Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အင်မော်တယ်ဘုံသို့ အလည်အပတ်ပြန်ပို့ပေးမည့် ဝန်ဆောင်မှုလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လျူအန်းရှန်း၏ ထိတ်လန့်သွားသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းဖန်က အနေရ ခက်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟားဟား... စီနီယာ၊ ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါဗျာ။ ငါက ခင်ဗျားရဲ့ တည်နေရာကို နေရာရွှေ့ပြောင်းဖို့ အတွက် အသုံးပြုလိုက်ရုံပါပဲ…။"</p> <p>သူ၏ ပျံသန်းခြင်းဓားကို အိမ်ထဲပြန်သွင်းလိုက်သော လျူအန်းရှန်းသည် လင်းဖန်၏ အံ့မခန်း ဝင်ရောက် လာပုံကို ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေလေးလင်း... မင်းရဲ့ ဒီစွမ်းရည်ကို ပျံ့နှံ့အောင် လုပ်လို့ရမလားဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်…။"</p> <p>"တကယ်လို့များ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒါက ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးအတွက် အရမ်းကို ကောင်းမွန်တဲ့ အရာ တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်…"</p> <p>လင်းဖန်က လျူအန်းရှန်း၏ စကားများကို ပယ်ချလိုက်သည်။ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး ကောင်းချီးရသည် ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက်တော့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပေ။</p> <p>"စီနီယာ... အတော်လေး နှမြောစရာကောင်းတာပဲ။ ငါလည်း ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးကို အကျိုးပြုချင် ပေမယ့် ဝမ်းနည်းစရာက ဒီစွမ်းရည်ကို ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ အသုံးပြုနိုင်တာပါ…။"</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လျူအန်းရှန်းက နှမြောတသစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p>"အို... တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းတာပဲ…။"</p> <p>"ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးက ကျယ်ဝန်းလွန်းတော့ ကျင့်ကြံသူတွေ အချင်းချင်း ကူးလူးသွားလာဖို့က အတော်လေး အဆင်မပြေဖြစ်ရတယ်လေ…။"</p> <p>"တကယ်လို့သာ ဒီစွမ်းရည်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် နေ့စဉ် ကောက်ခံရမယ့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခတွေက တွက်လို့တောင် ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…။"</p> <p>လျူအန်းရှန်း၏ စကားများက လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ကို ရိုက်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>*ကျစ်... ပိုက်ဆံရှာဖို့ကိစ္စကို ခင်ဗျား စောစောကတည်းက ပြောသင့်တာပေါ့…*</p> <p>*ပိုက်ဆံရှာဖို့ကိစ္စသာဆိုရင်တော့ ငါလည်း ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးအတွက် တစ်လမ်းတည်း အကျိုးပြုပေး လို့ ရတာပေါ့…။*</p> <p>*ဒီစီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းကို မတွေးမိခဲ့တဲ့ ငါ့အမှားပါပဲလေ…။*</p> <p>*အရင်တုန်းက ငါက ဟင်းလင်းပြင်မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ကြားခံစခန်းတစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးပြုပြီး ကုန်ပစ္စည်းတွေ သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့နဲ့ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ လုပ်ဖို့ပဲ စဉ်းစားခဲ့တာ…။*</p> <p>*ဒါပေမဲ့ ဒီမြင့်မြတ်နယ်မြေကို အသုံးပြုပြီး လူတွေ သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း လုပ်ဖို့တော့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့မိဘူး…။*</p> <p>*သြော်... မှားလို့၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုလို့ ပြောတာပါ….။*</p> <p>*ဒါကလည်း မမှန်သေးပါဘူး။ ငါ မတွေးမိခဲ့တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး…။*</p> <p>*ပြဿနာက ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးအကြောင်း စဉ်းစားနေချိန်တုန်းက ဟင်းလင်းပြင် တံခါး လုပ်ဆောင် ချက်က မရှိသေးလို့ပဲ…။*</p> <p>*ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝန်ဆောင်မှုတွေကို ဟင်းလင်း ပြင်တိုကင် တွေအပေါ်ချည်းပဲ အားကိုးပြီးတော့ အကောင်အထည် ဖော်လို့မှမရတာ…။*</p> <p>*ဒါပေမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တံခါး ကတော့ ကွဲပြားတယ်။ သူ့ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်တစ်ခု အနေနဲ့ အသုံးပြုလို့ရတယ်…။*</p> <p>*နောင်ကျရင် ငါဖွင့်တဲ့ ဆိုင်တိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် တံခါး တစ်ခုစီ ထားရမယ်…။*</p> <p>*ဟင်းလင်းပြင်မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲက ဧရိယာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး ကြားခံစခန်းအနေနဲ့ လုပ်မယ်…။*</p> <p>*ဒါက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုအသစ်ကို ပေါင်းထည့်နိုင်ရုံသာမက ဆိုင်မှာရှိတဲ့ ဆေးလုံးတွေ နဲ့ မှော်ရတနာတွေရဲ့ စီးပွားရေးအတွက်ပါ အကျိုးရှိစေလိမ့်မယ်…။*</p> <p>*ကားဂိတ်တွေနဲ့ ရထားဘူတာရုံတွေဘေးမှာ ဖွင့်ထားတဲ့ ဆိုင်တွေလိုမျိုးပေါ့…။*</p> <p>*လူအသွားအလာ များလာတာနဲ့အမျှ စီးပွားရေးကလည်း သဘာဝကျကျ ပိုကောင်းလာမှာပဲလေ…။*</p> <p>ပိုပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာသော လင်းဖန်သည် လျူအန်းရှန်းအား အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"စီနီယာ... ငါ ပြောလို့ မပြီးသေးဘူး…"</p> <p>"ခုနက ငါ့ကို ခင်ဗျားဘေးဆီ နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်ကတော့ ငါ့အတွက် သီးသန့်ဖြစ်နေတာ အမှန်ပဲ…။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ တခြားစွမ်းရည်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ အဲဒါက ကျင့်ကြံသူတွေကို နေရာဒေသအသီးသီး ကြား အချိန်မရွေး နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်…။"</p> <p>"ငါ အတော်လေး ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရတာက အရှေ့ဘက်ဒေသက ခေါင်လွန်းလို့ နေရာရွှေ့ပြောင်း ခြင်း အစီအရင်တွေ ဒါမှမဟုတ် အလားတူ ဝန်ဆောင်မှုတွေ မရှိတာကို နားလည်ပေးလို့ရပေမယ့်၊ ကျုံးကျိုး လို စည်ကားတဲ့နေရာမှာတောင် အဲဒါတွေ မရှိဘူးလား…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ ရှေ့ပိုင်းစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျူအန်းရှန်း၏ မျက်နှာသည် အံ့သြဝမ်းသာမှု များဖြင့် ချက်ချင်း လင်းလက်သွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ နောက်ဆက်တွဲ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လျူအန်းရှန်းက သူ၏ အံ့သြမှုကို ယာယီ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေလေး... ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်တွေက ရှားပါးနေပြီလေ…"</p> <p>"အထူးသဖြင့် အလွန်ဝေးကွာတဲ့ ခရီးစဉ်တွေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်တွေ က အကြီးအကျယ် လိုအပ်နေတာ…။"</p> <p>"ကျုံးကျိုးမှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်တချို့ ရှိပေမယ့် ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့ အကွာအဝေးက အရမ်း ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်…။"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ အင်မော်တယ်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ကလည်း အရင်တုန်းက နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်တစ်ခုကို သုတေသန လုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကိုတော့ မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ…။"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ တပည့်တွေက အဲဒီ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို အသုံးပြုခဲ့ကြပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ သူတို့လေးတွေ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရတယ်လေ…။"</p> <p>"ငါတို့မှာ အကွာအဝေးတော့ ရှိပေမယ့် တိကျတဲ့ တည်နေရာကိုတော့ အတိအကျ နေရာရွှေ့ပြောင်းပေး နိုင်ခြင်း မရှိဘူး…။"</p> <p>လျူအန်းရှန်း၏ ရှင်းပြချက်က လင်းဖန်အား အခြေခံအချက်များကို နားလည်သွားစေရန် ကူညီပေး လိုသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>အရှေ့ဘက်ဒေသမှာ ရှိနေစဉ်တုန်းက လင်းဖန်သည် သူ ကမ္ဘာမကူးပြောင်းလာမီက ဖတ်ဖူးခဲ့သော ဝတ္ထု များထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုအချိနုက အရှေ့ဘက်ဒေသက ခေါင်လွန်းပြီး လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာမို့လို့ မရှိတာပဲဟုသာ  သူ ထင်ခဲ့မိ ခြင်းပင်။</p> <p>အခု အချိန်တွေ ကြာပြီးသည့်နောက်မှာတော့ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ သေသေချာချာ အသုံးပြု၍ရနိုင်သော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင် မရှိဘူးဆိုသည်ကို သိလိုက်ရပြီဖြစ်၏။</p> <p>သို့ပေမဲ့ ပြန်တွေးကြည့်မည်ဆိုပါကလည်း ဤသည်က အဓိပ္ပာယ်ရှိပေ၏။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာက ဟင်းလင်းပြင် သဘောတရားတွေနှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးလို ကမ္ဘာမျိုးမှာ ရှိနေခဲ့လျင်တောင် အထင်ကြီးစရာပင်။ မရှိဘူးဆိုလျင်လည်း နားလည်ပေးလို့ ရနိုင်ပေသည်။</p> <p>"ဟူး... ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးက ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ခရီးသွားလာဖို့ ဒီလောက်တောင် အဆင်မပြေ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး….။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အခုချိန်ကစပြီး ကျင့်ကြံသူတွေကို အကျိုးပြုရမယ့် ဒီတာဝန်ကို ငါ့ဆီ လွှဲအပ် ထားလိုက်ပါတော့…။"</p> <p>"ဂိုဏ်းမြို့တော်တိုင်းနဲ့ တခြား ဒေသကြီး လေးခုလုံးမှာပါ အဆင်ပြေချောမွေ့တဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ရှိလာစေဖို့ ငါ သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ပေးမယ်…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ ရဲတင်းသော စကားများကို ကြားသောအခါ လျူအန်းရှန်းက သူ၏ အကြံအစည်များကို စတင် စူးစမ်းမေးမြန်းလေသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေလေးလင်း... မင်းရဲ့ ရှေ့ဆက် အစီအစဉ်တွေက ဘာများလဲ…။"</p> <p>လင်းဖန်သည် လျူအန်းရှန်းအား သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်သော ကြောင့် သူ့ထံမှ ဘာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ…။</p> <p>"စီနီယာ... ငါ့မှာ ဘယ်နေရာမှာမဆို ချထားလို့ရတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တံခါး ကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ်…။"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် အစီအစဉ်ကတော့ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင် ဆိုင်တွေ ဖွင့်ဖို့ပဲ။ ပြီးရင် ဆိုင်တိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် တံခါး တစ်ခုစီ ချထားမယ်…။"</p> <p>"ဒီဆိုင်က ဆေးလုံးတွေနဲ့ မှော်လက်နက်တွေကို ရောင်းချတဲ့အပြင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝန်ဆောင်မှု တွေကိုလည်း ပေးသွားမှာပါ…။"</p> <p>"ကျင့်ကြံသူတွေက မြို့တော်တွေနဲ့ ဒေသအသီးသီးကို ဖြတ်ကျော်သွားလာဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဆိုင်ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း တိုကင်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပြီးတော့မြင့်မြတ်နယ်မြေတွေနဲ့ လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်နယ်မြေတွေကို ကြားခံစခန်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်တယ်…။"</p> <p>ဤနေရာတွင် လင်းဖန်က အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို မပြောမီ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါတင်မကသေးဘူး။ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်တွေအတွက် လက်မှတ်အဖြစ် တစ်ခါသုံး ဟင်းလင်းပြင်တိုကင် တွေကိုလည်း ငါ ရောင်းချပေးနိုင်သေးတယ်…။"</p> <p>"ဟင်းလင်းပြင်တိုကင်ကို ဝယ်ယူပြီးတာနဲ့၊ ကျင့်ကြံသူတွေက ဟင်းလင်းပြင်မြင့်မြတ်နယ်မြေ နေရာ လွတ်ထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး သူတို့သွားချင်တဲ့ နေရာတိုင်းကို နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်လိမ့်မယ်..။"</p> <p>"ဒီနည်းအားဖြင့် မြို့နဲ့ဝေးတဲ့နေရာမှာ နေထိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီ အရင်ကို သုံးဖို့ မြို့ထဲအထိ ဒုက္ခခံပြီး လာစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့…။"</p> <p>လင်းဖန်၏ မရပ်မနား ပြောဆိုနေမှုများကို နားထောင်ရင်း လျူအန်းရှန်းက အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံနေခဲ့လေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဒါက အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးပေ။</p> <p>လင်းဖန်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း အကြံဉာဏ်သစ်တစ်ခု ရသွားလေသည်။</p> <p>"စီနီယာ... အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အင်မော်တယ်ဘုံကို တက်လှမ်းသွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ ရဲ့ မွေးရပ်မြေကို လွမ်းဆွတ်ကြတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လား…။"</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လျူအန်းရှန်းက နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေလေး... မင်း ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာများလဲ…။"</p> <p>လင်းဖန်က ခန့်မှန်းရခက်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p>"စီနီယာ... ငါက ငါ့ရဲ့ တိုကင်တွေကို ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးက ကျင့်ကြံသူတွေဆီကိုပဲ ရောင်းချင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အင်မော်တယ်ဘုံ အထိပါ ရောင်းချင်တာ…။"</p> <p>"အဲဒီအချိန်ကျရင် အင်မော်တယ်ဘုံမှာ ဆွေမျိုးတွေဆီ အလည်အပတ် ပြန်ပို့ပေးမယ့် ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခု ကို ငါတို့ ဖွင့်လှစ်မယ်…။"</p> <p>"မွေးရပ်မြေနဲ့ ကင်းကွာနေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီမှန်းမသိတဲ့ အဲဒီ အင်မော်တယ်တွေက ဒီအတွက် ပိုက်ဆံပေးရတာကို အတော်လေး လိုလားကြမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်…။"</p> <p>ထိုစကားများကြောင့် လျူအန်းရှန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ကျိန်ဆဲစကားပင် ထွက်သွား လေသည်။</p> <p>"ချီးတဲ့မှပဲ ရှောင်လင်းရယ်... မင်းရဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေက အင်မော်တယ်ဘုံ နဲ့တောင် ချိတ်ဆက်နိုင်တယ် ပေါ့။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…။"</p> <p>"အဲဒီလိုသာဆိုရင် မင်းရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်မြင့်မြတ်နယ်မြေက တစ်ခုလုံး အနေနဲ့ တက်လှမ်းသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား…။"</p> <p>ထိုသံသယများကို ကြားသောအခါ လင်းဖန်က တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ရုံသာ။</p> <p>"ဟီးဟီး... စီနီယာ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ မဖြစ်နိုင်သေးပါဘူး…။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ အင်မော်တယ်ဘုံ ကို တက်လှမ်းသွားတာနဲ့၊ ဒါကို သူ့အလိုလို လုပ်နိုင်သွားလိမ့်မယ်…။"</p> <p>"ငါကိုယ်တိုင် အင်မော်တယ်ဘုံကို တက်လှမ်းစရာ မလိုဘဲ လုပ်နိုင်မယ့် နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု လည်း ရှိသေးတယ်…။"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျူအန်းရှန်းကလည်း မေးခွန်းတစ်ခု ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်လို နည်းလမ်းလဲ…။"</p> <p>ထို့နောက် လင်းဖန်က ဟင်းလင်းပြင်တိုကင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လျူအန်းရှန်း၏ အရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်း ပြရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"တကယ်လို့များ အင်မော်တယ်ဘုံကို အခုလေးတင် တက်လှမ်းသွားမယ့် ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိခဲ့ရင်၊ ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တိုကင်ကို အင်မော်တယ်ဘုံ အထိ ယူသွားခိုင်းလိုက်မယ်လေ…။"</p> <p>"အဲဒီအခါကျရင် ငါက ဟင်းလင်းပြင်မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး အင်မော်တယ်ဘုံဆီ အလိုလို နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်လိမ့်မယ်…။"</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လျူအန်းရှန်းသည် ချက်ချင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် သူက ကူကယ်ရာမဲ့ဟန် အနည်းငယ်ဖြင့် အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီနည်းလမ်းက ကာလတိုအတွင်းတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိလောက်ဘူး…။"</p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ ကျုံးကျိုးမှာ တက်လှမ်းတော့မယ့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အကြောင်းမှ ငါ မကြားမိ သေးဘူး…။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ပထမနည်းလမ်းကတော့ အချိန်သိပ်ကြာမယ်လို့ ငါ မထင်ပါဘူးလေ…။"</p> <p>"ငါတို့ ပထမဆုံး စတွေ့ခဲ့ကတည်းက အချိန်တိုလေးပဲ ရှိသေးတာတောင်၊ မင်းက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကနေ မဟာယာနအဆင့် အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီပဲ…။"</p> <p>"မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းနဲ့ဆိုရင် မိတ်ဆွေလေး မင်း တက်လှမ်းသွားတဲ့ အချိန်ကျရင်တောင် ငါက ဒုတိယမြောက် အတိဒုက္ခအတွက် ကြိုးစားအားထုတ်နေရတုန်းပဲ ဖြစ်နေမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်…။"</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save