိုး ပါလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား…။"</p> <p>ဆိုင်ရှင်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လင်းဖန် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"အို... မင်းက ဒီပုလင်းအကြောင်း မေးနေတာလား။ ဒီထဲမှာ ကိုယ်တိုင်ပေါက်ကွဲဆေးလုံးတွေ ပါတာ လေ။"</p> <p>တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော ဆေးလုံး၏ အမည်ကြောင့် ဆိုင်ရှင်သည် တကယ်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားပုံ ရသည်။</p> <p>​ထို့နောက် လင်းဖန်က ရှင်းပြရန် ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ကိုယ်တိုင်ပေါက်ကွဲဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်ကတော့ နာမည်အတိုင်းပဲ၊ စားပြီးသွားရင် 'ဝုန်း' ဆိုပြီး ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်။"</p> <p>ဤစကားကြောင့် ဆိုင်ရှင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နားမလည်နိုင်မှုမှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ဤသို့ဆို လျှင် သူတို့၏ ရွေးချယ်မှုသည် နောက်ဆုံးတော့ မှန်သွားသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p>*ကျွန်ပြုခံရတာက အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပဲ…။*</p> <p>အခု ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားပါပြီ။ ဆိုင်ရှင် ဇနီးမောင်နှံမှာ လက်တွေ့ကို လက်ခံရုံသာ ရှိတော့ သည်။</p> <p>နှလုံးသားကို ဆွဲဆုတ်ခံရသလို နာကျင်မှုကို ထပ်မံ မခံစားရစေရန် ကာကွယ်ရန်အတွက်။ သူတို့သည် လင်းဖန်၏ ကောင်းကွက်များကို သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်တိုက် ရွတ်ဆိုနေကြရလေသည်။</p> <p>အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဤမျှ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လင်းဖန်၏ ကျွန်ပြုခံရခြင်းမှာ သိပ်တော့မဆိုး ဘူးဟု သူတို့ တကယ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>ပထမဆုံးအနေနှင့် သူတို့ သေရမှာကို ပူပန်စရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>ဒုတိယအနေနှင့် မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ကျွန်ပြုခြင်းကိုခံရသည်က ရှက်စရာ ကောင်းသော ကိစ္စဟု မထင်ရခြင်းပင်။</p> <p>သူတို့၏ နိမ့်ပါးသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နဲ့ဆိုပါလျင်။</p> <p>အခြား မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကျွန်ပြုခံရဖို့ သူတို့ တက်တက်ကြွကြွ ဆန္ဒရှိလျင်တောင်မှ တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှာပင် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရ၏။</p> <p>"ဒါနဲ့ မင်းတို့ နာမည်တွေက ဘယ်လိုခေါ်လဲ…။"</p> <p>ထိုနှစ်ဦး၏ အမည်များကို ယခုလေးတင် မေးခဲ့သော လင်းဖန်သည် နာမည်အများအပြားကို မှတ်သား ရခြင်းက ဒုက္ခများလွန်းကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>သူတို့၏ အဖြေကို မစောင့်တော့ဘဲ သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ထားလိုက်တော့၊ မင်းတို့ရဲ့ နာမည်တွေက အရေးမကြီးတော့ဘူး။ မင်းတို့ကို မှတ်ရလွယ်တဲ့ နာမည် တချို့ ငါ ပေးမယ်…။"</p> <p>"ငါတို့က မိုးခြိမ်းသံမြို့တော်မှာ တွေ့ခဲ့ကြတာဆိုတော့၊ ပြီးတော့ မင်းတို့က မိုးခြိမ်းသံမြို့တော်က စီးပွားရေးကို ငါ့အတွက် စီမံခန့်ခွဲပေးရမှာဆိုတော့။"</p> <p>"ဒါဆိုရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို လင်းလွေ့ (မိုးကြိုး) နဲ့ လင်းယင် (အသံ) လို့ အသီးသီး ခေါ်မယ်…။"</p> <p>လူက လင်းဖန်၏ အပိုင်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ထိုနှစ်ဦးမှာ သဘာဝကျကျပင် နာမည်ပြောင်းသည့် ကိစ္စကို မငြင်းဆန်ဝံ့ကြပေ။ ပိုအရေးကြီးနိုင်သည်မှာ ငြင်းပယ်ပါက နှလုံးကြေကွဲဖွယ် နာကျင်မှုကို ထပ်မံ ခံစားရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>လင်းလွေ့နှင့် လင်းယင်တို့ကို အောင်မြင်စွာ စုဆောင်းပြီးနောက်။</p> <p>ထို့နောက် လင်းဖန်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမဆောင်၏ အကြီး အကဲတစ်ဦးဖြစ်သူ ကျိုးဟွာထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>မထွက်ခွာမီ ထျန်းယင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် စုန့်ယုံချန်က ကျိုးဟွာကို ဆိုင်ခန်းနှင့်ပတ်သက်သော အစီ အစဉ်များ လုပ်ဆောင်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ကျိုးဟွာ ဦးဆောင်မှုဖြင့် အဖွဲ့သည် မြို့လယ်ရှိ ဆိုင်ခန်းကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြလေ သည်။</p> <p>ဆိုင်ခန်းမှာ သုံးထပ် ရှိလေသည်။ အတွင်းတွင် တန်ဖိုးသိပ်မရှိသော ဆေးလုံးများနှင့် မှော်ပစ္စည်းအချို့ လည်း ရှိနေခဲ့၏။</p> <p>စုန့်ယုံချန်က ၎င်းတို့အားလုံးကို လင်းဖန်ထံသို့ ပေးခဲ့လေသည်။</p> <p>သူ၏ရှေ့ရှိ ဆိုင်ခန်းကို ကြည့်ပြီး လင်းဖန် အလွန် ကျေနပ်သွားခဲ့လေ၏။ သူသည် ခရမ်းရွှေနတ်နဂါးဓား ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ ဆိုင်ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် "ဟင်းလင်းပြင် ဆိုင်" ဟူသော အမည်ကို ပြန်လည် ထွင်းထုလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် လင်းဖန်၏ ကျုံးကျိုးရှိ ပထမဆုံး ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ လေသည်။</p> <p>"လင်းလွေ့နဲ့ လင်းယင်၊ အခုကစပြီး ဒီဆိုင်ကို မင်းတို့ စီမံခန့်ခွဲရမယ်။ မေးစရာ ရှိသေးလား…။"</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ သဘာဝကျကျပင် လင်းဖန်၏ အစီအစဉ်ကို မငြင်းဆန်ဝံ့ကြပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းလွေ့က မေးခွန်းတစ်ခု ထုတ်မေးလာခဲ့သည်။</p> <p>"သခင်... ငါတို့... ငါတို့မှာ ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက် မရှိဘူး။ ဆေးလုံးတွေနဲ့ မှော်ရတနာတွေ ရောင်းကုန် သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်ဖြည့်ရမလဲ…။"</p> <p>"ပြီးတော့ ဒီရောင်းချမှုတွေကနေ ရလာတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို စီနီယာ့ကို ဘယ်လို ပြန်အပ် ရမလဲ။"</p> <p>ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် လင်းဖန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့ကို သခင်လို့ မခေါ်နဲ့တော့။ ငါက ဟင်းလင်းပြင်မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သန့်စင်သောသခင် ပဲ။ အခုက စပြီး မင်းတို့ ငါ့ကို သန့်စင်သောသခင် လို့ပဲ ခေါ်နိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ နာမည် တွေထဲမှာ 'သခင်' ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါတာပဲလေ…။"</p> <p>"ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်မြင့်မြတ်နယ်မြေက ဆေးလုံးအမျိုးမျိုးနဲ့ မှော်ရတနာတွေကို သန့်စင်ပေးတယ်…။"</p> <p>"မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဟင်းလင်းပြင် တံဆိပ်ပြား တစ်ခုစီ ငါ ပေးမယ်။ နောက်ပိုင်း ပစ္စည်းတွေ ကုန်သွားရင် မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲကို သွားပြီး ထပ်ယူလို့ ရတယ်…။"</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း လင်းဖန်သည် သူတို့ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင် တံဆိပ်ပြား တစ်ခုစီ ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကိုပါ သူတို့ကို ပြောပြခဲ့လေသည်။</p> <p>"သန့်စင်သောသခင် ဆိုလိုတာက ငါတို့နှစ်ယောက်လည်း မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်သွားပြီ လား…။"</p> <p>လင်းလွေ့၏ စကားများတွင် အံ့သြဝမ်းသာမှုများ ရောယှက်နေခဲ့သည်ပင်။</p> <p>ကျုံးကျိုးမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် "မြင့်မြတ်နယ်မြေ" ဟူသော စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ သဘာဝကျကျပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>မြင့်မြတ်နယ်မြေ အင်အားစုတစ်ခုတွင် ပါဝင်ခွင့်ရပြီဟု ကြားရသောအခါ မည်သူက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။</p> <p>သို့သော်လည်း လင်းဖန်၏ စကားက သူတို့နှစ်ဦးကို ရေအေးဖြင့် ပက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>"အဲဒါက မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှု သက်သက်ပါပဲ။ မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုကို အဲဒီလောက် အလွယ် တကူ ဝင်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား…။"</p> <p>"လောလောဆယ်တော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဟင်းလင်းပြင်မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ယာယီအလုပ်သမား တွေပဲ ဖြစ်သေးတယ်…။"</p> <p>"အနာဂတ်မှာ တရားဝင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် အတည်ပြုခံရမလား ဆိုတာကတော့ မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းစွမ်း ဆောင်ရည်အပေါ်မှာ မူတည်တယ်…။"</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း လင်းဖန်ကို ချက်ချင်းပင် ကတိတစ်ခု ပေးလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>"စိတ်ချပါ သခင်…၊ ငါတို့ လုပ်ငန်းကို သေချာ စီမံခန့်ခွဲပြီး ကြီးပွားတိုးတက်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်…။"</p> <p>မိုးခြိမ်းသံမြို့တော်တွင် ကိစ္စအဝဝကို စီစဉ်ပြီးနောက်။</p> <p>လင်းဖန်သည်လည်း လီလဲ့ယန်ကို အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေ ခဲ့လေသည်။ အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်မြို့တော်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆက်လက်ရှာဖွေနေရန် မလိုအပ်တော့ ပေ။</p> <p>အရင်က အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်မြို့တော်ကို ရှာဖွေခဲ့ခြင်းမှာ ကျုံးကျိုးရှိ မြို့များ မည်သို့ရှိသည်ကို ကြည့်ရှုရန် သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဤရည်ရွယ်ချက်ကို မိုးခြိမ်းသံမြို့တော်တွင် အများစု နားလည်သွားပြီ ဖြစ်လေ၏။</p> <p>မိုးခြိမ်းသံမြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လင်းဖန်သည် လီလဲ့ယန်ကို တင်ဆောင်ကာ သူ၏ သုံးဘီး စက်ဘီးကို စီးပြီး အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်နေသော လင်းဖန်သည် ဘရိတ်ကို ရုတ်တရက် နင်းလိုက်လေ ၏။ သုံးဘီးစက်ဘီးသည် လေထဲတွင် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>နောက်တွဲထဲတွင် ထိုင်နေသော လီလဲ့ယန်မှာ အရှိန်ကြောင့် လင်းဖန်၏ ကျောပေါ်သို့ ချက်ချင်း လွင့်စင် သွားခဲ့လေသည်။ တိုက်မိခြင်းကြောင့် နာကျင်သွားသော ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီးနောက် လီလဲ့ယန်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုလင်း... ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ရပ်လိုက်တာလဲ…။"</p> <p>ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် လင်းဖန်က စတင် ရှင်းပြခဲ့သည်။</p> <p>"ဂျူနီယာညီမလေးလဲ့ယန်၊ စီနီယာလျူဆီမှာလည်း ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တံဆိပ်ပြား ရှိနေတာကို ငါ ရုတ်တရက် သတိရသွားလို့…။"</p> <p>"အဲဒါဆို ငါက ဘာလို့ ဒီလောက် အဝေးကြီးကို ဒုက္ခခံပြီး သွားနေရဦးမှာလဲ။ ဘာလို့ အဲဒီကို တိုက်ရိုက် မပို့လိုက်ရမှာလဲ…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ စွမ်းရည်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီးဖြစ်သော လီလဲ့ယန်သည် ဤစကားကို ကြားသော အခါ ဆွံ့အသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>"ဟုတ်သားပဲ….။"</p> <p>ထို့နောက် လင်းဖန်သည် နေရာတွင်ပင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါး တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး လီလဲ့ယန် ပါဝင်သော သူ၏ သုံးဘီးစက်ဘီးကို စီးကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>လင်းဖန် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ခဏအကြာ၊ အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူတစ်ခုအတွင်းတွင်။</p> <p>တရားထိုင်နေသော လျူအန်းရှန်း၏ ရှေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤသည်က သူ့ကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားစေပြီး တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အသင့်ပြင်ကာ သူ၏ ဓားပျံ ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ထွက်လာသူမှာ လင်းဖန်နှင့် လီလဲ့ယန်တို့ ဖြစ် သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ချက်ချင်းပင် အံ့သြမှင်သက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေငယ်လင်း... မင်းဆီမှာ တကယ်ကို ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုး ရှိနေတာပဲ…။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ့ကို ကြိုပြီး သတိပေးလို့ ရမလား…။"</p> <p>"တကယ်လို့ ဒါက ကျင့်ကြံနေတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မျိုးမှာသာ ဖြစ်ခဲ့ရင် တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းမှာအမှန်ပဲ….။"</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save